Powołanie zakonne.

[xtrin]

Ciekawa jestem Waszego zdania na temat powołań zakonnych we współczesnym
świecie. Czy to już tylko relikt przeszłości, czy wciąż ważny element
religijnej wspólnoty? Ucieczka przez rzeczywistością czy odwaga poświęcenia?
Jak zareagowalibyście, gdyby decyzję o wstąpieniu do zakonu podjęła bliska Wam
osoba - brat czy siostra, dziecko, przyjaciel?

Ja zdecydowanie starałabym się taką osobę odwieźć od tej decyzji. Ale gdyby w
niej trwała pozostałoby mi mieć nadzieję, że nie popełnia straszliwego błędu i
to rzeczywiście przyniesie jej szczęście.

[malakas]

Przesłanki decyzji o wstąpieniu w zorganizowane struktury kościoła
są przeważnie nieznane nawet samym zainteresowanym, wygodniej więc
dla wszystkich ucinać ewentualne spekulacje powołując się na nomen
omen powołanie tj. czynnik wyższy, nadprzyrodzony, obiektywny i
niezależny od woli kandydata.

[lumpior]

malakas napisał:

> Przesłanki decyzji o wstąpieniu w zorganizowane struktury kościoła
> są przeważnie nieznane nawet samym zainteresowanym, wygodniej więc
> dla wszystkich ucinać ewentualne spekulacje powołując się na nomen
> omen powołanie tj. czynnik wyższy, nadprzyrodzony, obiektywny i
> niezależny od woli kandydata.
Ale pozniej koloratki bywaja zbluzgane,czynnik wyzszy siega bagna,no
i trwa obrona drani,zboczencow,przestepcow.A moze to tylko zajecie?

[stary_zgred1]

Muszę przyznać, że tzw. "powołania" najbardziej kojarzą mi się niestety z
ucieczką od prawdziwego zycia, w słodką dziedzinę ułudy, gdzie czas mierzy się
modlitwami i nabożeństwami, nie trzeba się martwić o swój byt doczesny, i gdzie
człowiek nie jest ograniczony więzami rodziny. Monotonne tkwienie latami we
wspólnocie, przypominające śpiączkę.

[lumpior]

Monotonne tkwienie latami we
> wspólnocie, przypominające śpiączkę.
Znasz to tylko z dzialalnosci oficjalnej,czyli bardzo malo.To inne
oblicze jest bardzo atrakcyjne,trzeba tylko zdjac sorty firmowe,choc
tez nie zawsze.

O powołaniu do wojska mógłbym coś powiedzieć,

[piwi77]

o powołaniu zakonnym niestety nic. Świadomość, że ktoś z moich
znajomych, albo z rodziny, chciałby wstąpić do zakonu, wywołuje u
mnie rozbawienie, nie zastanowienie co zrobiłbym w tej sytuacji.

[krytykantka07]

No to powiedz dlaczego do wojska niektórzy chętnie wstępują. Zgodnie
z powołaniem, a nawet bez niego, bo sami mają powołanie ;)))

[stary_zgred1]

Hihihi, bo panienki lubią facetów w mundurach :D

[ja.28]

To napisz bo ja tez mialam takie powolanie jak bylam w przedszkolu

[ka12332]

całe szczęście ze w Polsce jest coraz mniej he he "powołań" a jest to wina m.in.
żurnalistów którzy coraz częściej zaglądaja pod sutanny ,habity , ichne sakiewki
, za mury klasztorne ,itp.
wiejskie i malomisteczkowe franty płci obojga zaczynają się wsydzić powiedzieć
komuś że poczuli hehe "powołanie".

p.s.
ciekawi mnie jaka będzie statystyka "powołań" w tym roku. w ostatnich latach
była coraz mniejsza co cieszy gdyż będzie w przyszłości mniej darmozjadów do
utrzymania i wykarmienia przez społeczeństwo.


--
www.pardon.pl/artykul/5864/spray_ktory_ochroni_dziecko_przed_ksiedzem_zobacz

[ja.28]

Ile to można się teraz dowiedzieć o tym co w tych zakonach sie zlego dzieje
Mlodziez nie jest glupia Czytac umie.

[ejkuraczek]

xtrin napisała:

> Ciekawa jestem Waszego zdania na temat powołań zakonnych we
współczesnym
> świecie. Czy to już tylko relikt przeszłości, czy wciąż ważny
element
> religijnej wspólnoty? Ucieczka przez rzeczywistością czy odwaga
poświęcenia?
> Jak zareagowalibyście, gdyby decyzję o wstąpieniu do zakonu
podjęła bliska Wam
> osoba - brat czy siostra, dziecko, przyjaciel?
>
> Ja zdecydowanie starałabym się taką osobę odwieźć od tej decyzji.
Ale gdyby w
> niej trwała pozostałoby mi mieć nadzieję, że nie popełnia
straszliwego błędu i
> to rzeczywiście przyniesie jej szczęście.
>

90 % zakonników i zakonnic ktore znam to bardzo szczesliwi ludzie,
nie wiem skad sie biora oceny,ze w zakonach tylko sie modla, w
zakonach ludzie noramalnie pracuja w zaleznosci od typu zakonu w
szpitalach, domach opieki, domach pomocy społecznej, w fabrykach, w
szkołach, wwydawnictwach itd.
Poza tym w zakonie zyje sie duuzo trudniej niz w zyciu swieckim,
dochodzi jeszcze dobrowolne ubostwo,w wiekszosci zakonow trzeba miec
nawet pozwolenie na komórke i nie wszyscy ja dostaja( tylko
ci,ktrych wymaga tego praca),a o kazdy grosz np,. na kupno butów
trzeba isc do przełozonego. Mieszkania wlasnego brak ,samochodu
brak, telewizor czesto w jeden w kaluzurze
Dochodzi jeszcze posluszenstwo,ktore dla wiekszosci jest trudne, bo
trudno sie zgodzic na przeniesienie w miejsce gdzie sie nie lubi czy
podjecie pracy,której sie nie lubi, nie wszyscy tez maja super
przełozonych i nie moga tego zmienic jak czlowiek swiecki zmieniajac
prace.
Wiec jak czytam o wygodzie bycia w zakonie i przypominam sobie moje
znajomosci to nie wiadomo czy sie smiac czy plakac na głupota
ludzi,ktorzy wypisuja takie rzeczy...

[piwi77]

Z Twojej wypowiedzi możnaby wysnuć wniosek, że życie świeckie jest
usłane różami. Otóż w życiu świeckim nie jest tak łatwo sobie
zmienić pracę, gdy przełożony nam nie pasuje, a gdy się nawet uda ją
zmienić, prawdopodobienstwo, ze znów trafi się na niesympatycznego
szefa jest bardzo duże. A jeżeli potrzebne są nowe buty, dla siebie,
żony, czy dzieci, nie ma mozliwości iść do ojca przełozonego z
prośbą, ale trzeba na to wszystko zarobić. Że nie wspomnę że nawet
na dach nad głową trzeba wziąć kredyt, albo go wynająć a na to
wszystko potrzebne są pieniądze, których żaden ojciec przełożony nie
da. Zakonnicy, nie mają tych zmartwień, troszczą się wyłącznie o
siebie, bo nawet rodzin nie zakładają. Nie żebym zakonnikom
zazdrościł, ale moim zdaniem to ludzie, którzy niewiele chcą od
życia, wolą zrezygnować z samodzielności, byleby nie musieli się
wysilać. Tacy uciekinierzy przed trudnymi wywaniami.

[ejkuraczek]

piwi77 napisał:

> Z Twojej wypowiedzi możnaby wysnuć wniosek, że życie świeckie jest
> usłane różami. Otóż w życiu świeckim nie jest tak łatwo sobie
> zmienić pracę, gdy przełożony nam nie pasuje, a gdy się nawet uda
ją
> zmienić, prawdopodobienstwo, ze znów trafi się na niesympatycznego
> szefa jest bardzo duże.

Ale mozna prawda?A teraz sobie wyobraź ,ze nie mozna.
Nie mowie,ze usłane rozami,ale duzo latwiejsze i wygodniejsze

A jeżeli potrzebne są nowe buty, dla siebie,
> żony, czy dzieci, nie ma mozliwości iść do ojca przełozonego z
> prośbą, ale trzeba na to wszystko zarobić.

Oni tez zarabiaja ,tyle,ze tej forsy nie dostaja. Dostaje je zakon i
dopiero wydziela pieniadze wg potrzeb. Chciałbys zeby ktos Ci
wydzielał wg potrzeb Twoje własne pieniadze i nie mówgłbys je wydac
na co chcesz?

Że nie wspomnę że nawet
> na dach nad głową trzeba wziąć kredyt, albo go wynająć a na to
> wszystko potrzebne są pieniądze, których żaden ojciec przełożony
nie
> da. Zakonnicy, nie mają tych zmartwień, troszczą się wyłącznie o
> siebie, bo nawet rodzin nie zakładają.

I uwazasz,ze bycie samemu jest łatwiejsze niz zycie w małzenstwie?
To pogadaj z samotnymi osobami niekoniecznie ksiezmi.

Nie żebym zakonnikom
> zazdrościł, ale moim zdaniem to ludzie, którzy niewiele chcą od
> życia, wolą zrezygnować z samodzielności, byleby nie musieli się
> wysilać. Tacy uciekinierzy przed trudnymi wywaniami.

Jak zwykle bierzesz z własnej wyobrazni,ja biore z wieloletnich
znajomosci. bez prawdziwego powołania w zakonie wytrzymac nie mozna,
"takie" zycie jest mozliwe tylko dzieki łasce Bozej. jesli tej łaski
brak albo człowiek sie od niej odwraca to mamy ucieczke...ale do
zycia swieckiego, bo tam łatwiej i wygodniej.

[piwi77]

No dobrze, pozostańmy więc przy swoich opiniach, ja przy tej, że w
zakonie jest mimo wszystko łatwiej, ale trzeba zerygnować z
samodzielności i odpowiedzialności, a to nie jest atrakcyjne dla
każdego.

[xtrin]

ejkuraczek napisała:
> Wiec jak czytam o wygodzie bycia w zakonie i przypominam
> sobie moje znajomosci to nie wiadomo czy sie smiac czy
> plakac na głupota ludzi,ktorzy wypisuja takie rzeczy...

W zasadzie to powinnam się obrazić, bo odpowiedź adresowałeś do mnie, ale ja
przecież nic o wygodzie bycia w zakonie nie pisałam.

Rozważanie gdzie jest "wygodniej" - za czy przed murami - jest bez sensu. To
zależy od człowieka i tego pod jakim względem ową "wygodę" oceniamy.
Osobiście w zakonie nie wytrzymałabym pewnie tygodnia, nie zniosłabym ciągłych
modlitw, mówienia mi co mam robić i co mam myśleć. Więc niby tutaj "wygodniej".
Z drugiej strony nie sposób nie dostrzec, że oddanie swojego życia w ten sposób
w ogromnej mierze zwalnia z odpowiedzialności za nie. To dla niektórych może być
szalenie wygodne.

[ejkuraczek]

xtrin napisała:

>> Ja zdecydowanie starałabym się taką osobę odwieźć od tej decyzji.
Ale gdyby w
> niej trwała pozostałoby mi mieć nadzieję, że nie popełnia
straszliwego błędu i
> to rzeczywiście przyniesie jej szczęście.

Niektórzy próbuja odwiesc od małzenstwa,niektórzy od danych
studiów,niektorzy od wyjazdu za granice...
Nie wiem co to za mania decydowania o czyims zyciu, zwlaszcza,ze w
zakonie jest 8 lat na podjecie decyzji o slubach wieczystych...
>

[xtrin]

ejkuraczek napisała:
> Nie wiem co to za mania decydowania o czyims zyciu

Jakiego decydowania?
Wydaje mi się być to kompletnie naturalnym, że jeżeli na jakiejś osobie mi
zależy i widzę, że próbuje ona popełnić wielki, nieodwracalny błąd to staram się
jej to uświadomić.
Jeżeli jednak uprze się ów błąd popełnić - będę ją oczywiście wspierać i pomogę
w radzeniu sobie z jego konsekwencjami.

> w zakonie jest 8 lat na podjecie decyzji o slubach wieczystych...

Osiem straconych lat... cóż to jest :).

[caroli_ne_86]

Czytałam kiedyś o ...powołaniu do zakonnego ..życia.
Dowiedziałam się ,że to nie to samo co powołanie do wykonywania np. okreslonego ..zawodu
To .ze ktoś ma pewne wrodzone zdolności, innteresuje się życiem zakonnym , mówi o nim ,czyta , pociąga go to jeszcze nie znaczy ,że może być ..zakonnikiem To nie wystarcza .
Podobno tylko te osoby , ktore zostały obdarzone szczególną
miłością Boga podejmują decyzję wstąpienia na drogę ...zakonną.
Taki krok jest dziełem Boga i jednocześnie wielką ..tajemnicą.

Nasuwa mi sie pytanie :jeśli te osoby otrzymały dar od Boga to dlaczego często porzucają swoje ....powołanie?

Gdyby ktoś z moich bliskich podjął taką decyzję to mimo tego,że byłabym przeciwna
[to nie zawód, który można zmienić- związuje bowiem przysięgą na całe życie]
uszanowałabym jej/ jego ..wybór.
Pozdrawiam

[wielkie.nieba]

> Podobno tylko te osoby , ktore zostały obdarzone szczególną
> miłością Boga podejmują decyzję wstąpienia na drogę ...zakonną.

To Bóg kocha jednych bardziej, drugich mniej?

Wydaje mi się jednak, że porównanie powołania duchownego do zawodowego jest jak najbardziej trafione, cała tajemnica w usposobieniu i charekterze człowieka, "dzieło Boga" nie ma tu nic do rzeczy. Mam paru takich znajomych, świetnych kandydatów na habit - aspołeczni, introwertycy, wieczni konteplatorzy, pełni pokory i jeszcze myśliciele. Tyle że niewierzący:)

PS Dalczego stawiasz .. przed co drugim wyrazem?

[caroli_ne_86]

wielkie.nieba napisała:

>
> To Bóg kocha jednych bardziej, drugich mniej?

To słowa autora

Moim zdnaiem Bog jest Miłościa i kocha wszystkich jednakowo- każdego z nas tratuje tak, jakbyśmy byli jego jedynym i najukochańszym ..dzieckiem:)
>
> Wydaje mi się jednak, że porównanie powołania duchownego do zawodowego jest jak
> najbardziej trafione

Jeśli chodzi o zawód to bardziej pasuje mi do tego ..ksiądz niż zakonnik:)..bo nie bardzo wiem, gdzie w tym wszystkim jest Bóg, miłosierdzie i miłość do ..blizniego choćby dlatego ,ze nie bardzo rozumiem jak można do dwójki bezrobotnych ludzi powiedzieć, ze za chrzest mają zapłacić ileś tam...a za pogrzeb tez ileś tam...
Do kościoła nie chodzę aczkolwiek byłam raz na ..pasterce bo mój kolega gra na ...saksofonie:)
>
> PS Dalczego stawiasz .. przed co drugim wyrazem?
Chodzi o znaczek zapytania??W poscie wyżej jest chyba tylko jeden:)
a tak wogóle to dlatego ,ze wciąż pytam[ bo nic nie wiem] znajdując odpowiedzi szukam nowych.... pytań..:)
Miłego dnia:)

[niewinny.kwiatuszek]

xtrin napisała:

> Ja zdecydowanie starałabym się taką osobę odwieźć od tej decyzji.

Zdecydowane odwodzenie kogokolwiek od osobistych decyzji nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem. Zazwyczaj pogłębia frustrację... Ja to bym raczej starała się dużo rozmawiać z taką osobą na temat jego/jej odczuć. Może wtedy lepiej je rozpozna. Bo chyba nikt nie wstępuje do zakonu ot tak, bez żadnych wątpliwości.

[xtrin]

niewinny.kwiatuszek napisała:
> Zdecydowane odwodzenie kogokolwiek od osobistych
> decyzji nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem.

Zależy jak kto to robi.
Dla mnie oznacza to poważną, wnikliwą rozmowę ze wskazaniem możliwych
konsekwencji danego wyboru, a nie krytykowanie czy powstrzymywanie siłą.

[niewinny.kwiatuszek]

xtrin napisała:
>
> Zależy jak kto to robi.
> Dla mnie oznacza to poważną, wnikliwą rozmowę ze wskazaniem możliwych
> konsekwencji danego wyboru, a nie krytykowanie czy powstrzymywanie siłą.

Skoro tak to nie jest to odwodzenie, lecz zwykła rozmowa, której taka osoba zazwyczaj potrzebuje.

[xtrin]

niewinny.kwiatuszek napisała:
> Skoro tak to nie jest to odwodzenie, lecz zwykła
> rozmowa, której taka osoba zaz wyczaj potrzebuje.

Nie widzę sensu w kłóceniu się o nazewnictwo.
I wolę chyba nie wiedzieć co Ty pod owym określeniem rozumiesz :).

[niewinny.kwiatuszek]

xtrin napisała:

> Nie widzę sensu w kłóceniu się o nazewnictwo.
> I wolę chyba nie wiedzieć co Ty pod owym określeniem rozumiesz :).

Przez myśl mi nie przeszło, że się kłócimy...

[ka12332]

celibat jest niezgodny z naturą człowieka i dlatego prowadzi do wielu zboczeń
których ofiarami są bardzo często dzieci i młodzież ,np ministranci ...

[fankoltera]

Jakie powolanie???ciemnota!!!

[kolter_hugh1]

fankoltera napisał:

> Jakie powolanie???ciemnota!!!

Inaczej mówiąc powołanie do ciemnoty !