W marketach po staremu

[Gość: cerid]

Proste rozwiązanie: nie pozwolić sobą pomiatać i zwolnić się z
pracy. Jak wszyscy odejdą to markety upadną i po kłopocie.

W marketach po staremu

[Gość: gość]

Wypowiedź pana Witolda Polkowskiego z Konfederacji Pracodawców Polskich
właściwie kończy dyskusję. Nic się nie zmieni i kropka. Skoro Fakt zakupu (bez
zapewnienia serwisu) przez wiele (czyli nie wszystkie) sklepów wózków widłowych
uważa się za postęp a nie obowiązek, system komputerowy, który nie przyjmie
grafiku pracy niezgodnego z prawem, wiedząc, że taki niezgodny z prawem grafik i
tak obowiązuje poza systemem, a wszelkie zmiany prawne w przepisach pracy
traktuje się jako zbawienne wobec faktu utraty pracy, to już niedługo będzie w
Polsce rynek niewolniczy. Praca za wszelką cenę, nieważne jakim kosztem.

A jutro wszyscy radośnie biegną do biedronki...

[mageillusionist]

Osobiście znam kilka osób, które zachwalają warunki pracy w Biedronce (nigdy tam
nie pracując) i kupują tam wszystko co się da. Osobiście unikam tego sklepu jak
ognia, ale tak naprawdę, jak długo będą klienci, tak długo będą Biedronki, a te
z kolei będą długo, bo wyzyskiwany pracownik to mniejsze ceny w sklepie.

Pracownicy walczą w sieci

[Gość: WERT]

Wymieniają się informacjami i doświadczeniami. Komunikują i
integrują się. Dyskutują o potrzebie założenia organizacji
związkowej, a nawet organizują protesty i strajki – tak obecnie
pracownicy poprzez Internet walczą o swoje interesy. Także w Polsce.
Poczuli potrzebę działania, walki. O godność i lepsze pieniądze. Są
młodzi i ambitni. Z barierą koncesjonowanych związków zawodowych
zetknęli się już niemal na samym początku. Założyli więc odpowiedni
wątek na forum znanego społecznościowego portalu internetowego
nasza-klasa.pl. To był strzał w dziesiątkę! Na forum dyskusja się
kleiła, niektórych rozgrzewała do czerwoności, a w jeszcze innych
wyzwalała odwagę do wypowiadania głośno swoich poglądów. Wiedzieli,
czego chcą – godziwych warunków pracy i większej płacy. Od tak
prozaicznych żądań, jak toalety na pętlach, po tak powszechne
hasła, jak wyższych pensji. Mowa o kierowcach Miejskiego
Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego z Wrocławia. O sprawie pisaliśmy
na naszych łamach kilka tygodni temu. Uzgodniony i zorganizowany
poprzez jeden z portali internetowych protest polegający na masowym
wybieraniu tzw. urlopów na żądanie ostatecznie spalił na panewce.
Odpowiednie „sugestie” ze strony dyrekcji zakładu nie były bowiem
wirtualne, a wypowiedziane w tzw. „realu” i jak najbardziej realne.
Protest zorganizowany przez Internet ostatecznie nie wypalił, gdyż
mimo pierwotnych deklaracji składanych na forum, ledwie garstka
zapaleńców zdecydowała się wziąć w wyznaczonym terminie urlop na
telefon.
Próbę oporu pracowników, którego założenia i plan zostały
opracowane za pomocą komputera i za pomocą łączy trafił „w świat”,
nie tylko nie poparły związki zawodowe działające we wrocławskim
MPK, ale zakładowa „Solidarność” go nawet potępiła.
Niepowodzenie kierowców autobusów w stolicy Dolnego Śląska nie
oznacza jednak zaprzestania prowadzenia działalności protestacyjnej
przez polskich pracowników w sieci. Wręcz przeciwnie. To dopiero
początek. Stąd też metodą prób i błędów pracownicy do swej walki
wykorzystywać będą coraz częściej nowinki technologiczne, z
Internetem na czele.
Siedząc wygodnie w domu przed monitorem komputera robotnik będzie
mógł się dowiedzieć o sytuacji zatrudnionych w jego zakładzie
pracy. Przeczyta wówczas, czy będą podwyżki, czy też nie. Jeśli
nie, będzie mógł założyć forum internetowe, gdzie z pewnością on i
jemu podobni będą mogli debatować, jak tu sprawić, by pracodawca
zechciał podzielić się z nimi wypracowanym zyskiem.
Właściwie dziś swoje fora internetowe ma niemal każda branża, a
coraz częściej nawet dana firma. To tam zatrudnieni wymieniają
swoje opinie o zakładzie, przedstawiają wizje zmian, które ich
zdaniem przyczyniłyby się do poprawy warunków pracy. Jest to też
miejsce, w którym jedni pracownicy dzielą się swoimi wnioskami z
innymi, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji, co oni kiedyś.
Rozwój internetowej samoobrony ludzi pracy w Polsce przyspieszył w
momencie emigracji zarobkowej naszych rodaków na Zachód. Gdy
wracają do kraju, niektóre wzorce próbują przenosić na nasz
nadwiślański grunt. Za zachodnią granicą te wirtualne formy mają
dłuższy staż i donioślejszy dorobek.
Internetowe konwersacje ludzi pracy rozpoczęły się od komentarzy
umieszczanych pod informacjami – szczególnie – prasowymi, a które
dotyczyły danej branży lub konkretnych zawodów. Formuła ta jednak
nie sprawdzała się do końca, ponieważ w dobie informacji jedna
wiadomość szybko zastępowała drugą, przez co trudno było prowadzić
dłuższe rozmowy. Notki informacyjne szybko ginęły w archiwach i
ciężko było sprawnie odnaleźć interesujący wątek. Dla ułatwienia
ktoś wpadł na pomysł zakładania pracowniczych wątków na
internetowych forach dotychczas kojarzonych zazwyczaj z seks-
randkami.
Najłatwiej przed erą komputera było zawodowym kierowcom, którzy
komunikowali się ze sobą za pomocą CB-Radia. Wykorzystywane jest
ono i dziś. Stanowi dopełnienie Internetu. Znany jest przypadek
zablokowania przejścia granicznego przez kierowców TIR-ów w
Świecku. Pomysł został rzucony na forum internetowym, a szczegóły
został dograne przez CB.
Podczas tzw. dzikich strajków na Poczcie Polskiej w 2006 r.
porozrzucani po całym kraju listonosze o tym, gdzie akurat toczą
się protesty, jak przebiegają i jakie są postulaty, dowiadywali się
właśnie z Internetu, który stanowił trybunę do wymiany informacji
na temat dotyczący tej grupy zawodowej. Kilka miesięcy później
pracownicy poznańskiej fabryki Volkswagena w ciągu tygodnia
dokonali kilka tysięcy wpisów na forum dotyczącym warunków pracy i
płacy u nich w firmie. Internauci nie szczędzili dyrektorów. Teraz
idea wątków tematycznych dla danych branż czy – bardziej wąsko –
zakładów pracy jest powszechna.
Pracownicy fabryki Sitech w Sieci decydowali o tym, czy powołać w
zakładzie konkurencyjny w stosunku do „Solidarności” związek
zawodowy. Ponad 2 tysiące okradzionych i porzuconych pracowników
transportowej firmy RiCö na bieżąco porozumiewało się między sobą
właśnie za pomocą myszki i klawiatury.
– Takie fora zaczynają spełniać rolę organizacji pracowniczych –
uważa Jarosław Urbański, socjolog od lat zaangażowany w obronę
interesów pracowniczych. – Czy zagrozi to związkom zawodowym? Na
pewno tym dużym, tradycyjnym tak, bo one nastawione są na
serwowanie chwilówek i wypłatę zasiłków pogrzebowych, a nie na
realną pomoc pracownikom – dodaje. Jego zdaniem pracownik oczekuje
dziś szybkiej i jasnej informacji, a taką możliwość daje mu
Internet, więc z pewnością tego rodzaju aktywność pracownicza w
świecie wirtualnym będzie się rozwijać, ponieważ wirtualna jest
tylko forma, a problemy są realne.
Zresztą informatyzacja społeczeństwa stwarza większe pole działania
dla samych organizacji związkowych. Poprzez odpowiednie
rozreklamowanie i nagłośnienie tematu w Internecie, można dziś
zrobić kilka akcji w kilku różnych miastach w jednej sprawie. Taki
sposób działania wykorzystać będzie można w przypadku konieczności
zorganizowania np. pikiet solidarnościowych ze zwalnianymi czy
represjonowanymi kolegami.
O potrzebie walki o swoje przekonanych jest również wiele osób
korzystających z portali społecznościowych. Na portalu nasza-
klasa.pl znaleźć można profil pod nazwą: Strajk włoski,
ogólnopolski, ogólnoeuropejski, ogólnoświatowy, ostrzegawczy (walka
o prawa pracownicze). Jego twórca nawołuje: „Pokażmy siłę
zjednoczenia naszego narodu, Europy. Pokażmy że potrafimy walczyć o
swoje prawa, o godną pracę i o lepsze jutro dla wszystkich ludzi
pracy”. Na profilu pn. Walcz o ochronę czytamy: „Żeby przeżyć i
zapewnić byt naszym rodzinom pracujemy średnio 360 godzin w
miesiącu. Nie mamy czasu na odpoczynek i zdobywanie nowych
umiejętności. Pozbawia się nas prawa do godnego życia”. „Nie
szanuję swoich pracowników, za 500 zł miesięcznie lubię ich
szmacić! Taki jestem. To ja, cały TESCO!” – to z kolei konto tego
hipermarketu. Doszukać się można też Profilu pracowników
zwolnionych z ZMUZ „MAZ-Gliwice” czy Wszystkich pracowników
wyzyskiwanych przez FCPK Bytów oz. Kielce.
Walka pracowników o swoje prawa i interesy nie przeniesie się z
zakładów pracy i ulic do Internetu. Obie formy działania na rzecz
poprawy ich sytuacji doskonale się jednak uzupełniają.
________________________________________

Forum Hipermarketów
Zapraszamy do odwiedzenia Forum Hipermarketów. Na stronie >>
www.hiperforum.pl prowadzone są dyskusje, m.in. na temat aktualnej
sytuacji panującej w super- i hipermarketach w Polsce, Kodeksu
pracy i problematyki praw pracowniczych, działalności związków
zawodowych, walki z dyskryminacją oraz mobbingiem i wielu innych
tematów, dotykających bezpośrednio pracownik

Forum Hipermarketów

[Gość: KL.ROB.]

Zapraszamy do odwiedzenia Forum Hipermarketów. Na stronie >>
www.hiperforum.pl prowadzone są dyskusje, m.in. na temat aktualnej
sytuacji panującej w super- i hipermarketach w Polsce, Kodeksu
pracy i problematyki praw pracowniczych, działalności związków
zawodowych, walki z dyskryminacją oraz mobbingiem i wielu innych
tematów, dotykających bezpośrednio pracowników różnych sieci
marketów w Polsce.

W marketach po staremu

[Gość: krzysio11]

Podwójne listy godzinowe,czy listy płac to jest stosowane w
większości prywatnych zakładów pracy,ale tam nie ma związków
zawodowych więc nikt się nie upomina o tych pracowników,a ile osób
pracuje w sektorze prywatnym czy przedstawiciele związków zawodowych
to wiedzą?
Ale u prywaciarza jak ci się nie podoba to na twoje miejsce
przyjdzie drugi,więc każdy pracuje i siedzi cicho bo go zwolnią,więc
przedstawiciele związków sami nie bardzo wiedzą o co walczą,bo to
walka z wiatrakami,a wszelkie tłumaczenia o walce z szarą strefą to
hasła propagandowe na wybory,bo potem i tak nic się nie dzieje.
Bo kontrola z Państwowej Inspekcji Pracy czy Urządu Skarbowego to
tylko fikcja,przyjadą/po uprzednim ustaleniu trminu kontroli/
sprawdzą przygotowane dokumenty,stwierdzą że wszystko w porządku i
pojadą,bo kto trzyma na biurku dwie listy płac.
Pozdrawiam.