Lubię programy P. Roberta Makłowicza

[Gość: N.C.]

Słyszałam wiele dobrego i chyba jeszcze więcej złego na temat programów P.
Makłowicza. A ja uważam, że są smakowite i ciekawe i już.

[Gość: ~yska]

Byłyby niezłe, tylko czemu on te paluchy ciągle oblizuje?

[Gość: armata]

znowu wątek z tym żydkiem?

Do armaty

[Gość: !!!]

Te armata, Hitler też nie lubił Żydów, a miał ich w rodzinie. Czy masz ten sam
problem? To może chociaż ty bądź mądry i odkręć gaz w kuchence tylko dla siebie

[Gość: ajka]

a Ty nie oblizujesz paluchow jak gotujesz? ja np tak. i jakos mnie to nie
brzydzi. mam tez w zwyczaju mycie ich przed gotowaniem ;P

A programy maklowicza sa genialne, potrawy smaczne, nieskomplikowane i jakies
ladniejsze, zdrowsze i apetyczniejsze niz tego monstrum kuronia!
w dodatku przygotowywuje je z poczuciem humoru i ostatnio myslalam ze umre ze
smiechu jak robic jedzenie na kaca ;]]

[Gość: armata]

kuroń - też żydek i też go pełno

Armata - głupia a nienabita

[wolna_galicja]

Gość portalu: armata napisał(a):

> kuroń - też żydek i też go pełno

No i co z tego?
A jeżeli chodzi o p. Makłowicza to pudło - jego przodkowie to polscy Ormianie +
cała mieszanka narodowości Austro-Węgier - jak to u nas w Galicji.
A armata, jak się domyślam z kongresówki, niech się nie odzywa!

[Gość: Mimi]

Ja też lubię programy p. Makłowicza. Ci którzy piszą o nim obraźliwe rzeczy po
prostu mu zazdroszczą, że umie ugotować te wszystkie wspaniałe rzeczy. Sami
pewnie przypalają wodę na kawę.
A tak w ogóle to po co ktoś kto chce wypisywać takie brednie włazi na forum:
Kuchnia???

[Gość: pianissima]

Oczywiscie, ze wulgarne czy zlosliwe wypowiedzi pod czyimkolwiek adresem nie
swiadcza dobrze przede wszystkim o autorze tekstu. To jedno.
Inna sprawa, ze Maklowicz na kuchni sie nie zna, smakoszem nie jest, a na
autorytet w sprawach kulinarnych w Polsce wyrosl. I to juz jest potezny
problem. Ile razy ogladam jego program (od pewnego czasu staram sie nie
ogladac), to mi rece opadaja. Niewiedza, zenada, wstyd. Lizanie palcow to
naprawde zadne przewinienie w stosunku do "wiedzy" ktora w spragnionym nowosci
kulinarnych ten samozwanczy "smakosz" szerzy.
Jeszcze gorzej jest jak sie przeglada jego teksty (we Wprost np). Moze wielu z
was mi nie uwierzy, ale tam sa nie tylko bledy rzeczowe, ale tez pokazuja
zwykly brak wyczucia kulinarnego tego pana.

Pianissima, błagam o konkrety

[Gość: N.C.]

Nie sztuka napisać - na kuchni się nie zna, smakoszem nie jest. Wypadałoby to
poprzeć argumentami, umiesz?
Piszesz, że nie jest smakoszem, a czym jest smak? Jeżeli będziesz lubiła
golonkę, a ja nie, to kto z nas nie ma smaku? Ty czy ja? Gust i smak to sprawa
indywidualna.
Kolejna sprawa, piszesz o p. R.M., że w jego przypadku przeraża Cię niewiedza,
występują błędy rzeczowe i brak wyczucia kulinarnego. Czy potrafisz podać
przykłady? Bo samo wspomnienie, bez konkretów, to za mało, by w to uwierzyć.
Czytuję jego Listy do P.B. ( i odwrotnie), oglądam Podróże i szczerze mówiąc
błędów nie dostrzegam, możesz więc mnie uświadomić?
I na koniec, co w twoim znaczeniu oznacza brak wyczucia kulinarnego?

[Gość: ajka]

a ja tez jestem zydowka. wiec ten aspekt mi nie przeszkadza. i nie uwazam go za
obrazliwy.

[Gość: Jotes]

Popieram! Takie "mocne" słowa pod adresem Makłowicza wymagają potwierdzenia
faktami. Chyba, że znawca kuchni jest pozornym znawcą i lubi sobie na Forum
bez sensu pogawędzić.
A ten pan jest urokliwy i nie zniesmacza mnie jego sposób prezentacji
przygotowania potraw, w przeciwieństwie do innych kuchennych "gwiazd"

[Gość: N.C.]

Jakoś Pianissimie zabrakło chęci do podzielenia się argumentami na temat braku
wiedzy p. R.M. A może wcale ich nie miała? Nie sztuka powiedzieć o kimś coś
złego, warto jednak mieć do tego podstawy

[Gość: pianissima]

Troche cierpliwosci N.C., prosze. Nie zagladalam na forum dni kilka i juz
cierpkie uwagi?
Przyznaje, ze programow pana M. juz dawno nie ogladalam, bo sie zloszcze
bardzo. Czytam tez z rzadka, wiec moze bedziesz rozczarowany, ze przykladow
ignorancji podam ledwie kilka (ale jak na ilosc moich ograniczonych "kontaktow"
z poradami naszego gwiazdora, wynik jest imponujacy).
A zatem dowiedzialam sie, ze np. wolowina po burgudzku swoj urok kulinarny
zawdziecza marchewce, bez ktorej owa boeuf bourguignon bylaby niczym. Niestety,
autorowi tego spostrzezenia pomieszala sie wolowina z marchewka (tez danie
kuchni francuskiej), z owa slynna boeuf bourguignon (do ktorej marchewki uzyc
mozna, ale w ilosciach sladowych). A piekne krazki marchwiowe, ktore Maklowicz
opiewal jak pamietam w swoim wywodzie, nasz drogi guru jadl wlasnie w
daniu "boeuf aux carottes" (pocieszam sie jednak, ze nie ja, ale wlasnie jego
milosnicy za podroze guru placa).
Ze zdumieniem odkrylam tez ze specjalnie dla niego (sic! nie ma jak mistrz)
wyslano jeden egzemplarz "Larousse Gastronomique" ze Stanow. Chyba nawet dzieci
sie domysla, ze to europejska ksiazka. Tlumaczenia anglezyczne dostepne w
Europie sa. Internet tez istnieje. No, ale z pokora dowiedzialam sie, ze to
specjalnie dla mistrza dzielo z Ameryki przyjechalo, a mistrz zna jegoz autora
osobiscie.
Dorzuce jeszcze krotkie sprostowanie o pieczywie. Rzekomo mali wytworcy w
Europie ruszyli do walki z supermarketami, i pieka chleb jak 100 lat temu. Oni
zawsze tak to robili. Rzecz w tym, ze to klienci wymogli na supermarketach
podniesienie jakosci i coraz mniej jest tam pieczywa nafaszerowanego do bolu
polepszaczami.
Grunt ze mistrz kuchni dobrze sobie z nozem radzi, a program identycznie
skonstruowany mozna od lat ogladac w pewnej TV amerykanskiej. Wszystko to jest
jednak dzielem przypadku, jak wiadomo.
Nie sadze, abym Cie usatysfakcjoowala moim uwagami, drogi N.C, ale nie wymagaj
prosze ode mnie, bym sledzila wyczyny pana M. Zreszta mysle, ze podroze
ksztalca i M. bedzie sie nam pieknie rozwijal. Zycze Ci zatem milosci
odwzajemnionej Twojego guru i wspanialej kuchni na co dzien. Pozdrawiam.

[Gość: N.C.]

Witam Pianissima
> Troche cierpliwosci N.C., prosze. Nie zagladalam na forum dni kilka i juz
> cierpkie uwagi?
Za uwagi przepraszam, myliłam się, w pierś się biję!

> A zatem dowiedzialam sie, ze np. wolowina po burgudzku swoj urok kulinarny
> zawdziecza marchewce, bez ktorej owa boeuf bourguignon bylaby niczym.
Niestety, autorowi tego spostrzezenia pomieszala sie wolowina z marchewka (tez
danie kuchni francuskiej), z owa slynna boeuf bourguignon (do ktorej marchewki
uzyc mozna, ale w ilosciach sladowych). A piekne krazki marchwiowe, ktore
Maklowicz opiewal jak pamietam w swoim wywodzie, nasz drogi guru jadl wlasnie
w daniu "boeuf aux carottes" (pocieszam sie jednak, ze nie ja, ale wlasnie jego
milosnicy za podroze guru placa)

Nie jestem mistrzem kuchni, chociaż ponoć nieźle gotuję. Nie ubiegam się o
miano super smakosza, ani Akademii Kulinarnej nie skończyłam.
Wystukałam więc pracowicie w wyszukiwarce - wołowina po burgundzku, przepisów
mnóstwo, tylko w jednym (przeze mnie otwartym - bo w internecie może być ich
dużo więcej) nie było marchewek.
Przeciętnie wspominają o dodaniu od 2 do 4 a nawet 5 marchewek na porcję dla 4-
6 osób. Czy to dużo, czy mało na gar wołowiny?
Zaleciłam następnie wyszukanie przepisów na "boeuf bourguignon",
w wersji polskiej pojawiły się w przepisach znów marchewki,
w anglojęzycznych 2,3 or 4 carrots.

Francuskojęzycznych stron, najbardziej chyba właściwych, bałam się tknąć,
języka nie znając, ale okazuje się, że i tu carrotes występuje w ilości kilku
sztuk więc i niektórzy Francuzi marchew dodają.

Może to tak jak z polskim bigosem?
Dla jednych nie istnieje bez suszonych śliwek.
Są tacy, dla których bigos bez wina, to nie bigos.
A znam i miłośników dodawania wiśni z konfitur.
Ma być kielbasa, mięso i boczek (ja boczku nie trawię). Grzyby koniecznie.
I kto ma rację, a który bigos jest tym jedynym właściwym?

Podobnie przypomina mi się kulinarna przygoda z tortillą.
Czy ziemniaki pokrojone powinny być w kostkę, paski, czy talarki?
Czy ten, kto pokroi jak na frytki nie ma smaku, czy też może
zwolennik drobnej ziemniaczanej kostki w omlecie nie zna się
na kuchni hiszpańskiej?
Z tego co wiem, to rodowite Hiszpanki, owe seniory i seniority
po dziś dzień uważają, że właśnie ich wersja jest najwłaściwsza.

> Ze zdumieniem odkrylam tez ze specjalnie dla niego (sic! nie ma jak mistrz)
> wyslano jeden egzemplarz "Larousse Gastronomique" ze Stanow. Chyba nawet
dzieci sie domysla, ze to europejska ksiazka. Tlumaczenia anglezyczne dostepne
w Europie sa. Internet tez istnieje. No, ale z pokora dowiedzialam sie, ze to
> specjalnie dla mistrza dzielo z Ameryki przyjechalo, a mistrz zna jegoz
autora osobiscie.

Tu nie potrafię zrozumieć zarzutu? Czy znajomość autora książki świadczy o
ignorancji, czy też p. Makłowicz wykazał się brakiem smaku i gustu prezent
przyjmując, a nawet wspominając o tym przed kamerą?

> Grunt ze mistrz kuchni dobrze sobie z nozem radzi, a program identycznie
> skonstruowany mozna od lat ogladac w pewnej TV amerykanskiej. Wszystko to
jest jednak dzielem przypadku, jak wiadomo.

Nie oglądam programów kulinarnych kuchni amerykańskiej. Oglądam polskie. Nie
jestem krytykiem ani telewizyjnym ani kulinarnym, jednak po prostu podoba mi
się sposób prowadzenie, ciekawe miejsca przygotowywania potraw.
Och widzisz, oszukałabym Cię, Na Travel i Club puszczają różne audycje
kulinarne. Są i przygotowane w studio i w plenerze. Na identyczny się nie
natknęłam. Podobieństwa? Cóż, p. Makłowicz w Górach Skalistych swoich potraw
nie przygotowywał, a czy gotowanie w parowozie w Chabówce jest plagiatem
gotowania w pociągu jadącym gdzieś na Dzikim Zachodzie?
Chyba nie do końca...

> Nie sadze, abym Cie usatysfakcjoowala moim uwagami, drogi N.C, ale nie
wymagaj prosze ode mnie, bym sledzila wyczyny pana M.
Masz rację, nie przekonałaś mnie. Nie napisałaś nic, co przekonałoby mnie o
tym, że na kuchni p. Makłowicz się nie zna. Może jedynie przypomniałaś mi, że
Polacy mają ciekawą cechę. Bardzo często (oczywiście nie wszyscy) starają się
dopatrzyć u innych błędów. Za wszelką cenę lubią wytykać innym błędy i
rzeczywiste i urojone. Szkoda

>Zreszta mysle, ze podroze ksztalca i M. bedzie sie nam pieknie rozwijal. Zycze
Ci zatem milosci odwzajemnionej Twojego guru i wspanialej kuchni na co dzien.

Jak na mój gust i smak, kuchnia p. Makłowicza jest raczej ciężka i tłusta. Ja
wolę potrawy bez smalcu, boczku itd. Bliższa mi ideowo (ojej, jakbym ekonomię
socjalizmu lub zgniłego kapitalizmu cytowała :-)!)
jest lekka kuchnia południa, z oliwą zamiast tłuszczu, najbardziej cypryjska!
Ale nie znaczy to, że ja mam lepszy smak, po prostu INNY

>Pozdrawiam.
Ja też Cię pozdrawiam i jeżeli sobie prypomnisz jakieś inne błędy, daj znać,
jestem ciekawa. A z tym chlebem z supermarketu, to nie zrozumiałam... W czym
tkwi problem?

[Gość: pianissima]

N.C., naprawde zdobylam sie na heroiczny wysilek, by przypomniec sobie choc
niewielkie przyklady (blagalas o konkrety, N.C.) ilustrujace dlaczego tych
programow ogladac nie lubie. Wolowine w oparciu nie o internet, ale o kuchnie
zywa francuska podalam. Wersje sa, wiadomo - co od razu podkreslilam. I tak
ciagnac by moza bylo bez konca.
Procesowac sie z Toba (niczym pewna wiedenska rodzina o to jakim dzemem ma byc
przekladany jeden z najslynniejszych tortow swiata - wygral chyba morelowy?)
nie zamierzam. Nie wiem tylko, czy kuchnia ktora moj ulubieniec przedstawia to
JEGO kuchnia czy tez kuchnia tradycyjna po prostu. Tobie zycze najsmaczniejszej
cypryjskiej, z oliwa i tymiankiem. Pozdrawiam.

[Gość: N.C.]

Witaj Pianissima
Pozdrawiam, życząc samych smakołyków. Z takiej kuchni, jak lubisz

[wolna_galicja]

Przepraszam, że się włączam, ale dyskusja jest śmieszna.

Gość portalu: pianissima napisał(a):

(ciach!)> Procesowac sie z Toba (niczym pewna wiedenska rodzina o to jakim
dzemem ma byc
> przekladany jeden z najslynniejszych tortow swiata - wygral chyba morelowy?)
> nie zamierzam.

Pianissimo - nie dżem, tylko konfitura. Zawsze morelowa. A tort nazywa się
Sachera. Od Hotelu Sachera w Wiedniu.


Nie wiem tylko, czy kuchnia ktora moj ulubieniec przedstawia to
> JEGO kuchnia czy tez kuchnia tradycyjna po prostu. Tobie zycze
najsmaczniejszej
>
> cypryjskiej, z oliwa i tymiankiem. Pozdrawiam.

I tu jest pies pogrzebany. P. Makłowicz sięga do przepisów tradycyjnych - do
kultury kulinarnej różnych narodów, a te, jak wiemy mają różne odmiany
regionalne a wręcz rodzinne. Nie jest on "kuchmistrzem - autorem dań", bo to
inna para kaloszy a popularyzatorem tradycji kulinarnej (w tym najbliższej mi -
austro-wegierskiej) i umiejętności dobrego gotowania (po programie mamy ochotę
wypróbować przepis od razu - najlepiej na niedzielny obiad).
Pokazuje, że gotowanie to zajęcie proste i przyjemne a do tego nie reklamuje,
jak Kuroń, w nachalny sposób produktów ze swoim nazwiskiem.
A dobra kuchnia łagodzi obyczaje!

Pozdrawiam,

[Gość: N.C.]

Fajnie, że zrozumiałaś, o co mi chodzi. Fakt, właśnie poszczególne rodziny mogą
przepis na jedno danie podawać w tak różnej odmiaie, że ktoś postronny
zakwestionować mógłby jego zgodność z tradycją. Zgadzam się!!!
A szczególnie spodobało mi się hasełko - popularyzator.
Pozdrawiam

[Gość: pianissima]

wolna_galicja napisał:

> Przepraszam, że się włączam, ale dyskusja jest śmieszna.

Dziekuje za "lagodzenie obyczajow" (parz nizej)i pelen taktu komentarz na temat
naszej dyskusji, Wolna Galicjo.

>>- nie dżem, tylko konfitura. Zawsze morelowa. A tort nazywa się
>>Sachera. Od Hotelu Sachera w Wiedniu.

Ahaaaa, Sachera... Z Wiednia.... Naprawde, tego nie wiedzialam. Tylko
przyplatala mi sie jakas blizej nieznana historyjka o jakims torcie. I i jego
konfiturze/dzemie (tu wersje jezykowe nie sa zgodne, ale zakladam, ze znasz
niemiecki lepiej niz ja)... Tudziez o procesie o owe slodkosci.

> A dobra kuchnia łagodzi obyczaje!
> Pozdrawiam,

Do pozdrowien sie dolaczam. Z nadzieja na lagodne obyczje.