United Industrial Trust?

[zona.pija.ka]

Kto to jest?

[zona.pija.ka]

Sorry, United International Trust?

[Gość: rejczel]

Nasi, spokojnie - to nasi.

[exman]

Jak amen w pacierzu, Jacek P. ani chybi :)

ile za m2 gruntu wyszło w przetargu na Stocznię ?

[Gość: ala]

[Gość: ZED]

666gr +vat. odjac trzeba to co zostanie potracone na splate
wierzycieli.

najważniejsze,że TRUST

[beatrix13]

:)

[Gość: dd]

iZRAEL kupuje polskie stocznie Minister Grad się cieszy, premier się
cieszy ... bo kolejna stocznia - tym razem Stocznia Szczecińska Nowa
znalazła nabywcę. Dodajmy – bardzo tajemniczego nabywcę. Media prawie
w ogóle nie interesują się kim jest ów nabywca. Czy ma jakieś
doświadczenie w produkcji statków, jakie ma zamiary wobec przejętych
stoczni itp. A powinno to budzić zainteresowanie bo sprzedano dwa
strategiczne miejsca. Strategiczne nie tylko dla polskiej gospodarki
ale także w wymiarze europejskim, bo punkty o kluczowym znaczeniu,
położone na strategicznych europejskich szlakach komunikacyjnych.
Poza tym co niesamowite – jeden inwestor kupił obydwa
przedsiębiorstwa. United International Trust – kim jest ta tajemnicza
spółka która przejęła polskie stocznie ? Jest to typowa wydmuszka
przygotowana do tzw. biznesu zadaniowego zarejestrowana w raju
podatkowym. Gazeta Wyborcza sugeruje, że za tą spółką kryją się
arabowie z Kuwejtu lub Kataru. Słabych musi jednak mieć dziennikarzy
ten dziennik bo wystarczy wpisać w google parę haseł i widać jasno,
że za tą spółką stoją nie inwestorzy arabscy ale izraelscy. Otóż
spółka United International Trust została założona przez Sapiens
International Corporation NV której właścicielem jest Emblaze Ltd. A
jednym z członków zarządu tej spółki jest Nahum Admoni – były szef
Mossadu. Sama firma Sapiens International Corporation NV notowana
jest na NASDAQ i w celach statutowych wpisane ma zajmuje się
wdrażaniem nowoczesnych technologii informatycznych dla biznesu. Z
uwagi na publiczny charakter spółki giełdowej jaką jest Sapiens łatwo
można sprawdzić kim są osoby sprawujące funkcje zarządcze w tej
korporacji. I widzimy, że nie są to żadni Arabowie. Władze Sapiens
International Corporation NV: Roni Al-Dor - prezes zarządu – służył w
izraelskich siłach powietrznych, ukończył też prestiżową uczelnię
informatyczną podlegającą sztabowi sił powietrznych Izraela,
aktualnie także prezes TTI Telecom Martin Greenberg – wiceprezes
zarządu – pracował w wojskowym centrum komputerowym „Mamram”, firmie
o kluczowym znaczeniu dla informatycznych jednostek wojskowych i
służb specjalnych Izraela. Rami Doron – był ekspertem od spraw
elektroniki w armii Izraela, służył w izraelskich siłach powietrznych
gdzie odpowiedzialny był za sprawy informatyczne, jest także
absolwentem Wyższej Hadassah, studiował również zarządzanie na
Uniwersytecie Bar-Ilan. Sagi Schliesser – osoba na kierowniczym
stanowisku w Computer Training School w izraelskich siłach zbrojnych
Z kolei w firmie Emblaze Group najwyższe funkcje pełnią osoby które
mają aktualnie powiązania z administracją i służbami wojskowymi
Izraela. Naftali Shani - aktualnie prezes firmy wcześniej pracował w
kancelarii premiera Izraela. Zvi Shur – generał brygady, szef
departamentu finansowego w Ministerstwie Obrony Izraela, jest
aktywnym członkiem kierownictwa Unii Światowej Maccabi Ilan Flato – w
latach dziewięćdziesiątych pełnił funkcję doradcy ekonomicznego
premiera Izraela United International Trust zarejestrowana jest w
raju podatkowym, Antylach Holenderskich, powinna mieć więc
ograniczoną reputację. Jednak okazało się, że nieznani inwestorzy
byli bardziej godni zaufania dla polskiego rządu niż konkurenci UIT i
jednocześnie uznani na świecie potentaci w produkcji statków tacy
choćby jak: norweski holding AKER, czy koreański Hyundai Heavy. Za
cenę jednego statku, izraelska firma zarejestrowana w raju podatkowym
za grosze kupiła strategiczne miejsce do robienia biznesu w Europie a
Polski rząd się cieszy. Dużo większe pieniądze można by uzyskać
podpisując umowy na długoletnie dzierżawy tych strategicznych miejsc.
Majątek Stoczni Gdynia sprzedano za 288 mln zł. a Stocznia
Szczecińska Nowa poszła za 162 mln zł. Razem Skarb Państwa dostał
łącznie 449 mln zł. O tym jak wspaniały zrobiono biznes możemy
wydedukować sami. Powierzchnia podstawowego terenu produkcyjnego
Stoczni Szczecińskiej wynosi ok. 700.000 m2. Łączna powierzchnia
użytkowa w budynkach wynosi ok. 278.000 m2. Do tego dochodzi
infrastruktura, park maszynowy, tradycja, ludzie, marka itp. Wygląda
więc na to, że za 1 m2 wraz zabudowaniami (nie licząc reszty
infrastruktury) zapłacono 230 zł. Goła działka budowlana w Szczecinie
Gumieńcach, to przeciętnie od 400 zł do 500 zł za 1 m2. Podobnie ze
stocznią Gdynia. Można by uznać, że sprzedający stocznie uzyskałby za
nie dużo więcej gdyby wystawił je do sprzedaży na allegro. Stocznie
nie upadły z przyczyn ekonomicznych. Stało się to w wyniku szerszego
planu kompleksowego przejmowania majątku produkcyjnego Polski. Sam
mechanizm doprowadzania do upadku polskich firm jest bardzo prosty i
został zaaranżowany już bardzo dawno bo za rządów towarzyszów
Kwaśniewskiego i Balcerowicza. Przejęcie sektora bankowego przez obcy
kapitał doprowadziło do tego, że te „polskie” banki najpierw dawały
duże kredyty wyselekcjonowanym przedsiębiorstwom a później nie były
zainteresowane udzielaniem im dodatkowych kredytów stawiając je w
stan natychmiastowej spłaty kredytu. Zwłaszcza tych państwowych firm
które stały się wręcz łupem dla inwestorów branżowych z
poszczególnych krajów z których pochodziły banki. Przez lata
dochodziło i dochodzi do tego, że upatrzona firma doprowadzana jest
do upadku poprzez ograniczanie kroplówki w postaci finansowania
(działa niby „wolny rynek”) a następnie firma taka jest przejmowana
bo bank w pewnym momencie znajduje wybawiciela-łaskawcę który godzi
się nabyć za symboliczną złotówkę upadający zakład , spłacić bankowi
zaległe kredyty i dać pracę proletariatowi, który się ciszy i
powinien być wdzięczny, że dostanie pracę za która starczy na michę
zupy. Naturalnie musimy też mieć na uwadze i ten fakt, że były to
przedsiębiorstwa państwowe i zarządzanie nimi najczęściej powierzano
osobom z partyjnego klucza i to często niestety dyletantom co
pogłębiało proces zapaści tych firm. Doprowadzało to w efekcie do
skrócenia procesu upadłościowego i przyspieszało proces przejmowania
firmy przez właściwych inwestorów. Żadnej z polskich grup które były
zainteresowane przejęciem stoczni nie pozwolono na przejęcie tych
zakładów z braku politycznego przyzwolenia. Politycznego przyzwolenia
nie uzyskał także zainteresowany przejęciem Stoczni Gdynia –
Ukraiński Donbas. Wydaje się, że decyzja o przejęciu tych
przedsiębiorstw zapadła już kilka lat temu i nic i nikt nie był w
stanie temu procesowi zapobiec. Tak, jak w przejętych w podobny
sposób wielu innych polskich przedsiębiorstw.

będzie precedens?

[Gość: port macierzysty]

Skoro to raj podatkowy i transakcja dotyczy firmy z raju
podatkowego, to w Polsce i EU są określone przepisy (VAT, podatki,
inne) dotyczące tego typu transakcji w których z jednej strony
występuje firma z raju podatkowego.
A jak będzie precedens, to skrótowo to ujmując, rzeczywiście trzeba
będzie założyć sobie firmę w jakimś raju, sprzedać jej własny
majątek i prawie, będzie można przestać płacić podatki!