tom waits

[Gość: musiaja]

Musze kupic plyte osobie ktora kiepsko znam. Wiem tylko ze bardzo lubi Toma
Waitsa. Jak myslicie, jaka plyte kupic osobie, ktora lubi taki rodzaj muzyki?
(wszystkie plyty waitsa juz ma, wiec to odpada) Pomozcie, prosze...

[braineater]

Devendra Banhard - Rejoicing the hands albo Nino Rojo
Joanna Newsom - Milk Eyed-Mender
Cocorosie - Noah's Ark
albo coś z klasyków
Beck - Paper Tiger lub Odelay
Nick Cave - September Songs

lub nieco inaczej ale z wieloma punktami stycznymi - cokolwiek w wykonaniu The
Tiger Lillies
Chyba, że kiepsko znana osoba lubi Waits'a jedynie ze wzgledu na depresyjne
klimaty, to tego, Cohen Leonard

Pozdrowienia

[Gość: scribs]

braineater napisał:

> Beck - Paper Tiger lub Odelay

nie chcę sie czepiać, ale to bie chyba chodziło o płytę Beck'a "Sea Change" na
której jest właśnie utwór Paper Tiger.
Można też "Mutations" która troszkę przypomina "Sea Change".
Myślę, że mogłoby się spodobać Morphine, o ile też ta osoba nie ma wszytskich
już płyt, a duże prawdopodobieństwo jest, że ma przynajmniej jedną.

[braineater]

Słusznie - ale dla mnie już sie tak ustawiło że jest to ta płyta, na której
jest Paper tiger

Pozdrowienia
P.S - Jak Morphine to może Morphine na nowo, z smutna laską na wokalu i reszta
oryginalnego składu, czyli Twinemen

[cptniamo]

braineater napisał:

> Słusznie - ale dla mnie już sie tak ustawiło że jest to ta płyta, na której
> jest Paper tiger

Hmm, ale jak ma się Beck do Waitsa? Chyba tylko poziom fajności jest podobny...

> Pozdrowienia
> P.S - Jak Morphine to może Morphine na nowo, z smutna laską na wokalu i reszta
> oryginalnego składu, czyli Twinemen

Cholera, pierwsze słyszę o takim (po)tworze - i mam nadzieję, że nie usłyszę
samej muzy... To nie lepiej już sprezentować gościowi Tindersticks albo
Tarwater? Tarwater co prawda elektroniczne, ale wokal stylowy nadrabia za
niewaitsowskie instrumentarium... Przynajmniej jeśli chodzi o płyty "Silur" i
"11/6 cośtam cośtam...

[braineater]

Jak się ma Beck do Waitsa - podobna wrażliwośc po prostu, duży talent do
opowiadania dziwnych historii oraz brak zachamowań w eksperymentowaniu z
instrumentarium
Natomiast co do Twinemen, błagam, nie uprzedzaj się bez wysłuchania ich jedynej
płyty, bo w sumie tez miałem takie podejście, ale jeśli jestes sobie w stanie
wyobrazić Morphine w totalnej depresji, zapodającej dołerskie klimaty przy
których Joy Division to wesołe popowe pioseneczki na upalne lato w radiu Zet,
to naprawdę siegniej, bo warto.

Pozdrowienia

Twinemen

[cptniamo]

Skoro tak mówisz, to postaram się dotrzeć do tego Twinemen. Dzięki za info, w
ogóle nie wiedziałam, że taki zespół istnieje!
Pozdro!

[Gość: henry's_dream]

braineater napisał:

> Nick Cave - September Songs

Nie ma takiej płyty Cave'a. Istnieje album o takim tytule, ale jest to zbiór pieśni Kurta Weilla wykonywanych przez bardzo różnych artystów. Nick Cave pojawia się tam, faktycznie, lecz tylko w jednym utworze - "Mack The Knife".

Niemniej jednak miłośnikowi Waitsa z czystym sumieniem polecam albumy Cave'a.

[cptniamo]

Tak, ja też myślę, że Tiger Lillies...
www.multikulti.com/go/_search/index.php?sess_id=15b2244c96f1240ca14fd2884da0716a&query_words=tiger+lillies
To najbliższe skojarzenie.

Jeśli o "depresyjne" (a więc odleglejsze) skojarzenia chodzi, to może Morphine?

[Gość: scribs]

cholera, wyprzedziłaś mnie z tym Morphine,

[cptniamo]

Nie demonizuj, skojarzenie jest oczywiste. A nawet dwa oczywiste. Albo
melancholia (MOrphine) albo groteska (Tiger Lillies).
Tylko nie wiemy, którego Waitsa woli przyszły obdarowany - wczesnego czy późnego.

[Gość: LL]

Vic Chesnutt - Ghetto Bells.

[grimsrund]

... i wszystko wcześniejsze też.

Swoją drogą jestem w ciężkim szoku, że ktoś w ogóle tu o tym panu słyszał

[Gość: musiaja]

musze powiedziec ze jestem w szoku Nie spodziewalam sie tak szybkiej
odpowiedzi, nie wspominajac nawet o az tylu Dziekuje wam bardzo bardzo i
oczywiscie czekam na jeszcze jakies propozycje
Pozdrawiam

[Gość: musiaja]

A jesli chodzi o tego czlowieczka, to faktycznie to taki typ melancholijnego,
zadumanego artysty o sklonnosciach lekko depresyjnych Wiec moze faktycznie
to te depresyjne klimaty go w waitsie pociagaja...

[cptniamo]

Gość portalu: musiaja napisał(a):

> A jesli chodzi o tego czlowieczka, to faktycznie to taki typ melancholijnego,
> zadumanego artysty o sklonnosciach lekko depresyjnych Wiec moze faktycznie
> to te depresyjne klimaty go w waitsie pociagaja...

Hmm... to anuluję Tiger Lillies (cyba że to fajny człowiek, warty takiej muzy),
zostawiam Morphine, dodaję Świetliki. No i na bank płyty Marca Ribota, bo to
przecież stały gitarzysta Waitsa; skoro gość za Waitsem przepada, to na pewno
musiał polubić charakterystyczne brzmienie gitary Ribota. Ribot z Cubanos
Postizos jest fajny, choć może "za wesoły" (btw, pamiętak toś ten skecz kabaretu
Potem?)... i Ribot jest drogi...

[Gość: musiaja]

Mam nowe wiesci z frontu Dowiedzialam sie ze koles lubi Monty Pythona (czyli
jednak groteska!), ksiazki Conrada i Coetzeego (nie wiem czy to moze byc w
jakis sposob pomocne), a no i kocha filmy Jarmusha. To jest bardzo ciekawa
postac- mysle ze Waitsa lubi i za klimaty depresyjne, iza czarny humor i za
groteske, za to ze tak ladnie to wszystko sie laczy w jedna calosc... Nie mam
pojecia czy woli Waitsa wczesnego czy poznego. wiem tylko ze byl zachwycony
ostatnia plyta real gone. Moze w jakis sposob pomocne moze byc to ze ma 19 lat.
Jejku, daliscie mi tyle pomyslow ze jestem w kropce..- nie wiem co wybrac

[cptniamo]

Hmm,
to może jeszcze dorzucę muzykę z Jarmuscha: "Stranger Than Paradise+Resurrection
of Albert Ayler" Johna Luriego, "Down By Low"...? No i "Dead Man" Lou Reeda!

Spokojnie, nie martw się. Jedna połowa podanych płyt jest trudno dostępna (jak
np. wszystkie - oprócz Morphine - podane przeze mnie, podejrzewam że nie w
każdym Empiku kupiłabyś...), a drugą połowę gość może mieć. Choćby taki Cave.
Niby będzie ok, ale przecież nie wiesz, czy gość nie ma akurat tej płyty, którą
chcesz mu kupić... A że jakąś ma, to dość prawdopodobne. (W końcu każdy z nas ma
swojego kejwa)

[braineater]

A se przyjemności nie odmówię: "Dead Man" - Neil Young, nie Lou Reed

Pozdrowienia

[cptniamo]

braineater napisał:

> A se przyjemności nie odmówię: "Dead Man" - Neil Young, nie Lou Reed
>
> Pozdrowienia


Pochrzaniło mi się... przyznam się, że to jeden z tych obciachów, ich nazwiska
mi się notorycznie mylą... tak jak Herzog z Hitchcockiem

[Gość: lotokot]

Może The Pogues - klimaty irlandzko-folkowo-rockowe. Tom Waits bardzo sobie
chwali ten zespół i vice versa.

[tiresias]

ja kupiłem film Jarmuscha "Coffee and Cigarettes" gdzie nawet występuje Tom
Waits (jako Tom Waits w świetnej scenie z Iggy Popem). nastepnie kupiłem
soundtrack do tego filmu, gdzie nawet jest jeden utwór Toma Waitsa a poza tym
sporo doskonałych kawałków (lata 60 i 70) w klimatach zbliżonych. Tak że i
Jarmusch i Waits do kupy, polecam.

DRESDEN DOLLS

[Gość: Michał]

Gorąca polecam dResden Dolls. Podobnie jak waits niby piosenki o bardzo
smutnych sprawach azle zaparawione humorem (często czarnym), neisamowity glos
wokalistki), świetne teksty. Pozdrawiam i niezależnie co wybierzezsz ,daj znac
jak poszło

[spokojni1]

Nikt jeszcze nie wspomniał o Captain'ie Beefheart'cie, pod którego wpływem, o
ile wiem, stary Waits przeistoczył się w nowego Waitsa.
Polecam np. LP Mirror Man. Znakomita dawka groteski i transu. Ktoś kto kocha
Waitsa na pewno polubi Beefhearta.
Z rzeczy już wymienionych na pewno najbardziej w klimacie jest Morphine.

[cptniamo]

A nie lepiej "Trout Mask Replica" ( czy "Trout Masc..."?) Beefhearta?

[spokojni1]

Może i lepiej, ale tak bardziej dla początkujących to Mirror Man chyba.

A z innej beczki - z Waitsem współpracował też Les Claypool - basista, lider
Primusa (i to zdaje się na ostatniej płycie Waitsa), miłośnikom groteski można
polecić więc także którąś z płyt Primusa - ja za najlepsze uważam: Frizzle Fry,
Tales From The Punchbowl i Sailing The Seas Of Cheese.

PJ Harvey

[Gość: scribs]

jeśli już był Nick Cave i Beck
to można też i PJ Harvey, połączenie bluesa, rocka, folku i to wszysko w stylu
"noir"
tylko wydaje mi się, że bardziej płyty "To Bring you My Love" i "Is This Desire".

Z drugiej strony Portishead - nastroje też depresyjne...

Edith Piaf

[Gość: scribs]

a to dlatego, że muzyka Toma Waitsa chwilami przypomina mi trochę klimatem,
atmosferą kabarety i tzw. chanson'y. Tyle, że jest to bardziej kabaret i pieśni
z koszmaru, takie niesamowite, groteskowe, pokraczne...

[Gość: anita]

ja też lubię Toma Waitsa i większość wykonawców wymienionych powyżej (może
oprócz Tindersticks, nie lubię takich "drżących" wokali). Co do Edith Piaf -
moim zdaniem jak najbardziej mieści się w w/w klimatach.
I jeszcze ze swej strony dodałabym belgijski dEUS - zwłaszcza płyty "Worst case
scenario" oraz "In a bar under the sea" i może jeszcze - z takich bardziej
depresyjnych - zespół Eels z płytą "Beautiful Freak". Pozdrawiam.

[Gość: ton2]

Dodalbym jeszcze Tindersticks i The National do tej listy.