bioslawek
13.09.15, 21:11
Najbardziej znana książka, która opisuje w telegraficznym skrócie najistotniejsze etapy procesu stwórczego, to Biblia. W dwóch pierwszych rozdziałach Księgi Rodzaju możemy przeczytać, co się działo od początku stworzenia wszechświata, a w nim ziemi oraz opis przygotowania naszej planety na mieszkanie dla żywych organizmów. Możemy też się zapoznać w jakiej kolejności Stwórca powołał do istnienia rośliny, zwierzęta oraz ludzi. Chociaż Biblia nie jest podręcznikiem naukowym, to jednak właściwe zrozumienie treści 1 i 2 rozdziału Księgi Rodzaju nie stoi w sprzeczności z ustaleniami naukowców zajmujących się historią geologiczną naszej planety i właśnie w niniejszym artykule postaram się to wykazać.
Rodzaje interpretacji Księgi Rodzaju
Ogólnie rzecz biorąc kreacjoniści biblijni, to znaczy tacy zwolennicy koncepcji stwarzania, którzy twierdzą, że Księga Rodzaju prawidłowo opisuje dzieje świata, dzielą się na trzy grupy:
(1) Pierwsza, to tzw. ewolucjoniści teistyczni [lub; kreacjoniści neodarwinowscy], którzy twierdzą, że 1 i 2 rozdział Księgi Rodzaju, to zbiór metafor, których nie należy odczytywać dosłownie. Uważają oni, że w rzeczywistości Bóg Stwórca inteligentnie projektował za pośrednictwem bezrozumnych i całkowicie losowych czynników sprawczych. W jaki sposób ewolucjoniści teistyczni odróżniają inteligentny projekt – o cechach urządzeń zaawansowanych technicznie widoczny w biologii – od efektów bezrozumnej ewolucji nie rozumie nikt (prawdopodobnie oni sami też nie).
(2) Druga grupa traktuje treść pierwszej księgi biblijnej nazbyt dosłownie, to znaczy bez uwzględnienia hebrajskiego znaczenia różnych użytych w pierwszych dwóch rozdziałach Księgi Rodzaju słów. Są to tak zwani kreacjoniści młodej ziemi. Uważają oni, że wszechświat i ziemia oraz wszystko, co żyje zostało powołane do istnienia w ciągu 6 literalnych dni około 10 000 lat temu [choć należy wspomnieć, że różne ich odłamy dysponują wielorakimi wyliczeniami].
(3) Ostatnia grupa zwolenników biblijnego przekazu o stwarzaniu, to kreacjoniści biblijni starej ziemi [lub kreacjoniści naukowi] do której to grupy sam się zaliczam. Należy też zaznaczyć, że rozmaite ugrupowania kreacjonistów staroziemskich mogą różnić się poglądami, co do niektórych kwestii: www.nauka-a-religia.uz.zgora.pl/index.php/pl/przedruki/16-inne-teksty/503-it-art-18
Nasza argumentacja opiera się na dokładnej analizie Księgi Rodzaju oraz porównywaniu jej treści z odkryciami naukowymi. Sądzimy, że kiedy właściwie pojmie się treści pierwszej księgi biblijnej, to nie ma żadnego zgrzytu między tym co tam napisano i wymową faktów naukowych. Uważamy też, iż kreacjonizm młodej ziemi został sfalsyfikowany i że jego uparci propagatorzy przyczyniają się do ośmieszania tego, co napisano w pierwszych dwóch rozdziałach Księgi Rodzaju w oczach szczerych naukowców. Żeby nie być gołosłownym posłużę się kilkoma przykładami argumentacji, jaką posługują się kreacjoniści biblijni starej ziemi. Nie będę wyważał otwartych drzwi, więc pozwolę sobie korzystać z różnych dostępnych mi źródeł. Każde z nich będzie miało odnośnik. Jeżeli takiego nie będzie, to jest to moja osobista analiza.
Dzień Hebrajczyków
wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/1200001132#h=5
„Zasadniczą jednostką czasu jest dzień kalendarzowy, czyli doba słoneczna — czas pomiędzy dwoma kolejnymi przejściami Słońca nad tym samym południkiem, określającymi pełny obrót Ziemi dookoła własnej osi. Jednakże w czasach biblijnych dzień wyznaczano na inne sposoby.
Dzień Hebrajczyków rozpoczynał się wieczorem, po zachodzie słońca, a kończył nazajutrz o tej samej porze. Trwał zatem od jednego wieczora do drugiego. „Od wieczora do wieczora macie obchodzić wasz sabat” (Kpł 23:32). Było to odzwierciedleniem Bożych dni stwarzania, na co wskazują słowa z Rodzaju 1:5: „Nastał wieczór i nastał ranek — dzień pierwszy” (por. Dn 8:14).”
Czego nas uczy pierwsze 5 wersetów Księgi Rodzaju?
Rodzaju 1:1
„Na początku Bóg stworzył niebiosa i ziemię.”
Czym są niebiosa, które Bóg stworzył na początku wraz z ziemią?
wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/1200001949#h=7
„Fizyczne niebiosa. Wyrazy użyte w językach oryginału mogą się odnosić do wszystkiego, co mieści się w pojęciu materialnego nieba. Na ogół kontekst dostarcza dość informacji, by ustalić, o którą sferę fizycznego nieba chodzi w danym fragmencie.
[……]
Przestrzeń kosmiczna. Fizyczne „niebiosa” rozciągają się też poza atmosferę ziemską i obejmują przestrzeń kosmiczną, w której znajdują się ciała niebieskie — „cały zastęp niebios” — Słońce, Księżyc, gwiazdy i ich konstelacje (Pwt 4:19; Iz 13:10; 1Ko 15:40, 41; Heb 11:12). W pierwszym wersecie Biblii opisano stworzenie tych rozgwieżdżonych niebios poprzedzające przygotowanie ziemi na mieszkanie dla ludzi (Rdz 1:1). ”
Starożytni Hebrajczycy nie znali takich pojęć, jak: atmosfera, kosmos (czy przestrzeń kosmiczna), lub inny wymiar, w którym mieszka Bóg. Ogólnie rzecz biorąc atmosferę nazywali przestworzem (hebr. rakíaʽ) niebios:
Rodzaju 1:20
„I przemówił Bóg: „Niech się zaroją wody rojem dusz żyjących i niech stworzenia latające latają nad ziemią po obliczu przestworza niebios””
Przestrzeń kosmiczną wraz z gwiazdami: niebiosami niebios (Pwt 10:14; Neh 9:6)., lub w zależności od kontekstu niebiosami (Rodzaj 1:1).
Miejsce zamieszkania Boga, to dla Hebrajczyków najwyższe niebiosa, niebiosa lub niebo, w zależności od kontekstu (Iz 63:15; Ps 33:13, 14; 115:3,2Kn 20:6; Ps 103:19-21; Mt 23:22; Dz 7:49). Lub trzecie niebo:
2 Koryntian 12:2 „ Znam człowieka w jedności z Chrystusem, który czternaście lat temu — czy w ciele, nie wiem, czy poza ciałem, nie wiem; Bóg to wie — został jako taki porwany do trzeciego nieba.”
Po przeanalizowaniu wszystkich powyższych faktów każdy powinien się zgodzić, że z kontekstu Księgi Rodzaju 1:1 wynika, że na początku Bóg stworzył rozgwieżdżone niebiosa i ziemię. W przestrzeni kosmicznej powołał do istnienia wówczas nie tylko ziemię i gwiazdy, ale też Słońce, które ogrzewa naszą planetę oraz jej satelitę księżyc. Ktoś mógłby jednak zaoponować i stwierdzić, że chodziło o niebiosa, w których mieszka Bóg. Biblia uczy, że kiedy Stwórca stwarzał materialny wszechświat duchowe niebiosa („trzecie niebo”) już istniały. Duchowe niebiosa to nie tylko miejsce zamieszkania Boga, ale i aniołów. Aniołowie byli obecni przy stwarzaniu ziemi i reszty materialnych niebios. Chyba nikt rozsądny nie stwierdzi, że kiedy Bóg przygotowywał nasze mieszkanie aniołowie byli bezdomni? :
Hioba 38:4-7
„Gdzieżeś był, gdy zakładałem ziemię?
Powiedz mi, jeśli znasz zrozumienie.
Kto ustanowił jej wymiary, jeśli to wiesz,
albo kto nad nią rozciągnął sznur mierniczy?
W co wpuszczono jej podstawy
albo kto położył jej kamień narożny,
gdy wespół radośnie wołały gwiazdy poranne
i zaczęli z uznaniem wykrzykiwać wszyscy synowie Boży?„
Rodzaju 1: 27-28 „I Bóg przystąpił do stworzenia człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył; stworzył ich jako mężczyznę i kobietę. Potem Bóg ich pobłogosławił i rzekł do nich Bóg: „Bądźcie płodni i stańcie się liczni oraz napełnijcie ziemię i opanujcie”
Od stworzenia pierwszego człowieka upłynęło jakieś 6041 lat [według chronologii biblijnej Adam został stworzony 4026 p.n.e.]. Dzisiaj potomków pierwszych ludzi niewątpliwie można spotkać w każdym zakątku świata. Ale żeby to było możliwe potrzeba było k