Dodaj do ulubionych

Szabat Szalom

13.04.09, 03:38
Bardziej niż Izrael strzegł Szabatu, Szabat strzegł Izraela

Ahad Ha’am

"Wśród wielu praw religijnych ustanowionych przez judaizm znajdują
się takie, których podstawowym celem jest uświęcanie ludzkich
działań, przestrzeni, a nawet czasu: „Bądźcie święci, bo Ja, Haszem,
wasz Bóg, jestem Święty” (Wajikra/Kapłańska 19:2).

Podczas Szabatu – jak podkreśla rabin Abraham Joshua Heschel – nie
przestrzeń, ale czas zostaje uświęcony. Judaizm stworzył świątynię,
do której nie potrzeba przychodzić, bo przemieszcza się razem z
człowiekiem. Świątynię, która istnieje wszędzie tam, gdzie pojawia
się choćby jeden wyznawca judaizmu; wędrującą razem z nim, bo
istniejącą trwale nie w przestrzeni, ale w czasie.

Tą świątynią jest Szabat.

„Szabat jest próbą wykreowania przez judaizm w jednym dniu każdego
tygodnia przedsmaku Ery Mesjańskiej” – zauważają Dennis Prager i
Joseph Telushkin.

Celem Szabatu nie jest wstrzymywanie się od pracy. Niewykonywanie w
Szabat pracy jest środkiem do celu, a nie samym celem. Celem Szabatu
nie jest odpoczynek. Odpoczynek jest tylko „produktem ubocznym”
Szabatu.

Celem Szabatu jest właśnie uczynienie z tego dnia świątyni w
czasie: „Pamiętaj stale o dniu Szabatu, aby go uświęcać”
(Szemot/Wyjścia 20:8).

Uświęcanie Szabatu jest celem Szabatu. W czasie Szabatu znajdujemy
się w „świątyni” – i w tym czasie Tora wymaga, abyśmy zachowywali
się i postępowali jak w świątyni.
„Bo w sześć dni Bóg uczynił niebo i ziemie, morze i wszystko, co w
nim jest i odpoczął w siódmym dniu. Dlatego Bóg pobłogosławił dzień
Szabatu i uświęcił go”.(Bereszit/Rodzaju 2:1-3)

Bóg dokonał aktu stworzenia. Siódmego dnia zaprzestał kreacji.
Konsekwentnie więc w Szabat zakazane nie jest wcale wykonywanie
wszystkich czynności, ale wyłącznie czynności kreacyjnych:
polegających na wytwarzaniu, stwarzaniu i przekształcaniu. Miszna
wymienia 39 głównych kategorii takich czynności (melachot)
zabronionych w Szabat.

Jednocześnie prawa judaizmu ustanawiają wiele micwot (przykazań),
których wypełnienie jest konieczne, aby uświęcić Szabat.

Przygotowania do Szabatu

Rabini nazywali Szabat czule i z miłością Narzeczoną. W każdy piątek
wieczorem do żydowskich domów przybywa ten specjalny gość.
Narzeczona. Królowa – Szabat Hamalka.

Ilekroć spodziewamy się wyjątkowego gościa w naszym domu, poświęcamy
sporo czasu na przygotowania. Szczególny gość wymaga szczególnej
oprawy. Nie witamy go w rozdeptanych kapciach, papilotach na głowie,
rozciągniętym swetrze, w zakurzonym i brudnym mieszkaniu.

Jest zatem zrozumiałe, że i do nadejścia Szabatu należy się
przygotować. Jeśli zostawimy wszystko na ostatnią chwilę, możemy nie
zdążyć, a co gorsza – w pośpiechu umknie nam cała radość i
wyjątkowość wieczoru.

• Kolacja szabatowa ma być zjadana z apetytem (szabat powinien
składać się z wydarzeń przyjemnych!), należy więc unikać jedzenia
większych posiłków w piątkowe popołudnie.
• Zakupy lepiej zrobić rano w piątek niż w czwartek, ale
oczywiście czwartek jest też dopuszczalny. W przypadku produktów,
które wymagają długiego przygotowania – czwartek jest konieczny.
Dokonywanie zakupów raczej w piątek rano niż w czwartek wiąże się z
opisanym w Torze darem manny dla znajdujących się na pustyni
Izraelitów – manna na Szabat spadała z nieba w piątek
rano: „Zbierali to [mannę] każdego ranka” (Szemot/Wyjścia 16:21).

• Dobrze jest przygotować jakąś specjalną, wyjątkową potrawę
szabatową. Tradycyjnie jest nią czulent. Odpowiednie na Szabat są
szczególnie ryby, jednak tylko dla tych, którzy lubią potrawy z ryb:
do żadnych dań nie należy się w Szabat zmuszać. Nie ma więc
najmniejszego sensu przygotowanie potrawy szalenie wyrafinowanej,
jeśli nie będziemy mieli najmniejszej ochoty jej później zjeść.

• Jeśli korzystamy z produktów przygotowanych przez nie-Żyda, to
co najmniej jedna czynność w trakcie tych przygotowań powinna być
wykonana przez nas.

• Dobrze jest upiec własne chałki, ale nie jest to konieczne.

• Przed rozpoczęciem Szabatu należy przygotować stół i nakrycia
oraz sprawdzić, czy naczynia są czyste. Łóżka powinny być
pościelone. (Dodatkowo przed Szabatem trzeba wykręcić żarówkę z
lodówki – niektórzy zalecają nawet zablokowanie wyłącznika
reagującego na otwarcie drzwi lodówki.)

Przygotowanie stołu na szabatową kolację oznacza – poza
przygotowaniem nakryć i pięknego obrusu – umieszczenie na nim chałek
(przykrytych odpowiednią serwetką) oraz kielicha kiduszowego.

• Wskazana jest kąpiel przed Szabatem (co najmniej umycie twarzy,
rąk i nóg w ciepłej wodzie). Trzeba być ostrzyżonym (ale do fryzjera
nie należy iść w piątek, lecz wcześniej i nie znaczy to, że należy
chodzić co tydzień: włosy powinny być po prostu zadbane). Należy też
zadbać o paznokcie.

• Ubranie na Szabat powinno być inne od zwyczajnego, codziennego.
Prorok mówi: „Będziesz czcił Szabat i nie będziesz w ten dzień
załatwiał swych zwykłych spraw” (Jeszaja/Izajasz 58:13). O
słowie „czcił” mędrcy stwierdzili: „Twoje ubranie szabatowe nie
będzie takie, jak w inne dni”.

• Przed rozpoczęciem Szabatu należy opróżnić kieszenie, aby
uniknąć – zakazanego – przenoszenia przedmiotów.

Tuż przed rozpoczęciem Szabatu, zwyczajowo, wskazane jest włożenie
jakiejś sumy do skarbonki, gdzie znajdują się pieniądze na cele
charytatywne...


Obserwuj wątek
    • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 03:44
      Wieczór szabatowy

      Szabatowe rytuały zaczynają się od zapalenia świec.

      Świece zapala się ok. 18 minut przez zachodem słońca. Informacje, o
      której dokładnie godzinie należy to zrobić, można znaleźć na wielu
      stronach internetowych i w żydowskich kalendarzach. Świec nie wolno
      zapalić po zachodzie słońca. Można to jednak zrobić wcześniej niż o
      wyznaczonym czasie.

      • Obowiązek zapalenia świec zasadniczo przypada kobiecie. Jeśli w
      tym samym gospodarstwie domowym żyją dwie zamężne kobiety, każda z
      nich zapala świece. Jeśli kobieta z jakichś powodów nie może
      dopełnić tego rytuału, albo gdy mężczyzna mieszka sam, wówczas to on
      zapala świece. (Obowiązek zapalenia świec nie jest ściśle związany z
      płcią i dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn.)

      • Zapalone muszą być co najmniej dwie świece. Jedna symbolizuje
      pamiętanie (Szemot/Wyjścia 20:8: „Pamiętaj stale o dniu Szabatu”) o
      Szabacie, druga zaś jego przestrzeganie (Dewarim/ Powtórzonego Prawa
      5:12: „Będziesz przestrzegał Szabatu, aby go uświęcać”).

      • Istnieje obyczaj zapalania dodatkowych świec, po jednej dla
      każdego dziecka w rodzinie.

      • Można użyć świec dowolnego rodzaju. Jedynym wymogiem jest ich
      wielkość – świece muszą bowiem palić się przez całą wieczerzę
      szabatową.
      • Świece można umieścić w dowolnym lichtarzu, aczkolwiek zalecane
      jest używanie dwóch osobnych – po jednym dla każdej świecy, które
      służą wyłącznie do tego celu.
      • Świece powinny stać i być zapalane na stole, przy którym
      będziemy jedli kolację. Jeśli nie jest to wygodne, powinny
      przynajmniej znajdować się w tym samym pomieszczeniu.
      • Zasadą jest, że wypowiedzenie błogosławieństwa poprzedza
      wykonanie micwy. W przypadku zapalania szabatowych świec jest jednak
      inaczej – najpierw zapalamy świece, a następnie wypowiadamy
      błogosławieństwo.


      Dzieje się tak dlatego, że wypowiadając błogosławieństwo kobieta
      przyjmuje na siebie Szabat i nie może już wykonywać żadnych
      zakazanych czynności. Innymi słowy, gdyby najpierw wypowiedziała
      błogosławieństwo, nie mogłaby już zapalić świec.

      Jeśli świece zapala mężczyzna, sytuacja jest odmienna – w jego
      przypadku nie oznacza to przyjęcia na siebie Szabatu. Niektóre
      autorytety twierdzą, że mężczyzna powinien najpierw wypowiedzieć
      błogosławieństwo, a potem zapalić świece. Mężczyzna przyjmuje na
      siebie Szabat recytując Psalm 92. stanowiący część nabożeństwa
      Kabbalat Szabat.


      Szabat zaczyna się niezależnie od zapalania świec i uczestnictwa w
      wieczornym nabożeństwie – trzeba zatem pamiętać o tym, że szabatowe
      reguły dotyczą nas niezależnie od tego, czy zapaliliśmy świece lub
      czy byliśmy w synagodze.



      Osoba, która zapala świece, wykonuje, po ich zapaleniu, trzy ruchy
      obiema dłońmi w swoją stronę nad płomieniem świec, zakrywa oczy
      dłońmi i wypowiada błogosławieństwo:


      Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, który
      uświęcił nas swoimi przykazaniami i nakazał nam zapalać świecę na
      Szabat.

      [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam aszer kidszanu
      bemicwotaw weciwanu lehadlik ner szel szabat.]


      Po wygłoszeniu błogosławieństwa odkrywa oczy i spogląda na płomienie
      świec.

      • Po pobłogosławieniu świec następuje zwykle wymiana życzeń
      szabatowych: „Szabat szalom”.

      • Nie można jeść ani pić od momentu rozpoczęcia Szabatu do
      zakończenia kiduszu. (Zakaz ten nie obejmuje dzieci przed bar i bat
      micwą)

      Po zapaleniu świec przychodzi czas na pójście do synagogi na
      modlitwę witającą Szabat – Kabbalat Szabat oraz Maariw. Bardzo zła
      pogoda, choroba bądź duża odległość do synagogi to powody, dla
      których można pozostać w domu i tu pomodlić się wraz z rodziną.

      Po modlitwach w domu lub po powrocie z synagogi zaczyna się następna
      część szabatowego wieczoru...


    • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 03:45
      Rytuały w domu
      i piątkowy kidusz

      • Po Kabbalat Szabat i Maariw rodzina zwykle zbiera się razem
      wokół szabatowego stołu, by odśpiewać tradycyjną pieśń „Szalom
      Aleichem” – przywitanie towarzyszących nam w Szabat aniołów.

      • Jeśli w rodzinie są dzieci, ojciec błogosławi je (może to także
      zrobić matka).

      Po położeniu dłoni na głowie dziecka mówi do chłopca: Oby Bóg
      uczynił Cię takim, jak Efraim i Menasze (synowie Józefa). [Jesimcha
      Elohim keEfraim wechMenasze.]


      Gdy błogosławi dziewczynkę, mówi: Oby Bóg uczynił Cię, jak Sarę,
      Rebekę, Rachelę i Leę. [Jesimech Elohim keSara, Riwka, Rachel weLea.]


      I kontynuuje:

      Oby Haszem Cię błogosławił i strzegł. Oby Haszem rozświetlił dla
      Ciebie Swoje oblicze i okazał Ci łaskę. Oby Haszem zwrócił ku Tobie
      Swoje oblicze i zesłał Ci pokój.

      [Jewarechecha Haszem wejiszmerecha. Jaer Haszem panaw elecha
      wichunecha. Jisa Haszem panaw elecha wejasem lecha szalom.]

      • Następnie wszyscy śpiewają biblijny poemat wyrażający
      uwielbienie żony – Ejszes Chajil.


      • Kolejną czynnością jest kidusz. Błogosławieństwo to wygłaszane
      jest przez głowę rodziny, która trzyma w dłoni kielich wina.
      Odmawiając kidusz osoba ta powinna czynić to z intencją wypełniania
      micwy w imieniu wszystkich obecnych. Podobnie intencję wypełnienia
      micwy muszą mieć osoby słuchające kiduszu. Dopiero po odmówieniu
      kiduszu wolno jeść i pić.

      Uświęcenie Szabatu jest nakazem biblijnym (por. Szemot/Wyjścia
      20:8). Rabini uczą, że to pamiętanie wymaga recytacji kiduszu na
      początku Szabatu oraz hawdali na jego zakończenie.

      Kidusz odmawiany jest nad winem – tradycyjnym symbolem radości i
      szczególnej okazji. Powinno być to wyjątkowe wino, najlepsze,
      najwyższej jakości. Najdroższe, na jakie nas – w granicach rozsądku –
      stać. Do tego stopnia, że choć preferowane jest w tej sytuacji wino
      czerwone, jeśli mamy białe, które jest lepszej jakości – używamy
      białego.


      Można też, zamiast wina, użyć soku winogronowego, ponieważ zarówno
      sok winogronowy jak i wino są z tych samych owoców. Błogosławieństwo
      jest wówczas identyczne, bo dotyczy „owocu winorośli”.

      Oczywiście zarówno wino, jak i sok muszą być koszerne.
      Gdy nie używamy wina ani soku z winogron, kidusz można odmówić nad
      chlebem. W takiej sytuacji rytualne mycie rąk (netilas jadajim) ma
      miejsce przed kiduszem, a zamiast błogosławieństwa nad winem (bore
      pri hagafen) wypowiadamy błogosławieństwo nad chlebem (hamoci).

      Kielich z winem powinien być trzymany na wysokości ok. 10 cm. nad
      stołem. Powinien mieć pojemność nie mniejszą niż 96 gramów. Musi być
      całkowicie napełniony.

      Jeśli tak się złoży, że nie mamy wystarczającej ilości wina lub
      soku, aby kielich był wypełniony całkowicie, można płyn rozcieńczyć.
      Kielich musi być trzymany całą dłonią, nie za podstawkę ani nie za
      nóżkę.

      Ilość wina, którą wypija osoba odmawiająca kidusz, nie może być
      mniejsza od tej, która wypełni jej „jeden policzek”.

      Oto słowa kiduszu:

      I był wieczór i był poranek – dzień szósty. Były ukończone niebiosa,
      ziemia i wszystkie ich zastępy. Bóg ukończył siódmego dnia pracę,
      którą wykonywał i odpoczął siódmego dnia od wszelkiej pracy, którą
      wykonywał. Bóg pobłogosławił siódmy dzień i poświęcił go, gdyż w nim
      odpoczął od wszelkiej pracy, którą stworzył Bóg, by ją wykonywać.

      [Wajehi erew wejechi woker jom hasziszi. Wajechulu haszamajim
      wehaarec wechol cewaam. Wajechal Elohim bajom haszwii melachto aszer
      asa, wajiszbot bajom haszwii mikol melachto aszer asa. Wajewarech
      Elohim et jom haszwii wajekadesz oto, ki wo szawat mikol melachto
      aszer bara Elohim laasot.]

      Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, Król Świata, Stwórca owocu
      winorośli.

      [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam, bore pri hagafen]

      Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, który
      uświęciłeś nas swoimi przykazaniami i upodobałeś nas sobie, swój
      święty Szabat łaskawie z miłością przekazałeś nam jako dziedzictwo,
      pamiątkę dzieła stworzenia. Gdyż on jest początkiem świętych
      uroczystości, pamiątką wyjścia z Egiptu. Gdyż nas wybrałeś i nas
      wyróżniłeś ze wszystkich ludów. A Twój święty Szabat łaskawie z
      miłością przekazałeś nam jako dziedzictwo. Błogosławiony jesteś Ty,
      Haszem, który uświęcasz Szabat.

      [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam, aszer kidszanu
      bemicwotaw weraca wanu, weszabat kodszo beahawa uwracon hinchilanu,
      zikaron lemaase wereszit. Ki hu jom techila lemikraej kodesz, zecher
      licijat micraim. Ki wanu wacharta, weotanu kidaszta, mikol haamim.
      Weszabat kodszecha beahawa uwracon hinchaltanu. Baruch ata Haszem,
      mekadesz haszabat.]

      Tekst kiduszu skupia się na dwóch tematach. W pierwszej części mówi
      o stworzeniu świata i zakończeniu czynności kreacyjnych. Człowiek w
      Szabat naśladuje zatem Boga. W drugiej części nawiązuje do
      wyprowadzenia Izraelitów z Egiptu. Niewolnik nie może zaprzestać
      wykonywania pracy, jeśli nie pozwoli mu na to jego właściciel.
      Szabat należy więc wyłącznie do ludzi, którzy nie są niewolnikami.
      Kidusz symbolizuje wolnych ludzi, biorących przykład z Boga.

      • Po zakończeniu kiduszu wszyscy odpowiadają „amen”, wino zostaje
      rozlane do kieliszków i podane wszystkim przy stole.

      • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 03:52
        Istnieją trzy sposoby nalewania wina:

        1) Odmawiający kidusz wypija wymaganą ilość ze swojego kieliszka,
        po czym dolewa do swojego kieliszka wino z butelki lub innego
        naczynia i z niego rozlewa do kieliszków pozostałych osób *

        2) Wygłaszający kidusz nalewa innym wino ze swojego kieliszka po
        wygłoszeniu kiduszu, a dopiero potem pije ze swojego kieliszka.

        3) Wino rozlewa się wszystkim przed wygłoszeniem formuły kiduszu.
        Wszyscy zachowują milczenie do czasu, aż wygłaszający kidusz wypije
        swoje wino.

        * Jest to przyjęte, ponieważ wino nadpite przez kogoś jest uważane
        za „niedoskonałe” (pagum) i nie powinno być podawane innym, zanim
        nie doleje się do niego choć kropli nowego wina (spoza kieliszka),
        aby odzyskało swoją „doskonałość”.

        • Następną czynnością jest rytualne umycie rąk – netilat jadajim.

        Bierzemy naczynie z wodą w lewą rękę i wylewamy wodę dwa lub trzy
        razy na prawą dłoń. Po tym powtarzamy czynność wylewając wodę prawą
        ręką na lewą dłoń. (Z praktycznych względów czynność ta nie odbywa
        się w pokoju – przy stole, ale w kuchni, nad zlewem).

        Odstawiamy naczynie z wodą i przed wytarciem dłoni wygłaszamy
        błogosławieństwo:

        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, który
        uświęciłeś nas Swoimi przykazaniami i nakazałeś nam obmywanie rąk.

        [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam aszer kidszanu
        bemicwotaw weciwanu al netilat jadajim.]

        Po błogosławieństwie, w milczeniu czekamy aż wszyscy skończą mycie
        rąk i zgromadzą się przy stole.

        • Gdy wszyscy zbiorą się przy stole, następuje wygłoszenie
        kolejnego błogosławieństwa: błogosławieństwa chleba (hamoci).

        Chałki powinny być dwie (na pamiątkę podwójnej porcji manny
        otrzymywanej przez Izraelitów na pustyni w każdy piątek, co
        umożliwiało im świętowanie Szabatu), przykryte odpowiednią serwetką.
        Przykryte – bo w każdej innej sytuacji błogosławieństwo chleba
        następuje przed błogosławieństwem wina. (Inne uzasadnienie
        przykrywania chałki wynika z faktu, że manna pokryta była rosą.)

        Jeśli nie mamy tradycyjnych chałek, możemy użyć dwóch bochenków
        chleba lub dwóch płatków macy.

        Ważne jest, aby wszystko przygotować jak najlepiej: piękny obrus,
        dobre jedzenie. Tradycja pięknych tac pod chałę, jak i kielichów
        bierze się z idei upiększania micwot (przykazań) – pokazujemy, jak
        drogie nam są, poprzez używanie pięknych naczyń do ich wykonywania.
        Zasada rabiniczna hiddur micwa stwierdza, że przedmioty potrzebne
        do spełnienia przykazań powinny być piękne. Jeśli kogoś nie stać na
        ozdobną tacę, chały można położyć na talerzu i przykryć serwetką.
        Kroić można zwykłym nożem, a nawet rozrywać palcami. Bardzo ważne
        jest także to, że na stole musi być sól – przed zjedzeniem chały
        macza się ją w soli.
        Tuż przed błogosławieństwem, trzeba nożem zaznaczyć miejsce, od
        którego zacznie się chałki dzielić po błogosławieństwie.

        Głowa domu odkrywa chałki, podnosi je na moment w górę i wygłasza
        błogosławieństwo:

        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, który
        wydobywasz z ziemi chleb.

        [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam, hamoci lechem min
        haarec.]

        Następnie chałka zostaje podzielona i każdy zjada porcję.

        Od tego momentu zaczyna się szabatowa kolacja

        • Kolacja ta, o czym była już mowa, ma być wyjątkowa. Wyjątkowość
        nie może sprowadzać się jednak jedynie do smakowitego posiłku i
        pięknie udekorowanego stołu. Tradycyjnie kolację szabatową uświetnia
        się śpiewem.

        Pieśni szabatowe określane są hebrajskim mianem zmirot. Są to
        wiersze, w większości powstałe w średniowieczu, które opisują chwałę
        Szabatu i wyjątkowość tego dnia. Istnieje ich wiele, wiele jest
        także melodii.

        • Bardzo ważne jest także wygłoszenie podczas kolacji krótkiego
        komentarza do parszy na dany tydzień. Istotne jest, aby nie
        ograniczyć się tylko do mniej lub bardziej uważnego wysłuchania
        komentarza. Powinna nastąpić także rozmowa na temat danego
        fragmentu. Dyskusja oczywiście może (powinna) przenieść go w świat
        życiowych doświadczeń i obserwacji uczestników kolacji szabatowej.

        • Później, gdy kolacja już zostaje zakończona, powinno się
        odśpiewać Szir Ha-ma'a lot (istnieje wiele wersji muzycznych tego
        Psalmu Dawidowego, który opowiada o powrocie Żydów do Izraela),
        przed błogosławieństwem po posiłku (birkat hamazon).

        [ Przed błogosławieństwem odbywa się nierzadko ceremonia majim
        acharonim, czyli - tłumacząc dosłownie - "ostatnie wody".
        Chodzi oczywiście o obmycie dłoni, a dokładnie - palców, przed
        zwróceniem się do Boga z podziękowaniem.
        Po zakończeniu psalmu jedna osoba powinna wstać od stołu i przynieść
        (np. z kuchni) naczynie z wodą.
        Przed przyniesieniem tego naczynia do stołu trzeba je wstawić do
        miseczki. Następnie wszyscy podają je sobie kolejno, polewając małą
        ilością wody palce, najlepiej od środkowego stawu palców zaczynając,
        tak aby woda spływała do miseczki. Gdy wszyscy już zakończą, oba
        naczynia powinny zostać zabrane ze stołu, nim natychmiast zacznie
        się birkat hamazon. ]

        • Obowiązkiem jest podziękowanie Bogu za posiłek: „Zjesz i
        nasycisz się, i będziesz błogosławił Haszem – twojego Boga”
        (Dewarim/ Powtórzonego Prawa 8:10). Na co dzień birkat hamazon
        odmawiane jest w wersji skróconej i w pewnym pośpiechu. W Szabat
        jednakże recytuje się całość błogosławieństwa, powoli i uważnie...

      • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 03:54
        Prowadzący:

        Panowie – błogosławmy.
        [Rabotaj newarech]

        Inni razem odpowiadają:

        Niech Imię Haszem będzie błogosławione teraz i na wieki.
        [Jehi Haszem meworach meata wead olam.]

        Prowadzący powtarza ich słowa i kontynuuje:

        Za pozwoleniem dostojnych obecnych, błogosławmy [naszego Boga –
        (dodane, gdy jest minjan)] za to, że jedliśmy z tego, co do Niego
        należy.
        [Jehi Haszem meworach meata wead olam. Birszut maranan werabanan
        werabotaj, newarech (Eloheinu) szeachalnu miszelo.]

        Pozostali odpowiadają:

        Błogosławiony (nasz Bóg), za to, że jedliśmy z tego, co do Niego
        należy i przez Jego dobroć żyjemy.
        [Baruch (Eloheinu) szeachalnu miszelo uwtuwo chajinu.]

        Prowadzący:

        Błogosławiony (nasz Bóg) za to, że jedliśmy z tego, co do Niego
        należy i przez Jego dobroć żyjemy, błogosławiony On i błogosławione
        Jego Imię.
        [Baruch (Eloheinu) szeachalnu miszelo uwtuwo chajinu. Baruch Hu
        uwaruch szemo.]

        Prowadzący, na głos, tak by inni mogli odpowiadać „Amen”:

        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, karmiący
        cały świat w dobroci Swojej, w życzliwości, w łasce i w
        miłosierdziu. On daje chleb wszystkiemu ciału, gdyż Jego łaska jest
        wieczna. I przez dobroć Jego wielką nigdy nam nie brakło i oby nam
        nie zabrakło pożywienia – na wieki. Przez wzgląd na Imię Jego
        wielkie, bo On jest [Bogiem], który wszystkich żywi i utrzymuje przy
        życiu, i wyświadcza dobro wszystkim, i zapewnia pożywienie wszystkim
        istotom, które stworzył. Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, który
        żywisz wszystkie stworzenia.

        [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam, hazan et haolam kulo,
        betuwo, bechen bechesed uwrachamim, Hu noten lechem lechol basar, ki
        leolam chasdo. Uwtuwo hagadol, tamid lo chasar lanu, weal jechsar
        lanu mazon leolam waed. Baawur szemo hagadol, ki Hu (El) zan
        umefarnes lakol, umetiw lakol, umechin mazon lechol berijotaw aszer
        bara. Baruch ata Haszem hazan et hakol.]

        Dziękujemy Ci, Haszem, nasz Boże, że dałeś w dziedzictwie naszym
        ojcom ziemię upragnioną, dobrą i rozległą. I że wyprowadziłeś nas,
        Haszem, nasz Boże, z Egiptu i wykupiłeś nas z domu niewoli. I za
        przymierze Twoje, które przypieczętowałeś na naszym ciele, i za
        Twoją Torę, której nas nauczyłeś, i za Twoje prawa, które pozwoliłeś
        nam poznać, i za życie, życzliwość i łaskę, których nam udzieliłeś.
        I za spożywanie pokarmu, którym żywisz i utrzymujesz nas zawsze,
        każdego dnia i w każdym czasie, i w każdej godzinie.

        [Node lecha Haszem Eloheinu, al szehinchalta laawoteinu erec chemda
        towa urechawa. Weal szehocetanu Haszem Eloheinu meerec Micraim,
        ufeditanu mibeit awadim, weal beritecha szechatamta biwsarenu, weal
        Toratecha szelimadtanu, weal chukecha szehodatanu, weal chajim chen
        wachesed szechonantanu, weal achilat mazon szaata zan umefarnes
        otanu tamid, bechol jom uwechol et uwechol szaa.]

        Za wszystko, Haszem, nasz Boże, dziękujemy Ci i błogosławimy Ciebie.
        Niech będzie błogosławione Twoje Imię ustami wszystkiego, co żyje,
        zawsze i na wieki. Jak jest napisane: „Zjesz i nasycisz się, i
        będziesz błogosławił Haszem – twojego Boga, za ziemię dobrą, którą
        ci dał”. Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, za tę ziemię i za
        pożywienie.

        [Weal hakol Haszem Eloheinu anachnu modim lach, umewarechim otach,
        jitbarach szimcha befi kol chaj tamid leolam waed. Kakatuw,
        weachalta wesawata, uwerachta et Haszem Elohecha, al. haarec hatowa
        aszer natan lach. Baruch Ata Haszem, al. haarec weal hamazon.]

        Zmiłuj się, Haszem, nasz Boże, nad Jisraelem – Twoim ludem i nad
        Jerozolimą – Twoim miastem, i nad Syjonem – siedzibą Twojej chwały,
        i nad królestwem domu Dawida – Twojego pomazańca, i nad Domem
        Wielkim i świętym, w którym wzywane jest Twoje Imię. Boże nasz,
        Ojcze nasz – bądź naszym Pasterzem, karm nas, utrzymuj nas i
        podtrzymuj nas, i daj nam wytchnienie. I uwolnij nas, Haszem, nasz
        Boże, prędko, od wszystkich naszych udręk. I nie dopuść, żebyśmy
        potrzebowali. Haszem, nasz Boże, ani podarków [od] ludzi, ani
        pożyczki od nich, lecz wyłącznie [darów] z Twojej ręki –
        przepełnionej, otwartej, świętej i szczodrej, abyśmy nie byli
        zawstydzeni i nie [doznali] wstydu na wieki.

        [Rachem (na) Haszem Eloheinu al Jisrael amecha, weal Jeruszalaim
        irecha, weal Cijon miszkan kewodecha, weal malchut beit Dawid
        meszichecha, weal habajit hagadol wehakadosz szenikra szimcha alaw.
        Eloheinu awinu reeinu zunenu parnesenu wechalkelenu wecharwichenu,
        wecharwach lanu Haszem Elohejnu mehera mikol caroteinu. Wena al.
        tacrichenu Haszem Eloheinu, lo lidei matenat basar wadam, welo lidei
        halwatam, ki im lejadecha hamelea hapetucha hakedosza weharchawa,
        szelo newosz welo nikalem leolam waed.]

        (Specjalny fragment wyłącznie szabatowy):...

      • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 03:56
        Bądź łaskawy, Panie nasz Boże, wzmocnić nas przez Twoje przykazania,
        szczególnie przykazanie siódmego dnia, ten wspaniały i święty
        Szabat. Bo jest on prawdziwie wspaniałym i świętym dniem dla Ciebie,
        by odpoczywać i czuć się wolnym, z umiłowanym zatroskaniem dla
        przykazania z Twojej woli. Więc bądź łaskaw udzielić nam odpoczynku,
        Panie nasz Boże, bez kłopotu, nieszczęścia, i płaczu w dzień naszego
        odpoczynku. I daj nam być świadkami, Panie nasz Boże, pocieszenia
        Syjonu – Twego miasta, i odbudowania Jerozolimy, Twego świętego
        miasta, bo Ty jesteś Panem pomocy, i Panem pocieszenia.

        [Rece wehachaliceinu Haszem Eloheinu bemicwotecha, uwemicwat jom
        haszewii haszabat hagadol wehakadosz haze, ki jom ze gadol wekadosz
        hu lefanecha, liszbot bo welanuach bo beahawa kemicwat reconecha,
        uwirconecha haniach lanu Haszem Eloheinu, szelo tehe cara wejagon
        waanacha bejom menuchatenu, weharenu Haszem Eloheinu benechamat
        Cijon irecha, uwewinjan Jeruszalaim ir kodszecha, ki Ata Hu baal
        hajeszuot uwaal hanechamot.]

        I odbuduj Jerozolimę, miasto święte, szybko i za dni naszych.
        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, który [przez Swe miłosierdzie]
        wznosi Jerozolimę. Amen.

        [Uwene Jeruszalaim ir hakodesz bimhera wejameinu. Baruch Ata Haszem,
        bone (werachamaw) Jeruszalaim. Amen.]

        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, Bóg, nasz
        Ojciec, nasz Król, nasz Wszechpotężny, nasz Stwórca, nasz Wybawca,
        kształtujący nas. Święty nasz; Święty Jaakowa, nasz Pasterz; Pasterz
        Jisraela, Król dobry i czyniący dobro wszystkiemu; który każdego
        dnia – czynił dobro, czyni dobro i będzie czynił nam dobro;
        wyświadczał dobrodziejstwa, wyświadcza dobrodziejstwa i będzie
        wyświadczał dobrodziejstwa nam na wieki; przez życzliwość,
        łaskawość, miłosierdzie, wytchnienie, ratunek, powodzenie,
        błogosławieństwo, zbawienie, pocieszenie, utrzymywanie i wspieranie,
        i miłosierdzie, i życie, i pokój, i wszystko co dobre; a wszelkiego
        dobra na wieki – oby nas nie pozbawił.

        [Baruch Ata Haszem Eloheinu melech haolam, hael awinu malkenu
        adirenu boreenu goalenu jocerenu kedoszenu kedosz Jaakow, roenu roe
        Jisrael, hamelech hatow wehametiw lakol, szebechol jom wajom Hu
        hetiw, Hu metiw, Hu jetiw lanu. Hu gemalanu, Hu gomelenu hu
        jigmelenu laad, lechen (u)lechesed ulerachamimulerewach hacala
        wehaclacha, bracha wiszua nechama parnasa wechalkala, werachamim
        wechajim weszalom wechol tow, umikol tuw leolam al jechaserenu.]

        Miłosierny – niech króluje nad nami na wieki. Miłosierny – niech
        będzie błogosławiony w niebie i na ziemi. Miłosierny – niech będzie
        wychwalany przez wszystkie pokolenia i wysławiany przez nas na wieki
        i na zawsze i poważany przez nas na wieki wieków.

        [Harachaman Hu jimloch aleinu leolam waed. Harachaman Hu jitbarach
        baszamajim uwaarec. Harachaman Hu jisztabach ledor dorim, wejitpaar
        banu [laad u]lenecach necachim, wejithadar banu laad uleolmei
        olamim.]

        Miłosierny – niech zachowa nas w [Swojej] chwale. Miłosierny – niech
        złamie jarzmo [na] naszych szyjach i poprowadzi nas wyprostowanych
        do naszego kraju. Miłosierny – niech ześle nam błogosławieństwo
        obfite dla tego domu i tego stołu, z którego jedliśmy.

        [Harachaman Hu jefarnesenu bechawod. Harachaman Hu jiszbor ulenu
        meal cawarenu, wehu jolichenu komemijut learcenu. Harachaman Hu
        jiszlach lanu bracha meruba babajit haze, weal szulchan ze
        szeachalnu alaw.]

        Miłosierny – niech ześle nam Proroka Elijahu, niech będzie pamiętany
        dla dobra, [który] ogłosi nam wieści dobre, zbawienne i pocieszające.

        [Harachaman Hu jiszlach lanu et Elijahu hanawi zachur latow, wiwaser
        lanu besorot towot jeszuot wenechamot.]

        Nas i wszystko, co mamy, jak byli błogosławieni nasi ojcowie,
        Awraham, Jicchak i Jakow we wszystkim, ze wszystkiego, wszystkim,
        tak niech pobłogosławi nas wszystkich razem błogosławieństwem
        pełnym. I powiedzmy: Amen.

        [Otanu weet kol aszer lanu, kemo szenitbarechu awoteinu Awraham,
        Jicchak weJakow bakol mikol kol, ken jewarech otanu kulanu jachad
        biwracha szelema wenomar: amen.]

        Oby uznano na wysokościach zasługę ich i naszą, dla strzeżenia
        pokoju. [Obyśmy] otrzymali błogosławieństwo od Haszem i
        sprawiedliwość od Boga, naszego Zbawcy, i [obyśmy] znaleźli
        życzliwość i uznanie u Boga i u ludzi.

        [Bamarom jelamedu aleihem wealeinu zechut, szetehe lemiszmeret
        szalom. Wenisa weracha meet Haszem, ucdaka meElohei jiszenu, wenimca
        chen wesechel tow beeinei Elohim weadam.]

        Miłosierny – oby dał nam w dziedzictwie dzień, który całkowicie
        [będzie] Szabatem i odpoczynkiem – na życie wieczne.

        [Harachaman Hu janchilenu [le] jom szekulo Szabat umenucha lechajei
        haolamim.]

        Miłosierny – niech [sprawi], żebyśmy zasłużyli na czasy Masziacha i
        na życie w Przyszłym Świecie.

        [Harachaman Hu jezakenu limot hamasziach ulchajei haolam haba.]

        Wieża zwycięstw Swojego króla, okazujący łaskę Swojemu pomazańcowi –
        Dawidowi i potomstwu jego na wieki. Ten, który czyni pokój na
        wysokościach, oby uczynił pokój dla nas i dla całego Jisraela. I
        powiedzmy: Amen.

        [Migdol jeszuot malko weose chesed limszicho leDawid ulezaro ad
        olam. Ose szalom bimromaw, Hu jaase szalom aleinu weal kol Jisrael.
        Weimru, amen.]

        Bójcie się, Haszem, święci Jego, bo niczego nie brak tym, którzy się
        Go boją. Lwięta cierpią niedostatek i głodują, ale szukającym Haszem
        nie brakuje żadnego dobra. Chwalcie Haszem, bo jest dobry, bo Jego
        dobroć [trwa] na wieki. Otwierasz Swoją mądrość i sycisz pragnienia
        wszystkiego, co żyje. Błogosławiony człowiek, który zaufa Haszem, i
        Haszem będzie jego ufnością. Byłem młody i zestarzałem się, a nie
        widziałem, [żeby] sprawiedliwy był opuszczony, a potomstwo jego
        żebrało o chleb. Haszem da siłę Swojemu ludowi, Haszem pobłogosławi
        Swój naród pokojem.

        [Jeru et Haszem kedoszaw, ki ein machsor lireaw. Kefirim raszu
        weraewu, wedoreszei Haszem lo jachseru chol tow. Hodu lHaszem ki
        tow, ki leolam chasdo. Poteach et jadecha, umsabia lechol chaj
        racon. Baruch hagewer aszer jiwtach bHaszem, wehaja Haszem miwtacho.
        Naar hajiti gam zakanti, welo raiti cadik neezaw, wezaro mewakesz
        lachem. Haszem oz leamo jiten, Haszem jewarech et amo waszalom.]

        Następuje koniec kolacji szabatowej...

      • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 04:01
        Kilka dodatkowych szczegółów:
        1. najbardziej wskazane są świece koloru białego;
        2. świece powinny być ustawione w widocznym miejscu;
        3. świece zawsze powinny same się wypalić; nalewanie wody na
        spodeczek pod świecami, aby płomień zgasł, gdy są już prawie
        wypalone, nie jest dopuszczalne w Szabat;
        4. zapalone w piątek świece nie powinny być przenoszone w inne
        miejsce aż do końca Szabatu;
        5. przed umyciem rąk należy zdjąć z palców biżuterię;
        6. po błogosławieństwie dzieci, wskazane jest pochwalenie ich
        (szeptem, do ucha) za jakieś osiągnięcia minionego tygodnia;
        7. naczynie do umycia rąk powinno być tak duże, aby na każdego
        przypadało nie mniej niż 100 -150 ml wody;

        Dzień Szabatu

        • Uczestnictwo w porannym nabożeństwie w synagodze jest ważną
        częścią Szabatu. Jest to najdłuższe z nabożeństw w tygodniu.
        Zazwyczaj trwa ono około 3 godzin.

        • Po nabożeństwie ponownie wygłaszany jest kidusz – zazwyczaj w
        synagodze. Po jego wysłuchaniu powinno się zjeść przynajmniej babkę
        albo ciastko w ilości odpowiadającej kromce chleba.

        Trzy posiłki szabatowe (szalosz seudot).

        • Jednym z szabasowych nakazów jest spożycie trzech posiłków.
        Pierwszym z nich jest piątkowa kolacja. Dwa kolejne należy więc
        zjeść zanim Szabat się skończy.

        • Drugi posiłek wypada z reguły niedługo po porannym
        nabożeństwie. Trzeci późnym popołudniem, przed zachodem słońca.
        Przed trzecim posiłkiem szabatowym kidusz nie jest wygłaszany.
        Birkat hamazon powinno zawierać fragment dotyczący Szabatu, ponieważ
        posiłek zaczyna się w Szabat. Po spożyciu trzeciego posiłku nie
        wolno nic jeść aż do zakończenia ceremonii zwanej hawdalą
        (rozdzielenie), która otwiera nowy tydzień.

        • Kidusz musi być wypowiedziany przed drugim posiłkiem
        szabatowym – już w domu. Jeśli wysłuchaliśmy kiduszu w synagodze, to
        kidusz w domu nie jest potrzebny.

        Osoba wypowiadająca kidusz może stać lub siedzieć. Zalecane jest
        niezmienianie raz przyjętego zwyczaju. Inne osoby przy stole powinny
        stać, gdy osoba wygłaszająca stoi i siedzieć, jeśli siedzi.

        Kolejność następnych wydarzeń jest identyczna, jak podczas wieczoru
        szabatowego.

        • Po drugim posiłku szabatowym można się zdrzemnąć.

        • Później, zależnie od pory roku, jest czas na inne zajęcia, ale
        znów – według głównej zasady organizującej Szabat – uświęcające ten
        dzień.
        Tradycją jest, by w Szabat poświęcić czas studiowaniu Tory. Mędrcy
        stwierdzają nawet, że Szabat został dany Izraelowi właśnie w celu
        studiowania Tory. W ciągu tygodnia rzadko znajdujemy na to czas.
        Szabat jest więc znakomitym momentem.
        Choć wysłuchanie parszy w synagodze wypełnia formalny obowiązek
        związany ze studiowaniem Tory w Szabat, warto poświęcić jeszcze parę
        godzin w ciągu dnia na ponowne jej czytanie wraz z komentarzami.
        Można także – jeśli ktoś posiadł odpowiednie umiejętności –
        przestudiować fragment Talmudu bądź jakiegoś kodeksu halachicznego.
        Zgodnie z indywidualnymi preferencjami można sięgnąć po inne dzieła,
        np. filozoficzne bądź opisujące żydowską historię.
        Osoby, które mają taką możliwość, powinny dwukrotnie przeczytać
        paraszat na dany tydzień oraz Targum.
        Spacer nad morzem, w parku czy w lesie jest absolutnie dozwolony.
        Dzieci mogą oddać się rozmaitym grom i zabawom – jeśli nie polegają
        na destrukcji lub tworzeniu.
        Zakończenie Szabatu

        • Szabat nie kończy się o zachodzie słońca, ale w chwili, gdy
        trzy średniej wielkości gwiazdy pojawią się na niebie. Czas pomiędzy
        zachodem słońca a zmrokiem zależny jest od szerokości geograficznej
        (w Polsce jest to zwykle ok. 40 minut). Aby znać dokładną chwilę
        zakończenia Szabatu, najlepiej skonsultować się z lokalną synagogą
        bądź sprawdzić godzinę w żydowskim kalendarzu.

        Hawdala

        • W piątkowy wieczór obowiązkowy jest kidusz, a ceremonia hawdali
        (rozdzielenia czasu uświęconego od czasu powszedniego) jest
        koniecznym elementem zakończenia Szabatu.

        • Hawdala może się odbywać w dowolnej chwili po zapadnięciu
        zmroku. W synagodze ma miejsce po nabożeństwie wieczornym. Powinna
        odbywać się także w domu, jeśli któryś z członków rodziny nie miał
        okazji uczestniczyć w niej w synagodze.

        • Do ceremonii hawdali potrzebne są:

        1) specjalna, woskowa świeca skręcona co najmniej z dwu świec.
        Jeśli nie dysponujemy świecą hawdalową, możemy użyć dwóch osobnych
        świec. Podczas ceremonii muszą być one trzymane tak, aby ich
        płomienie się łączyły;

        2) kielich z winem (lub innym napojem, który jest chamar medina –
        czyli napój powszechnie pity w danej społeczności, z wyjątkiem wody.
        W takim przypadku zamiast błogosławieństwa bore pri gafen mówi się
        szehakol nihja bidwaro);

        3) aromaty w pudełku ( muszą być „słodkie”: goździki, cynamon,
        pomarańcza);

        4) talerzyk, na który będzie spływał wosk świecy i wino.

        • Świecę hawdalową daje się do trzymania jednemu z członków
        rodziny, najczęściej dziecku.

        • Rozpoczynamy od napełnienia kielicha, aż płyn zacznie się
        przelewać poza krawędzie naczynia. Symbolizuje to życzenie, aby
        błogosławieństwo „przelewało się” na cały nadchodzący tydzień.

        • Zapalamy świecę. Jeśli samotna osoba dokonuje błogosławieństwa –
        świeca powinna być w lichtarzu.

        • Podczas hawdali stoimy. Nie wolno odzywać się do czasu, aż
        ceremonia się zakończy.

        • Osoba prowadząca ceremonię unosi kielich trzymając go w prawej
        dłoni i mówi:

        Oto Bóg jest moim zbawieniem, zaufam i nie będę się bał. Bo siłą
        moją i pieśnią jest Haszem i stał się moim zbawieniem. Będziecie
        czerpać z radością wodę ze źródeł zbawienia. Do Haszem należy
        zbawienie, nad Twoim ludem Twoje błogosławieństwo. Sela. Haszem Mocy
        jest z nami, twierdzą dla nas jest Bóg Jaakowa. Sela. Haszem Mocy,
        szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie. Haszem wybaw! Król odpowie nam
        w dniu naszego wołania.

        [Hinej El jeszuati ewtach we lo ewchad, ki azi wezimrat jahe Haszem
        wajhi li lijszua uszawtem maim besason mimaanej. La Haszem hiszua
        al. amchawerichatecha. Sela. Haszem cwaot imanu mizgaw lanu Elochai
        Jaakow. Sela. Haszem cwaot aszrej adam boteach bacha. Haszem hoszija
        ha Melech jaanenu we jom karenu.]...

      • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 04:05
        Wszyscy:
        Dla Żydów nastała światłość, wesela, radość i chwała. Tak też niech
        będzie i dla nas. Kielich zbawienia podniosę i Imienia Haszem wezwę.
        [Lajehudim hajta ora wesimcha, wesason, weikar ken tiheja lanu. Kos
        jeszuaot esa, wewszem Haszem ekra.]
        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, Stwórca
        owocu winorośli.
        [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam, bore pri hagafen – lub
        szehakol nihja bidwaro]
        Wszyscy odpowiadają: Amen.
        • Kielich przekłada się z prawej dłoni do lewej. Prawą dłonią
        bierze się pudełko z aromatami i wypowiada błogosławieństwo:
        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, Stwórca
        różnorodnych zapachów.
        [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam, bore minei wesamim.]
        Obecni odpowiadają: Amen.
        Odmawiający błogosławieństwo wącha aromaty i podaje je innym do
        powąchania.
        • Kielich z winem jest wciąż w lewej dłoni wypowiadającego
        błogosławieństwa, który teraz błogosławi ogień świecy:
        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, Stwórca
        świateł ognia.
        [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam, bore meori haesz.]
        Wszyscy odpowiadają: Amen.
        Po wypowiedzeniu „Amen” wszyscy wyciągają dłonie w stronę ognia
        świecy, aby zobaczyć swoje paznokcie w świetle płomienia – chodzi o
        to, aby wykorzystać płomień świecy. Inaczej nie wolno recytować
        błogosławieństwa.
        • Kielich z winem zostaje następnie przełożony znów do prawej
        dłoni. Prowadzący wypowiada następnie słowa:
        Błogosławiony jesteś Ty, Haszem, nasz Bóg, Król Świata, oddzielający
        święte od powszedniego, światło od ciemności, Jisraela od narodów,
        Dzień Siódmy od sześciu dni pracy. Błogosławiony jesteś Ty, Haszem,
        czyniący rozróżnienie pomiędzy świętym a powszednim.
        [Baruch Ata Haszem, Eloheinu, melech haolam, hamawdil bein kodesz
        lechol, bein or lechodesz, bein Jisrael laamim, bein jom haszwii
        leszeset jimei hamaase. Baruch Ata Haszem hamawdil bein kodesz
        lechol.]
        Wszyscy odpowiadają: Amen.
        • Prowadzący wypija większość zawartości kielicha. Następnie
        wylewa nieco wina na talerzyk i gasi w nim świecę.
        Gaszenie świecy hawdalowej może odbywać się w różny sposób: przez
        polanie resztką wina, zanurzenie w resztce wina (wino musi być
        uprzednio pite), byle nie przez zdmuchnięcie! Świeca ma się palić aż
        do końca uroczystości, ale nie dłużej, bo jej zgaszenie jest
        wymagane. Można jej użyć za tydzień.
        Istnieje także zwyczaj zanurzenia w rozlanym na świece winie palców
        i dotknięcia nimi powiek lub uszu, tylnej strony szyi, a także
        (zwyczaj Żydów sefardyjskich) kieszeni – jako znak widzenia i
        słyszenia oraz powodzenia w następnym tygodniu – Szawua tow.
        Zwyczajowo, zaraz po tym, śpiewa się pieśń o proroku
        Eliaszu: „Eliaszu - proroku, przybądź prędko, w naszych dniach, z
        Mesjaszem – synem Dawida”.
        Szabat
        Skupienie wewnętrzne


        Po sześciu dniach pracy przychodzi czas zastanowienia, refleksji i
        chwila na udzielenie sobie odpowiedzi na najważniejsze pytania. Na
        przykład: jaki jest ostateczny – w wymiarze naszego życia - sens i
        cel całotygodniowego wysiłku i gonitwy.

        Pokój między ludźmi

        Kolacja szabatowa trwa długo. Nikt przecież nie spieszy się do pracy
        ani do żadnych obowiązków następnego ranka. Ludzie – rodzina i
        przyjaciele - mają czas, aby porozumieć się w specjalny, głębszy
        sposób; skupić się na sobie nawzajem. Szabat umacnia życie rodzinne
        i przyjaźnie.


        Pokój między ludźmi a Naturą

        Ludzie przerywają swoją ingerencję (zarówno destrukcyjną, jak i
        twórczą) w Naturę. Tak, jak nie rządzą innymi ludźmi, nie
        podporządkowują sobie też – zwłaszcza rezygnując z posługiwania się
        wszelkimi urządzeniami mechanicznymi - Natury, pozwalając jej na
        odpoczynek od człowieka.
        Pokój między ludźmi a Bogiem
        Tora mówi, że Szabat jest „dla Boga”. Przez całe sześć dni tygodnia
        człowiek skupia się na tym, czym człowiek chciałby być. Jednak w
        Szabat człowiek skupia się na tym, czym Bóg chciałby, aby był
        człowiek.
        Życie ma aspekt materialny i duchowy.
        W ciągu tygodnia dominuje aspekt materialny. W Szabat aspekt duchowy
        staje się najważniejszy i człowiek, przez ten szczególny moment, ma
        okazję bycia bliżej Tego, który przecież nie istnieje w wymiarze
        materialnym, ale właśnie duchowym. Bliżej Boga.

        ...............................
      • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 04:06
        Literatura:

        1) Kitzur Shulchon Oruch by Rabbi Shlomo Ganzfried, vol. 1-2
        (Jerusalem-New York: Moznaim Publishing Corporation, 1991)

        2) Rabbi Zeev Greenwald, Shaarei Halachah (Jerusalem-New York:
        Feldheim Publishers, 2000)

        3) Rabbi Hayim Halevy Donin, To Be a Jew (Basic Books, 2001)

        4) Rabbi Alfred J. Kolatch, The Jewish Home Advisor (Jonathan
        David Publishers, 1990)

        5) Dennis Prager, Joseph Telushkin, The Nine Questions People Ask
        About Judaism (Simon & Schuster, 1981)

        6) Anita Diamant, Howard Cooper, Living a Jewish Life (Harper
        Perennial, 1991)

        7) Abraham Joshua Heschel, The Sabbath: Its Meaning for Modern
        Man (Farrar, Straus, Giroux, 1951)









    • pocoo Re: Szabat Szalom 13.04.09, 07:52
      Doceniam Twój wysiłek włożony w opracowanie tematu ale nie mam ani siły ani
      ochoty na niszczenie swojego wzroku.
      Ale doceniam , doceniam...
      • krytykantka07 Re: Szabat Szalom 13.04.09, 09:48
        No cóż ja przeczytałam aczkolwiek niezbyt uważnie i może dlatego umknęło mi
        najważniejsze: " szabat a nieczystość kobiet ".
        Czy kobieta przygotowuje posiłki na szabat będąc nieczystą?

        " Lęk Żydów przed zanieczyszczeniem krwią z upławów

        Kluczowy tekst o stanie nieczystym spowodowanym przez miesięczny upływ krwi,
        znajduje się w Księdze Kapłańskiej 15,19-30, w której mamy poniższe nakazy:

        * “Niewiasta, która co miesiąc cierpi płynienie krwi, przez siedem dni będzie
        odłączona”.
        * “Każdy, kto się jej dotknie, będzie nieczysty aż do wieczora”.
        * “ I na czem by spała albo siedziała we dni odłączenia swego, splugawione
        będzie. Ktoby się dotknął łoża jej, upierze szaty swe i sam obmyje się wodą, a
        nieczysty będzie aż do wieczora”.
        * “Jeśliby spał z nią mąż czasu krwi miesięcznej, nieczysty będzie przez siedem
        dni i wszelka pościel na której by spał , nieczysta będzie”.
        * “Niewiasta, która cierpi przez wiele dni płynienie krwi nie w czasie
        miesięcznym, albo której po miesięcznej krwi płynienie nie ustaje, póki podlega
        tej niemocy, nieczysta będzie, jakby była czasu miesięcznego.
        * “A jeśli krew przestanie płynąć, naliczy siedem dni oczyszczenia swego, a
        ósmego dnia ofiaruje za siebie kapłanowi parę synogarlic albo dwoje gołąbiąt u
        drzwi przybytku świadectwa; on zaś z jednego uczyni ofiarę za grzech, a z
        drugiego całopalenie, i będzie się modlił za nią przed Panem i za płynienie
        nieczystości jej”
        * Przeto nauczać będziecie synów Izraelowych, aby się strzegli nieczystości, i
        nie pomarli w plugastwach swych, gdyby splugawili przybytek mój, który jest
        między wami”.

        Popraw mnie jeśli się mylę, ale czy te brednie, które skopiowałam powyżej nie
        oznaczają, że kobieta będąc nieczysta splugawi to co przygotuje na szabat?
        • pocoo Re: Szabat Szalom 13.04.09, 13:09
          Miesiączkująca kobieta powinna sobie na czole to napisać aby każdy samiec
          wiedział na czym siedzi.Na dodatek niech samiec sam poczyni sobie czyste
          przygotowanie do szabatu.Alleluja ,Chwała Panu!
        • kwestion Re: Szabat Szalom 13.04.09, 16:48
          "NIECZYSTOŚĆ"

          "Nieczystości" kobiety związanej z jej menstruacją. 1. Czy kobieta
          jest "nieczysta" również po porodzie? 2. Czy z ową "nieczystością"
          wiąże się zakaz dotykania kobiet przez mężczyzn? 3. Czy też dotyczy
          on tylko zamężnych kobiet? 4. Czy kobieta Żydówka może wyciągnąć -
          np na powitanie - rękę do Żyda. 5. Jak wygląda sytuacja powitania
          kobiety nie - Żydówki z Żydem, czy ma znaczenie ich stan cywilny?

          odpowiedź :

          Wszystkie poniższe odpowiedzi dotyczą w praktyce wyłącznie Żydów
          ortdoksyjnych i stopień przestrzegania tych zasad jest różny, w
          zależności od środowiska i indywidualnych wyborów.

          1. Tak. Po urodzeniu chłopca przez 7 dni. Dziewczynki - 14 dni.
          2. Tak, ale nie tylko. Kobieta, która jest w stanie nidda (separacji
          z powodu bycia tame), nie może być dotykana, ale kobieta nie może
          być również dotykana w sposób przekraczający czysto konwencjonalne
          kontakty (np. zwykłe "biznesowe" podanie dłoni) na zasadzie praw
          dotyczacych negia (kontaktów fizycznych z osobami, które nie są
          najbliższą rodziną).
          3. Zasady negia dotyczą kobiet i mężczyzn niezależnie od ich
          sytuacji rodzinnej.
          4. To zależy od tego, jak bardzo przestrzegane są zasady negia.
          5. Nie ma znaczenia ich stan cywilny, ale ich związki rodzinne.

          * * *
          Trzeba podkreślić bardzo mocno, że tłumaczenie terminów hebrajskich
          (rzeczownik/przymiotnik) tuma/tame jako "bycie nieczystym/-stą", a
          tahara/tahor jako "czystym/-stą", oddaje w większości języków (także
          w polskim) wyjątkowo nieprecyzyjnie prawdziwe znaczenie tych słów.

          Nie ma to absolutnie nic wspólnego z brakiem fizycznej czystości,
          albo z jakąś skazą etyczną. Rzecz rozgrywa się wyłącznie na
          płaszczyźnie duchowej. Tame oznacza znajdowanie się w stanie braku
          rytualnej harmonii, której głębokie uzasadnienia tkwią w kontakcie
          ze zjawiskiem świętości (kedusza).

          Prawa dotyczace tych obszarów ludzkiego życia (np. prawa niddy i
          taharat hamiszpacha ["czystości rodziny]) należą do kategorii praw
          chukim, czyli stojących ponad racjonalnym myśleniem i nie dających
          się wyjaśnić logiką stosowaną na codzień. Nie oznacza to jednak, że
          nie istnieją próby odpowiedzi na pytania o sens tych praw.

          Kedusza - czyli świętość ("Bądzcie święci, bo Ja, Haszem, wasz Bóg,
          jestem Święty" [Wajikra/Ks. Kapłańska 19:2) - jedno z
          fundamentalnych pojęć judaizmu - związana jest ściśle z życiem.
          Życie pochodzi od Boga, On jest jego źródłem. Śmierć jest
          zaprzeczeniem życia, pustką i brakiem świętości (dlatego
          np. "nieczystym" jest kapłan, który ma kontakt z ciałem zmarłego).
          Tuma - jest także stanem nagłego obniżenia się poziomu keduszy,
          nawet jej braku. To nagłe obniżenie powstaje wówczas, gdy popełnia
          się grzech, albo także wtedy, gdy poprzednio - nie w wyniku działań
          człowieka, ale w rezultacie naturalnych dla człowieka stanów i
          procesów - obecność keduszy była szczególnie, wyjątkowo silna.

          Kobieta przez okres po zakończeniu menstruacji (zwłaszcza podczas
          jajeczkowania) znajduje się - właśnie w sposób naturalny, związany z
          biologicznym cyklem - w stanie zwiększonej obecności keduszy.

          Dlaczego?

          Bo może w niej powstać życie, bo posiada w sobie Boski potencjał
          kreacji. Przecież - według judaizmu - trzecim partnerem w stwarzaniu
          życia, poza rodzicami, jest Bóg. Wydalenie niezapłodnionego jajeczka
          (które było potencjalnym życiem) w momencie rozpoczęcia się
          menstruacji, raptownie i w sposób naturalny, biologiczny, obniża
          poziom keduszy. Nie ma już (tym razem, w tym cyklu) szansy na nowe
          życie. Kedusza nagle "odchodzi". Stąd zaraz po tym następuje ten
          okres rytualnej dysharmonii (od momentu rozpoczęcia się
          menstruacji), trwający około 12 dni od pierwszego dnia krwawienia
          (zazwyczaj 5 dni krwawienia plus 7 dni po krwawieniu).

          W okresie ciąży ten potencjał keduszy jest wyjątkowo wysoki: nie
          tylko może powstać, ale już naprawdę powstaje nowe życie, nowy
          człowiek. Jest to okres szczególnie uświęcony. W momencie porodu ten
          poziom keduszy ulega raptownemu obniżeniu. Misja została spełniona.
          Kedusza również, tak jak w momencie wydalenia niezapłodnionego
          jajeczka, "odchodzi". Stąd nagły okres jej braku, nazywany
          niefortunnie "nieczystością".

          Dlaczego jednak okres "nieczystości" rytualnej po urodzeniu
          dziewczynki jest dłuższy, niż po urodzeniu chłopca?

          Bo urodzenie dziewczynki jest urodzeniem potencjalnej matki, więc
          okres ciąży był jeszcze bardziej wypełniony keduszą, niż wtedy,
          gdyby miał się urodzić mężczyzna. Bo kobieta dająca życie przyszłej
          kobiecie, to jakby podwojenie kreacji. Czyli okres następujący po
          obecności tak wyjątkowego potencjału keduszy, musi być - gdy jest
          już nieobecna - dwa razy dłuższy.
          • krytykantka07 Re: Szabat Szalom 13.04.09, 22:07
            Zamiast pisać farmazony odpowiedz mi krótko zwięźle i na temat.
            Wg Twojej logiki kobieta nieczysta byłaby błogosławiona i wybrana.
            Takie bzdety to możesz wciskać Żydówkom, bo one myśleć nie potrafią.
            Jeśli ktoś chce poznać ich zdanie to musi im je podyktować!
            Na głupocie tych Żydówek i podobnej głupocie Arabek opiera się ta durna religia!
            • edico2 Re: Szabat Szalom 14.04.09, 01:53
              Brawo krytykantka07. Bez mała takimi samymi kanonami przesiąknięty jest cały
              katolicyzm. Przecież katolicyzm przejął z judaizmu postać
              Boga Ojca bez żadnych zmian, mimo ze oficjalnie temu przeczy. Także Chrystus w
              swoich biblijnych naukach nie zmieniał ani nie korygował żadnego zapisów
              znajdujących się w Starym Testamencie. Również zawartość Dekalogu nie była nigdy
              przez Chrystusa ani podważana, ani też korygowana. Tego typu farmazony
              przypominają mi zagorzałą dyskusję o wyższości świąt wielkanocnych nad świętami
              Bożego Narodzenia. Za pół roku Ci sami ludzie będą udowadniać sytuacji zupełnie
              odwrotnej :))

              Pozdrawiam
            • pocoo Re: Szabat Szalom 14.04.09, 08:08
              krytykantka07 napisała:

              > Zamiast pisać farmazony odpowiedz mi krótko zwięźle i na temat.
              > Wg Twojej logiki kobieta nieczysta byłaby błogosławiona i wybrana.
              > Takie bzdety to możesz wciskać Żydówkom, bo one myśleć nie potrafią.
              > Jeśli ktoś chce poznać ich zdanie to musi im je podyktować!
              > Na głupocie tych Żydówek i podobnej głupocie Arabek opiera się ta durna religia
              > !
              > Chyba pierwszy raz zgadzam się z Tobą od początku do końca tekstu.
              Super.Pozdrawiam.
              • krytykantka07 Re: Szabat Szalom 14.04.09, 11:13
                Dzięki. Rzadko kiedy używam tak ostrego tonu w dyskusji, bo staram się ważyć słowa.
                Tym razem nie wytrzymałam takiej dawki głupoty.
                Wygląda na to, że gdyby ludziom nie tłumaczono jak mają rozumieć słowa Boga, to
                rozumieliby je zupełnie inaczej.
                Skoro kobieta wtedy byłaby błogosławiona, to nie ona powinna być odłączona tylko
                facet.
                Toż ta religia dawałaby kobietom nieograniczoną władzę nad facetami.
                Kobiety w ogóle nic by nie robiły od czasu pierwszej miesiączki.
                Czyli jakby na to nie patrzeć kroił się matriarchat :D
                No a kapłani by musieli pójść na bezrobocie bo żadnych ofiar na oczyszczenie by
                nie było.
                Kapłankami byłyby kobiety!
                • al9 krytykantka czy ignorantka czy po prostu złosliwa? 14.04.09, 15:53
                  Zamiast pisać farmazony odpowiedz mi krótko zwięźle i na temat.
                  -------
                  krytykantka dostałas odpowiedź precyzyjną
                  niepotrzebnie sie irytujesz i niepotzrebnie do oceny uzywasz
                  współczesnego kodu.
                  Czym innym cytowac świete księgi - zeby próbować je rozumieć, czym
                  innym odnosić to do wspólczesnosci...
                  Bastuj zatem po jad Ci jasność umysłu zasnuwa...
                  al
                  • krytykantka07 Re: krytykantka czy ignorantka czy po prostu złos 14.04.09, 17:35
                    Jeśli jesteś facetem to uważaj bo te Twoje święte księgi dosłownie rozumiane
                    uczyniłyby z Ciebie niewolnika.
                    One kobiety stawiają na piedestale.
                    W XXI wieku kobiety mogłyby to zrozumieć.
                    Zgodnie z nimi facet pochodzi od małpy, a kobietę stworzył Bóg.
                    Aby móc czegoś bronic to trzeba wiedzieć czego.
                    A mój umysł pracuje jak trzeba.
                    Pozdrówki
                • jotkajot49 Re: Szabat Szalom 14.04.09, 21:32
                  >Rzadko kiedy używam tak ostrego tonu w dyskusji,
                  >bo staram się ważyć słowa.<

                  O jakiej dyskusji mówisz?
                  "kwestion" przedstawił podstawowe zasady do których musi (powinien)
                  stosować się religijny Żyd i skąd co się wzięło. Opisał pewien
                  zespół rytuałów, nie oceniająć go i nie zachwalająć ani nie ganiąc.
                  Na tej kanwie, można by teraz rozpocząć d o p i e r o dyskusję,
                  nad sensem bądź bezsensem poszczegółnych zachowań.
                  Przeczytałem posty "kwestiona" z dużym zainteresowaniem i
                  uświadomiłem sobie, że od lat interesując się religiami, znając
                  jako tako mitologię hebrajską, o ceremoniałach religijnych w
                  judaizmie nie wiedziałem prawie nic.
                  • krytykantka07 Re: Szabat Szalom 15.04.09, 13:51
                    jotkajot49 napisał:

                    > Na tej kanwie, można by teraz rozpocząć d o p i e r o dyskusję, > nad
                    sensem bądź bezsensem poszczególnych zachowań.

                    A co innego zrobiłam w pierwszym poście?
                    NA TEJ KANWIE ROZPOCZĘŁAM DYSKUSJĘ nad bezsensem tych zachowań.
                    Na co mój rozmówca przytoczył mi kolejne brednie bez zastanowienia.
                    Widocznie sam myśleć nie potrafi.
                    Mówi co wie, a nie wie, co mówi.
                    A skoro zaczęłam dyskusję to dyskusja jest.
                    No więc dlaczego pytasz o jakiej dyskusji ja mówię?
                    Pozdrówki.

                    -
                    • kwestion Re: Szabat Szalom 16.04.09, 01:20

                      Krzyczeć, bić, niszczyć.

                      Agresja ciekawym zjawiskiem jest. Popatrz na różne mechanizmy
                      grupowe, które działają w społeczeństwie i na agresje, która
                      powstaje. Przez lata trwała dyskusja na ile jest ona wrodzona, a na
                      ile nabywamy. Teraz coraz pewniej możemy powiedzieć, że nabywamy ją
                      podczas wychowania i interakcji w społeczeństwie. Radykalna zmiana
                      warunków społecznych: wzory kariery i sposobu na życie, wzory
                      zaspokajania wiodących potrzeb wypracowane przez rodziców okazują
                      się w nowych warunkach nieprzydatne. To,co stanowi nowy wymiar
                      agresji, to rozmiary, rozpowszechnienie, natężenie i dynamika.
                      Obserwujemy swoistą agro-modę, którą jeszcze bardziej ośmiela
                      anonimowość "duskutantów".
                      • doggod Re: Szabat Szalom 16.04.09, 02:26
                        kwestion napisała:

                        >
                        > Krzyczeć, bić, niszczyć.
                        >
                        > Agresja ciekawym zjawiskiem jest. Popatrz na różne mechanizmy
                        > grupowe, które działają w społeczeństwie i na agresje, która
                        > powstaje. Przez lata trwała dyskusja na ile jest ona wrodzona, a
                        na
                        > ile nabywamy. Teraz coraz pewniej możemy powiedzieć, że nabywamy

                        > podczas wychowania i interakcji w społeczeństwie. Radykalna zmiana
                        > warunków społecznych: wzory kariery i sposobu na życie, wzory
                        > zaspokajania wiodących potrzeb wypracowane przez rodziców okazują
                        > się w nowych warunkach nieprzydatne. To,co stanowi nowy wymiar
                        > agresji, to rozmiary, rozpowszechnienie, natężenie i dynamika.
                        > Obserwujemy swoistą agro-modę, którą jeszcze bardziej ośmiela
                        > anonimowość "duskutantów".


                        Tylko cytaty. Mowisz jak automat, nie czlowiek.
                      • krytykantka07 Re: Szabat Szalom 16.04.09, 08:34
                        kwestion napisała:

                        >> Krzyczeć, bić, niszczyć.

                        To taktyka zaślepionych religiantów, którym wmówiono, że wystarczy goowno nazwać
                        różą, a zacznie pachnieć.
                        Oni nie mogą pojąc, że ktoś inny tego zapachu nie poczuje.
                        Kwestion, Ty kobieta bronisz czegoś co Ciebie niszczy, bo zabiera Ci Twoje prawa?
                        Przeszłaś pranie mózgu?
                        Uważasz, że słusznie jesteś niewolnikiem?

                        >> Agresja ciekawym zjawiskiem jest.

                        Nawet nie wiesz jak bardzo.
                        Zwłaszcza ta do której doprowadza wiara w to, że Bóg tak chciał.

                        > Popatrz na różne mechanizmy > grupowe, które działają w społeczeństwie i na
                        agresje, która > powstaje.

                        No cudny przykład to mechanizmy grupowe powstające w jednej grupie na podłożu
                        religijnym.

                        Przez lata trwała dyskusja na ile jest ona wrodzona, a na
                        > ile nabywamy.

                        Mój Boże aż przez lata?
                        Ja bym odpowiedziała za parę minut :D.

                        Teraz coraz pewniej możemy powiedzieć, że nabywamy ją
                        > podczas wychowania i interakcji w społeczeństwie.

                        Dokładnie skarbie.
                        Nabywamy ją w wyniku wychowania, które dzieli ludzi na wybranych i grzeszników
                        czy nieczystych.
                        Ale dopiero wtedy gdy niewolnik nie godzi się ze swoją rolą mówimy o agresji.
                        Dopóki niewolnik zgadza się byc niewolnikiem to o agresji nikt nawet nie wspomni.
                        To normalne, że niewolnik praw nie ma i z niewolnikiem można w majestacie prawa
                        zrobić wszystko.
                        A co dopiero jeśli mamy na względzie jego dobro...
                        Co zatem zrobić aby agresji nie było?
                        Zgodnie z logiką Żydów wmówić niewolnikom, że taka jest wola Boga.
                        A jeszcze lepiej wmówić im że właśnie do tego aby innym służyli zostali powołani.
                        Zapominasz tylko o tym, że to jest niemożliwe gdy niewolnik zaczyna myśleć.
                        Zatem faktycznie agresja rozumiana w ten sposób byłaby niemożliwa gdyby zabronić
                        edukacji niewolników.
                        A co głosi żydowska religia?
                        Reszta ludzi to niewolnicy Żydów, bo Żydów wybrał Bóg.
                        Tylko, że ten sam Bóg wybrał też Muzułmanów.
                        No i co teraz?
                        Ano agresja dzięki durnej religii na niespotykaną skalę.

                        Radykalna zmiana > warunków społecznych: wzory kariery i sposobu na życie, wzory
                        > zaspokajania wiodących potrzeb wypracowane przez rodziców okazują > się w
                        nowych warunkach nieprzydatne.

                        No to wróć kochanie pod namiot na pustyni bo tam była dobra ta religia i
                        zapomnij o postępie technicznym.
                        Oczywiście, że wypracowane wzorce są nieprzydatne w nowych warunkach.
                        To nic dziwnego.
                        Cudzych wzorców skopiować się nie da jeśli warunki są inne.

                        To,co stanowi nowy wymiar > agresji, to rozmiary, rozpowszechnienie, natężenie i
                        dynamika. > Obserwujemy swoistą agro-modę, którą jeszcze bardziej ośmiela >
                        anonimowość "duskutantów".

                        To co stanowi nowy wymiar agresji to manipulacja.
                        Teraz już na ogromną skalę, bo myśleć umie więcej ludzi.
                        Nie tylko kapłani.
                        Wszystkie religie gdyby przyjrzeć im się bliżej, na piedestale stawiały kobiety,
                        ale to dopiero ludzie zinterpretowali słowa Boga inaczej ucząc że to naród jest
                        ważny.
                        Nie jest ważny naród tylko społeczeństwo.
                        Pozdrówki.
                        • al9 krytykantka masz świetny nick 16.04.09, 14:04
                          Tym razem nie wytrzymałam takiej dawki głupoty.
                          Wygląda na to, że gdyby ludziom nie tłumaczono jak mają rozumieć
                          słowa Boga, to
                          rozumieliby je zupełnie inaczej.
                          ----------------------
                          Ty nic nie rozumiesz niestety
                          kwestion podał niezwykle ciekawe fakty dotyczące praktyk
                          religijnych, właściwie juz dziś nie stosowanych. Chętnie się zgodzę,
                          że są - z dzisiejszego punktu widzenia nie do obrony. I czyta sie je
                          z pewnym usmiechem. Ale to, ze kwestion je podaje, nie znaczy że je
                          PODZIELA...
                          ale ty wiesz lepiej...
                          może to i dobrze?
                          szkoda
                          al
                          • krytykantka07 Re: krytykantka masz świetny nick 17.04.09, 09:00
                            al9 napisał:

                            > Ty nic nie rozumiesz niestety
                            > kwestion podał niezwykle ciekawe fakty dotyczące praktyk
                            > religijnych, właściwie juz dziś nie stosowanych. Chętnie się zgodzę, > że są -
                            z dzisiejszego punktu widzenia nie do obrony. I czyta sie je > z pewnym
                            usmiechem. Ale to, ze kwestion je podaje, nie znaczy że je > PODZIELA...

                            Owszem. Podziela.
                            Pieje hymny pochwalne na temat wyższości judaizmu nad innymi religiami.
                            Zresztą popatrz sam z jakiej strony kopiuje.


                            www.the614thcs.com/eseje.phtml

                            Tam są i inne ciekawe artykuły.
                            Poza tym odpowiada konkretnymi cytatami z " pisma świętego ".
                            Dzięki temu chce być bardziej wiarygodna.
                            A tak postępują też świadkowie Jehowy.
                            Myślisz, że oni nie podzielają poglądów, które głoszą?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka