tyle slow

[Gość: Dorka]

mam w glowie, a tak naprawde nie wiem co powiedziec...przepraszam Cie Ojcze,
ze tak pozno zrozumialam, przepraszam, ze tak slepo pedzilam przez zycie, ze
chcialam zapomniec, co tak naprawde jest wazne, bo to co naprawde wazne bylo
znacznie trudniejsze...kiedy mysle o Tobie i Twojej milosci i dobroci, ktora
byles i bedziesz dla mnie na zawsze, nie moge przestac plakac i nie chce juz
Ojcze zapominac o tym, co tak naprawde jest w zyciu wazne...chcialabym bys
mnie teraz przytulil Ojcze...i bardzo bym chciala, by wszystko co trwa teraz
w nas ludziach, trwalo jak najdluzej...