gabbianello_di_ross
14.05.09, 23:28
Zawsze interesowała mnie zależność pomiędzy zachowaniem ludzi, a
miejscem, kulturą, otoczeniem w jakim się urodzili i wychowali.
Wiele razy przekonywałam się, że stereotypy bardzo często okazują
się prawdziwe. Włosi, których znałam naprawdę mieli duży
temperament, kochali ogniście, mówili szybko, dużo gestykulowali,
szybko i głośno się kłócili i prędko godzili.
Znani mi Skandynawowie bywali o wiele chłodniejsi, a Czesi naprawdę
ciepli. O Niemcach nie mogę rozprawiać, bo mam uprzedzenia, więc
byłabym nieobiektywna.
Choruje się też inaczej w Afryce, inaczej w Azji, inaczej w Europie.
Ciekae, jak, pod względem , na przykład temperamentu, ocenia się
Polaków.
Takie, na przykład, choroby afektywne :
" W krajach afrykańskich i latynoamerykańskich, choroby afektywne
występują przeważnie w formie zespołów maniakalnych, a do
podstawowych cech zespołu depresyjnego należą:
Brak urojeń winy i grzeszności (uważanych za charakterystyczne dla
kultur judeo-chrześcijańskich).
Somatyzacja objawów, stąd przeważa zespół hipochondryczny i
neurasteniczny z licznymi skargami somatycznymi (szczególnie ze
strony układu pokarmowego).
Brak poczucia małej wartości.
Rzadkość samobójstw.
Swoista forma zespołu maniakalnego, opisanego wśród mieszkańców
Fidżi pod nazwą „matiruku”, charakteryzuje się krótkim przebiegiem,
częstymi nawrotami i nasileniem objawów w godzinach rannych (por.
Pfeiffer i Schoene, 1980). Brak urojeń depresyjnych (winy,
grzeszności, małej wartości) tłumaczy się silną więzią jednostki z
grupą społeczną, co pozwala na redukcję poczucia winy poprzez
przejęcie współodpowiedzialności przez całą społeczność,
przypisywanie winy złym duchom, stosowanie ochronnych rytuałów
magicznych, publiczne samooskarżanie się.
Ściśle związanym z kulturą przejawem depresji jest samobójstwo
dokonane, którego niski lub bliski zeru wskaźnik wiąże się głównie z
wpływami religijnymi (np. w Irlandii) lub ze spójnością rodziny i
klanu (np. u plemion afrykańskich). Natomiast wysoką częstość
samobójstw w Japonii tłumaczy się dawnymi tradycjami (np. rytualne
seppuku czy też harakiri jako świadectwo poczucia honoru), a w
Indiach – kultami Bhairawy lub Wisznu bądź skrajnie ascetycznym
życiem prowadzącym do śmierci."
( www.psychologia.net.pl/artykul.php?level=98 )
