Trofea spod Wiednia na Wałach Chrobrego

[trebunietutki]

Trofea w Szczecinie

[Gość: niecierpliwość]

ale dopiero w kwietniu

Bitwa pod Wiedniem to

[swarozyc]

Labedzi spiew upadajacej I RP...
ustepujacej miejsca nowemu mocarstwu w tej czesci Europy - Rosji.

Tak trzymac katole, a los 3 rp moze byc podobny.

[Gość: adalbert]

Lekko się pomerdało, co? Kolekcja nie jest końcem, ale nowym
poczatkiem - Rzeczpospolitej zyjącej w sercach i umysłach - tej która
przetrwala, niezaleznie od państwa. Matoły tego nie rozumieją, bo
musieli by docenić katolicyzm.

[Gość: twarda wazelina]

Od czasu Viktorii Wiedeńskiej Polska Rzeczpospolita żyła jeszcze ponad 100 lat
To dużo zważywszy ,że komunizm w formie państwa ZSRR tylko 70, to w historii
tylko pył. Przyjrzyjmy sie również innym narodom i państwom z tamtego okresu i
ich historie w Europie , to nasza Ojczyzna nie wypada tak słabo.

[Gość: IP to IP]

To moje ulubione zwycięstwo, tylko dlaczego ten Jasiu przywióżł tę
chorobę Marysieńce?

[swarozyc]

To nie jasiu i nie spod wiednia. To marysia, bo byla juz mocno
przechodzona..

[Gość: miszczu]

pewno dawala drwalowi ze szwecji...

[Gość: IP to IP]

"...jakoby Marysieńka była chora na kiłę nie znajdują potwierdzenia.
Jedyną przesłanką ku temu była choroba jej pierwszego męża, oraz
stwierdzona po śmierci Jana Sobieskiego na jego ciele: „gangrena koło
jajec”. Z drugiej strony wątpliwe jest by kobieta zarażona kiłą
przeżyła jeszcze w dobrym zdrowiu 50 lat i urodziła kilkoro zdrowych
dzieci. Jak już wspomniałem śmierć tylu niemowląt nie była w tamtych
czasach czymś nadzwyczajnym. Nikt też nie o...
wielkisobieski.pl/index.php?
option=com_content&task=view&id=166&Itemid=4

Chyba niewiele wiemy i nic pewnego.
Mnie bardziej podobała się tamta moja pewnośc sprzed lat, dzisiaj
przez Was zmieniona...
Ale znów mam pewność, że trzeba czytać, szukać, inaczej się cofamy.
Pozdrawiam świątecznie Obydwu Panów. E.

[wredny_menel]

Gość portalu: adalbert napisał(a):
> Lekko się pomerdało, co? Kolekcja nie jest końcem, ale nowym poczatkiem -
Rzeczpospolitej zyjącej w sercach i umysłach - tej która przetrwala,
niezaleznie od państwa. Matoły tego nie rozumieją, bo musieli by docenić katolicyzm.

- To jest oczywista, oczywistość - katolicka wersja historii ;/

- A wszystko było już tak blisko,wystarczyło tylko by Sobieski nie dał się
podjudzić (a fe)papieżowi i pozostał w przymierzu z Francją i nawiązał
przymierze z Turcją która zawsze nas szanowala w historii. - Mielibyśmy wtedy
jedna bitwę - pod Wiedniem mniej, było to w kontekście strategicznym pyrrusowe
zwyciestwo a Oesterreichery i tak twierdza że to oni wygrali ;/ Niemcy wtedy się
nie liczyli, a Rosjanie są silni tylko wtedy jak nie ma nikogo silniejszego
obok ;) - i wtedy my byśmy rozbierali innych a nie oni nas ;/

PS
Ci, którzy twierdzą że Polska przetrwała tylko dzięki Kościołowi
- nie zapominacie aby, Kościół istniał kiedy Polska upadała
no i cóż on wtedy robił ;PPP

[Gość: twarda wazelina]

Tobie menel kiła jak Leninowi też rozrzedziła mózg

[wredny_menel]

Gość portalu: twarda wazelina napisał(a):
> Tobie menel kiła jak Leninowi też rozrzedziła mózg

Nie w smak Ci KatoŻulu moja diagnoza ;)
- argumenty tylko ad personam potrafisz wysunąć,
cienki poziom argumentacji w tym waszym seminarium ;(
a rozumiem, ROMA,ROMA, RO.. no i wspak AMOR ;P

[Gość: T]

Choroby weneryczne można leczyc bezpłatnie , czas zacząć , bo nie myliłem sie,
twoją wersję znam na pamięć z bolszewickiej szkoły

[wredny_menel]

Gość portalu: T napisał(a):
> twoją wersję znam na pamięć z bolszewickiej szkoły

Niestety Mój Drogi, możesz być w błędzie, podobnie jak bohater
poniższego dowcipu:

Właściciel knajpki na Śląsku wyjechał na parodniowy urlop i zostawił lokal pod
zarządem żony. Wrócił i robi gospodarski obchód. Wszystko w porządku tylko na
jednym ze stołów znajduje trzy równoległe do krawędzi kreski wymalowane
długopisem w odległości 13,5 cm, 15 cm i 16 cm. Pyta więc żony co to jest.
- A wiesz, wczoraj było tu trzech górników i kłócili się który ma dłuższego
fiuta, więc ktoś ufundował 1000 zł nagrody dla zwycięzcy i to są właśnie
zaznaczone "wyniki"
- Szkoda, że mnie tu nie było - mówi właściciel wyjmując penisa i kładąc go na
stole - wygrałbym "w cuglach"
- Stary - wtrąca żona - ale oni mierzyli od drugiej strony stołu.


PS
- A jaki masz rozmiar buta,
bo w pewnych profesjach równy jest IQ ;)

[Gość: adalbert]

znowu sie merda - wiek XVII z XIX, co za banda anelfabetów...

[Gość: xionc]

ale manipulujesz historią

[Gość: krótka]

historia według kabaretu moralnego niepokoju

[Gość: austro]

będzie inny

J. Jankowski, "Monarsze sekrety"

[swarozyc]

Tymczasem Marysieńka rodziła jednak Zamoyskiemu dzieci. Było ich troje, ale
wszystkie umarły w niemowlęctwie. Przyczyną tego był syfilis, którym obdarzył
ją rozpustny małżonek. Jeździła nawet na kurację do Paryża, ale nie przyniosła
ona spodziewanych efektów.

Związek pani Zamoyskiej z Janem Sobieskim stawał się coraz bardziej zażyły i
wywoływać począł złośliwe komentarze. Kiedy zatem niespodziewanie dla
wszystkich Zamoyski zmarł w wieku trzydziestu ośmiu lat, padło na nią
podejrzenie o trucicielstwo. Fakty były bowiem w istocie dość zaskakujące.
Zgon Zamoyskiego nastąpił 7 kwietnia, a już 14 maja odbył się tajny ślub wdowy
z Janem Sobieskim. Podobno ślub ten zarządziła królowa, która przyłapała
kochanków in flagranti.

Wiadomość o małżeństwie stała się publiczną tajemnicą i siostra Zamoyskiego,
Gryzelda Wiśniowiecka, nie dopuściła nawet młodej wdowy do udziału w
pogrzebie. Plotki wzmogły się jeszcze, kiedy w lipcu odbył się uroczysty ślub
oficjalny. Podwójne zaślubiny poczytano za świętokradztwo.

Maria zaszła w ciążę i ponownie wyjechała na kurację do Paryża. Urodził się
tam syn Jakub, który pomimo swej ułomności fizycznej dożył starości. Sobieska
zamierzała zresztą zostać we Francji i namawiała męża, aby do niej przyjechał.
Ludwik XIV obiecywał mu tytuł marszałka Francji i księcia para, Order Świętego
Ducha i prawo nabycia dóbr ziemskich. Jan skłaniał się już ku wyjazdowi, ale
wybuchła nowa wojna. Zwycięstwo pod Podhajcami rozsławiło jego imię i stał się
bożyszczem tłumu. Otrzymał buławę wielką hetmańską i o wyjeździe nie mogło być
oczywiście mowy.

Kiedy abdykował Jan Kazimierz, Sobieskiemu nie przyszło nawet do głowy, że to
on może zostać królem, i poparł Kondeusza. Szlachta wybrała jednak nieudolnego
Michała Korybuta Wiśniowieckiego, którego hetman wielki koronny określił
jednym słowem - "małpa". Natychmiast po elekcji wyjechał na kresy, by bronić
granic Rzeczypospolitej. Tymczasem Marysieńka rodziła mu kolejne dzieci. Było
ich w sumie trzynaścioro, ale przeżyło tylko czworo.

Liczne porody, połączone z trapiącą ją chorobą weneryczną, sprawiły, iż
temperament seksualny Marii Kazimiery począł z wolna wygasać. Sobieski, który
odwiedzał żonę pomiędzy bitwami, przeżył to bardzo boleśnie, ponieważ jego
temperament domagał się ciągłych kontaktów. Wyrzucał żonie w listach jej
oziębłość pisząc, iż doprowadzi go ona niechybnie do choroby. Nie wiedział
jednak, iż w tym samym czasie żona flirtowała z ambasadorem francuskim
biskupem Bonzy oraz hetmanem Jabłonowskim. Usiłowała podobno uwieść nawet
króla Michała, ale próba ta spełzła na niczym, a to ze względu na skłonności
homoseksualne władcy.

Kiedy niespodziewanie umarł Wiśniowiecki, wydawać się mogło, iż uczucie
Marysieńki do męża rozgorzało na nowo. Była to wszakże z jej strony gra,
mająca na celu zdopingowanie go do udziału w elekcji. Już po koronacji
urodzili się synowie Aleksander i Konstanty oraz córka Teresa. Marysieńka
przelała na nich całą swoją miłość, ponieważ były to dzieci królewskie, z
którymi nie mógł się równać hetmański Jakub.

Pożycie małżonków znowu poczęło szwankować i nie ożywiła go nawet wiktoria
wiedeńska. Król stawał się zresztą coraz bardziej otyły i ociężały.
Interesował się pszczelarstwem, astronomią, geo-grafią. Coraz bardziej plątał
się w niefortunne rozgrywki polityczne, trwoniąc swój dawny autorytet. Głównym
jego celem stało się za-pewnienie sukcesji najstarszemu synowi, Jakubowi. W
tym celu ożenił go z Jadwigą Elżbietą, księżniczką neuburską, spokrewnioną z
Habsburgami. Marysieńka żywiła jednak do niego dziwną niechęć i kiedy w 1696
roku król umarł, tknięty syfilitycznym paraliżem, rozpoczęła z synem
rywalizację o tron. Zamierzała na nim zasiąść jak żona Sapiehy lub
Jabłonowskiego. Ze sporu zwycięsko wyszedł jednak ten trzeci - elektor saski
August II Mocny.

[Gość: bolo]

ale to było dawno, Marysieńka?