Radni przeciwko likwidacji "Maciusia"

[maciekmoc]

I bardzo dobrze. Dzisiaj na sesji kolejny raz zostały przedstawione argumenty
za zachowaniem szkoły. Mam nadzieje, że na sesji całej rady zostanie podjęta
taka sama decyzja.

[Gość: gość]

no dobrze, a tak na spokojnie - co dalej z rewitalizacją kamienic -
oficyn?

[Gość: kiełbaska]

Kasy brak w scr. Jaki pan taki kran. Dlatego cała wycieka jak z
dziurawego szamba.
Kiełbaska patrzy i nie chce się jeje płakać, bo nie. Róbta co
chceta, to i mata co chceta.

slabe argumenty

[ex]

I ktokolwiek kto mysli musi to przyznac, ze te argumenty rodzicow sa
[1]bezsensu, [2]slabe, [3]egoistyczne.

Za to ladnie sie wpisuja w plan utrzymania dziury w centrum miasta.

[bul-ba]

Mój koleś z partyzantki, niejaki Leszek Chwat przysłał mi liscik,
który podobmo wysłał do szczecińskiej Gazety i naszych radnych.
Przypomnę, że Chwat był przez chwilę wice-Jurczykiem tak, jak wice-
Jurczykiem (tyle, że znacznie dłużej) był Mumin Krzystek). Liścik
niegłupi choć autor za sam fakt współpracy z jurczykiem i
Krzystkiem - idiota choć sympatyczny. Nawet jak wydrukują to
ocenzurują, więc w imię wolności słowa przekazuję (bez uzgodnienia z
autorem)

[bul-ba]

Tak, jak co roku, w okolicach Bożego Narodzenia zima zaskakuje
drogowców, tak co roku w lutym szczecińscy urzędnicy i radni
przystępują do tzw. restrukturyzacji oświaty czyli próby
zamknięcia kilku (zwykle tych samych) szkół. Rosną emocje,
racjonalne argumenty przestają mieć jakiekolwiek znaczenie. Okazja
do rzeczowej dyskusji o najważniejszym, moim zdaniem, zadaniu
samorządu jakim jest zapewnienie młodym szczecinianom dostępu do
oświaty na przyzwoitym poziomie po raz kolejny zostaje zmarnowana.
Ot taka nasza nowa szczecińska świecka tradycja.
Aby wykluczyć jakiekolwiek podejrzenia prywatę, informuję,
że stan szczecińskiej oświaty nie dotyczy mnie osobiście. Moje
dzieci są dorosłe, a moje wnuki najpewniej będą uczniami szkół w
Londynie, Dublinie czy innym Nowym Jorku. No chyba, że nastąpi cud,
ale w cuda nie wierzę – jako zdeklarowany ateista i grzesznik. Nie
zmienia to faktu, że szczecinian płacący podatki (jeśli wierzyć
oświadczeniom majątkowym - wyższe niż większość PP Radnych) ma prawo
do przedstawienia swojej opinii na temat sposobu wydatkowania tych
podatków.
W zamierzchłych czasach, kiedy jako członkowie Niezależnego
Zrzeszenia Studentów, próbowaliśmy zmieniać obrzydliwą PRL-owską
rzeczywistość, często powtarzaliśmy hasło wymyślone podobno przez
paryskich studentów w 68 r. – „Bądź realistą – żądaj niemożliwego”.
Po jakimś czasie okazało się, że niemożliwe jest możliwe, a nawet
konieczne.
No to czas na moje oczekiwania wobec szczecińskiej szkoły
publicznej. Oczekiwania, które, w co nie wątpię, są niemożliwe do
spełnienia bo budżet, bo bieda, bo są ważniejsze zadania, bo ….. (tu
wpisać 28 tys. powodów).

[bul-ba]

Chciałbym aby gimnazjalista w moim mieście uczył się w szkole, w
której:
klasa ma nie więcej, niż 25 uczniów,
pracownia informatyczna ma tyle komputerów, aby na każdego
ucznia przypadał jeden, a w szkolnej bibliotece i świetlicy jest
nieograniczony dostęp do Internetu,
kolega na wózku inwalidzkim nie jest jakimś „dziwadłem” ale
pełnoprawnym członkiem szkolnej społeczności, od którego wymaga się
tyle samo co od innych, a kiedy trzeba pomaga mu się bez nadmiernej
i poniżającej troskliwości,
na lekcjach języka polskiego poza wiedzą o tym, że
Mickiewicz wielkim poetą był, pomaga się zrozumieć artykuł z
lokalnej gazety,
na matematyce nauczą jak obliczyć koszt kredytu i co to
jest inflacja,
na lekcjach filozofii (tak!) gimnazjalista dowie się co o
świecie miał do powiedzenia Arystoteles, Platon i Tomasz z Akwinu a
ksiądz katecheta będzie musiał tłumaczyć się ze spalenia na stosie
Giordana Bruno,
nauczyciele nie będą udawać, że 16 latek ma jeszcze czas na
zainteresowanie seksem i spokojnie, bez emocji i kulturalnie
wytłumaczą np. do czego służy prezerwatywa,
oczywistym jest, że uczy się dwóch języków obcych (minimum 4
godziny w tygodniu),
każdy uczeń ma możliwość korzystania z zajęć pozalekcyjnych
bez ograniczeń,
szkoła ma Radę Rodziców, która naprawdę decyduje o ważnych
dla szkoły sprawach a lokalny samorząd NAPRAWDĘ w swoich decyzjach
bierze pod uwagę jej sugestie,
nauczyciele nie pracują 18 godzin w tygodniu, ale tyle ile
trzeba. Ale zarabiają tyle, że nie muszą dorabiać po godzinach.

[bul-ba]

Na koniec trochę nie na temat. Podobno fakt istnienia szkoły
uniemożliwia rewitalizację centrum miasta. Jeżeli dobrze rozumiem
pojęcie rewitalizacji to polega ona na przywróceniu życia. Miasto
żyje, jeśli ma mieszkańców. Mieszkańcy zwykle mają dzieci. Dzieci
potrzebują szkół. Są oczywiście mieszkańcy, którzy nie mają dzieci,
oni mają więcej pieniędzy. Nie będę kontynuował wywodu bo zarzucą mi
homofobię.

[bul-ba]

Nie oczekuję żadnych cudów. Do takiej szkoły chodził mój syn. Nie
była to szkoła prywatna, nie była to szkoła w wielkim mieście w
bogatym kraju. To było gimnazjum w małej, biednej wiejskiej gminie
na krańcach Rzeczpospolitej, do której zmienne koleje losu (jak
pisał Edward Stachura) rzuciły mnie i moją rodzinę. Na
zorganizowanie tej szkoły gmina przeznaczyła ponad połowę swojego
rocznego budżetu. Burmistrz i radni uznali, że naprawa drogi czy
budowa kawałka wodociągu może poczekać a dzieci czekać nie mogą.
Uznali, że najlepszą inwestycją jest inwestycja w edukację. Również
politycznie projekt okazał się udany. Burmistrz (żeby nie było
wątpliwości – nie nauczyciel, ale twardo chodzący po ziemi
budowlaniec) rządzi gminą już trzecią kadencję a w ostatnich
wyborach wygrał w pierwszej turze (pierwsi absolwenci gimnazjum już
mogli głosować). Niestety nie mam praw wyborczych w tej gminie ale
chciałbym, żeby Pan wiedział Panie Burmistrzu Adamie Zarzycki,
gdybym mógł, głosowałbym na Pana zawsze i chciałbym, by moje Miasto
miało takiego gospodarza!
Miasto nie jest, wbrew temu co się opowiada, firmą. Jeśli
już musimy porównywać samorząd do czegoś, to najlepszym porównaniem
jest rodzina. W normalnej rodzinie dzieci są najważniejsze. Jeśli
rosną nasze dochody, to zwiększamy wydatki na dzieci. Pracujemy
coraz ciężej aby zapewnić dodatkowe lekcje angielskiego, korepetycje
z matematyki czy zajęcia sportowe. Jak zostaje parę złotych budujemy
sobie nowy podjazd do domu (nową ulicę) czy robimy imprezkę dla
znajomych (Tall Ships Racing). Poza rodzinami patologicznymi, nikt
nie oczekuje, że zasiłek rodzinny (subwencja oświatowa) wystarczy na
utrzymanie dzieci. Miasto Poznań dokłada na szkoły do subwencji
oświatowej 60% z innych dochodów, mój Szczecin 40%. Mniej niż takie
potęgi gospodarcze jak Banie, Barlinek, Cedynia czy Gryfino (wpisać
dowolną gminę w dawnym województwie szczecińskim).
Na koniec trochę nie na temat. Podobno fakt istnienia szkoły
uniemożliwia rewitalizację centrum miasta. Jeżeli dobrze rozumiem
pojęcie rewitalizacji to polega ona na przywróceniu życia. Miasto
żyje, jeśli ma mieszkańców. Mieszkańcy zwykle mają dzieci. Dzieci
potrzebują szkół. Są oczywiście mieszkańcy, którzy nie mają dzieci,
oni mają więcej pieniędzy. Nie będę kontynuował wywodu bo zarzucą mi
homofobię.