Do rodziców studentów

[Gość: mama-żaka]

Jakie potrawy, które można długo przechowywć, przygotowujecie swoim
żakom, aby przetrwały studencką biedę :))) Mięsa pieczone, gołąbki,
pierogi różnego rodzaju... Co jeszcze?

[ba_nita]

jest dostęp w akademiku.

[Gość: mama_żaka]

standardowo - kuchenka, mała lodówka w pokoju. Nie bardzo jest
miejsce, żeby coś zamrozić, więc albo słoiki albo krótko trzymać.
Ostatnio zrobiłam galaretę z nóżek do słoika, ale potem
przeczytałam, że trzeba 3 razy pasteryzować (a ja ani ani tylko
zamknęłam):(( Dziecko przeżyło :))

[ba_nita]

Jeśli podasz adres mailowy to doślę Ci mały poradnik dotyczący przechowywania
żywności.

[ejszia]

Proszę na gazetowego. Dziękuję!

[ba_nita]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=77&w=72283052

[e._]

Ja mojego jeszcze w liceum nauczyłam gotować bo nie wiedziałam, czy
wyjedzie na studia czy nie.
Zaczęliśmy od omletów i naleśników, za wszystko był publicznie
niemiłosiernie chwalony ale trzeba przyznać, ze dobrtze mu szło!
Potem rózne "modne" a proste makarony z sosami itp, dalej poszło mu
w sałatki. Zapiekankami i frytkami zainteresował się sam.
W sumie nie gotuje tylko zup.
Spróbuj z Twoim, może też załapie.
Na Twoim miejscu przygotowywałabym pieczeń, którą można i na zimno z
kanapką, i i odgrzewaną, z sosem. Albo w kosteczkę i dusić chwilkę z
warzywami, np. mrożonymi.
Można przygotować furę naleśników (placków naleśnikowych) - kupi
sobie serek do niech do srodka, albo kawałek pasztetu i podgrzeje.
Można zapiekanki te do odgrzewania, np. wołowina w piwie z
ziemniakami, cebulą i marchewką, którą można odgrzewać jak nasz
bigos, ale czy będzie mu się chciało toto dźwigać?
Robiąc pasztet można upiec małe kuleczki z tego samego mięsa, też
będą do sosów.

[panistrusia]

Przede wszystkim należy dziecko nauczyć samodzielnego dbania o swój żołądek a co
się z tym wiąże: zdrowie całego organizmu.
Studia to już etap dorosłego życia. Mama może jeszcze rozpieszczać, przygotować
coś, czego dziecko nie potrafi zrobić, albo coś, co jest pracochłonne. Ale chyba
sobie nie wyobrażasz, że nadal będziesz karmić dorosłe dziecko?

Ja przez całe studia sobie sama gotowałam. Nauczyłam się robić potrawy, które
mogę jeść 2 dni, albo zamrozić. Zawsze miałam(i nadal mam) coś na czarną
godzinę: gdyby mi się nie chciało sterczeć w kuchni, coś wypadło.

Ale byli i tacy co cały miesiąc jechali na bigosie i odsmażanych krokietach. Był
też kolega, który zimą przywoził sobie zupy w pięciolitrowych baniakach po
wodzie i trzymał je na balkonie. Co oni będą jeść, gdy mamy zabraknie?

[Gość: mama_żaka]

Syn naprawdę dobrze radzi sobie w kuchni, gdy tylko znajdzie wolną
chwilę na gotowanie, a przygotowywanie gotowców (tak jak większość
matek, ktore znam)jest dla mnie po prostu przyjemnością i
utrzymywaniem bliskości. Ot, po prostu zwykła matczyna miłość, no i
radość, gdy dostję smsa, że smakuje :))))

[sobolia]

Z tych własnie powodów, jak mama żaka - też przygotowywałam mojej
córce wałówkę - i tak jak ja kiedyś - ona tez wracała z domu z torbą
wyładowana jedzeniem.
Ja wspominam do dziś troskę mojej mamy z tkliwością - ona tez
będzie. Aha - nie sprawiło to, że jestem mniej samodzielna. Co
wiecej - koleżanki i koledzy córki do dziś wspominaja moje naleśniki
se szpinakiem.
Oprócz juz wymienionych przygotowywałam: sosy do makaronów, fasolkę
po bretońsku czy domowy smalec.
Pozdrawiam mamę żaka i inne studenckie mamy.

[Gość: majala]

Przez prawie dziewięć lat przygotowywałam dla dwójki moich dzieci różne potrawy:
kotlety, sznycle, mięsa w sosie i pieczone do jedzenia na zimno, hurtowe ilości
pierogów (ruskie, z mięsem, z kapustą), krokiety.
Robiłam różne sałatki, piekłam ciasto. Dawałam trwałe wędliny a nawet umyte i
obrane rzodkiewki i młodą cebulkę. Syn i córka studiowali w różnych
miastach,jedno zaczęło cztery lata po drugim. Przyjeżdżali raz w miesiącu.
Robiłam to bo tak jak mamie żaka sprawiało mi to przyjemność a i oni chcieli
mieć coś domowego mimo, że było to odgrzewane, odsmażane. Miło było dostać potem
smsa z życzeniami "dla Mamy, która piecze najlepszy placek czekoladowy (lub robi
wafla, w zależności od sytuacji) na świecie.
To, że brali tyle rzeczy z domu nie znaczy że sami nic nie przygotowywali do
jedzenia. Teraz każde z nich jest poza domem i sami gospodarzą, widać czegoś sie
nauczyli. A syn czasem zaskakuje mnie telefonami, że robi jakieś danie i to nie
proste ale całkiem wymyślne, którego ja np nigdy nie robiłam. Od czego chęci,
przepisy i zmuszająca do działania sytuacja. Teraz gdy przyjeżdżają do domu nie
biorą z sobą kotletów, mięs ale sałatkę, pierogi i coś słodkiego często. Jeśli
czasem nie chcą czuję sie zawiedziona, to naprawdę przyjemność, spróbujcie mamy.
Oni i tak się nauczą gotować jak będą zmuszeni, chyba że po studiach wrócą do
mamusi.

[ju.bi]

oczywiście kazda para mama-dzieciak wybierze własne rozwiązanie, ale
moi 3 studenci gotuja sobie sami - z domu zabierają jedzenie tylko
po duzych rodzinnych imprezach, ewentualnie w sobote czy w niedziele
gotuję wiecej i to co zostanie zabierają - a więc najwyzej jedzenie
na dwa dni

przyznam, ze troche mnie dziwi przygotowywanie jedzenia dorosłym
ludziom, to juz nie czasy gdy nie mozna było niczego w sklepie
dostać lub nalezało odstac swoje w kolejkach - w takiej sytuacji
może i miało sens zaopatrywanie latorośli, chociaz mne tak nie
rozpieszczano, mojego meza tez nie

jeśli już, to sadzę że dobrym rozwiązaniem jest sloik dobrego
domowego smalcu, zapasteryzowane mięsko które mozna zjeśc zarówno na
zimno jak i w róznych formach na gorąco,nalesniki to akurat
wolałabym swieże niz odsmazane, poza tym to niezła zabawa smazyc je
w akademikowej kuchni
jesli dzieciak lubi to na przykład ciecierzyca w sosie pomidorowym z
mięsem, zapateryzowana w sloiki potrawka z kurczaka...no, własciwie
to wszystko mozna...

[Gość: też mama-żaka]

cieszę się że jest nas więcej mam żaków, też tak robię mimo,że syn
potrafi sobie wiele potraw sam przygotować,a też wyręczyć mnie w
kuchni jak jest w domu, a na "export" zawsze szykuję wałówkę, cieszę
sie że jak wraca po zajęciachdo siebie to wyciąga z lodówki jakieś
mięcho odgrzewa i wcina. To pachnie domem, utzymuje więź. Ja mam
dużo radości jak dzwoni lub śle sms: rosół pycha ale mielonych już
mi nie dawaj. Moje exportowe menu to gółownie mięso: klka kotletów
schabowych lub z kurczaka, udka kurczka, pieczeń wołowa w plastrach,
czasem fasolka po bretońsku, nięmiertelny rosól (ukochany) w słoiku,
kabanosy, też dorzucam umyte rzodkiewi, pomidory i orzechy laskowe
lub włoskie (na rozum), żółty ser w plastrach, salami, mój żak
ciasta nie lubi, więc to mi odpada

[gabi_10]

hmmm.moje dziecko na studia pójdzie za jakieś 18 lat:-) ale jeszcze
niedawno ja woziłam z domu wałówkę-a gotować nauczyłąm sie zupełnie
niedawno-dopieropo ślubie:-) ale do rzeczy:-) często dostawaąłm
potrawkę z kurczaka-zapasteryzowana w lodówce można troche
potrzymać:-) Tylko gotowałam ryz do tego i gortowe. Gulasz i bigos
tez czesto były w menu-ale potrawka to zyłam praktycznie całe
studia:-)

[em_es]

przyznam, że rozbawiły mnie w tym wątku komentarze, że po co niańczyć dorosłe
dziecko, niech sobie samo radzi
oczywiście, dobrze żeby umiało sobie poradzić - i zapewne większość to potrafi,
a jak nie to istnieją stołówki, ale nie widzę kompletnie nic złego w tym, że
mama czasem takiego żaka wspomoże jedzeniem, szczególnie jeśli to dla niej nie
kłopot, a nierzadko przyjemność, jak same tu mówią
na wielu kierunkach zwyczajnie jest tak dużo pracy, że studentowi brakuje czasu
na gotowanie, a nierzadko tez sensownej kuchni w akademiku - dla takich mamine
zapasy to skarb istny :)
i spokojna głowa, że taki żak, nauczony dobrą domową kuchnią, jak tylko znajdzie
czas, to sam będzie gotował, nie ma szans, że zadowoli się byle zupą z torebki ;)

moja mamuś dawała mi różne pasteryzowane w słoikach potrawy (praktycznie
wszystko, co dało się pasteryzować), plus coś do szybkiego zjedzenia, zwykle
było to coś z niedzielnego obiadu albo specjalnie zrobione pierogi, oraz owoce i
warzywa, mrożonek nie bo zamrażalnika nie posiadałam
na trzecim czy czwartym roku, kiedy mniej było już zajęć wymagających obecności,
a więcej pracy własnej, zaczęłam sama gotować (podobnie moi znajomi), bynajmniej
troska mamusi nie zapewniła mi dwóch lewych rąk w kuchni, co radośnie zakładają
wszyscy krytykujący mamy żaków ;)

[Gość: mangax - studentka]

Ja jestem po drugiej stronie "muru", tzn. studiuję i muszę przyznać, że naprawdę
miło jest czasami poczuć domowy smak (zwłaszcza jak do domu daleko i mało kiedy
można przyjechać), nawet w odsmażanych mrożonkach, które już nie smakują tak jak
świeżyzna.
Gdy byłam na pierwszym roku chętnie z dobrodziejstwa rodziców korzystałam i
woziłam dużo różności (mielone, kotlety, pieczeń, pierogi ...) - to co stanowiło
"bazę" obiadu, a resztę sobie już sama dokładałam.
Teraz, na drugim roku, jest już nieco inaczej - z domu wolę sobie zabrać, coś
czego tutaj nie dostanę, np. kiełbasę (taką prawdziwą, ze wsi ;P), jakąś
wędlinę, wiejskie jajka, no i nieśmiertelne pierogi - resztę mogę przygotować
sama. Polubiłam gotowanie. Zaczęłam od łatwych i niezbyt wyszukanych przepisów,
ale wiem, że z czasem mogę przygotowywać coraz bardziej skomplikowane potrawy :))
W zasadzie teraz muszę już prosić Mamę, żeby za dużo mi nie przygotowywała, bo
ona się zamęczy przygotowując, ja się umorduję dźwigając, a tak naprawdę z głodu
tu nie umiera (to jest w ogóle jakiś dziwny obraz rodziców, że jak się wraca do
domu to trzeba dużo jeść - tak jakby na studiach nas głodzili ;)) i chłopak z
którym mieszkam, też nie narzeka (wręcz przeciwnie ... chwali ;)))

AAaa...tak bardziej do tematu, hitem ostatniego miesiąca u nas jest pizza (i
pewnie długo jeszcze będzie), tzn. ciasto zrobić jest banalnie prosto, na
wierzch można dać co akurat w lodówce i pyszne jedzenie za niewielką kasę (za
10, max 15zł jest pizza, którą 2 osoby sie najedzą do bólu i jeszcze zostanie :)

Pozdrawiam
i jeszcze chciałabym całemu forum podziękować, bo ... ekhem, muszę przyznać, że
większość przepisów mam stąd i z galerii potraw :))

[ewa9717]

Studiowałam dawno temu i daleko od domu, więc woziłam wałówę tylko
dwa razy w roku, ale miło wspominam domowe paczki ze wspomaganiem i
wałówkę, którą przywoziła z domu bliżej mieszkająca współspaczka.
Troska mamuś wcale nas nie pozbawiła samodzielności, umiemy gotować
itp. A dziś Z CHĘCIĄ przygotowujemy młodym jedzonko na wywóz.
Repertuar już właściwie wyżej został wymieniony.

[Gość: mama_żaka]

Przede wszystkim - wielkie dzięki ba_nicie za poradnik - kopalnię
wiedzy! Kwestia pomagania dorosłym dzieciom faktycznie zależy od
podejścia do wychowania. Ja chciałabym utrzymywać bliską więź z
dzićmi całe życie, a przecież wspólne jedzonko zbliża... :))) W
końcu nawet w modzie jest przygotowywanie posiłków razem z
przyjaciółmi. Dziękuję za wszystkie sugestie!

fajnie, że mamy wciąż pomagając dzieciom - student

[amused.to.death]

bo to nie chodzi wcale o to, że czegoś w sklepie nei można kupić, czy ktoś nie umie gotować.

My jeszcze po latach wspominamy czasami na spotkaniach co to się kiedyś na studiach przywoziło z domu.
Pamiętam jak sie kiedyś zdziwiłam, jak mi 'przypomniano', że moja mama takie dobre ciasta orzechowe robiła:)))
Ja z kolei pamiętam gołąbki w sosie pomidorowym koleżanki (u mnie w domu zawsze się bez sosu robiło).
To były ciekawe czasy - zwłaszcza jak się mieszkało z ludzmi, którzy chcieli się podzielić:)))

[Gość: majala]

Masz racje, to się wspomina po latach. U mnie w domu nie jadało sie krokietów,
ale koleżanki mojej córki przywoziły z domu i jej bardzo smakowały, więc gdy
córka zjawiała się na weekend produkowałam krokiety w ilościach hurtowych.
Zabierała je z sobą i jadły wszystkie.
A placek, zwłaszcza gdy wracała ze znajomymi samochodem, bywało nie docierał do
Krakowa a zjadano go po drodze.
Sama pamiętam z okresu moich studiów (mieszkałam w mieście w którym studiowałam)
pyszne pączki, które dostawała od mamy moja koleżanka. Mama podawała jej paczkę
przez kierowcę autobusu, więc dzień wcześniej o niej wiedziała i na zajęciach
zapowiadała: jutro będą pączki. Wpadaliśmy do niej do akademika i przepyszne
pączki znikały w mig, a było ich co niemiara. Tak było i z poziomkami z
rodzinnego ogrodu, ona miała poziomki, my przynosiliśmy do akademika lody i
uczta gotowa. To było tak dawno, ponad trzydzieści pięć lat temu a cały czas sie
to pamięta. Ech czasy studenckie......