Grodzą się na osiedlach, później tego żałują

Łatwiej jest się odgrodzić murem niż zrozumieć.

[baaku]

Kto kogo ma zrozumieć? Czy człowiek pracujący pół dnia ma zrozumieć menela który
w tym czasie obrabia mu mieszkanie albo nie daje mu się wyspać urządzając burdy?
W Anglii nie ma tyle menelstwa a grodza nawet osiedla domków jednorodzinnych.
Skończy się żulerka, skończą się płoty.

Grodzą się na osiedlach, później tego żałują

[olias]

"... prośbę jednego pana, który od dawna walczy o to, aby osiedle
było zamknięte "
a nie wystarczyłoby zamknąć tego pana i jemu podobnych w zakładzie
bez klamek? też bezpiecznie i przytulnie jest tam.

[studencikcik]

olias napisał:

> "... prośbę jednego pana, który od dawna walczy o to, aby osiedle
> było zamknięte "
> a nie wystarczyłoby zamknąć tego pana i jemu podobnych w zakładzie
> bez klamek? też bezpiecznie i przytulnie jest tam.
Jasne, i jeszcze odebrać mu mieszkanie i oddać Tobie! Albo
zakwaterowac tam jakis "socjal". Za darmo. Niestety, kolego, to nie
Rosja po rewolucji październikowej.

[hecer]

zrobisz temu panu co się tak chce grodzić wielką przysługę:)
Nareszcie będzie miał porządny mur i porządną ochronę!

"przepraszam, czy ja mogę zadzwonić na miasto?"

[edwood1]

studencikcik - baranku, ty chyba kiblujesz na jakims zaocznym w-f u rydzyka?

grodzone osiedla to hicior budowlany z krajów trzeciego świata. w europie mozna
je znaleźć tylko w b. jugoslawii (bez slowenii) i w bułgarii.

faktycznie, warto zapie...ć żeby za cięzko zarobiona kasę poczuc sie jak w
trzecim świecie

pozdrawiam i gratuluje

dorobkiewicze

[luljan_2]

Jeśli wspmnianemu wyżej panu, "który od dawna walczy o to, aby
osiedle było zamknięte", obiecywano przed zakupem mieszkania
zamykanie bramek,ma pełne prawo tego się domagać. I tyle. Tak trudno
to zrozumieć?

[izzo]

Ja powiem jedno - całkiem rozumiem tych, którzy się odgradzają dla świętego
spokoju. Natomiast współczuję ich dzieciom, bo te są skazane praktycznie na
bawienie się na swoim podwórku i ograniczone wizyty kolegów. My nie mieszkamy
wprawdzie na zamkniętym osiedlu, za to dość daleko od szkoły, do której chodzi
dziecko i głównym problemem dziecka jest to, że nie może swobodnie pójść na
podwórko pobawić się z dzieciakami z klasy, mieszkającymi na osiedlu koło
szkoły. Tu sytuacja będzie podobna - żaden dzieciak nie będzie stał pod bramą
usiłując dostać się do domu kolegi. Wybranie mieszkania na zamkniętym osiedlu to
skazanie swoich dzieci na życie w zamknięciu. Choć pewnie niektórym to odpowiada.

Grodzą się na osiedlach, później tego żałują

[emeryt21]

Grodzenie przestrzeni publicznej.Nowy problem
socjologiczny.Czekam,ze ktos napisze doktorat na ten temat....
Ja mysle,ze to reakcja na fakt,ze wszystko bylo "nasze,wspolne".
Wielu ludzi do dzis nie moze pogodzic sie,ze tak nie jest.
Np.blokuja wjazd na moj,prywatny teren,bo oni zawsze tam parkowali i
nawet policja nie pomaga.Co robic,strzelac???

wiochmeni tworzą swe mini wybiegi

[fotoholik7]

grodzą co się da, osiedla, działki i niech tak wegetują, niech bezpieczne kapcie cierpią na agrofobię pasąc przed plazmami, i nikt nie naruszy ich świętej ograniczonej siatkami prywatności, niech tak żyją na zdrowie i jak najrzadziej opuszczają swoje wybiegi :)

[vojtell]

fotoholik7 napisał:

> grodzą co się da, osiedla, działki i niech tak wegetują, niech
bezpieczne kapci
> e cierpią na agrofobię pasąc przed plazmami, i nikt nie naruszy ich
świętej ogr
> aniczonej siatkami prywatności, niech tak żyją na zdrowie i jak
najrzadziej opu
> szczają swoje wybiegi :)

Trzeba było jeszcze dodać: Komuno wróć i pogoń burżujów!!! :)))

Grodzą się na osiedlach, później tego żałują

[wokal79]

Może po prostu podjąć uchwałę jak to się robi w wspólnocie mieszkaniowej -
wygra większość, a mniejszość może zaskarżyć uchwałę do Sądu. A jak przegra w
sądzie to zawsze można sprzedać mieszkanie...

Grodzą się na osiedlach, później tego żałują

[kizhook]

i tak w PL wygląda społeczeństwo obywatelskie :) Wszystko od d... strony. Z
jednej strony nie dziwie się, że ludzie chcą mieć święty spokój w swoim
mieszkaniu i na swoim osiedlu (to jak te osiedla są urządzone, co widać z okna,
czy jest gdzie wyjść z dzieckiem na spacer itp itd to jakby inna para kaloszy),
ale z drugiej stronu czy nie myslicie, że płot na problemy społeczne jest
lekarstwem żadnym?

No ale czy ktoś z was zadzwonił po policje kiedy widział żulików demolujących
plac zabaw? Czy ktoś zaproponował by zamiast wydawać pieniądze na płoty bramy,
szlabany itp wydać może ciut więcej na dwie trzy kamery monitorujące osiedle?
Inna sprawa, że służby publiczne też są w stanie średnio agonalnym...

A co do zachodu - owszem, tu też są zamknięte osiedla, z bramami strózami itp.
Ale nikt nie grodzi ich w ten sposób by likwidować istniejące - nawet w formie
lokalnej - ciągi komunikacyjne. Nie wiem jak to wygląda na słonecznych tarasach,
ale z ostatniej bytności w ojczyźnie rozrzucił mnie jak gnój po polu płot
postawiony na ścieżce rowerowej na Balonowej. Tam też ktoś stwierdził, że pewnie
tak będzie lepiej...

Ludzie otaczają się płotem, bo...

[mark.parker]

"Ludzie otaczają się płotem, bo obawiają się wszelkiej inności, szczególnie
majątkowych oraz etnicznych" - czytamy. G. prawda. Są i tacvy, ale głównie nie
chcą, żeby im się pałętały pijane kibole czy inne lumpy (a)społeczne i niszczyły
to, na co człowiek zarobił ciężką krwawicą i wieloma wyrzeczeniami. Wiadomo -
nie mają swego, nie uszanują cudzego. Kopną, złamią, zepsują - w pijanym widzie
albo po prostu ot, tak - na złość, "żeby się tamtym nie wydawało". A "tamtym"
się "nie wydaje" - wiedzą, że mają do czynienia z chamstwem niemytym i nie chcą
go do siebie dopuszczać. Bycie demokratą nie znaczy koniecznie z nimi obcować.
Niech sobie, w myśl zasad demokracji, głosują na podobnych chamów bliźniaków,
weszpolaczków czy innych leppiejów, ale niech mi się nie plączą pod nogami -
dość, że wyłonieni przez nich "reprezentanci narodu" są w kółko pokazywani w
telewizji. Po co żuli-borska melina ma mi się pchać pod dom, skatować albo
okraść - tylko dlatego, że to właśnie takie niedo...bki nienawidzą wszystkiego,
co inne. Niech się tam gdzieś walą kłonicami po łbach między sobą. Ja tego
oglądać nie muszę i nie chcę - wystarczy, że chamstwo rzuca się na siebie z
widłami wprost od gnoju przed kamerami Telewizji na niby Publicznej z
błogosławieństwem osławionego toruńskiego złodzieja, jednego z naczelnych chamów
niedoszłej IV Rzeszypospolitej Wolskiej. Ja tego w swoim życiu mieć nie chcę i
nie muszę. Mieszkam w ogrodzonym, ale niezamykanym osiedlu na przedmieściach
Albuquerque i jak każdy tu, od razu rozpoznaję osobę lub samochód, które tu nie
przynależą. Na szczęście sama obecność muru odstręcza nieproszonych gości.
Dzięki temu uliczki mogą być oświetlone słabym światłem latarni przed domami,
dzieci zostawione na podwórku są bezpieczne, poczty mi nikt nie kradnie i nie
muszę unikać pijanych kierowców jadących slalomem, a zamówiona w internecie
drukarka może stać na ganku od frontu cały tydzień i nikt jej nie tknie. Jeśli
zapomnę zamknąć drzwi od garażu, sąsiad przyleci sprawdzić wieczorem, czy się
nie rozchorowałem lub nie mam jakiejś awarii. A jeżeli zapomnę zamknąć drzwi
garażu wyjechawszy na kilka czy nawet kilkanaście godzin - też nie martwię się o
stojący w garażu wózek inwalidzki czekający na mój powrót ani o narzędzia
wiszące na ścianie. A może po prostu mam tu do czynienia z innym gatunkiem ludzi
- takich, którzy nie wychodzą z założenia, że im się coś wiecznie należy, więc
mogą sobie przywłaszczyć, lub - co gorsza - zepsuć, żeby innemu nie było lepiej
niż im. Gorąco polecam "Dzień świra" - tam to jest wszystko pięknie wyłożone. A
my, sąsiedzi, stanowimy zgraną ferajnę. Różnica jest taka, że bramki są w
ogrodzeniach indywidualnych domów i nie potrzeba domofonów, ale na niejednym
osiedlu wysokościowców są bramki w ogrodzeniu ogólnym, a przy nich przez okrągłą
dobę czuwają ochroniarze, którzy sprawdzają nazwiska gości i numery
rejestracyjne samochodów. Goście muszą się wcześniej zamówić u gospodarzy,
którzy dają znać "na bramkę". Czy potrafi to być męczące? Może dla kogoś, kto ma
coś do ukrycia: np. boi się, że ochroniarz przyuważy, że dojrzałego gospodarza
odwiedza regularnie ten sam młody, przystojny chłopak. Ja takich fobii nie mam -
na szczęście od wielu lat nie mieszkam w Polsce.
Zapewniam, że przestrzeń "publiczna" (innymi słowy "niczyja") tylko na tym
korzysta, a poza tym grunt, na którym postawiono dom lub kamienicę nie jest już
publiczny, tylko prywatny, a jeśli ktoś chce publicznego, niech jedzie do lasu
lub przesiaduje z piwkiem, albo i bez, w którymś z licznych parków, ewentualnie
przed dawnym sklepem GeeSu, jak to drzewiej bywało. Nauczmy się szanować cudzą
własność, a będziemy bardziej szanowali siebie samych. Działa to również w drugą
stronę, zapewniam.:) Jeśli zaś ktoś w opisanym tu przypadku nie pomyślał o
elektronicznym uruchamianiu bramek zanim kazał je pozamykać na klucz, to wziął
rozbrat z rozumem i nie powinien sprawować żadnych funkcji "publicznych" - hihi.
Poza tym życzę Rodakom, żeby coraz więcej było tych, których stać na ogrodzenie,
bramki i "własną" przestrzeń "publiczną", że posłużę się taką pozorną
sprzecznością. Na pewno Wam nie pozazdroszczę, tylko będę się cieszył, bo
dobrobyt każdego z Was pomnaża dobrobyt Polski. I to jest wielkie wyzwanie
obywatelskie każdego Polaka - nie jakieś becikowe ochłapy, ale warunki
sprzyjające zaprzestaniu eksploatacji siły roboczej i poprawie warunków bytu.
Ci, którzy mają gęby pełne frazesów o "B-gu, Ojczyźnie i Honorze" z pewnością
nie sprostają takiemu wyzwaniu. Oni się zawsze nażrą z koryta publicznego i będą
łamali kacze łapy na posadzkach pałaców należących do narodu. Ich pociotki też.
Pozdrowionka z zimnego, ale słonecznego Nowego Meksyku:)

[hekate41]

"Goście muszą się wcześniej zamówić u gospodarzy,
którzy dają znać "na bramkę". Czy potrafi to być męczące? Może dla
kogoś, kto ma
coś do ukrycia: np. boi się, że ochroniarz przyuważy, że dojrzałego
gospodarza
odwiedza regularnie ten sam młody, przystojny chłopak."
No właśnie. Dawno, dawno temu bywałam w Hotelu Asystenckim przy
Gagarina. Każdy odwiedzający musiał opowiedzieć się paniom
portierkom, na marginesie - b. sympatycznym i nienarzucającym się.
Wchodziło się, spowidało, a powiedzmy jakś pani Irenka przez głośnik
anonsowała gościa. Dla większości sytuacja ta nie była uciążliwa,
wręcz przeciwnie (kulturalne towrzystwo zawsze się dogada), no może
poza kilkoma panami, kórzy sprowadzali sobie panienki. Ci zawsze
mieli jakies obiekcje.

[mark.parker]

Jestem przeciwnikiem publicznego anonsowania gości przez megafon, gdyż stanowi
to ingerencję w sferę prywatności. Niemniej jednak dyskretne zaanonsowanie
gościa gospodarzom przez telefon to nawet zaleta: gospodarze mają chwilę, by się
ogarnąć, spędzić z twarzy wyraz złości, jeśli się akurat kłócili, albo
zagonienia, jeżeli właśnie przygotowują proszoną kolację, i z uśmiechem podejść
do drzwi. Sztuczne? Pewnie tak, ale jeżeli wizyta sama w sobie nie rozchmurza
nas i nie nastraja pozytywnie, to nie trzeba było zapraszać. Aha, no i odpadają
dzięki temu niezapowiedziane wizyty nadopiekuńczych (czyt. wścibskich) rodzin,
gdyż "bramkarzowi" można zawsze szepnąć na uszko, że nas nie ma w domu. I to
jest wielka ulga. W wielu apartamentowcach w Waszyngtonie, gdzie mieszkałem
przez ponad 20 lat, popularne są wideofony, które również pozwalają eliminować
nieproszonych gości. W tym, w którym wykupiłem mieszkanie, było takie właśnie
ustrojstwo, gdyż nie mieliśmy ciecia przez okrągłą dobę, dzięki czemu miesięczne
opłaty administracyjne (condo fee) były o 50-75% niższe niż w okolicznych
budynkach. O 23:00 drzwi wejściowe do budynku automatycznie się blokowały i gość
musiał dzwonić z komórki, że jest. Umawialiśmy się też, że o określonej porze
będę na balkonie i zrzucę elektroniczny otwieracz drzwi wejściowych. Dzięki temu
podochocone towarzystwo (okolica pełna restauracji i pubów) nie zbłądziło do
budynku. A tutaj, w Nowym Meksyku, mój pies z uporem maniaka odmawia korzystania
z dzwonka, wyobraź sobie! I nawet nie wyciera łap wracając z podwórka! A to mi łotr!
Pamiętam zaś taką scenkę z Warszawy, gdzie w II połowie lat 90. spędziłem ogółem
(z przerwami) prawie dwa lata jako korespondent. Mieszkaliśmy, mój partner i ja,
w kamienicy przy Hożej u zbiegu z Marszałkowską. Kamienica, względnie
nowoczesna, była wyposażona w domofon, więc nikt obcy pod drzwi mieszkania/biura
się nie przyplątał. Kiedyś jednak postanowiono wymienić kanalizację w całej
chałupie, więc robotnicy krążyli w tę i z powrotem i nikt nie zamykał drzwi na
klucz. Któregoś dnia pakuje mi się do środka jakaś baba o aparycji przekupy z
Kercelaka z pytaniem "U pana jeszcze nie skończyli? Niech-no zobaczę, jak to
wygląda." "Przepraszam bardzo - ja na to - ale kim pani jest?" "A sąsiadka z
góry. Muszę sprawdzić, jak daleko się posunęli i czy dobrze robią." "Wybaczy
pani, ale niech może pani sprawdza u siebie, a nie u nas." Zero zrozumienia w
cielęcym spojrzeniu. "Pani będzie łaskawa wyjść." "O! Zaraz się obraża. A co to,
jakieś wielkie tajemnice tu są?" "Największa, proszę pani, to tajemnica
poliszynela: pani wścibstwo. Do widzenia." Musiałem babę wymanewrować fizycznie
na klatkę schodową, naciskając na jej przestrzeń osobistą całą swoją osobą. W
końcu polazła prychając jeszcze od progu. Nasz kot był ją gotów pogryźć. Ja
niezupełnie - nie w moim guście, nazwijmy to tak delikatnie. Kevin przyglądał
się temu z wielkim zdziwieniem, ale i uprzejmym uśmiechem, nie rozumiejąc ani
słowa, bo potrafił wyczytać z mojej twarzy, że jestem na poły zły, na poły
rozbawiony. Wyjaśnienie mu sytuacji graniczyło z cudem - tak jak tłumaczenie,
jak się pije kawę-plujkę ze szklanki pełnej wrzątku. A propos - właśnie gotuje
mi się woda na kawę :) Na szczęście dobra, niemiecka szklanka ma uszko.

hekate41 napisała:

> "Goście muszą się wcześniej zamówić u gospodarzy,
> którzy dają znać "na bramkę". Czy potrafi to być męczące? Może dla
> kogoś, kto ma
> coś do ukrycia: np. boi się, że ochroniarz przyuważy, że dojrzałego
> gospodarza
> odwiedza regularnie ten sam młody, przystojny chłopak."
> No właśnie. Dawno, dawno temu bywałam w Hotelu Asystenckim przy
> Gagarina. Każdy odwiedzający musiał opowiedzieć się paniom
> portierkom, na marginesie - b. sympatycznym i nienarzucającym się.
> Wchodziło się, spowidało, a powiedzmy jakś pani Irenka przez głośnik
> anonsowała gościa. Dla większości sytuacja ta nie była uciążliwa,
> wręcz przeciwnie (kulturalne towrzystwo zawsze się dogada), no może
> poza kilkoma panami, kórzy sprowadzali sobie panienki. Ci zawsze
> mieli jakies obiekcje.

Bali się, co sobie "o nich pomyślą". Ja, jak wspomniałem, na takie lęki nie
cierpię, boć też i panienek sobie nie sprowadzam - cha cha! Przepraszam, że się
tak rozgadałem :)

Grodzą się na osiedlach, później tego żałują

[andykon]

rowniez w niemczech nie spotyka sie takich " wysp szczescia".
pozdrawiam

Skończcie z tą nagonką!

[drakaina]

Przestańcie, Gazeto, w ślepy sposób atakować ogrodzone osiedla - pomyślcie
może nad przyczyną tego stanu rzeczy.

Prawie pół wieku komuny zlikwidowało w Polsce poczucie odpowiedzialności za
przestrzeń publiczną, ponieważ ze wspólnego dobra (i, co za tym idzie,
wspólnej odpowiedzialności) stała się ona dobrem "państwowym" czyli niczyim.
Za utrzymanie jej w czystości, porządku i bezpieczeństwie przestali odpowiadać
obywatele, bo miało się tym zająć odgórnie państwo. Efekt - totalna degradacja
przestrzeni publicznej.

I trudno się dziwić, że w tej sytuacji ludzie chcą sobie przynajmniej stworzyć
enklawy spokoju, porządku, czystości i bezpieczeństwa. Co więcej, dostrzeżcie,
że w tych enklawach odżywa obywatelski duch odpowiedzialności za to, co jest
wspólne, reakcji na niewłaściwe zachowania. Zamiast pomstować, zacznijcie może
jakąś akcję, która by rozszerzyła ten zakres obywatelskiej odpowiedzialności
za otaczający nas świat poza ogrodzenie osiedla.

Tylko w ten sposób możecie te ogrodzenia zlikwidować - pomagając ludziom
stworzyć większą przestrzeń bezpieczeństwa i ładu.

--
antiquitates.blox.pl
ferengis.blox.pl

[izzo]

drakaina napisała:

> Zamiast pomstować, zacznijcie może
> jakąś akcję, która by rozszerzyła ten zakres obywatelskiej odpowiedzialności
> za otaczający nas świat poza ogrodzenie osiedla.
>
> Tylko w ten sposób możecie te ogrodzenia zlikwidować - pomagając ludziom
> stworzyć większą przestrzeń bezpieczeństwa i ładu.
>

Inicjować akcje mające na celu uwrażliwić ludzi na wspólną przestrzeń, tzn. poza
płotami, ma sens tylko wtedy, kiedy owa przestrzeń jest rzeczywiście wspólna.
Tymczasem ci, którzy się odgrodzili, wyraźnie mówią, że to nie jest ich
przestrzeń, bo ich jest za płotem, więc jaki ma sens mówienie im, że ich psy nie
mają się załatwiać na przestrzeni, która wg nich do nikogo nie należy?
Ale właśnie należy - należy do całej reszty, która ma tak samo prawo domagać
się, by owi ogrodzeni ją szanowali. Tzn, jeśli ich psy nie mogą się załatwić na
ich trawniku, bo to niemiło deptać po psich gównach, to tym bardziej nie powinni
tego robić na cudzym terenie (tzn. tym, który do nich nie należy). Bo to nie
jest teren niczyj.
Czyli odgradzanie się, ale z pełnymi konsekwencjami. Niektórzy nieogrodzeni
zapłacili za swoje mieszkania tyle samo pieniędzy co ci za płotem i płacą takie
same podatki, więc tak samo mają prawo do szanowania ich własności. To nie jest
tak, że posiadłości i chodniki tych za płotem maja większe znaczenie. Nie jest
tak, że owe osiedla ogrodzone powstają jako wyspy pomiędzy TBSami czy domami
socjalnymi. Dookoła mieszkają tysiące ludzi, którzy na swoje mieszkania
zapracowali tak samo, jak tamci i mówienie, że odgradzają się od "hołoty" obraża
wszystkich tych, którzy znajdują się po drugiej stronie płotu. Równie dobrze
hołota może mieszkać i po tamtej stronie płotu. Poczekajcie, jak dzieci na tych
osiedlach dorosną i przestaną być słodkimi przedszkolakami, dla których się
buduje śliczne place zabaw. Kibice Apatora czy Elany nie rodzą się tylko w
domach socjalnych. Gdyby tak było, kto by płacił za bilety na te durne mecze?
Tak samo jak każdy właściciel domku stojącego przy ulicy ma obowiązek
sprzątnięcia czy odgarnięcia śniegu z chodnika ZA jego płotem, tak samo
mieszkańcy ogrodzonych osiedli powinni poczuwać się do obowiązku dbania o teren
również bezpośrednio za ich płotem. Niestety z tym często mają problem. Ja,
mieszkając w nieogrodzonym domu (zresztą nie mam takiej możliwości, mój dom stoi
przy drodze i żeby się odgrodzić, musielibyśmy chyba zamknąć ulicę) nigdy nie
rzucę na ziemię papierka, tak samo, jak nie chciałbym, żeby pod moim domem ktoś
takie rzucał. Nie traktuję reszty miasta za moim domem jak niczyjej.

[kid_cassidy]

toczace się dyskusje dowodza, że nie zrozumieją
mówienie do głuchego
przeciez oni PŁACA I WYMAGAJĄ
durne jasniepaństwo bez klasy, które wymyśla coarz głupsze argumenty
na udowadnianie idiotycznych racji
obwieszczą wkrótce zagłade, która nastapi, a przezyja tylko
odgrodzeni płotem i szlabanem
to taki typowe zachłysniecie się smakiem czegos dotychczas
niedostepnego (zle pojmowanym smakiem własności) i uzurpowanie z tej
okazji szerszych praw, bez patrzenia na innych