Kącik poezji.

[dyrgosia]

"Powiedz kim jesteś ? Nimfą czy upiorem?...
Z jakiego świata ty do mnie przychodzisz ?...
Czemu mnie dręczysz ze złośliwym uporem ?...
I jak przed laty uporczywie zwodzisz.

Zaschły już rany, serce już nie boli...
lecz znów się błękit ponad mną chmurzy;
choć wokół cisza niczym nie zmącona-
ja czuję w nozdrzach ostry zapach burzy.

Patrzę na niebo i drżąc ze wzruszenia,
czekam jak żeglarz, przy okrętu sterze...
Lecz to najgorsze, że wciąż nie wiem dokąd
ta nowa burza mnie z sobą zabierze."

[Gość: grz]

w nozdrzach:)))))))ładny kawalek poezji..talent...

[dyrgosia]

"Wszystko potrafi,wszedzie był,
zna różne formy, style,
A kim oni ?- szkoda słów-
gamonie i bakcyle.

Jak oni rządzą ?...(te tłumoki)
czy nie widzicie moi mili ?...
Znów sporo czasu upłynęło
i nic dotychczas nie zrobili.

Bo trzeba umieć dobrze rządzić-
wierzcie ludzie - nie żartuję,
pokazałbym ja tym gamoniom,
jak trzecia Polskę się buduje.

Lecz gdy spytacie, gdzie pracujesz ?
-ty nasz wybawco złoty-
gdzieś nabył tego doświadczenia ?
Opowie - ja nie do roboty stworzony-
tylko do rządzenia"

[Gość: grz]

arty,wierdze..kraj sie wali:)))))))))0

[trzecia.zmiana]

nie dosc, ze w pracy wciaz na necie, to jeszcze czas na poezje Panie znajduja.
Coraz bardziej przekonuje sie do programu: Tanie Panstwo

[xyz-xyz]

Mistrzyni życia, Historio,
zachciewa ci się psich figlów:
zza kraty podgląda Orion,
jak siedzimy razem na kiblu.
Opowiadasz mi stare kawały
i uśmiechasz się, na wpół drwiąca,
i tak kiblujemy pomału -
ty od wieków, ja od miesiąca.
O Nieśmiertelna, skądże
ta skłonność do paradoksów,
i powiedz mi - czy to mądrze
całemu światu krew popsuć?
Bo skoro na całym świecie,
jak nie wojna, to CUA nadzwyczajny -
Historio, powiedz mi przecie:
po diabła tu kiblujemy?
Demokratyczny poeta
ma zginąć w tym mamrze nowoSBeckim?!
Historio, przecież to nietakt,
ktoś z nas po prostu jest dzieckiem!
Wiec wstydź się, sędziwa damo,
i wypuść z Goleniowa...
(Na kryminał zaraz za bramą
zasłużymy sobie od nowa).

z dedykacją dla 3 th Zmiany

[kurde.felek]

Niech pan czytuje pilnie. Niech pan doskonali
gietkość swego pióra
Co jest dzisiaj w cenie,
co czytelnikom usypia sumienie,
jutro może sie znudzić.
Trzeba kuprem ruszyć,
żeby z ogona piórka nie wyrwali...
Trzeba odkrywać nowe zakamarki duszy...
I pędzić,
gzrebać
węszyć.
Wciąż dalej i dalej...

***

Ernest Bryll, "Rzecz listopadowa", AktI., koniec sceny 3-ciej.
Jakże wciąż aktualne te słowa

[Gość: XXL]

Na podwórzu jest kałuza
a z kałuzy się wynuża
hipopotam powiadacie
nie to starosta po wypłacie
czego szukasz mój malutki?
q....a wódki q...a wódki
weź sobie wypij coca-colę
coca-colę ja pi.......ę
wolę wypić dwa jabole :)))))))

[xyz-xyz]

Kiedy przyjdą zlustrować dom,
ten, w którym mieszkasz - Polskę,
kiedy rzucą przed siebie Grom
kiedy runą CUAwym wojskiem
i pod drzwiami staną, i nocą
teczkami w drzwi załomocą -
ty, ze snu podnosząc skroń,
stań u drzwi.
Paszport bierz w dłoń!
Trzeba wiać!

Są w kaczyźmie chęci krzywd,
kacza dłoń ich też nie poskąpi,
ale lustracji nie powstrzyma nikt:
wysączą ją z SB-eckiej teczki.
Cóż, że będzie smakował gorzko
na tej ziemi więzienny chleb?
Każdy kto nie z IV Rzeczą Pospolitą Kaczą -
teczką w łeb!

Radiomistrzu i serc, i słowa
Rydzyku, nie w pieśni troska.
Dzisiaj wiersz - to kajuta promowa,
okrzyk i rozkaz:
Paszport bierz w dłoń!

Paszport bierz w dłoń!
A gdyby wyjeżdżać przyszło,
przypomnimy, co rzekł Kaczor,
i powiemy to samo w Oslo.
(spieprzaj dziadu)

[trzecia.zmiana]

Uzadlila misia pszczola
O ty k...o, mis zawolal
Za me krzywdy, za me bole
Rozp... wszystkie ule...

[xyz-xyz]

Słowo człowiek-to dźwięczy dumnie!"
powtarzamy za wielkim Maksymem.
A tu coraz ktoś w pysk cię zasunie
i powtarza, że jesteś komuszym synem.


Cóż tu robić takim gagatkom
w kaczystowskim mrocznym zajeździe?
Więc pomódlmy się, klnąc w waszą matkę,
wypłowiałej kaczej płetwie.

[Gość: XXL]

Melodia ze starego serialu pt."Bonaza"
słowa "ludzie uciekajcie z Polski bo nędza" :)))))

[dyrgosia]

"Wsza i pluskwa- nawet gnida-
to się cieszą- gdy jest bida."

[Gość: XXL]

Dobrała się Bida z Nędzą
jeść nie dają a s.....ć pędzą :))))))))))))

Lokomotywa

[swarozyc]

Słuchaj dziewczynko! - Ona nie słucha.
Przesunął więc rękę od piersi do brzucha. . .
Buch! Jak gorąco!
Uff! Jak gorąco!
Ty żeś to w nocy? Ty żeś Jasieńku?
Jam ci najdroższa! Więc wchodź pomaleńku!. . .
I wszedł w nią powoli, jak żółw ociężale
Ruszył - dwa razy - wolniutko, ospale.
Szarpnęła się trochę, przyciągnął z mozołem,
Nogami się zaparł o krzesło za stołem,
I teraz przyśpieszył, i gna coraz prędzej,
I dudni i stuka, łomoce i pędzi.
A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost!
(klęczała wygięta w pozycji na most)
A on w tę szparę, w ten tunel, w ten las,
I spieszy się, spieszy by zdążyć na czas.
Aż łóżko turkocze, i krzesło też puka,
A Jasiu ją puka i puka i puka.
Tak gładko, tak lekko, tak calem za cal,
Wyjmował i wkładał ten narząd jak stal.
A ona spocona, zziajana, zdyszana,
Legła na plecach, uniosła kolana,
Zdziwiona tym wszystkim, co się z nią dzieje
Pyta się Jaśka, pyta i śmieje;
A skądże, a jakże, a czemu tak gnasz!?
A co to, a co to tak szybko mi pchasz!?
Że wali, że pędzi, ze bucha buch buch
Ach jakże, ach jakże ja lubię ten ruch!
I gna ją, i pcha ją i akcję swą toczy,
I tłoczy ją Jasiu uroczy i tłoczy.
Nagle - świst!
Nagle - gwizd!
Buchnęło - Buch!
I stanął już ruch.
Oj gdzie mi zniknąłeś!
Chce jeszcze Jasieńku!
Próbuje go znaleźć ręką po ciemku.
A on już bez ducha, mały, skulony,
Śpi nieboraczek, choć akt nie skończony.
Więc strzela biedna wokoło oczyma,
Dziwi się temu, co w ręce trzyma.
I płacze, narzeka na los swój niewieści,
I w końcu się sama ze sobą pieści.
A Jasiu? Znał prawdy nieznane dla ludu.
Przeczytał Wisłocką, chciał teraz cudu.
Sądził, ze starczy ta szybkość, ten ruch,
Technika, pozycja i owo buch buch.
By żonę rozpalić do ognia białości.
A ona pragnęła też innej miłości.
Miłości zawartej w spojrzenia iskierce,
Więc Jasiu - prócz kuśki - miej także serce

[trzecia.zmiana]

Polna sciezka, przez ogrodek
Zap...la Krasnoludek
-czego szukasz moj malutki???
-wodki k...a, szukam wodki.

[xyz-xyz]

> Polna sciezka, przez ogrodek
> Zap...la Krasnoludek
> -czego szukasz moj malutki???
> -wodki k...a, szukam wodki.

Wywalą cię z PiSu za tą wredną propagandę. Makuszyńskiego już w Słupsku z afiszu
zdjęli. Ech, gdzie ci studenci? Pewno w ZUW;)

[dyrgosia]

"W pewnym kaczym stadzie,
czarny kaczor chodził,
ze wszystkimi wciąż był w zwadzie,
z nikim sie nie godził.

Komo spodkał- o każdej porze-
to mu czynił wstręty.
On był ciągle w złym humorze-
zawsze był nadęty.

Choć był wszystkim dobrze znany-
jako najzwyklejszy.
On był jednak przekonany,
że jest najmądrzejszy.

Aż sie wreszcie zmówili
-kaczory i kaczki-
że mądralę precz wygonią,
by zaznał tułaczki.

Może świat go nauczy-
doświadczy, odmieni-
może bieda mu dokuczy
i na lepsze zmieni.

Ale zanim się oddalił,
lis już o tym wiedział,
w gęstym krzewie się przyczaił
i cierpliwie siedział.

Idzie kaczor, głosno kwacze-
sam z soba się kłóci-
tylko nie wie,że do stada
nigdy nie powróci.
****************************

Z tego morał oto taki:-
kogo stado odrzuci,
ten nie zawsze do gromady
mądrzejszy powroci."

[swarozyc]

dyrgosia napisała:
> kogo stado odrzuci,
> ten nie zawsze do gromady
> mądrzejszy powroci."
''''''''''''''''''''''''''
Goska, Ty chyba nie o mnie..?!"

[dyrgosia]

swar czujesz się odrzucony, chcesz o tym porozmawiać ?....

[swantevit]

na forum czy na priva?:-)

[Gość: XXL]

dyrgosia napisała:

> swar czujesz się odrzucony, chcesz o tym porozmawiać ?....

cholerka ja w serialu hamerykańskim:)))
Swarku chcesz o tym porozmawiać :)))))

cdn

[dyrgosia]

"Powracał człowiek z pracy-
utudzony srodze-
zobaczył gó..
leżące na drodze.

A że gó.. nie pachnie
i z kulturą się kłóci,
szukał wokoło gó..arza,
co gó.. odrzuci.
**********************

I tak cząsto jest w zyciu,
gdy się problem zdarzy,
to zamiast go załatwić-
szukamy gó..arzy."

[Gość: XXL]

Kobiecy narcyzm





Zazdroszczą ci wszystkie kobiety
darować losowi nie mogą
że ciebie- jako swoją wybrankę
obdarzył przecudną urodą

Dał oczy co kuszą błękitem
piękniejszym od koloru nieba
a kształtom, choć ktoś by się starał
nic dodać, nic ująć nie trzeba

Twarz niczym z niebiańskich obrazów
podobną do twarzy anioła
i skórę- tak gładką jak atłas
którego nic pognieść nie zdoła

Złociste kosmyki twych włosów
wzbudzają ogólne zachwyty
a zdjęcia w najlepszych gazetach
przynoszą ogromne profity

Lecz chyba złośliwe masz lustro
do śmieci wyrzuć je zaraz
bo zamiast pięknego odbicia
wciąż na ciebie spogląda maszkara.

"w pizdu z nimi"

[eppie]

Random me (very much)--

When all is dead and all is gone
What is left becomes friction.
Betraying you in your empty room
Dry and cold I whisper you name,
At the end of a lonely tangle
---
(Was it a tear of joy or self-pity?)
---
I lie, tomorrow will be happy
It will - faceless and empty.
-------------------------------

Will I ever pray again?
Flat-mined, thankful and peaceful.
Will I give up control?
I know, I should be forgiven
For tears of joy just never happen.
Bitter and wishful--

[Gość: Pismak]

"Kiedy przyjdą podpalić dom,
ten, w którym mieszkasz - Polskę,
to nie czekaj aż zbudzi cię grom
bo się z ręką w nocniku obudzisz..."

Festiwal Piosenki Zakazanej

Kto pamięta/wie, jak to szło dalej?
[e-mail]

Prawdziwy wieszcz, Jonasz Kofta

[Gość: Fugazi]

Historia to rachunek
klęsk, zwycięstw, zysków, strat
dla jednych to szmat czasu
dla drugich – to czas szmat.

Wołamy o ratunek
logiczny dziejów sens.
Dla jednych – suma zwycięstw
dla drugich – pasmo klęsk.

Gdy jutro zda się wczoraj
przedwczoraj zaś – pojutrze,
niełatwo tu o morał -
historia nos ci utrze.

Dać się uwięzić w codzienny byt
to przeciw nadziei grzech.
Wyzwala z tego śmiech przez łzy...
A może –łzy przez śmiech?

dzięki Fugazi że przypomniałeś Kofte:)

[Gość: XXL]

dzięki Fugazi że przypomniałeś Kofte:)

[Gość: XXL]

uwielbiam jego teksty, a to jeden z nich

Homo

Jestem człowiek
De domo homo
Jaki ja właściwie jestem?
Nie wiadomo
Najpierw mały
Potem duży
Potem siwy
Albo łysy
Bo przyroda
Także ma swoje kaprysy

Jeden problem mamy z głowy
I ad acta go odłóżmy
Wniosek z tego prawidłowy:
Jestem różny

Jestem człowiek
De domo homo
Co najbardziej sobie cenie?
Nie wiadomo
Urodzenie
Powodzenie
Czy też czyjeś zawodzenie
Czy najbardziej sobie cenię
Przyrodzenie

Może ranię czyjąś duszę
Po co jasny obraz mazać
Jestem przecież i jako taki
Muszę się rozmnażać

Jestem człowiek
De domo homo
Czego mi do szczęścia trzeba?
Nie wiadomo?
Wiadomo!

Nie opuszcza mnie marzenie
Płynie czas, mijają lata
Chciałbym powyrywać nóżki
Wszystkim muszkom świata

Obraz sprawy nieco krzywy
Ale po co bić na alarm
Bardzo chciałbym być szczęśliwy!
Bzzzzz...
I się staram...

naprawdę nie dzieje się nic

[dyrgosia]

"zwieść cię może ciagnący ulicami tłum
wódka w parku wypita, albo zachód słońca
lecz pamiętaj , naprawdę nie dzieje się nic
i nie stanie się nic aż do konca"

wino samotnych

[Gość: XXL]

Jeszcze jeden krok, mała wieczność
Ta minuta trwać może sto lat
Obok twoich póz niedorzeczność
Jest samotność jak lustro i walc
To twój cień objął cię chłodem szarym
Szepce ci: jesteś nikt, nie ma cię
Nie ma prawd, nie ma kłamstw
Jedno wiesz, jesteś sam
I tak będzie, zostanie jak jest
Wypij do dna
Gorzkie wino samotnych
Wypij
I ty i ja
Potrafimy z tym żyć
Śmierć oczy ma
Z wypłowiałych afiszy
W ciszy
Gorzkie wino samotnych
Wypij do dna
Jeszcze masz jakąś twarz, jakieś ciało
Celę, w której uwięził cię byt
Jeszcze się dotąd nic nie udało
Jedno wiesz, było głupio i wstyd
W pustych dni gęstą sieć zaplątany
W węzłach żył słyszysz szum ciemnej krwi
Nie ma prawd, nie ma kłamstw
Jedno wiesz, jesteś sam
Pogodzony z swą klęską ktoś... nikt...

Wypij do dna
Gorzkie wino samotnych
Wypij
Niech czarny blask
Zamigoce we szkle
W świecie ze ścian
Tylko siebie usłyszysz
W ciszy
Gorzkie wino samotnych
Wypij do dna

Mądrość społeczna

[Gość: XXL]

Powodów mało mamy do dumy
Lecz każdy z nas ma ją we krwi
Dawnośmy zjedli wszystkie rozumy
Teraz nas mdli

Uogólnienie

[Gość: XXL]

Przy stoliku w knajpie, gdzieś o bladym świcie
Sterany obywatel chciał dociec czym jest życie
Nękany brakiem sensu powiedział sobie - kurde
Choć mam poczucie klęski, nie wszystko jest absurdem
W skupieniu medytował oparłszy się o blat
Aż ujął w paru słowach pogląd na życie i świat:

Życie to jest butelka
Tylko niemożliwie wielka

[Gość: mamoniowa]

Znów wędrujemy ciepłym krajem,
malachitową łąką morza.
Ptaki powrotne umierają,
wśród pomarańczy na rozdrożach

Na fioletowoszarych łąkach
niebo rozpina płynność arkad.
Pejzaż w powieki miękko wsiąka,
zakrzepła sól na nagich wargach.

A wieczorami w prądach zatok
noc liże morze słodką grzywą.
Jak miękkie gruszki brzmieje lato
wiatrem sparzone jak pokrzywą.

Przed fontannami perłowymi
noc winogrona gwiazd rozdaje.
Znów wędrujemy ciepłą ziemią
znów wędrujemy ciepłym krajem.

Ździebełko - Ciepełko

[Gość: XXL]

Wiem, że miłość jest udręką
Bo się wszystkiego od niej chce
Ja pragnę mało, malusieńko
A właściwie jeszcze mniej

Ździebełko ciepełka
W codziennych piekiełkach
W wyblakłym na szaro obłędzie
Różowa perełka, ździebełko ciepełka
Znów wiem, że jakoś to będzie

Gdy serce ukłuje przykrości igiełka
I biedne się czuje, niczyje
Ciepełka ździebełko
Ździebełko ciepełka
Wystarczy i wszystko przemija

Ździebełko ciepełka
Diamencik ze szkiełka
Czułości kropelka na listku
Ciepełka ździebełko
Tkliwości światełko
W twych oczach wystarczy za wszystko

Nie chcę wichrów, burz, nawałnic
Uczuć, w których spalę się
Jesteśmy przecież łatwopalni
Dla mnie najważniejsze jest:

Ździebełka ciepełka...

Jak zatrzymać tę chwilę

[Gość: Fugazi]

Jak zatrzymać tę chwilę jesienną -
plamę słońca na słot długim paśmie -
te ostatnie motyle przede mną
na tej róży ostatniej, co gaśnie?
Jak? Jak?
Jak zatrzymać chwilę tę?
Jak jej nie dać odejść w mgłę?
Jak jej nie dać odejść w mgłę?
Mgłę?

Jak zatrzymać ten zegar w pół kroku,
co mu jest cichym świerszcz sekundnikiem?
Jak zatrzymać ten pośpiech obłoków
i ten wyraz twych oczu, nim zniknie?
Jak? Jak?
Jak zatrzymać wszystko to?
Nie dać, żeby zaszło mgłą -
nie dać, żeby zaszło mgłą -
mgłą?

Jak zapobiec odejściu tej chwili,
która z odejść się składa aż tylu?
Chyba tylko tę furtkę uchylić
i przez furtkę tę odejść z tą chwilą.
Tak, tak -
wraz z jesienną chwilą tą -
odejść, zasnuć siebie mgłą -
odejść, zasnuć siebie mgłą -
mgłą.

1978\ Jeremi Przybora

Not a morning person ;-)

[Gość: JACEK]

I woke early one morning,
The earth lay cool and still
When suddenly a tiny bird
Perched on my window sill,
He sang a song so lovely
So carefree and so gay,
That slowly all my troubles
Began to slip away.
He sang of far off places
Of laughter and of fun,
It seemed his very trilling,
brought up the morning sun.
I stirred beneath the covers
Crept slowly out of bed,
Then gently shut the window
And crushed his fucking head.


I'm not a morning person.

Choroba czwartej rano

[Gość: XXL]

O czwartej rano,
jak pożar,
budzi mnie ból.
Wstaję.
Czepiając się ścian wchodzę do łazienki.
Wątpię w istnienie Boga,
dobrych ludzi,
ciebie.
Dzwonię do zegarynki.
Jest.
A.Osiecka

[Gość: mamoniowa]

To było wieczorem, w Europie,
może w Holandii, może w Belgii.
Gwiazdy lśnią jak lampki na grobie
i szumiał wiatr taki wielki.

Bo juz jesień grała coraz szybciej
na akordeonie złotym
i leciały nad dachami skrzypce, liście,
klarnety i fagoty.

Choć godzina trochę późna;
jeszcze świecą twoje okna
więc wołamy: hola wpuść nas, wpuśćże nas, pochmurnooka,

Nie będziemy spać na dachu,
otwórz drzwi i wprowadź w nocy
w twe mieszkanie pełne ptaków, instrumentów,
świec płonących.

Przelecimy przez pokoje
wiatrem, walcem, tłumem szumnym,
ozłocimy loki twoje
dźwiękiem gitar siedmiostrunnym...

To było wieczorem w Europie,
może w Holandii, może w Belgii...

[beatrix13]

...
zaśniemy
przecież życie jest snem
tylko snem
i ten kto żyje śni
i śni siebie pokąd
nie przyśni siebie
...
czym jest życie?
snem szaleńca
aktem umysłu
czym jest życie?
cieniem
poprzestańmy na sobie
na tym małym i ciepłym
życie jest snem
całe
i wszystkie nasze sny są snem
...

[beatrix13]

beatrix13 napisała:

> ...
> zaśniemy
> przecież życie jest snem
> tylko snem
> i ten kto żyje śni
> i śni siebie
...
autor:Pedro Calderon de la Barca

POEZJA TO GŁUPOTA

[Gość: POEZJA PRECZ]

Epitafium dla frajera

[Gość: XXL]

Żył raz frajer
Wierzył w bajer
Potem umarł

Nad grobem cztery
Inne frajery
Wbite w gajery
Wytarte, starte
W cholernym słońcu
Stali bez końca
Jakby po piwo
Albo ćwiarę

Aż wreszcie jeden
Niemłody frajer
Łzę łyknął gorzką
Jak zajzajer
I w taki gorąc
O suchym gardle
Na siebie biorąc
Żałobne parle
Powiedział:

Przyjacielu
Trochę serca nam ubyło
Ile naprawdę
Jeszcze nie wiemy
Pamięć o Tobie
Poniesiemy
Zrobimy z nią
Ile umiemy
Ci co z urzędu
Wieńce kładli
Musieli odejść
Do swoich spraw
Nas tak jak Ciebie
Czas nie nagli
Frajerzy zawsze
Mają czas
Bracie spod jednej anatemy
Żegnamy się i dziękujemy

Że Ci się chciało
Być zakałą
Gdy wystarczyło
Głośno klaskać
Że Ci się chciało
Widzieć całość
Gdy wystarczała
Biała laska

Że Ci się chciało
Być tylko sobą
Zwyczajnie dobro od zła
Odróżniać
Kiedy nikogo
Nie było obok
Tylko służalcza
Szepcąca próżnia
Że Ci się chciało
Myśleć tak mało
O swoich własnych
Nielekkich losach
Że Ci godności
Wystarczało
By nie dorzucać
Drewna do stosów
Że Ci się chciało...

Że Ci się chciało
Ciężki frajerze
Przeżyć po ludzku
Swe całe życie
Choć w zmartwychwstanie
Nikt z nas nie wierzył
Ni w wieczną rzeczy pamięć
W granicie
Bracie spod jednej anatemy
Żegnamy Cię
I dziękujemy

Cztery frajery
Wbite w gajery
Jeszcze postały
Chwilkę na słońcu
Ptaszki ćwierkali
A oni stali
Po dobrej chwili
Poleźli w końcu

I zapomnieli dać po czerwońcu

Ja bym takiego klienta
W życiu nie wpuścił na cmentarz

Kofta

[hanka41]

Podbijam ( zamiast pinezki ), z jedna uwaga : zawsze jesli cytujemy czyjes
mysli,
zobowiazani jestesmy podac autora. W przeciwnym wypadku sugerujemy , ze to sa
nasze wlasne wypowiedzi, co w tym watku,czasem mija sie z prawda.
pozdrawiam poetycko

[hanka41]

Dwoje Ludzienkow

Czesto w duszy mi dzwoni, piesn wylkana w zalobie,
O tych dwojgu ludzienkach, co kochali sie w sobie.

Lecz w ogrodzie szept pierwszy milosnego wyznania
Stal sie dla nich przymusem do naglego rozstania.

Nie widzieli sie dlugo z czyjejs woli i winy,
A czas ciagle uplywal- bezpowrotny, jedyny.

A gdy zeszli sie, dlonie wyciagajac po kwiecie
Zachorzeli tak bardzo, jak nikt dotad na swiecie!

Pod jaworem- dwa lozka, pod jaworem- dwa cienie,
Pod jaworem ostatnie, beznadziejne spojrzenie.

I pomarli oboje, bez pieszczoty, bez grzechu,
bez lzy szczescia na oczach, bez jednego usmiechu.

Ust ich czerwien zagasla w zimnym smierci fiolecie,
I pobledli tak bardzo, jak nikt dotad na swiecie.

Chcieli jeszcze sie kochac, poza wlasna mogila,
Ale milosc umarla, juz milosci nie bylo.

Poklekali spoznieni u niedoli swej proga,
by sie modlic o wszystko, lecz nie bylo juz Boga.

Wiec sil resztka dotrwali az do wiosny, do lata
By powrocic na ziemie - lecz nie bylo juz swiata.

Boleslaw Lesmian

DEGRENGOLADA

[Gość: XXL]

Degrengolada, degrengolada
W New-Yorku, Rzymie, Moskwie, Londynie
Tamta kultura z trzaskiem upada,
nasza rozkwitnie gdy zamęt minie.
Słusznie się kończy epoka -
Arystokraci, dziwki i pedzie!
Róże i wino to nie jest pokarm,
O wiele zdrowsza żytnia i śledzie!

Naszych pradziadów szczątki kopalne
Zwolna próchnieją w dziejowej trumnie,
My społeczeństwo postindustrialne
Jak rzekł Mc Luhan, czy może Szurmiej?
Trochę secesji, więcej procesji,
Ogromnie dużo habilitacji,
Gucio co prawda pierdnął na sesji,
lecz w politycznie słusznej tonacji!

Nas także kiedyś ogarnie przesyt,
Nas także czeka dziejowy schyłek -
Whisky z Pewexu, ikony z Dessy
I stewardessy upojny tyłek,
Światły hedonizm, cynizm rozumny,
Dyskretny urok i czar salonu....
Jeśli runiemy - to jak kolumny!
... ale kolumny z gazobetonu.

PS

[Gość: XXL]

Autor
Andrzej Waligórski
sorry

DYLEMAT

[Gość: XXL]

Mały Zyzio brzydko klął
Więc go raz diabełek wziął
Ten diabełek był przebrzydły
I Zyzia nadział na widły

I posadził go w Hadesie
Na rozpalonym sedesie!
Diabły się zebrały wokół
I chciały robić protokół

A jeden spytał wśród krzyku
Gadaj jakżeś klął chłopczyku?
A Zyzio odrzekł w żałości
Kląłem psze diabła "wciórności"

Czasem także kląłem tak:
A żeby cię trafił szlag
oraz "Niech cię krew zaleje"
A diabeł jak się zaśmieje!

Aż przewrócił się na dechy
Taż to nie są żadne grzechy!
Krzyknął głośno - miejsce zróbcie!
I chłopczyka kopnął w pupcię

Zyzio tylko wrzasnął "jaju"!
I poleciał wprost do raju
Gdzie posadkę dostał niezłą
I prześliczne białe giezło

taki system jest do bani
Bośmy zdezorientowani
Więc pytamy wszystkich chytrze:
Czyż są klątwy jeszcze brzydsze?

Andrzej Waligórski

Żeby Polska była Polską

[Gość: XXL]

Z głębi dziejów, z krain mrocznych
Puszcz odwiecznych, pól i stepów.

Nasz rodowód, nasz początek

Hen od Piasta, Kraka, Lecha.

Długi łańcuch ludzkich istnień

Połączonych myślą prostą:





Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.

Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.





Wtedy, kiedy los nieznany

Rozsypywał nas po kątach,

Kiedy obce wiatry gnały,

Obce orły na proporcach.

Przy ogniskach wybuchała

Niezmożona nuta swojska:





Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.

Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.





Zrzucał uczeń portret cara,

Ksiądz Ściegienny wznosił modły,

Opatrywał wóz Drzymała,

Dumne wiersze pisał Norwid.

I kto szable mógł utrzymać,

Ten formował legion w wojsko:





Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.

Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.





Matki, żony w mrocznych izbach

Wyszywały na sztandarach,

Hasło: honor i Ojczyzna

I ruszała w pole wiara.

I ruszała wiara w pole

Od Chicago do Tobolska:





Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.

Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.

Żeby Polska, żeby Polska,

Żeby Polska była Polską.

Jan Pietrzak

[hanka41]

Ucze sie ciebie czlowieku.

Ucze sie ciebie czlowieku,
Powoli sie ucze, powoli.
Od tego uczenia trudnego
Raduje sie serce i boli.

O swicie nadzieja zakwita,
Pod wieczor niczemu nie wierzy,
Czy watpi, czy ufa - jednako-
Do ciebie, czlowieku, nalezy.

Ucze sie ciebie i ucze,
I wciaz cie jeszcze nie umiem-
Ale twe ranne wesele,
Twa troske wieczorna , rozumiem.

Autor:
Jerzy Liebert

محمد منشاوي

[Gość: تلاوت]

محمد منشاوي په منشاه
ښار کې وزيږيد له همدې
کبله ورته د پلار په
شان منشاوي لقب
ملو شو. د پلار په بلګنې
او تعليم سره د د قران د
تلاوت قراني علومو په
زده کړې
بوخت شو. ځکه چې پلار يې
هم د خپلې زمانې له
مشهورو قاريانو څخه ؤ.
مرحوم استاد
منشاوي د هماغه
وړوکوالي نه د قران په
حفظ شورو وکړه او د نهه
کلنۍ نه وروسته به
د روژې په مياشتې کې د
شپې د قران محفلونه
ترسره کول او تر ځوانې
پورې يې دې کار
ته دوام ورکړ، تر دې چې
څه موده پس د مصر د عربۍ
ژبې ريډيو نه د هغه
تلاوت په
خپريدو سره لامشهور
شو. تر دې چې د يو مشهور
استاد او قاري په توګه
وټاکل شو.

limeryk Arab

[Gość: XXL]

Pewien Arab w dalekim Sudanie
Trzy Murzynki raz zaprosił na śniadanie.
Jak się dobrze przysiadły,
To Araba też zjadły.
Na ten temat nic nie ma w Koranie.

autor nieznany

Modlitwa do Swarożyca

[swarozyc]

Na skrzydłach ognia wznieś się, wznieś
Zwycięzco boju myśli
Słuchaj, jak łzy tej ziemi
Niosą pogańską pieśń:

Za spalone posągi, gontyny zburzone
Za ręce katów, krwią wróżów zbroczone
Za kłamstwa na cokole, w piękne strojne szaty
Zstąpże nam dzisiaj, niczym nowy Julian
Cesarz-filozof brodaty.

Daj nam siły, Swaroże, ocal duchy harde
By zmierzyły się z tymi, co nigdy
Nie wejrzeli na Prawdę
Chłoszcz ich wzrokiem Gorgony,
Stań się wilczym pasterzem
Lecz miłość Twa niech będzie
Bankructwa Krzyża probierzem

Daj nam mądrość Ateny
Dowcip Muz, wdzięk Charyt
Wskrześ radość, gdy na ołtarzach
Znów zapłoną ofiary
Polska niech Radogoszczą promienną się stanie,
Przodków prawom Polacy zaś wierni – na bogów wezwanie

Nad krajem Ojców naszych
Orzeł niech się wzbije
Jak nad grobem Platona;
Niech polskością żyje.


Lech Brywczynski

[hanka41]

zamiast czerwonej pinezki !

[Gość: XXL]

hanka41 napisała:

> zamiast czerwonej pinezki !

i pociętych wybiurczo postów !!!

[hanka41]

Prosze Cie XXL, jesli cytujesz moje to nie podlaczaj wlasnych.
Dzieki, pozdrawiam

[Gość: XXL]

Prosba Twoja jest dla mnie rozkazem:)

[hanka41]

Wielka woda.

Na wszystkie moje pogody,
na niepogody duszy mej-
trzeba mi wielkiej wody,
trzeba mi wielkiej wody,
tej dobrej i tej zlej...

Na wszelkie moje zle bogi
i na niebogi z moich snow
trzeba mi wielkiej drogi
wsrod wiecznie mlodych bzow...

Na wszystkie moje tesknoty
i na ochoty duszy mej-
trzeba mi wielkiej psoty,
trzeba mi wielkiej psoty,
trzeba mi psoty, hej...

Taka mnie sciezka poprowadz,
gdzie smieja sie smiechy w ciemnosci
i gdzie muzyka gra.
... i nie daj mi, Boze, skosztowac
tak zwanej zyciowej madrosci,
dopoki zycie trwa.

Agnieszka Osiecka

[hanka41]

No bez przesady, ale dzieki!