Prawda jezyka

[dotera]

Prezes ostatnio powiedział rzekomo za Heglem że mowa jest królową. Tłumaczył to w duchu całkiem marksizmu że świadomość określa byt. Często ta mysl pada w naszej kulturze intelektualnej , tylko co ona właściwie znaczy. Zawsze idą za tym tłumaczenia w stylu że na tym na czym się skoncentrujesz to zobaczysz. W stylu historyk czyta książki historyczne więc myśli jak historyk w ramach swojego skrzywienia zawodowego.

Mnie jednak w języku określającym człowieka interesuje sam język . Zawarte w nim związki frazeologiczne, metafory. Zdumiewa mnie ile w języku jest zawartych zarówno prawd egzystencjalnych ale i społecznej władzy. A może raczej egzystencjalne ślady tejże. Ostatnio przypadkiem kliknąłem na hasło w wikipedii i otworzyła się przede mną kategoria linków która mnie zszokowała. Jak silnie jest przeprowadzana praca nad językiem przez ludzi którzy chcą popsuć nasza mentalność. I to w tym języku zostaje w jego słowach które już obdarte że swoich pierwotnych źródeł są powtarzane.

W języku tkwi zarówno jego prawda która może oczyścić jak i jego fałsz który zatruwa duszę. Można się pogubić w historycznych tłumaczeniach, narzucać na siebie tony nowego języka, tony nowej karmy, ale być może prościej badać sam język i zastanowić czemu jest właśnie taki i co mi robi tak powtarzany

[dotera]

Zachód związany z racjonalizmem jest niezwykle podekscytowany myślą że język określa nasza świadomość , wręcz myśl owa czyniąc metafizyczna. Taka świecka religia. Wschód woli milczenie gdyż nie chce tkwić z głową w studni tam gdzie wsadził ja zachód. Powiedziałem w studni. Czemu tak powiedziałem? I tu jest właśnie to co mówię. Studnia jest przeciwieństwem nieba. Być może czasem nawet widać w niej odbite gwiazdy. Ale z pewnością nie ma jego przestrzeni bezkresnej i jedyne co się w niej zobaczy to własną twarz i można się utopić.

[dotera]

Poeta powiedział że wszystko jest poezja. I też tak podejrzewam że po zatem świata jest subtelny . Mimo że świat widzi niepraktyczność poezji kto wie czy poeci, ci najbardziej natchnieni nie wiedzą czegoś najbardziej źródłowego. I jeśli jest magia to oni są jej najbliżej

[dotera]

*początek świata. Na początku było słowo.

Marksizm to odwrócił. Być może miał w tym swoją rację na zasadzie że pięść w nos lepiej przekona niż subtelne argumenty w czasach gdy nowa ekonomia kapitalizmu przeorywala cała tradycje kulturowa . Ale dziwnym trafem pozostało po tym tylko kłamstwo ludzi od nowej ekonomii którzy chcą by w staniu przeorania lud pozostał.

[dotera]

Tak więc odroznilbym dwie kwestie. Język którzy sami stworzyliśmy w społecznym teatrze sado maso, który nas urabia do karlenia i język natchniony ktory nas oczyszcza

[dotera]

Swoją drogą prezes ma obsesję Niemiec. Na Hegla się powoływał , Beethovena. Ciągle artykułuje z całkowitym brakiem godności w tym swoje poczucie niższości względem Niemiec, co moim zdaniem upokarza nas . Kiedyś prezydent jęczał przed ambasadorem Niemiec że oni nas upokorzyli. I czułem się tym jękiem jego upokorzony.

Ja sympatii do Niemców mogę nie mieć jak prezes ale u mnie to oznaczało całkowita ignorancję dotycząca ich kultury. Nigdy mnie nie fascynowały ich towary , samochody, czułem to jako obcy świat który się wdziera . Dopiero ostatnio trochę zaciekawiła mnie ich historia bo sobie uświadomiłem że różnych narodów mam jakieś z grubsza stereotypy a ich historia absolutna czarna dziura. Oprócz Hitlera wcześniej nic , pojedyncze nazwiska ludzi kultury.

[dotera]

Jestem jedną z bardziej ksenofobicznych osób na świecie. Ale u mnie to oznacza chęć izolacji. Jest dla mnie kłamstwem łączenie ksenofobii z działaniami rasistowskimi. Moim zdaniem ci drudzy żyją w silnej więzi z obiektem nienawiści a nie fobii. Tam raczej w grę zazdrość wchodzi nie chęć obmycia się z obcości.