Matki Solidarności - czekamy na sugestie

[cpt_stowarzyszenie]

Zło dobrem zwyciężaj. Twarze bezpieki – gloryfikacja złego. Zderzmy zło z
dobrem.

Dobrze przygotowana wystawa, ładna oprawa, perfekcyjnie wydany katalog.
Nobilitująca wystawa w sali gotyckiej w Zamku Książąt Pomorskich w
Szczecinie. Wielu odwiedzających. Wiemy, to ważne napiętnowanie i pokazanie,
że bezpieka to ludzie a nie jakaś bezimienna masa.

Lecz coś się w nas buntuje. Ponownie uhonorowaliśmy tych co utrwalali system.

Nie pamiętamy, aby w taki sposób w Szczecinie IPN uczcił ofiary
owych "utrwalaczy". Aby z takim nakładem sił i środków pokazano tych, dzięki
którym doczekaliśmy się dzisiejszej wolności. Choćby dla przeciwwagi. Może to
i nie jego rola, ale w nas pozostaje niesmak – miast pokazywać pozytywne
postawy, gloryfikujemy katów – oczywiście upubliczniając twarze dokonujemy
też ich napiętnowania.

Już czas na wskazanie owych pozytywnych! Osamotnionych i działających w
grupie, dzielnych, odważnych, działających z pobudek patriotycznych – owych
dobrych wzorców – ludzi, którzy nie stali i nie czekali na lepsze czasy, ale
czynnie walczyli o prawa i wolności.

Pozytywne postawy, pozytywni ludzie. Dobre przykłady dla młodych i oddanie
hołdu tym, którzy ponad własny interes prywatny przedkładali dobro naszego
kraju, ryzykując przy tym zdrowie, karierę, nie tylko swoją, ale i
najbliższych.

Przypomina nam to ostatnią, głośną sprawę dzieci, które zostały ukarane za
upokorzenie starszej pani. Większość stała i patrzyła. Może gdyby miała
szanse poznać właśnie takich ludzi – którzy nie stali i nie patrzyli, byłoby
inaczej.

Budujmy pozytywny obraz przeszłości promując dobre wzorce do naśladowania.

W sierpniu planujemy wspólnie z Gazetą Wyborczą i Miastem Szczecin
zorganizować wystawę pod roboczym tytułem: Matki Solidarności. Będzie to
opowieść fotograficzno-dziennikarska o kobietach, które poświęcały niejedno,
często bez których nie byłoby pewnych wydarzeń a przecież stały w cieniu...
Słabe a silne. Kobiece a męskie. Delikatne a zdecydowane.
Druga wystawa przygotowywana przez Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość,
Miasto Szczecin oraz Gazetę Wyborczą to: Ciągle widzę ich twarze.
Zaprezentujemy na niej ofiary grudnia 1970 r. – osoby te często są wymieniane
w przekazach historycznych sucho i lakonicznie: personalia i wiek. Pragniemy
pokazać ich jako zwykłych ludzi. Dla nas o nich.

Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość
Andrzej Łazowski i Antoni Sobolewski

Matki Solidarności -

[swantevit]

Tylko na rany chrystusa! nie piszcie nic o ojcach!
moga sie okazac TW..

O ojcach też!

[Gość: DamaKier]

Myślę, że należy pisać i o matkach, i o ojcach i o dzieciach też jeśli robili
coś pożytecznego dla nas wszystkich. I nie zabijajmy każdej takiej inicjatywy
prześmiewkami i zgryźliwością. Może gdybyśmy odrazu skupili się na tych, którym
coś zawdzięczamy, a nie na różnej maści TW, nie byłoby teraz tyle jadu i złości.

[Gość: labatt]

A ja poprosze o wytlumaczenie ..."Slabe-a silne.Kobiece-a meskie..."..
Z naciskiem na to ostatnie...

Jeszcze "Delikatne a zdecydowane"

[Gość: DamaKier]

[maglowa]

Gość portalu: DamaKier napisał(a):

> Może gdybyśmy odrazu skupili się na tych, którym
>
> coś zawdzięczamy, a nie na różnej maści TW, nie byłoby teraz tyle jadu i złości

Zawdzięczamy wiele jednej suwnicowej a ta nic innego nie robi tylko tropi TW.
Dostała za to od Kaczyńskich order?
Dużo jeszcze takich suwnicowych macie?

[Gość: labatt]

Mowiac...'delikatne,a zdecydowane" - nikt kobiety z niczego nie 'ograbia' -
wiec mnie to nie razi....;)

To tylko kwestia "literacka"

[Gość: DamaKier]

W pozostałych "przeciwstawieniach" też nikt kobiety z niczego nie ograbia.
Przecież widać wyraźnie, że autor starał się napisać zgrabnie i w lekkim stylu.
Wyszło, jak wyszło, ale nie ma co się tu doszukiwać antyfeministycznych
podtekstów :)

[Gość: labatt]

Ale i 'literacko',z "polotem" i...zgodnie z prawda - byloby uzycie
okreslenia ,dotyczacego 'ojcow Solidarnosci' - 'mocni -a jednak
slabi"...'mescy..."ops... i wlasnie TU sobie podaruje...:)

[Gość: DamaKier]

Rzeczywiście myślisz, że wszyscy, którzy narażali się za komuny, coś robili i
coś osiągnęli teraz tylko tropią TW i wypinaja piersi do orderów?
I co znaczy > Dużo jeszcze takich suwnicowych macie? Niby kto ma?

[maglowa]

Myślę, że wielu przesadza w opisach tamtych czasów. Widzą garstkę sprawiedliwych
i całe masy służące Moskwie i sowietom. Ja nie walczyłam z komunizmem. Nie
służyłam., też najeźdźcom czyli Moskalom. Jeżeli do tych sprawiedliwych
zaliczacie Macierewicza to cieszę sie, że nie jestem w Waszym gronie.

Świat jest dość skomplikowany...

[damakier1]

> Myślę, że wielu przesadza w opisach tamtych czasów. Widzą garstkę
>sprawiedliwych
> i całe masy służące Moskwie i sowietom.
No, prawda, wielu przesadza.Ale czy z tego powodu masz mieć w
pogardzie wszystkich, którzy się narażali, walczyli, a teraz ze
zgrozą patrzą na wyczyny Macierewicza i jemu podobnych?
Przytoczę raz jeszcze, co napisałam na temat tego watku i zanim
zaczniesz mnie atakować, spróbuj się zastanowić. Myślę, że zamiast
tropić wszystkie potknięcia we wszystkich życiorysch, warto okazać
szacunek postawom przyzwoitym. Nietylko tym znanym z gazet i tv, ale
również bardzo wielu bezimiennym. Po to według mnie ma być ta
wystawa.
>Ja nie walczyłam z komunizmem. Nie
> służyłam., też najeźdźcom czyli Moskalom.
I masz absolutne prawo do dobego samopoczucia...
> Jeżeli do tych sprawiedliwych
> zaliczacie Macierewicza to cieszę sie, że nie jestem w Waszym
>gronie.
Ja "trochę" walczyłam. Nawet myślę, że jeśli ta wystawa dojdzie do
skutku, to pewnie się na niej znajdę. I powiem Ci, że dawno mnie nic
nie zabolało tak, jak ta uwaga. Jestem zwykłą kobietą i zapewne mam
wiele wad i wiele błędów w życiu popełniłam. Ale nigdy nie myślałam,
że ktoś nie będzie chciał znaleźć się obok mnie z powodu tego, co
robiłam w tamtym czasie.
A co do Macierewicza - podziwiam go za to, co robił wtedy i
strasznie żałuję, że tak to marnuje tym, co robi teraz.
Wszystko jest badzo skomplikowane... :)

[Gość: dyrektor]

A czy kobiety też były TW?

Panowie ze stowarzyszenia

[Gość: Zbędny]

Intersując się Waszą panowie działalnością, uważając ja za pozytywną pragnę
jednak otrzymać tu odpowiedż na następujące pytanie :
czy moglibyście podac koszty takiej wystawy , na przykład tej poprzedniej i kto
ją finansuje. Na ile miasto, na ile Gazeta, na ile Stowarzyszenie.
Z góy dziękuję
Zbędny dla regionu

[Gość: kiełbaska]

Ale ciekawski? No, no.

(a dobre matki to odpoczywają teraz i ostawcie kobity (i może nie tylko) w
spokoju)

[Gość: DamKier]

> (a dobre matki to odpoczywają teraz i ostawcie kobity (i może nie tylko) w
> spokoju)
A skąd wiesz? A może czekają aż ktoś im podziękuje i da tę odrobinę satysfakcji?

[Gość: zapodawacz]

Typowa reakcja psychiczna. Facet oral w komunie to na zasadzie ukrywaego poczycia winy boli go ten problem. CHcialby aby nikt mu tego swinstwa, ktore ludziom robil nikt nie przypominal

panie biznesmenie

[Gość: an-na]

> czy moglibyście podac koszty takiej wystawy , na przykład tej
poprzedniej i kto
>
> ją finansuje. Na ile miasto, na ile Gazeta, na ile Stowarzyszenie.
> Z góy dziękuję

Jesteś zbędny biznesmenem, zarabiasz niezłą kasę. Czy wpadło ci
kiedyś do głowy, żeby dać jakąś kasę na tego typu przedsięwzięcie?
Pytanie o finansowanie zadaj sobie. Biznesmeni w Szczecinie są tacy
jak ty - chętnie pytają czy aby nie idą wydatki z kasy miasta, ale
sami kieszenią nie lubią potrząsać. Szczególnym przykładem niech
będzie Galeria pod Sukniami gdzie Romek Zańko przez rok błagał po
kolei wszystkich w PIG o wsparcie finansowe dla doskonałej idei
wspierania artystów osób niepełnosprawnych intelektualnie. Jedyną
osobą która mu pomaga jest radna, która jednocześnie ma swoją
firmę. Reszta pozwoliła mu... zamieścić prośbę o wsparcie na
stronie internetowej PIG. czym się to skończyło, łatwo się
domyślić. Miasto wsparło Zańkę.
Dopóki przedsiębiorcy nie zrozumieją pojęcia filantropii, i nie od
święta (słodycze na Wigilię dla Domu Dziecka), ale systematycznie
zaczną dzielić się przynajmniej w niewielkiej części swoim
majątkiem - po sprawdzeniu przez siebie wiarygodności organizacji
proszącej o wsparcie, to głównym mecenasem MUSI być samorząd.

Maria Matjanowska

[cpt_stowarzyszenie]

Czy Maria Matjanowska wróciła do Szczecina?

Z AMERYKI DO POLSKI, A. Kuchcińska-Kurcz
Z Ameryki do Polski

Do Polski chce wrócić z emigracji Maria Matjanowska, jedna ze szczecińskich
działaczek solidarnościowej opozycji. W dzień ogłoszenia stanu wojennego
została internowana wraz z 14-letnim synem Pawłem Matjanowskim. Był wówczas
najmłodszym internowanym w Polsce. Teraz nie mogą wrócić, bo nie mają dokąd.

Kłopoty z Marią
Władza ludowa miała z Marią kłopoty „od zawsze”. Długo nie należała wprawdzie
do żadnej grupy opozycyjnej, ale nie chodziła na wybory, bo „nie akceptowała
narzuconej władzy” – jak napisała po latach w ankiecie, którą wszystkim
prześladowanym w okresie PRL rozsyłał ośrodek Karta. Tym cięższe było to
przestępstwo w przypadku Marii, bo była nauczycielką historii w Technikum
Budowy Okrętów w Szczecinie. Opowiadała o różnych rzeczach, o których się
wówczas nie opowiadało, na przykład kto wymordował polskich oficerów w Katyniu.
Wzywana na różne „dywaniki”, zamykała usta rozmówcom żądając dowodów, że nie
było tak, jak opowiadała na lekcjach.
- To była bardzo mocna osoba, trudno ją było złamać, ośmieszyć – wspomina po
latach inna działaczka Gertruda Spalding.
- Ostro działała w „Solidarności”, była mocno zaangażowana – potwierdza
Przemysław Fenrych, jeden z członków Zarządu Regionu „Solidarności” Pomorza
Zachodniego w 1981 r.
Gdy wybuchł stan wojenny na kwicie, który był podstawą do internowania
Matjanowskiej napisano, że „może podjąć działalność skierowaną przeciw
interesom politycznym PRL, powodującą zakłócenia w gospodarce narodowej”.

Gdzie jest Paweł?
13 grudnia 1981 r. o 2 nad ranem do drzwi Matjanowskich ktoś zadzwonił. Gdy
Maria usłyszała „otwierać, milicja”, powiedziała, żeby przyszli o 6 rano.
Chwilę potem wypadły drzwi, wyważone łomami. Panowie w cywilu kazali ubierać
się Marii i Pawłowi.
- Prawdopodobnie swoje postępowanie tłumaczyli tym, że była matką samotnie
wychowująca dziecko, ale prawda jest też taka, że dekret o stanie wojennym
dopuszczał internowanie 14-latków – mówi Rajmunda Tyszkiewicz, prawnik Zarządu
Regionu zachodniopomorskiej „Solidarności”, która pomaga Matjanowskim wrócić do
kraju.
„Funkcjonariusz SB trzymał syna za ramię i brutalnie wepchnął go do czekającego
przed domem wozu milicyjnego – napisze Maria po latach w jednym z polonijnych
pism. – Zawieziono nas do aresztu śledczego, gdzie nas rozdzielono. (...)
Wyprowadzili syna na zewnątrz w samej tylko bluzeczce, nie zważając na okropny
mróz. Przez miesiąc odmawiano mi udzielenia informacji na temat miejsca pobytu
syna i o jego stanie zdrowia, w związku z tym podjęłam głodówkę protestacyjną”.
Matjanowska dowiedziała się wtedy, że Pawła trzymano w więzieniu dla
młodocianych. Sama trafiła do Kamienia Pomorskiego i Gołdapi. W maju 1982 r.,
po internowaniu, poszła do komendanta wiezienia prosząc o zaświadczenie o
pobycie syna, ale niczego nie dostała. Podobno komendant ustnie potwierdził
fakt przetrzymywania 14-latka.
Prawdopodobnie Paweł Matjanowski przebywał jeszcze w Zakładzie Karnym w
Grudziądzu. Potem, jak domyślają się znajomi z opozycji, trafił na krótko do
Domu Dziecka.
- Matjanowska potwornie przeżyła rozstanie z synem – mówi Fenrych.

Załapać się na internowanie
Być może ze względu na Pawła i kłopoty zdrowotne Maria Matjanowska zdecydowała
się na emigrację do Stanów Zjednoczonych. Po wyjściu na wolność często mówiła
znajomym, że nachodzi ją w domu Służba Bezpieczeństwa, że czasem wracając
wieczorem widzi, jak w jej mieszkaniu pali się światło, choć nikogo nie powinno
tam być.
- Wszystkich nas namawiano do wyjazdu – wspomina Gertruda Spalding. – Ale to
prawda, że dzieciak Matjanowskiej zupełnie tu nie miał życia. Nie miała wyboru.
- Jej sytuacja była trudniejsza, niż wielu z nas, bo była sama z dzieckiem –
uważa Leszek Duklanowski, działacz opozycyjny. – Komuna zachęcała tych w
najgorszej sytuacji: proszę bardzo wyjeżdżajcie. Pewna „czerwona” pani z portu,
w którym wtedy pracowałem, głosiła nawet: wy to chcecie się specjalnie załapać
na internowanie, żeby sobie wyjechać na emigrację. Ale tak naprawdę niewielu
znalazło tam szczęście. Stopniowo wracali.

Jeszcze chwilę przed wyjazdem Matjnowska walczyła. Gdy poszła odebrać paszport,
usłyszała, że musi wyjechać na stałe. Nie chciała się zgodzić i chyba nie
wierzyła, że tak się stanie. Półtora miesiąca przed wyjazdem dostała pismo z
Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej, w którym ktoś nieczytelnie
podpisany informował ją, że w przypadku wyjazdu na pobyt stały powyżej 3 lat
musi przekazać mieszkanie właściwej Administracji Domów Mieszkalnych. Chyba
wtedy nie zwróciła uwagi na to pismo. Na pełnomocnika i opiekuna mieszkania
przy Końskim Kieracie wyznaczyła znajomego. W USA znalazł się na Boże
Narodzenia 1982 r.

Żeby tam choć ubek mieszkał
Z opisów pierwszych lat emigracji, które trafiły do Zarządu Regionu wynika, że
Matjanowscy bardzo tęsknili za Polską. Mieli kłopoty zdrowotne i finansowe. Pod
koniec lat 80. Matjanowska dowiedziała się, że została pozbawiona nominacji na
mieszkanie przy Końskim Kieracie „z powodu przebywania za granicą”. Napisała do
władz miejskich, że wyjechała nie z własnej woli, a mieszkanie chce kupić.
Sprawa ciągnęła się latami. W 1997 r. do ówczesnego wiceprezydenta Szczecina
Leszka Duklanowskiego w imieniu matki, która przeszła ciężką operację
kręgosłupa, napisał Paweł Matjanowski.
„Stwierdził pan, że już w 1985 r. zostaliśmy wymeldowani, ale nie wyjaśnił kto
i na jakiej podstawie nas wymeldował. (...) Radził pan (...) abym kupił dla
siebie i matki mieszkanie po normalnej cenie. To fakt, że ja pracuję, ale nie
znaczy, że stać mnie na takie przedsięwzięcie. (...) Nie stać mnie na wynajęcie
samodzielnego mieszkania, dlatego wynajmuję z kolegą. (...) Od dzieciństwa mam
również problemy zdrowotne, i w związku z tym dodatkowe wydatki na lekarzy i
lekarstwa. Niezmiernie przykre jest to, że PRL odebrała mojej matce zdrowie, a
mnie pozbawiła dzieciństwa i wyrzuciła nas z ojczyzny, a RP nie chce nic
zrobić, aby choć w części wynagrodzić wyrządzone nam krzywdy”.
- Przyznam, że nie zbadałem wnikliwie tej sprawy – mówi Duklanowski. – Ale
według opinii prawników stan prawny był taki, że można było pozbawić ją
mieszkania. Niestety, nie jest jeszcze w kraju na tyle dobrze, żeby dawać
mieszkania wszystkim, którzy kiedyś wyjechali, nawet pod przymusem, a teraz
wracają. Żeby choć to mieszkanie bezprawnie wziął jakiś ubek, ale nie, tam
mieszka normalny człowiek.

Kogo to teraz obchodzi?
O mieszkaniu Matjanowskiej rozmawiali z prezydentem Marianem Jurczykiem
Rajmunda Tyszkiewicz i szef S’” Mieczysław Jurek. Do Jurczyka Matjanowska też
pisała, jeszcze za czasów jego pierwszej prezydentury, ale bezskutecznie. W
swoich pismach przypomniała, że przywódczy szczecińskiego Sierpnia pisała
przemówienia. Liczy, że jej pomoże.
W pomyślne rozwiązanie sprawy nie wierzy Gertruda Spalding.
- Skoro większość rodaków twierdzi dziś, że stan wojenny był uzasadniony, to
kogo dziś obchodzi, co myśmy wtedy przeszli, jak zostaliśmy ukarani za to, że
chcieliśmy, aby kraj był normalny i wolny?

Agnieszka Kuchcińska-Kurcz

Trojanowska + Gaińska

[cpt_stowarzyszenie]

Stoczniowcy Stoczni im. A. Warskiego w Szczecinie ogłaszają strajk generalny.
Powstaje odezwa do MO i wojska nawołująca do niewykonywania rozkazów
niezgodnych z wolą ludu. Na prośbę Komitetu Strajkowego grupa funkcjonariuszy
MO, która na terenie Stoczni prowadziła głodówkę protestacyjną przeciw
niezarejestrowaniu ich związku, przerywa głodówkę. Komitet Strajkowy
przekształca się w Międzyzakładowy Komitet Strajkowy. Przewodniczącym zostaje
M. Ustasiak, zastępca St. Zabłocki. Ok. 16.30 przybywa kapelan z parafii św.
Stanisława Kostki. Załoga przystępuje do spowiedzi i komunii. O godz. 22.00 nie
można dostać się na teren Stoczni - jest otoczona ze strony lądu i wody. O
23.00 zbiera się MKS. Podjęto decyzję: zachować spokój, przygotować się do
negocjacji. Pod bramą główną gromadzą się stoczniowcy, tworząc milczący mur. Ze
świetlicy zostaje wyniesiony i ukryty sztandar NSZZ "Solidarność". O godz.
23.40, po uzgodnieniu z MKS, przed bramę Stoczni wychodzą Janina Trojanowska i
Halina Gaińska, nawołują do rozmów ze strajkującymi. Nie otrzymują odpowiedzi.
O 24.00 rozpoczyna się atak sił zbrojnych na bramę główną. Uszkodzono
tablicę "Grudzień 70" i bramę główną. Strajk zostaje rozbity desantem od morza.
Zomowcy wyłapują działaczy NSZZ "S". Aresztowani zostają przewiezieni na
dziedziniec KW MO przy ul. Małopolskiej.

Lista kobiet internowanych w Polsce

[cpt_stowarzyszenie]

internowani.xg.pl/listakobiet.html

Co to za dziwność.

[Gość: dsdn]

Ta propozycja to robota na siłę. Jakieś dziwne podejście do sprawy odzyskania
wolności. Co to za podział? Panie? Panowie?
Matki to ktoś zupełnie inny.

[pismak_logowany]

No, właśnie. Kobiety - Działaczki? Czy Kobiety - Matki? Jedne pozostawiały
czasem w domu dzieci ze znajomymi i sąsiadami (lub ciagały je ze sobą na
niebezpieczne misje) i rzucały się w wir pracy konspiracyjnej, robiąc czasem
dużo więcej, niż mężczyzni. Inne, - gdy mężczyźni konspirowali, drukowali na
powielaczu, strajkowali i siedzieli w więzieniach - bohatersko wiązały koniec z
końcem i jeszcze gotowały i nosiły jedzenie dla strajkujących, konspirujących
itd. Którą z postaw zamierzacie zauważyć, nagrodzić cyklem, nadać rangę walki o
wolność? Jeżeli tą pierwszą, to podział na kobiety i mężczyzn jest tu
niepotrzebny. Działacz to działacz, bez względu na płeć. Jeżeli tę drugą, to
większość list, które posiadacie jest do niczego. Bo bohaterstwo setek Kobiet -
Matek pozostaje niestety anonimowe.

[e-mail]

[Gość: kobieta]

A jak zupa była za słona?

Czas na debatę Czy Szczecin przegrał Sierpień?

[cpt_stowarzyszenie]

Czas na debatę


Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość

zaprasza na 9. debatę z cyklu: Czas na debatę

Czy Szczecin przegrał Sierpień?

30 sierpień 2007, godz. 17.00
Miejsce: stołówka Stoczni Szczecińskiej Nowa.

Szczegóły wkrótce.

[Gość: zaba]

Może Teresa Duklanowska jest odpowiednia?

do cpt_stowarzyszenie

[Gość: Zbędny]

Pragnę tylko zapytać czy przeoczyli państwo z cpt_stowarzyszenie moje
pytanie ? Na razie jeszcze wniosków nie wyciągam, poczekam przyjmując w
dobrej wierze, że w finansach zarówno miasto jak i stowarzyszenia działające z
miastem nie mają tajemnic.

[cpt_stowarzyszenie]

Szanowny Panie "Zbedny"!

Z przyjemnością z Panem możemy współpracować przy tworzeniu wystaw, projektów,
debat itd. Obecnie mamy dwie osoby, z którymi współpracujemy przy tworzeniu
dwóch projektów (czas na debatę, otwarta sztuka). Stowarzyszenie działa od 2004
(właściwie od 2005). Poszukujemy współpracowników, wolantariuszy oraz
sponsorów.
Zapraszamy na stronę www.cpt.org.pl, znajdzie Pan z nami kontakt.

do biznesmena

[Gość: an-na]

Jesteś zbędny biznesmenem, zarabiasz niezłą kasę. Czy wpadło ci
kiedyś do głowy, żeby dać jakąś kasę na tego typu przedsięwzięcie?
Pytanie o finansowanie zadaj sobie. Biznesmeni w Szczecinie są tacy
jak ty - chętnie pytają czy aby nie idą wydatki z kasy miasta, ale
sami kieszenią nie lubią potrząsać. Szczególnym przykładem niech
będzie Galeria pod Sukniami gdzie Romek Zańko przez rok błagał po
kolei wszystkich w PIG o wsparcie finansowe dla doskonałej idei
wspierania artystów osób niepełnosprawnych intelektualnie. Jedyną
osobą która mu pomaga jest radna, która jednocześnie ma swoją
firmę. Reszta pozwoliła mu... zamieścić prośbę o wsparcie na
stronie internetowej PIG. czym się to skończyło, łatwo się
domyślić. Miasto wsparło Zańkę.
Dopóki przedsiębiorcy nie zrozumieją pojęcia filantropii, i nie od
święta (słodycze na Wigilię dla Domu Dziecka), ale systematycznie
zaczną dzielić się przynajmniej w niewielkiej części swoim
majątkiem - po sprawdzeniu przez siebie wiarygodności organizacji
proszącej o wsparcie, to głównym mecenasem MUSI być samorząd.

poszukiwane

[cpt_stowarzyszenie]

Nadal czekamy na Wasze propozycje Waszych bohaterek, przesyłajcie z
historią. Czekamy.
Stowarzyszenie CPT www.cpt.org.pl

[Gość: szczeciniak]

A IPN siedzi cicho w swoich teczkach zakletych. Promocja bezpieki byla
straszna.

[cpt_stowarzyszenie]

Czekamy na propozycje od Was na forum. Czy macie jakieś wspomnienia z tamtego
okresy, mamy obecnie listę kobiet według: internowane, biskupi komitet
społeczny, aresztowane (tymczasowo aresztowane), solidarność 1980-1981,
obywatelski komitet porozumiewawczy, solidarność 1982-1989, punk pomocy
strajkującym 1988.

[Gość: DamaKier]

Skoro macie takie listy, to myślę, że warto zwrócić się do wymienionych na tych
listach bezpośrednio - może mają jakieś pamiatki? Może warto sie spotkać?

[Gość: gnom]

tytuł wielce wieloznaczny...

[cpt_stowarzyszenie]

Poszukujemy również adresu do Małgorzaty Narożnej - była również
internowana.
Przy okazji informujemy, że wystawa MATKI SOLIDARNOŚCI zostanie
otwarta 20.09.2007 o 17.00 na placu Armii Krajowej. Szczegóły
wkrótce.

nowy ZBOWiD ? kiedy w końcu przestanie przybywać k

[henio56]

kombatantów ? historia tej pani z Ameryki powaliła mnie całkowicie,
przecież ci ludzie wyjeżdżali ze wzgledów ekonomicznych, nie wszyscy
mieli takie szczęście aby opuścić PRL. Od kiedy praca w USA stała się
mniej opłacalna niż w Europie, pseudopatrioci chcą jako bohaterowie
wracać do Polski i żądają przywilejów.

[Gość: 1980]

co ty wiesz o tamtych czasach, nawet teraz nie potrafisz napisać nic
pod swoim nazwiskiem.