tesknie za Wroclawiem...

[Gość: aslan]

wyprowadzilem sie z Wroclawia 2 lata temu. Mieszkam teraz w innym miescie w b.
fajnej dzielnicy ("z klimatem"), cicho, do kina mam 10 minut...

Ale ciagle tesknie za Wrockiem.....

Dlaczego? :)

[Gość: umek]

bo Wrocek ma taki klimat, że nawet jak przyjezdni wyjeżdżaja to im się łeżka w
oku kręci.

[Gość: STrup]

To ludzie, nie miejsce.
Wroclaw ma to, czego wiele innych miast nie ma i nie bedzie mialo: mieszanke
ludzi z roznych stron, ktorzy sila rzeczy musieli sie 'dotrzec' - zrozumiec
wzajemnie, polubic, nie wysmiewac roznic.
Tu latwiej niz gdzie indziej nawiazac kontakt.
Do tego dochodzi uroda samego miasta, choc sa i inne rownie ladne, albo i moze
ladniejsze. Ale to tylko dodatek (jak z zona: na poczatek wazna jest uroda,
potem jednak wazniejsza okazuje sie byc osobowosc).

[Gość: Janusz]

Gość portalu: STrup napisał(a):

> To ludzie, nie miejsce.
> Wroclaw ma to, czego wiele innych miast nie ma i nie bedzie mialo: mieszanke
> ludzi z roznych stron, ktorzy sila rzeczy musieli sie 'dotrzec' - zrozumiec
> wzajemnie, polubic, nie wysmiewac roznic.
Znam jeszcze jedno takie miasto. Okolo Sto siedemdziesiat narodowosci. Wszyscy
zyja w harmonii. A efekty wspolpracy tego "coctail-u wielonarodowosciowego" sa
piorunujace. Mam na mysli Nowy Jork. W obu miejscach czuje sie jak w domu.
Ludzie - to cala tajemnica!!!
> Tu latwiej niz gdzie indziej nawiazac kontakt.
Formalnie przestalem byc wroclawianinem w '79 roku. Tylko formalnie.
Od kiedy "jestem na forum" czuje sie tak, jakbym siedzial w swoim fotelu na 13
pietrze "sedesowca" przy Pl. Grunwaldzkim i nigdy nie ruszal sie z miejsca.
Wracam do realiow kiedy wyjrze przez okno.
Co to znaczy? Znaczy to, ze wroclawianie to bardzo wyrafinowany "coctail",
ktory tworzy ta szczegolna atmosfere.
Jak raz sprobujesz tego coctail-u to smak zostaje Ci na cale zycie!!!
Sciskam!
Janusz

[Gość: Przemek]

Przeprowadziłem się do Warszawy 4 lata temu.
Chce mi się płakać, gdy czasem odwiedzam stare śmiecie.
Szkoła Muzyczna na Łowieckiej, liceum na Poniatowskiego, E-1 na placu
Grunwaldzkim.

Zadroszczę Wam, że tam jesteście.

[Gość: Monia]

Wracaj! Umrzesz z glodu, chyba ze najesz sie rynkiem i fontanna.
Pozdro!

[Gość: T1]

a jak ja tesknie...:*(
ale plusem jest to ze jestem tam min 2 razy w miesiacu :)
pozdr

[Gość: Kuba_Wr]

Przyjechałem do Wrocławia 5 lat temu i nie wyobrażam sobie, bym mógł to miasto
opuścić. Tu chce się żyć. Ten klimat, ci ludzie. Nawet jak wyjadę na parę dni
do rodzinki odpocząć, to czuję, że czegoś mi brakuje. Wrocław jest piękny.
Kocham to miasto!

[Gość: judyt]

lubię Łódź i Gdańsk,(Gdańsk bardzo) ale mam nadzieje nigdy nie rozstawać się z
moim ukochanym Wrocławiem; mam nadzieję, że On nie zostawi mnie ...

[Gość: Roberto]

Ja też bardzo tęskiniłem za moim Wrocławiem, kiedy przez kilka lat mieszkałem w
Niemczech...

[Gość: lech]

Ciesze sie , ze nie jestem sam na swiecie z moim platonicznym uczuciem do Wroclawia. Wyjechalem z Wroclawia
kilkanascie lat temu z powodu braku wlasnego kata. Jak sie zaczalem dorabiac, to kupilem mieszkanie we
Wroclawiu,zeby moc przyjezdzac i pomieszkiwac od czasu do czasu. W przyszlosci mysle tam zamieszkac. Czy
ja nie jestem nawiedzony? Nikt ze znajomych tu za granica nie ma takiego emocjonalnego powiazania ze swoim
miastem nawet ci z Krakowa, ktory podobno najladniejszy z duzych miast.

[Gość: janusz]

Gość portalu: lech napisał(a):

Jak sie zaczalem dorabiac,
> to kupilem mieszkanie we
> Wroclawiu,zeby moc przyjezdzac i pomieszkiwac od czasu do czasu. W przyszlosci
> mysle tam zamieszkac. Czy ja nie jestem nawiedzony?

Jezeli Ty jestes nawiedzony to ja tez. Moje mieszkanie w "sedesowcu" na
Pl. Grunwadzkim trzymam na wszelki wypadek od ''79 roku.
Jest nas wiec conajmniej dwoch.

[Gość: Roberto]

Gość portalu: lech napisał(a):

> Ciesze sie , ze nie jestem sam na swiecie z moim platonicznym uczuciem do Wrocl
> awia. Wyjechalem z Wroclawia
> kilkanascie lat temu z powodu braku wlasnego kata. Jak sie zaczalem dorabiac, t
> o kupilem mieszkanie we
> Wroclawiu,zeby moc przyjezdzac i pomieszkiwac od czasu do czasu. W przyszlosci
> mysle tam zamieszkac. Czy
> ja nie jestem nawiedzony? Nikt ze znajomych tu za granica nie ma takiego emocj
> onalnego powiazania ze swoim
> miastem nawet ci z Krakowa, ktory podobno najladniejszy z duzych miast.

...bo widać, że kochasz Wroćław taką miłością jak ja - wieczną i bezgraniczną. Ja
też mogłem na stałe zostać w Niemczech w Kóln, ale wolałem wrócić do Wrocławia.
Pozdrawiam i życzę Ci szybkiego powrotu do naszego miasta.

[Gość: Tyson]

Gość portalu: aslan napisał(a):

> wyprowadzilem sie z Wroclawia 2 lata temu. Mieszkam teraz w innym miescie w b.
> fajnej dzielnicy ("z klimatem"), cicho, do kina mam 10 minut...
>
> Ale ciagle tesknie za Wrockiem.....
>
> Dlaczego? :)

Tęsknisz? To wracaj do Wrocławia.

[Gość: aslan]

> Tęsknisz? To wracaj do Wrocławia.

Wrócę... :)))

[Gość: bonczek]

los tak chcial..tak mi żal, mieszkam w warszawie
nie ma dnia jednak, nie ma godziny nie ma nocy by choc na chwile nie pojawił
sie on MAgiczne Miasto Wrocław.
O nim myślę, za nim tęknie jak za ukochaną kobietą, choc po stokroć lepszy bo
nigdy nie zdradzi.
Gdy tylko jestem a oczy się szklą zawsze muszę dotknąc hali, mostu
grunwaldzkiego.....to jest jak narkotyk
jak narkotyk

[Gość: karbol]

Gość portalu: aslan napisał(a):

> wyprowadzilem sie z Wroclawia 2 lata temu. Mieszkam teraz w innym miescie w b.
> fajnej dzielnicy ("z klimatem"), cicho, do kina mam 10 minut...
>
> Ale ciagle tesknie za Wrockiem.....
>
> Dlaczego? :)
Może zapytać Niemców, ktorzy wyprowadzili się z Wrocławia zimą 45 lat temu.
Styczeń, luty 1946 roku. (Pamiętnik Księdza Paikerta) Nie mieli już gdzie
mieszkać, nie mieli już co jeść.
A dalej tęsknią. Niewielu już ich zostało.
Musi to być dobre miejsce. Może czakram pod Ratuszem?
Może Lwowiaków, Wilniaków? Też się wyprowadzili ze swoich gniazd.
Europejczycy nie byli chyba nigdy w historii ludem koczowniczym. Chyba, że bardzo
dawno.
Haj.
Haj.

[Gość: mjot]

Wybyłem z Wrocławia 19 lat temu w nagłym przypływie fantazji. Palec na mapie
utkwił na rzeszowszczyźnie, chyba, dlatego że najdalej na wschód od Krakowa
byłem dotychczas w Wieliczce. Były to dla mnie „dzikie pola”. Na
zasadzie „natura człeka woła w las”, po różnych perypetiach, od dziesięciu lat
mieszkam w krzakach (najbliższy sąsiad za ścianą lasu) w ponad stuletniej
drewnianej chacie. Spokój, cisza, zwierzaki, ptaszęta, szum drzew, zimą odcięty
od świata... zadupie aż miło. W takich warunkach żyje się wolniej, więc chyba i
dłużej? Na początku nie umieliśmy chodzić nawet na spacer, łapaliśmy się na tym
z małżonką, że my nie idziemy, lecz pędzimy! Takie tępo życia przywieźliśmy z
Wrocławia. Zajęło nam mieszczuchom trochę czasu by odkryć ogień, zrozumieć
zwierzęta, nie liczyć na administrację, że nie wyskoczysz do sąsiada po
brakującą sól, by nauczyć się po prostu żyć!
Do Wrocławia ciągnęło, ale po pewnym czasie człowiek potwornie się męczył
hukiem i tym niesamowitym pędem wszystkich nie wiadomo gdzie i po co. Więc
jechaliśmy, przeważnie osobno (ktoś w chacie musiał zostać) rzucić okiem na
Nauczycielską (za plecami bunkrowców), odwiedzić rodzinę, znajomych i
szybciutko wracaliśmy do domu dziwiąc się jak mogliśmy tam mieszkać? Kładliśmy
to na karb naszego zdziczenia. W zeszłym roku po kilku latach udało się nam
wyjechać razem z małżonką. Postanowiliśmy „przypomnieć” sobie Wrocław,
włóczyliśmy się po knajpach, po ulicach, po parkach... Zauważyliśmy niesamowitą
zmianę, ludzie przestali przemieszczać się truchtem, panuje olewający spokój,
każdy zachowuje się tak jakby wiedział, że jutro też będzie dzień, jest czas na
obowiązki i na spokojne wychylenie kufla.
Od zeszłego roku dręczy nas myśl o porzuceniu naszych „krzaków” i o powrocie
do Wrocławia.
Fajnie, że jest forum przynajmniej człek ma złudzenie, że jest Tam!
Przepraszam, że czasami goszczę u Was z mym obecnym adresem!
Moje najniższe ukłony! M.J.

[Gość: Roberto]

Gość portalu: mjot napisał(a):

> Wybyłem z Wrocławia 19 lat temu w nagłym przypływie fantazji. Palec na mapie
>
> utkwił na rzeszowszczyźnie, chyba, dlatego że najdalej na wschód od Krakowa
> byłem dotychczas w Wieliczce. Były to dla mnie „dzikie pola”. Na
> zasadzie „natura człeka woła w las”, po różnych perypetiach, od dzi
> esięciu lat
> mieszkam w krzakach (najbliższy sąsiad za ścianą lasu) w ponad stuletniej
> drewnianej chacie. Spokój, cisza, zwierzaki, ptaszęta, szum drzew, zimą odcięty
>
> od świata... zadupie aż miło. W takich warunkach żyje się wolniej, więc chyba i
>
> dłużej? Na początku nie umieliśmy chodzić nawet na spacer, łapaliśmy się na tym
>
> z małżonką, że my nie idziemy, lecz pędzimy! Takie tępo życia przywieźliśmy z
> Wrocławia. Zajęło nam mieszczuchom trochę czasu by odkryć ogień, zrozumieć
> zwierzęta, nie liczyć na administrację, że nie wyskoczysz do sąsiada po
> brakującą sól, by nauczyć się po prostu żyć!
> Do Wrocławia ciągnęło, ale po pewnym czasie człowiek potwornie się męczył
> hukiem i tym niesamowitym pędem wszystkich nie wiadomo gdzie i po co. Więc
> jechaliśmy, przeważnie osobno (ktoś w chacie musiał zostać) rzucić okiem na
> Nauczycielską (za plecami bunkrowców), odwiedzić rodzinę, znajomych i
> szybciutko wracaliśmy do domu dziwiąc się jak mogliśmy tam mieszkać? Kładliśmy
> to na karb naszego zdziczenia. W zeszłym roku po kilku latach udało się nam
> wyjechać razem z małżonką. Postanowiliśmy „przypomnieć” sobie Wrocł
> aw,
> włóczyliśmy się po knajpach, po ulicach, po parkach... Zauważyliśmy niesamowitą
>
> zmianę, ludzie przestali przemieszczać się truchtem, panuje olewający spokój,
> każdy zachowuje się tak jakby wiedział, że jutro też będzie dzień, jest czas na
>
> obowiązki i na spokojne wychylenie kufla.
> Od zeszłego roku dręczy nas myśl o porzuceniu naszych „krzaków”
> i o powrocie
> do Wrocławia.
> Fajnie, że jest forum przynajmniej człek ma złudzenie, że jest Tam!
> Przepraszam, że czasami goszczę u Was z mym obecnym adresem!
> Moje najniższe ukłony! M.J.

Nie przepraszaj - nie wygłupuiaj się stary Wrocławiaku !!!
Przecież wiesz, że Wroćław i jego mieszkańcy są zawsze otwarci na innych, z
różnych częsci Polski, Europy i Świata.
Ty lepiej pakuj się szybko i wracaj do nas , do Wrocławia !!!
Pozdro !

[Gość: FraMauro]

Podziwiam Twa decyzje. Powiedz wiecej, jak to sie robi ? Bierze sie mape,
zamyka oczy i.... :)

[Gość: mjot]

Mniej więcej tak właśnie!
Na mapie spogląda się na zielone i błękitne plamy oraz błękitne kreseczki.
Palec musi utkwić w ich pobliżu.
Ukłony! M.J.

[Gość: Tirsa]

Oj... chyba narażę się wszystkim... mieszkałam dwa lata poza Wrocławiem... w
Karpaczu... i przyznam się, że nie tęskniłam... wróciłam, bo tak trzeba było...
gdyby nie to, pewnie byłabym już karpaczanką ;-)))

[Gość: aslan]

Gość portalu: Tirsa napisał(a):

> Oj... chyba narażę się wszystkim... mieszkałam dwa lata poza Wrocławiem... w
> Karpaczu... i przyznam się, że nie tęskniłam... wróciłam, bo tak trzeba było...
> gdyby nie to, pewnie byłabym już karpaczanką ;-)))


wiadomo - góry.. ;-)

ale to sie nie liczy w porównaniach... :-)

[Gość: bromden]

Ja tez, ale na szczescie wracam za trzy tygodnie.

[Gość: Lombat]

Tesknie, bo od pacholecia na Krzykach, zabawy na torach obwodnicy kolejowej, w Parku
Poludniowym, przedszkole przy Orlej, podstawowka przy Wietrznej, liceum przy
Kruczej i Politechnika przy Prusa. Teraz miotajac sie pomiedzy dwoma oceanami
(od Pacyfiku do Indyjskiego) i ogladajac bezkresne odludzia z melancholia wspominam
miasto lat mlodzienczych i durnych. Nawet zatloczony tramwaj 7 lub 17 to teraz tylko
senne wspomnienie.

[Gość: janus]

Gość portalu: Lombat napisał(a):

> Tesknie, bo od pacholecia na Krzykach, zabawy na torach obwodnicy kolejowej, w
> Parku
> Poludniowym, przedszkole przy Orlej, podstawowka przy Wietrznej, liceum przy
> Kruczej i Politechnika przy Prusa. Teraz miotajac sie pomiedzy dwoma oceanami
> (od Pacyfiku do Indyjskiego) i ogladajac bezkresne odludzia z melancholia wspom
> inam
> miasto lat mlodzienczych i durnych. Nawet zatloczony tramwaj 7 lub 17 to teraz
> tylko
> senne wspomnienie.

I ja chodzilem do przedszkola na Orlej, podstawowka #47 i Liceum #V przy
Kruczej i tym podobnie. W Parku Poludniowym palilismy w bunkrze po kryjomu
papierosy a w zimie na stawie jezdzilismy na lyzwach.
Mieszkalem niedaleko basenow na Saperow kolo Sadu Wojskowego.
Na Orlej pod siodemka mieszkala moja "Ofelia". Bylem wtedy w piatej klasie.
Tylko senne wspomnienia.
Dziekuje za ich przypomnienie.
I Pozdrawiam z Morza Karaibskiego!
Janusz

[Gość: gina]

Widze z moich okien kolejne roczniki lecealistow z nr 7. Kiedys w swiat
wyruszalam z Modlinskiej(20 lat temu)..teraz z Kruczej..ale nawet stojac na
World Trade Center,czy Mont Blanc,czy tez Na Przyladku Dobrej Nadzieji,wiem ze
wlasnie ja nomen omen odnaduje tylko w miescie Vratilsvia....

[Gość: Przemek]

Tylu obcych ludzi wymienia tyle znajomych miejsc. Niesamowite jest, że kiedyś
byliśmy tak blisko siebie, mijaliśmy się na ulicach, chodziliśmy do tych samych
szkół, uczelni, kin i sklepów. Teraz rozrzuceni po świecie, siedzimy przy
komputerach i piszemy do siebie.

Ja też chodziłem z dziewczynami do parku południowego i nigdy tego nie zapomnę.
Jednak park nowowiejski ma w sobie coś magicznego. Budynek politechniki,
kościół, staw i górka tworzą genialną kompozycję przestrzenną.

[Gość: Roberto]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Tylu obcych ludzi wymienia tyle znajomych miejsc. Niesamowite jest, że kiedyś
> byliśmy tak blisko siebie, mijaliśmy się na ulicach, chodziliśmy do tych samych
>
> szkół, uczelni, kin i sklepów. Teraz rozrzuceni po świecie, siedzimy przy
> komputerach i piszemy do siebie.
>
> Ja też chodziłem z dziewczynami do parku południowego i nigdy tego nie zapomnę.
> Jednak park nowowiejski ma w sobie coś magicznego. Budynek politechniki,
> kościół, staw i górka tworzą genialną kompozycję przestrzenną.

BO INTERNET PRZEMKU TO WIELKA POTĘGA...i często czyni cuda, powoduje, ze zupełnie
obcy sobie ludzie nawiązują przyjażnie, a niektórzy poznają przez sieć swoich
przyszłych męży, czy żony.
Pozdro !

[Gość: feran]

Z tej gorki to sie zjezdzalo na sankach albo lyzwach na staw.Pierwszy znak ze
zima to kolejki u lokalnego szewca zeby przymocowal blaszki do butow,na lyzwy.
Potem to byl juz fun mozn byly sie czepiac wozow konnych rozwozacych wegiel,na
zasniezonych ulicach.Samochodow nie bylo.

[Gość: aslan]

Tak sobie czytam te nasze posty i sie zastanawiam,czy ta tesknota
za Wroclawiem nie jest po prostu tesknota za dziecinstwem/mlodoscia...

?

[Gość: janus]

Gość portalu: aslan napisał(a):

...czy ta tesknota
> za Wroclawiem nie jest po prostu tesknota za dziecinstwem/mlodoscia...
>
a ta tesknota za dziecinstwem/mlodoscia zwiazana z miejscem Twojego
dziecinstwa czyli ....z Wrockiem.

[Gość: Roberto]

Najlepszym lekiem na tęsknątę zqa naszym Wrocławiem, jest jak najszybszy powrót
do naszego nadodrzańskiego miasta...

Podpisał : Dr Roberto