z2006
07.03.07, 09:17
www.mateusz.pl/czytania/20070307.htm
"„Syn Człowieczy zostanie wydany arcykapłanom i uczonym w Piśmie. Oni skażą Go
na śmierć i wydadzą Go poganom na wyszydzenie, ubiczowanie i ukrzyżowanie; a
trzeciego dnia zmartwychwstanie” (Mt 20, 18-19). To już trzeci raz Jezus
zapowiada uczniom swoją mękę i również teraz nie jest zrozumiany. Pierwszy raz
energicznie zaprotestował Piotr, drugi raz trzej umiłowani nie zrozumieli
znaczenia słów Pana i nie mieli odwagi „zapytać Go o nie” (Łk 9, 45); trzeci
raz mówi o swej męce, gdy Jakub i Jan przez usta swej matki skierowali doń
zarozumiałą prośbę: „Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim
królestwie jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie” (Mt 20, 21). Jezus
zapowiada swą mękę, wzgardę, która Go czeka, śmierć hańbiącą, Apostołowie zaś
troszczą się o zapewnienie sobie pierwszych miejsc. Do tego zawsze zmierza
pycha, odziedziczona po grzechu pierworodnym: człowiek chce się wyróżnić,
wywyższyć we wszystkich dziedzinach, nie wyłączając religijnej. Aby zrozumieć
prawdę, ci ludzie muszą zobaczyć swojego Mistrza dosłownie „wyszydzonego,
ubiczowanego, ukrzyżowanego”, a potem zmartwychwstałego, jak On sam
zapowiedział. Na razie Jezus ich upomina: „Czy możecie pić kielich, który ja
mam pić?” W ten sposób powtarza się lekcja dana na Taborze: nie można dojść do
chwały nie idąc wąską drogą krzyża. A oto jeszcze druga: nie można bez pokory
zrozumieć, a tym mniej żyć tajemnicą krzyża. Dla tego, kto zmierza do
zaszczytów, do powodzenia i chwały świata, krzyż jest powodem zgorszenia,
nieprzyjacielem zagrażającym jego szczęściu i ograniczającym wolność. Człowiek
pyszny, chcąc być nieograniczonym panem własnego życia, buntuje się wobec
jakiegokolwiek cierpienia fizycznego lub moralnego, przeszkadzając mu
wywyższać się według swego pragnienia. A wtedy z apostoła może stać się
nieprzyjacielem krzyża Chrystusowego. Tylko pokorni są zdolni, jak Jezus,
ugiąć ramiona pod ciężarem krzyża, przyjąć jak On zniewagi, upokorzenia,
krzywdy. Tylko w nich krzyż dokona tego dzieła oczyszczenia i zniszczenia
grzechu, które przygotowuje człowieka do zmartwychwstania z Chrystusem."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 289
