o boze

[plocki_dab]

w gazecie pisza, ze autorytet sekcji naukowej stephen hawking wycofuje sie z teorii wszystkiego. fizyka wychodzi z mrokow oswiecenia. co to bedzie jeszcze bog nadejdzie :o.

[olga_w_ogrodzie]

póki co mowa o tym, iż Wielki Wybuch mógł się wziąć z niczego i Bóg zbędny był.
ale w kamień filozficzny fizyki odkrywający prawdę o świecie i jego prawach Hawking wierzyć przestał.
może więc będzie kolej i na Boga.

[dolor]

Od zwątpienia, że uda się pojąć całą rzeczywistość, do uznania, że coś musiało ją stworzyć, chyba jednak droga daleka. Ja tu widzę rzecz bardziej prozaiczną: młody Hawking twierdził, że człowiek wszystko potrafi zrozumieć i wyjaśnić. Stary zauważa, że on, Hawking, wszystkiego jednak nie potrafi, a skoro on nie zrozumie, to nie zrozumie człowiek.

[plocki_dab]

owszem daleka, rownie daleka jak do tego ze boga nie ma. przekonanie ze czlowiek moze poznac cala rzeczywistosc i zakwestionowac tym samym istnienie boga jest tylko religijna checia jego zatapienia, boskim odpalem. tu nie chodzi o nadmierne uogolnienie wlasnej niemocy na cala ludzkosc. tylko o sam sens poznania, ktore dlatego ze jest wlasnie poznaniem nie moze byc calkowite.

[dolor]

Pierwotnie to miało być poznanie całej rzeczywistości żeby poznać myśl boga.
Nie widzę tu negacji sensu poznania, tylko negację możliwości (bo ściany akwarium za bardzo rybkom zniekształcają). Kojarzy mi się właśnie ze znalezieniem własnej granicy przez geniusz. Już tylu rzeczy mieliśmy nigdy nie móc pojąć, że się za bardzo nie przejmuję. Wiem, że ja nie pojmę. Inni, jak się wcześniej nie pozabijają i nie nawrócą na coś nazbyt ogłupiającego, mają spore szanse. Jeden człowiek pewnie nigdy nie ogarnie wszystkiego. Ale może mieć dostęp do cząstkowych odkryć, które takie całościowe poznanie umożliwiają.

[plocki_dab]

Już tylu rzeczy mieliśmy nigdy nie móc pojąć, że si
> ę za bardzo nie przejmuję.

a jak juz zadekretujesz ze pojeles wszystko, zadeklarujesz tym samym ze nie ma nic do pojecia.