mira

[Gość: wasze odczucia]

Kilka miesiecy spędziłam na szukaniu odpowiedniej roboty. Dzień w dzień kilka
godzin przed netem. Mysle, ze z taka determinacja to i w Polsce znalazłabym
coś ciekawego:). Wszytko wyszło tak jak miało i znalazłam co chciałam.
Wszystko byłoby pięknie gdyby nie fakt, że lece już jutro i sparaliżował mnie
stres staram sie go przełamać i rozpoczęłam nieśmiałe próby pakowania się.
Najchętniej zostałabym w domu, tak.. chciałabym ale mi się nie chce. Czujecie
to samo przed czymś nowym?

wasze odczucia

[Gość: mira]

i z tego wszystkiego poplątałam temat z nickiem

[Gość: ghrom]

Dziabnij sobie lampke koniaku to ci przejdzie :D

Zdrowko,
ghrom.com/index.php?go=faq

[Gość: dziewczyna]

A ja lece do UK dopiero 9 lutego, a chcialabym juz! Jestem juz wlasciwie gotowa
do wyjazdu, tylko trzymaja mnie tutaj jeszcze ostatnie egzaminy na uczelni.
Nie widzialam sie z facetem, ktory wczesniej juz pojechal do UK, od poczatku
grudnia
:(((

[Gość: Cameron]

Wyluzuj.
To co odczuwasz jest czymś normalnym, a w psychologii nazywa się to bodjże "zasadą inercji" czy coś podobnego. Chodzi o to, że człowiek każdą zmianę w swoim życiu, nawet tą której dawno oczekiwał i pożądał traktuje z obawą, dlatego właśnie, że jest to zmiana.
Ja na to mam trochę dosadniejszą definicję:
Człowiek boi się ruszyć się z gówna, w którym siedzi, bo wie już jak ono pachnie i jakie jest w dotyku (sorry), a nowe jest zawsze pewną niewiadomą. Ale uwierz - czasem trzeba zaryzykować i coś zmienić, po to aby zobaczyć, że dotychczas siedziało się właśnie w gó..e. Oczywiście zawsze istnieje ryzyko, że wdepnie się w jeszcze gorsze gó.., ale też jest to sposób na zrozumienie i właściwą ocenę własnej sytuacji do tej pory.
Trochę to może zakręcone, ale uwierz, że w wielu przypadkach tak własnie jest.
Zakończę juz standartowym: "Do odważnych świat należy"
Pozdr.