Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda

[roterupel]

O niezrozumiałej, lecz intuicyjnie wyczuwalnej prawdzie zawartej w
Bożym Narodzeniu, najpiękniej i najgłębiej mówić potrafią jedynie
najznakomitsi poeci i to niezależnie od swego wieku.
Oto przepiękna, moim zdaniem, miniaturka liryczna, napisana w
dzieciństwie, przez jednego z naszych wieszczy, któremu nieobce były
przeżycia mistyczne w póżniejszych latach swego burzliwego życia.

Chrystus Pan się narodził
Świat się cały odmłodził...
Et mentes...
Nad sianem, nad żłobeczkiem
Aniołek z aniołeczkiem
Ridentes...
Przyleciały wróbelki
Do Panny Zbawicielki...
Cantantes...
Przyleciały łańcuchy
Łabędzi, srebrne puchy
Mutantes...
Puchu wzięła troszeczkę,
Zrobiła poduszeczkę
Dzieciątku...
Potem go położyła
I sianem go nakryła
W żłobiątku.

J. Słowacki, dzieckiem będąc, napisał ten wierszyk.Wspaniałość,
nieprawdaż?

Zapewne podobnych, poetyckich perełek Bożonarodzeniowych jest
wiecej.Może
potrafimy zapełnić nimi miejsce pod forumową choinką.Niedługo
przecież pojawi się pierwsza gwiazdka o jej blask serce nasze zapali
pomimo gęstych deszczowych chmur przesłaniających oczom Niebo.
Pora więc na znoszenie prezentów. Ciekawym, kto najwspanialszy,
Bożonarodzeniowy wiersz przyniesie w prezencie?

Slowacki byl gejem i sie nie leczyl!!!

[marouder.eu]

Napewno przebywa w katolickim piekle:(

[homosovieticus]

A tak o Bożym Narodzeniu pisał dawny piewca filozofii Fryderyka
Nietzsche'go, niezapomniany, Leopold Staff:


Patrzyli z oczu ogromną dziwota
Pasterze, owiec porzuciwszy straże,
O, trzej królowie, gdyście Panu w darze
Przynieśli mirrę, kadzidło i złoto,


Lecz o Melchiorze, Kasprze, Baltazarze,
Tajnej mądrości słynęliście cnotą
I z swych uczonych ksiąg doszliście oto,
Że się w Betlejem cud boski ukaże.


Cóż to wielkiego, Magowie ze Wschodu,
Żeście odkryli po roku podróży
Pana na sianie, między bydłem, gnojem,


Gdy ja, bez gwiazdy szczególnej przewodu,
Znalazłem Boga — błądząc wiele dłużej —
W jeszcze podlejszej stajni: w sercu swojem.”

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda- Ernest Bryll

[homosovieticus]

Boże Narodzenie


Kiedy dziecko się rodzi i na świat przychodzi
Jest jak Bóg, co powietrzem nagle się zakrztusił
I poczuł, że ma ciało, że w ciemnościach brodzi
Że boi się człowiekiem być. I że być musi
Wokół radość. Kolędy szeleszczące złotko
Najbliżsi jak pasterze wpatrują się w Niego
I śmiech matki - bo dziecko przeciąga się słodko
A ono się układa do krzyża swojego.

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda- J. Twardowski

[homosovieticus]

Podszedł na palcach niedowiarek
bo Konstytucja nie zabrania
do Matki Bożej. Mówił do Niej
-

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda-Karol

[homosovieticus]

W ten czas radosny
Tak niecierpliwie oczekiwany,
gdzie gasną sprzeczki i kłótnie,
a zapalają światełka na choince
goją się rany głębokie
zalane dobrym słowem
przy Wigilijnym stole
zaścielonym białym obrusem
i siankiem pachnącym polem
z opłatkiem w dłoni
z całego serca
życzę wam zdrowia,
miłości bez miary
radości , serdeczności
niech dzieciątko Jezus w sercach zagości,
otwartości duszy, ciepła rodzinnego
przyjaźni szczerej
kochanej twarzy, każdego poranka
życzliwych ludzi
i serc otwartych

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda- gedeon39

[homosovieticus]

GWIAZDA BETLEJEMSKA

"Gwiazda Betlejemska" - kwiat który w niektórych krajach ameryki
jest odpowiednikiem naszej choinki

W Monterry zaczyna się lato
Ktoś postawił na stole "Gwiazdę Betlejemską"
Sztucznym śniegiem pokryte liście i kwiaty
Z rytmem gitar tańczyła nieziemsko

Widzę ciebie na dachu wieżowca
Pięć lat temu przed Bożym Narodzeniem
Czuję wiatr który rozwiał twe włosy
Choć odpycham co sił to wspomnienie

A w Monterry srebrzysta tekila
I kolejne upalne południe
Za godziną mija godzina
Wciąż uciekam przed tamtym grudniem

A na stole "Gwiazda Betlejemska"
Jak przed laty na twoim grobie
Jak tatułaż wykłuty na sercu
Nie pozwala zapomnieć o tobie



grudzień 2007


Napisany 2007.12.20

Autor: geddeon39

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda- J.A. Morsztyn

[homosovieticus]

NA BOŻE NARODZENIE
Jan Andrzej Morsztyn
Szczęśliwa nocy, w którą się rodzi
Dzień jasny, światło wszystkiemu stworzeniu,
I w której brudach i okropnym cieniu
Słońce jaśniejsze nad codzienne wschodzi,

Szczęśliwe bydło, które, gdy mróz chłodzi,
Grzejecie Pana w ciepłym swoim tchnieniu;
Luboście nieme, w takim przysłużeniu
Zazdrościć wam się tego szczęścia godzi.

Szczęśliwa stajni, szczęśliwe pieluchy,
Które się boskich członeczków tykają,
Szczęśliwy i żłób, szczęśliwe i siano,

Szczęśliwsze jednak nad wszystko pastuchy;
Sądzę, że naprzód Dzieciątko witają,
I do zbawienia powstali tak rano.

[jola_iza]

MAMUSIA
ks. Jan Twardowski

Święty Józef załamał ręce,
denerwują się w niebie święci,
teraz idą już nie Trzej Mędrcy,
lecz uczeni, doktorzy, docenci

Teraz wszystko całkiem inaczej,
to, co stare, odeszło, minęło,
zamiast złota niosą dolary,
zamiast kadzidła -

Wspaniałe! Dzieki.

[homosovieticus]

Jakaż siła tkwi w poezji?

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda- St.Wygodzki

[homosovieticus]

STANISŁAW WYGODZKI 1907-1992 . Wiersz napisany w 1940r w obozie
zagłady.

"Na Boże Narodzenie"

Gdyby się urodził w '33,
pośród wielu rodzących się dzieci
w terenie Niemiec,
to nim by poszedł gromadą w KL,
nosiłby także imię Izrael,
jak całe plemię.
W 1936
musiałby mocno zacisnąć usta,
patrzeć przez kratę
i na swej piersi, tam gdzie jest serce,
dziecięce serce, co nie uśmierca,
nosiłby żółtą łatę.
A w roku 1940
zostałby tam, gdzie dotychczas jestem,
a gdzie go nie było ni razu.
Wszedłby nad ranem, a może wieczorem,
w tę oświęcimską szczelną komorę
pełną gazu.

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda- link

[homosovieticus]

poezjaani.republika.pl/boze_narodzenie.htm

[homosovieticus]

incb.net/incb/nar/nar0169.html

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda- Kolenda 81

[homosovieticus]

Położyli w narzędziowni
w skrzynce.
Pakuł szmat podścielili Dziecince.

„Przechowamy Ciebie na zajezdni
by Cię znów nie zakapował jeden z nich.
Podzielimy się kartkową margaryną.
Rośnij nam na zbawienie Dziecino.”

Ale już się zwiedzieli
po świecie
i chodzili na ten strajk
obaczyć Dziecię.

Ten ulotkę niósł Mu tamten cytrynę.
Żołnierz przyszedł i powiedział:
„Ja nie winien.”
Rolnik przyszedł - niósł puste ręce.
Króle przyszły i mówiły: „Nigdy więcej.”

I robotnik przyszedł - niósł kajdany
Zapłakała Matka przemyła mu rany.
„Znowu znowu - powiedziała - w taki czas!”
I zakwiliło Dzieciąteczko pierwszy raz…

(Boże Narodzenie 1981)

[homosovieticus]

Narodził się w żłóbeczku, na sianie,
Przyrzekł światu Zmartwychwstanie,
I zajaśniało na całej ziemi,
I podnieśli głowy umęczeni.

I podnieśli głowy zniewoleni,
I Anioły zmieniły się w Orły,
A świat ujrzał w czarnej przestrzeni,
W mrok strącone moskiewskie hordy.

Narodził się w szopce w Warszawie
I na Śląsku, i w Gdańsku, i w Łodzi.
Tylko Herod i dwór jego prawie –
Nie spostrzegli, że już się narodził…

Narodził się w żłóbeczku, nie na scenie,
Na narodów wschodnich ocalenie.
I zajaśniało w naszym Betlejem czarnym
I podnieśli głowy – Solidarni.

Czyste stało się Betlejem polskie,
Oddzieliło się zboże od chwastu.
– A daleko, w Rzymie, nasz Ojciec,
Błogosławił światu i miastu…

A u Słowian, daleko od Rzymu,
Czarne druty i lufy złowrogie,
Strzegą piekieł czerwonych przed wrogiem,
Co chce zdeptać ich, zmienić w perzynę.

No więc: jednak narodził się przecie,
I czerwieni się – bieli na świecie,
Bez pomocy monarchów, bez glorii –
Ten nasz Święty kawałek Historii.

Boże Narodzenie 1981

[homosovieticus]

Kolęda związkowa A. D. 1981

Lulajże Jezuniu w tę noc grudniową
Przez obcych skłamaną przez swoich zdradzoną
Nie poznasz Ty Polski – taka zbolała,
W kolejkach milczących, w kajdanach cała.

Lulajże Jezuniu nad hałd krainą.
Posłuchaj wdów łkania, co po Śląsku płyną.
Lulajże Jezuniu, lulajże lulaj
A Ty Go Matulu w płaczu utulaj.

Czekali Cię Jezu na szychcie w sztolni,
Przeszyły ich kule, bo chcieli być wolni,
Dziś przyszli fedrować razem do Ciebie
Połam się opłatkiem z nimi – tam w niebie.

Wiatr wieje od morza i śnieg zacina,
Stanęła pod Stocznią w bramie Dziecina,
Mieliśmy dla Ciebie żłobek usłany,
Ale go rozbili wczoraj czołgami.

Chcieliśmy Cię ogrzać, ugościć strawą,
Zabrało nam wszystko wojenne prawo.
Ubogie koszulki, pieluszki, chustki,
Czy Ci wejść pozwolą do nas bez przepustki.

Może Cię wypędzą tak jak z Betlejem,
Mróz serce zaciska gdy ma odejść Słowo,
Jezu zostań z nami, umocnij nadzieję,
I powróć nam jeszcze godzinę sierpniową.

Grudzień 1981

Poeci i Bożonarodzeniowa Prawda- Brandstaetter

[homosovieticus]

Bethlehem

Na granicy czasu,
Którą określił Bóg
Dojrzewaniem owocu
W niewieścim ciele,
Urzędnicy pochyleni nad papirusami
Liczyli lud jak wory zboża.

Marya siedziała na włochatym ośle,
A zwierzę stąpało tak ostrożnie,
Jakby dźwigało na grzbiecie
Nie kobietę,
Ale modlitwę.

Obok szedł Józef
Jak kolumna rzucająca cień,
Spokojny i świadomy
Anielskiej treści,
Którą wypełniona była
Po brzegi swojego istnienia
Małżonka o twarzy zakrytej zasłoną.
Niebo, pod którym szli, było jak chleb.
Ziemia pod ich stopami była jak chleb.
I dom, do którego szli, był jak chleb.

Gdy wstąpili w jaskinię,
W werset Micheasza,
Marya powiła Syna
I położyła Go ostrożnie na sianie
Jak kruche szkło

Pasterze o szerokich barach,
Narzuciwszy na siebie wełniane burnusy,
A na głowy kolorowe chusty,
Weszli do jaskini jak dzwony.

Mędrcy stali pokornie jak dostojne księgi,
W których opisane są dzieje
Ludzi dobrej woli.

Krowa, wół i osioł
Pochyliły się na żłóbkiem
Jak trzy doliny.

A potem
Dzwony, księgi i doliny
Uklękły.

Roman Brandstaetter (1906–1987).

Zapraszam serdecznie

[homosovieticus]

Oratorium na Boże Narodzenie
Czas: 23 grudnia 2007, godzina: 16.45
Miejsce: Turek, Kościół św. Barbary, Skwer Jana Pawła II 1

wykonawcy:
Katarzyna JAGIEŁŁO, śpiew
Mieczysław SZCZEŚNIAK, śpiew

Joanna Dziedziak, flet sopranowy
Katarzyna Justyńska, flet tenorowy
z Zespołu Muzyki Dawnej SEMIBREVIS
Grażyna Dziedziak - przygotowanie

Jacek JACKOWICZ, recytacja
Chór PSM I stopnia w Turku
Marta JANICKA, przygotowanie chóru
Chór PSM I stopnia w Kaliszu
Maria PAWELEC, przygotowanie chóru
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Kaliskiej
Adam KLOCEK, dyrygent

w programie:
Oratorium na Boże Narodzenie
Katarzyna KRYŚKÓW - słowa
Fryderyk STANKIEWICZ - muzyka

wstęp wolny