jaki jest twój styl?

[Gość: Magda]

powiedzcie dziewczyny, jaki jest wasz ulubiony styl, w czym się wyróżniacie z
pośród tłumu?

[eirenne]

uśmiechem:-D uśmiech bardzo pasuje do mojej urody:-))))

[Gość: Magda]

a co z modą?
Czy przywiązujesz jakąś wagę do stroju?

[eirenne]

> a co z modą?
to nie ma mody na uśmiechanie się do ludzi? :)

[vendea]

minimalizm: lubie proste fasony, jednobarwne elementy garderoby, bez wzorów,
zestawienia materialów tej samej barwy zróznicowanych faktura.
charakterystyczna cecha: nie lubie niebieskiego i nie mam ani jednej rzeczy w
tym kolorze :-D nosze glownie czarny, szary, bezowy, fiolet i czerwony. do
pracy - prawie zawsze w sukienkach i spodnicach, a weekend w spodniach :-) buty
i torebki glownie czarne. bizuteria = zegarek ;-).

jesteś prawdziwą damą, jakich już prawie nie ma

[Gość: Dyzio]

czy chciałą bys zapoznac takiego geantelmena jakim ja jestem?

[facecja]

Gość portalu: Magda napisał(a):

> powiedzcie dziewczyny, jaki jest wasz ulubiony styl, w czym się wyróżniacie z
> pośród tłumu?

a co to znaczy nasz ulubiony styl??
jak ktoś ma styl, to ma go w liczbie 1
jak ktoś mówi o tym w licznie mnogiej, to to już nie ejst styl, tylko
przebieranka

[blinski]

a wg. mnie jak ktoś ma styl w liczbie 1., to jego wygląd jest strasznie nudny;)

[facecja]

blinski napisał:

> a wg. mnie jak ktoś ma styl w liczbie 1., to jego wygląd jest strasznie
nudny;)
>

powiedz, bo nie wiem, czy dobrze rozumiem:
czy Twoim zdaniem ciekawie wygląda panienka, która ejdnego dnia jest ubrana w
bojówki i bluze z pit bullem, drugiego ma an sobie gotyckie falbany i glany, a
trzeciego zwiewną romantyczną sukieneczkę w kwiaty i sandały na szpilce?

[blinski]

tak, jest w twoim przykładzie mnóstwo przesady, ale nawet aż taka przesada by
mi nie przeszkadzała:)
full eklektyzm - that is that:)

[facecja]

blinski napisał:

> tak, jest w twoim przykładzie mnóstwo przesady, ale nawet aż taka przesada by
> mi nie przeszkadzała:)
> full eklektyzm - that is that:)

no i właśnie na tym polega moja odmienność: jedni nazywają ten eklektyzm
stylami a ja brakiem stylu albo przebierankami

[blinski]

bo się czepiasz:)
nie chodzi o to, by być raz 100% punkiem, innym razem gotem, potem hiphopowcem,
a kiedy indziej rasta. chodziło mi o to, by to wszystko ze sobą mieszać - ale
nie tak, by z każdym razem wychodził jakiś ciężkostrawny stylistyczny mix. po
prostu nie lubię np., kiedy dziewczyna przez cały czas gdy ją widzę jest, dajmy
na to, elegancka - zmienia jedynie kolory płaszczyków i fasony półbutów. lubię
jak ma się w szafie np. spodnie w kancik, przetarte dżinsy, bojówki, małaą
czarną, sportową spódniczkę, spodnie lniane, bluzki koszulowe, z numerkiem, top
bez ramion, żakiety, buty sportowe, kozaki, sandałki na obcasie, spódnice
indyjskie... jednym słowem wszystko co fajne, obojętnie z jakiego stylu.
łączone potem w mniej lub bardziej oryginalne zestawy, pasujące praktycznie do
prawie każdego miejsca i sytuacji.
to właśnie lubię:)

[b_bb]

Blinski, chyba nie zrozumiałeś, o co chodzi facecji. Nawet te ciuchy, które
wymieniłeś, tworzą jakiś jeden konkretny styl. Jedna osoba ubierze indyjską
spódniczkę i top z numerkiem, a do tego plastikowe koła-kolczyki i torebusię z
dermy z łańcuszkowym paskiem, a druga do tej samej bazy założy drewniane
koraliki, torebkę szydełkową i płaskie sandałki. Jedna ma na głowie pasemka
czarno-białe, druga ma włosy grzecznie związane w kucyk. Powiesz, że obie mają
ten sam styl? W posiadaniu stylu chodzi o to, by różne rzeczy ze zwykłych
sklepów dobierać w sposób specyficzny tylko dla nas, o stylu często decydują
dodatki. Te same podarte dżinsy można założyć do czarnego golfu, do siatkowej
bluzeczki, ale też do żakietu w kratkę. W zalezności od tego, jaki dziewczyna ma
styl, tak skomponuje swoje ubranie.
Jeśli ktoś jest na etapie poszukiwania, nie ma własnego stylu, wtedy kopiuje
dosłownie to, co zauważy na ulicy, czy w kolorowych pismach, dlatego dziś jest
punkiem, jutro hippisem, a pojutrze przywdziewa czarny garnitur. Wtedy nie jest
ubrany, lecz przebrany, bo całość nie wyraża jego osobowości, ciuch jest obcym
elementem.

[facecja]

Alleluja, wreszcie mnie ktoś zrozumiał
Dzięki b_bb, od razu czuję się mniej dziwnie i obco ;)

[b_bb]

facecja napisała:

> Alleluja, wreszcie mnie ktoś zrozumiał
> Dzięki b_bb, od razu czuję się mniej dziwnie i obco ;)

Hehe. Pojęcie stylu rozumiem tak samo, jak Ty, nie wiem jednak, czy blinskiemu
coś rozjaśniłam, czy dalej nie zrozumie. ;))

[blinski]

rozumiem, dla mnie też pojęcie 'własnego stylu' istnieje. na ogół jest tak, jak
mówisz - baza i dodatki, które często świadczą o stylu i są jego rozpoznawalnym
wskaźnikiem. ja chciałem tylko powiedzieć, że lubię, gdy ten osobisty styl jest
bardzo 'pojemny'. znaczy brak w określeniu własnego stylu stwierdzeń typu: 'nie
lubię butów na obcasach', 'nie lubię stylu sportowego' czy 'nie lubię ostrego
makijażu'. lubię, gdy ktoś dobrze czuje się i może uznać za 'swoje' równie
dobrze to, to jak i tamto:). nie lubię, gdy ktoś jako 'swoje' uważa bardzo mało
rzeczy; zresztą podobnie rzecz ma się u mnie z muzyką.

[b_bb]

Hmm, dla mnie posiadanie własnego stylu, to właśnie preferowanie jednych rzeczy,
a unikanie innych. Owszem, jeśli elegancka panna wybiera się na grzyby do lasu w
żakieciku i z czerwoną szminką na ustach, bo kocha styl wytwornej elegancji, to
jest to jakieś nieporozumienie. Jednakże jeśli ta dziewczyna mówi, że jej styl
to elegancja, to rozumiem, że do w/w lasu ubierze się stosownie, tyle, że jej
koszulka nie będzie rozciągnięta i spłowiała, włosy będą starannie przyczesane,
a makijaż subtelny, naturalny. Zachowa styl? Myślę, że jeśli zobaczysz tak
ubraną dziewczynę z koszem grzybów, z łatwością rozpoznasz w niej elegantkę. ;)

[blinski]

nie wątpię:)
ale ja w ogóle nie przepadam za czymś takim jak 'elegantka', 'sportsmenka'
czy 'wamp'.. rozumiesz? lubię jak jednego dnai jest tak, a innego inaczej; nie
od a do z wszystko inne, ale właśnie zmiana dodatków, bardziej rozpięta bluzka,
inny makijaż.. tak samo nie przepadam jak ktoś lubi TYLKO rocka, TYLKO
elektronika, TYLKO nowe rzeczy, TYLKO stare.. nie lubię klasyfikowania i samemu
z własnej woli przydzielanie sobie miejsca na półeczce:)
ok, może powiesz mi że nie o to ci chodzi, ale ja rozumiem co miałaś na myśli i
po prostu mam inne zdanie.
;)

[b_bb]

Przyznaję Ci prawo do własnego zdania. :)
Dla mnie jednak osoba, która każdego dnia wygląda inaczej, to ktoś, kto dopiero
szuka swojego stylu. Owszem, takie przebieranki mogą być zabawne, sama lubię
takie eksperymenty, ale zawsze po takich próbach wracam do tego, w czym czuję
się sobą.

[blinski]

ok, nadal nie rozumiesz:) - lubię gdy dla kogoś właśnie taki eklektyzm jest
wyrażaniem siebie; a ograniczanie się do jednego stylu, np. 'elegantki' -
rezygnując przy tym z innych - tłamszeniem siebie. ja tak na przykład mam.

[Gość: bdl]

Bliński ja się czuję jakbyś cały czas o mnie pisał, wczoraj miałam na sobie
spódnicę w kropeczki, szpilki i żakiecik a dziś szerokie spodnie, asymetryczny
kolorowy top i adidasy, i nie uważam, że się przebieram, taki styl i
tyle...pozdrawiam

[facecja]

blinski napisał:

>ten osobisty styl jest
>
> bardzo 'pojemny'. znaczy brak w określeniu własnego stylu stwierdzeń
typu: 'nie
>
> lubię butów na obcasach', 'nie lubię stylu sportowego' czy 'nie lubię ostrego
> makijażu'. lubię, gdy ktoś dobrze czuje się i może uznać za 'swoje' równie
> dobrze to, to jak i tamto:).

oj, chyba mi zamieszałeś znowu w głowie
napisz, czy Cię dobrze rozumiem: chodzi o to, żeby osoba, lubiła wszystko -
może jedne rzeczy mniej inne bardziej, w jednych chodziłaby częściej w innych
rzadziej?
jeśli tak, to jak rozróżnić styl dwóch osób "lubiących wszystko" - bo obie do
pracy trzeba założą spódnicę i pantofle, obie an disko założą krótką spódniczkę
i top, obie na spacer po mieście założą dżinsy i T-shirt...

[blinski]

zrozumiałaś mnie idealnie:)
jak rozróżnić? po markach, kolorach, wzorach, fasonach.. a nie po szufladkach.
ja rozumiem różnorodność w ten sposób; inny niż większość i dlatego długo nie
mogłyście mnie zrozumieć;)

[facecja]

blinski napisał:


> ja rozumiem różnorodność w ten sposób; inny niż większość

i tu znow się zdziwiłam, bo wokół mnie jest wiele osób, które jednego dnia
zakładają szpilki, drugiego glany, trzeciego adidasy, mają w swojej szafie
wszystkie możliwe rodzaje ciuchów - i własnie niczym się nie wyróżniają, dla
mnie to jest po prostu masówka

i pojecie stylu - lubienie jednych rzeczy, nienoszenie innych - rozumiem
dokłądnie tak, jak b_bb

[blinski]

kurcze, ciągle nie rozumiesz:) zwracasz jedynie uwagę na to, że to są adidasy,
szpilki, glany i każdego dnia noszą co innego. i to jest to!
dla mnie najważniejsze jest JAKIE adidasy, JAKIE szpilki, JAKIE cokolwiek - i
po tym poznaję styl; może być i jednolity (jaki lubisz ty), i zróżnicowany
(jaki wolę ja). o tym mówiłem - kroje, marki, kolory, desenie, wzory. to jest
ważne, a nie to żeby wszystko w szfie pasowało do jednego wzorca.

[b_bb]

O rany! Po markach? A to nie jest szufladkowanie? Nie rozumiem, jak potrafisz po
markach poznać styl. Czyli co? Styl Orsay? Styl Reserved? Styl Dior?
Ja nie jestem przeciwniczką różnorodności, wręcz przeciwnie. Uważam jednak, że
np. w jednym sklepie dziewczyny mające odmienny, ale skonkretyzowany styl,
wybiorą dla siebie zupełnie inne rzeczy. I mogą to być dwie pary butów na
obcasach i dwie pary płaskich, lecz one wszystkie będa miały coś wspólnego dla
stylu danej osoby. Nawet jeśli wybiorą jakieś identyczne ubrania (np. wspomniane
wcześniej podarte dżinsy), to zestawią je z innym swoimi ciuchami tak, że
zachowają swój styl.

[blinski]

wiesz, ja w ogólę nie lubię słowa 'skonkretyzowany':)
po markach - miałem na myśli że to jest jeden z elementów przywiązania,
podobnie jak np. do kolorów; nie miałem na myśli 'stylu orsay' albo 'stylu
różowego'; każdy ma jakieś ulubione marki, kolory, wzory - i po tym oceniam,
czy mi się podoba czy nie - w sumie ja też mam swoje ulubione i mało lubiane
marki kobiece, mimo że sam nie noszę:). ale nie wymagam 'skonkretyzowania' - im
bardziej styl się 'rozpływa', tym lepiej. dla mnie w ogóle coś takiego
jak 'styl' to dziwne pojęcie - ma być ładnie (a najlepiej seksownie do tego,
choć nie zawsze się da:) i tyle. zawsze mnie denerwowały gadki w stylu 'ta to
stylowa' czy 'ma klasę' - dla mnie to jakieś abstrakty.

[b_bb]

Ha, no i doszliśmy do sedna. Po prostu Ty nie lubisz, kiedy dziewczyna ma swój
styl. ;) Może to kwestia wieku, gdy się ma 20 lat, nie ma się jeszcze do końca
ukształtowanej osobowości, to samo tyczy stylu, Jest to wiek poszukiwań, dążenia
do tego, by znaleźć swoje miejsce. I dobrze, tak ma być. Są osoby, które już z
wieku 15 lat, wiedzą, co chcą osiągnąć i mają skonkretyzowane cele, ale to są
wyjątki. Posiadanie swojego stylu to coś, co się kształtuje latami, a żeby to
znaleźć, trzeba przejść przez fazę eklektyzmu, jak to ująłeś. :)

[blinski]

hah hah, w moim przypadku jest trochę inaczej;)
wcześniej właśnie, jeszcze w połowie liceum ceniłem konkret i wykrystalizowanie
nie tylko stylu, ale i poglądów i gustu w różnych dziedzinach. zmieniło mi się
to jednak z biegiem czasu - dojrzałem i uznałem że nic na świecie nie jest
takie proste i gładkie, cały czas się zmieniamy i kiedy z jednej strony
doświadczenia mówią nam, że coś jest dobre a z drugiej strony podążamy za czymś
nowym - nie warto wtedy zarzucać jednego by robić miejsce dla innego; najlepsza
zabawa jest to wszystko mieszać i z tego ulepić siebie. tak samo - bez sensu
jest być lewicowcem, prawicowcem czy liberałem kiedy widać że każda strona ma
swoje plusy i minusy. bez sensu jest zostawać fanem rocka lub muzyki klubowej -
skoro w ramach i jednego i drugiego powstawały i knoty, i zajefajne kawałki.
ja ci więc mogę powiedzieć, że to do mojej postawy trzeba dojrzeć:)
ale ci nie powiem, bo być może to banał - ale każdy realizuje się inaczej i
inny ma pogląd na otaczającą rzeczywistość.

[b_bb]

Gratuluję zatem dojrzałości. :)
A jeśli chodzi o styl, to nadal uważam, że mówimy o dwóch zupełnie innych
sprawach. Jeśli już porównujesz do muzyki, to powiedzmy, że będąc fanem rocka
można słuchać z uznaniem np. dobrych kawałków dyskotekowych, muzyki poważnej, a
nawet country, ale gdybyś musiał wybrać tylko jedną ulubioną płytę na bezludną
wyspę, to będąc fanem rocka z pewnością nie wybrałbyś Mozarta. Jeśli ktoś
uwielbia jakiś gatunek muzyczny, to nie znaczy, że wyłącza radio, gdy leci tam
coś innego, po prostu muzyka daleka od tego, co kocha, nie kręci go.
Analogicznie można powiedzieć o stylu ubierania się. Eksperymenty w modzie są
jak najbardziej wskazane. Osoby mające swój skonkretyzowany styl, wiedzące, co
lubią, w czym się czują najlepiej, przemycą swój styl nawet w mundurku.

> zabawa jest to wszystko mieszać i z tego ulepić siebie.

No właśnie o to chodzi. O ulepienie siebie, o to, by być jakimś, a nie wyglądać
jak manekin z wystawy sklepowej, na którego co jakiś czas narzucają przypadkowe,
ale zawsze fajne ciuszki.

[blinski]

no to mniej więcej się zrozumieliśmy:)
powiedzmy, że oboje wiemy o co chodzi, bo zagłebianie się w coraz większe
szczegóły grozi psychozą:)

[b_bb]

Hehe, ok. Zdrowie psychiczne nade wszystko. :))

[facecja]

blinski napisał:

> bo się czepiasz:)
> nie chodzi o to, by być raz 100% punkiem, innym razem gotem, potem
hiphopowcem,
>
> a kiedy indziej rasta. chodziło mi o to, by to wszystko ze sobą mieszać - ale
> nie tak, by z każdym razem wychodził jakiś ciężkostrawny stylistyczny mix. po
> prostu nie lubię np., kiedy dziewczyna przez cały czas gdy ją widzę jest,
dajmy
>
> na to, elegancka - zmienia jedynie kolory płaszczyków i fasony półbutów.
lubię
> jak ma się w szafie np. spodnie w kancik, przetarte dżinsy, bojówki, małaą
> czarną, sportową spódniczkę, spodnie lniane, bluzki koszulowe, z numerkiem,
top
>
> bez ramion, żakiety, buty sportowe, kozaki, sandałki na obcasie, spódnice
> indyjskie... jednym słowem wszystko co fajne, obojętnie z jakiego stylu.
> łączone potem w mniej lub bardziej oryginalne zestawy, pasujące praktycznie
do
> prawie każdego miejsca i sytuacji.
> to właśnie lubię:)

no nie
blinski - przykład grzeczności z forum a i przy okazji zaciekły obrońca swoich
mdowych przekonań mówi, że się czepiam
przepraszam bardzo - czy ja Ci bronię lubić ten eklektyzm? czy ja spalam na
stosie panny mające w szafie różniaste ciuchy?? mówię, jak rozumiem słowo styl,
pokaż mi w tym element czepialstwa

[blinski]

nauczcie się niektóre, do czego służą i co oznaczają emotikony:)

[facecja]

blinski napisał:

> nauczcie się niektóre, do czego służą i co oznaczają emotikony:)
>

emo co? :P

uśmiech, brak uśmiechu - co za róznica, i tak zabolało ;)
a z tym uśmiechem nabrało nawet zabarwienia lekko złośliwego

[blinski]

facecjo, jeśli takie rzeczy cię bolą to chyba czas - nie chcąc jednak pouczać -
na popracowanie nad dystansem do samej siebie;)?
ja przyzwyczaiłem się do emotikonów tak, że prawie widzę minę rozmówcy w
trakcie pisania tekstu:)

[inezja21]

O ile ja rozumieim, facecji chodziło o to, że źle by było, gdyby styl był taki
sam u wielu kobiet:) Jezeli jedna kobieta ma wiele stylów to chyba nie jest tak
źle:)

[blinski]

no ja myślę:) zresztą mężczyzna chyba też:)

[miska_malcova]

ja nie mam ulubionego stylu... Nie wyróżniam się raczej :-)

[facecja]

inezja21 napisała:

> O ile ja rozumieim, facecji chodziło o to, że źle by było, gdyby styl był
taki
> sam u wielu kobiet:) Jezeli jedna kobieta ma wiele stylów to chyba nie jest
tak
>
> źle:)

oj akurat na odwrót :)

sprecyzuję: może wątek dotyczy stylu w znaczeniu - sportowy, romantyczny etc...
ale ja bym nie powiedziała: "z wszystkich moich stylów najbardziej lubię ten
>>muzyczny<< bo się dobrze czuję w glanach, a najmniej lubię oficjalny"
trochę to głupio brzmi, nie?
a co innego jest posiadania SWOJEGO stylu, który polega na tym, że glany założę
do spodni jak i do spódnicy, a jak ubieram się oficjalnie to wolę mokasyny niż
szpilki. To wszystko nazywam stylem.
A z "wieloma" stylami kojarzą mi się 14-latki, które same nie wiedzą, czy chcą
być skatem, czy raczej w gotyku jej będzie lepiej...

Np. Ciebie Inezjo wyobrażam sobie jak artystów, których widuję w mieście - niby
mają normalne rzeczy, jakie i inni noszą: i glany i mokasyny i bluza
sportowopodobna rozpinana z kapturem i spódnice z falbanami... Wszystko
pochodzące z róznych "stylów", ale złączone wg smaku noszącej. I takiej osoby
nie dotyczyłoby pytanie: "twój ulubiony styl"

[inezja21]

Kurczę.Wiele osób myśli że jak jestem artystką to musze miec dziwne połączenia
w stroju.A nie mam. Chodzę bardzo klasycznie ubrana.Martensy do spódnic
indyjskich kiedyś nosiłam, to fakt.Ale teraz bym tak nie wyszła.Staram się
ubierać jak "dama" ale wiem, że to jest ciężko sprecyzować.Czasem odrobina
szaleństwa, bluzka z głębokim dekoltem i push-upem...:)często chodzę w
dżinsach albo spodniach w tenisowy prążek...do tego bluzka, sweterek i
płaszczyk albo kurtka...rzadko "szaleję"!!!

[Gość: Szalona Baskkkka]

och moj styl, szalony, zwariowany, niepokorny, niezwykly, wykrecony, odjazdowy,
odlotowy, awangardowy,niepowtarzalny ...

[perelkaa]

styl z klasa lubie sie ubierac sexi ale nie wulgarnie nie tak ze jak sie pochyle to mi piers przez bluske wypada bo niby to taka moda ze bluska zwiewna uwielbiam chodzic w sukienkach szczegolnie w czerwonych, czarnych lekki roz, bialy, jasny fiolet czarnych ubran mam najmniej a najwiecej czerwonych i jego odcieni oraz bialych lubie tez chodzic w spodniach a najchetniej kaske wydaje na buty i torebki niedlugo bede musiala kupic sobie kolejna szafe ale ona bedzie tylko na buty i torebki :)

[zettrzy]

No moj styl zalezy od takich spraw jak pogoda, zajecia, otoczenie - jak mam isc
np. na amatorskie przedstawienie to sie ubiore "artystycznie" a jak do opery to
"klasycznie". Jak pada to "ekologicznie" a jak upal to "etnicznie". Nie, nie mam
takiej rzeczy ktora musze miec zawsze na sobie i nie lacze glanow ze spodnica z
falbanami. Tak, mam i glany i taka spodnice ale nie nosze ich razem. Po prostu
czasem trzeba sie przebrac za punka a czasem za cesarzowa Eugenie.
Natomiast jakbym mogla dopasowac caly lajfstajl do ubioru to bym spedzala zycie
w kostiumie kapielowym, no moze z dodatkiem pareo i kolorowych klapek. Chyba to
jest styl niezyciowy.

[facecja]

zettrzy napisała:

> Po prostu
> czasem trzeba sie przebrac za punka a czasem za cesarzowa Eugenie.

to jest przenośnia czy dosłowność?
jeśli dosłowność, to co znaczy, że trzeba się przebrać za punka i jakie to są
okazje?
nie traktuj tego jako złośliwość: zawszy myślałam, że punkiem się jest albo
nie, jeśli się za kogoś przebiera to się nazywa pozerstwo

a co do reszty Twojego postu - pisałaś jakby o róznych stylach, ale z Twojej
wypowiedzi wynika, że mimo róznych okolicznosći i towarzystwa cały czas jednak
towarzyszy Ci TWÓJ WŁASNY styl. Może mam takie wrażenie, bo znam ludzi, którzy
jak trszeba to ubiiorą się klasycznie, jak mogą sobie an to pozwolić, to
wyglądają artystycznie, ale w każdej sytuacji wyglądają "po swojemu" a nie jak
przebierańcy.

[zettrzy]

facecjo, nie biore twojej uwagi za zlosliwosc. Przeciwnie, troche mnie
rozbawila, bo mie myslalam ze moj tekscik zabrzmi az tak ideowo.
To jest doslownosc. Tak, ja sie literalnie PRZEBIERAM, tak jak gornik, przed
praca na przodku, przebiera sie w ochronny kombinezon. Po prostu moja silownia,
pare kafejek ktore lubie, kino gdzie graja filmy sprzed lat, nawet nieme, pare
teatrow lezy w tej czesci miasta gdzie po ulicy lepiej nie chodzic w szpilkach
bo utrudniaja ucieczke. Jesli chce sie tam udac - np. bylam wczoraj, potuptac na
maszynie do wchodzenia na setne pietro - musze sie ubrac tak zeby lokalna
populacje dala mi spokoj. Slowo "pozerstwo" jak dla mnie - nie wiem, moze
podkladam tu zla tresc, jesli tak to skoryguj - zawiera pewien podtekst
aspiracyjny, tak troche "Doda nosi kaszkiet to ja musze tez". Tymczasem dla mnie
styl na punka to technika biologicznego przetrwania w asfaltowej dzungli.
Widzisz, wyszlo troche smiesznie bo my chyba rozumiemy co innego pod slowem
"punk". Sprobuje wiec to zdanie przepisac tak zeby bylo jasno:


Po prostu
> > czasem trzeba sie przebrac za dresiare a czasem za cesarzowa Eugenie.