Gość: yazda
IP: *.pila.cvx.ppp.tpnet.pl
13.10.02, 23:06
Moi drodzy!
zadalem sobie troche trudu i poszukalem (za posrednictwem wyszukiwarek) w
sieci informacji o interesujacych nas osobach (K,Z,R,L)
Co sie okazalo:
Wyobrazcie sobie, ze Pan Heniu Szopinski ma wlasna strone w encyklopedii!!!
gazeta>poznan>ABC ludzie
W tym samym serwisie ani sladu nazwisk: Kanurska, Zawadzka, Ruta czy
leszczynski
To chyba mowi samo za siebie!!!!
Oto co znalazlem:
bożena zawadzka - serwis: /poznan/ - nie znaleziono tekstów
anna kanurska - serwis: /poznan/ - nie znaleziono tekstów
andrzej ruta - serwis: /poznan/ - nie znaleziono tekstów
mariusz leszczyński serwis: /poznan/ - nie znaleziono tekstów
Tekst z encyklopedii ponizej! Milej lektury!
SZOPIŃSKI, HENRYK (1)
JOLANTA BRÓZDA, DARIUSZ KUBICKI 11-01-2001
Muzyk biesiadny i bluesowy, menedżer i kipiący pomysłami organizator "Blues
Expressu" w Zakrzewie.
To głównie dzięki niemu Zakrzewo koło Złotowa - jego rodzinna wieś - od 1992
r. zamienia się w stolicę bluesa. Muzyka w jego życiu była od zawsze - ojciec
i trzech jego starszych braci tworzyli rodzinną kapelę. - Klimaty biesiadne
czuję najlepiej i nie wstydzę się tego. Jestem wychowany na "Szła dzieweczka
do laseczka" - przyznaje. Weselne występy to dla niego kopalnia anegdot,
które potem z gawędziarskim zacięciem opowiada przyjaciołom. Kiedyś na
przykład dwóch muzyków zaprosiło go do wspólnego grania na weselu. Zapytał
ich, czy spisali umowę z gospodarzami. Pokazali mu kartkę wydartą z
zeszytu. "Umowa na wesele w trzech osobach: dwóch Iksińskich i jednego
Szopińskiego"- przeczytał nagłówek, dusząc się ze śmiechu.
Po raz pierwszy zagrał na weselu, gdy był w siódmej klasie szkoły
podstawowej. - Obniżono mi za to sprawowanie, bo do czego to podobne, żeby
nieletni grał całą noc tam, gdzie trunki się leją - opowiada. Uczniem był
niesfornym. Kilka razy zmieniał szkoły. - Napędził trochę zmartwień rodzicom.
Muzyka zawsze u niego wygrywała ze szkołą - przyznaje jego brat Kazimierz. W
szkole muzycznej najpierw był akordeon, potem gitara, a w szkole średniej w
Pile - klarnet. - Był bardzo niesystematyczny, ale muzykalny. To mój jedyny
uczeń, który na publicznych występach grał o wiele lepiej niż na lekcji.
Zazwyczaj bywa odwrotnie - wspomina Mieczysław Klimczak, klarnecista,
nauczyciel Henryka. Szopiński przyznaje się do muzycznych kompleksów. -
Marzyłem o graniu jazzu, ale nie dał mi Pan Bóg tyle talentów, ile moim
synom - Bartkowi i Szymkowi - zwierza się. Jego zacięcie organizatorskie
szybko dostrzegły władze Zakrzewa. Został dyrektorem Domu Polskiego (domu
kultury) w Zakrzewie. Był rok 1981, Henryk miał... 18 lat i był bodaj
najmłodszym dyrektorem w Polsce. Wytrzymał półtora roku. - Nie byłem
wystarczająco odporny. Musiałem załatwiać poważne sprawy, np. ze znajomymi
moich rodziców. Nie cierpiałem spraw papierkowych. Więcej myślałem o moim
zespole rockowym. Jego funkcję przejęła żona Barbara, instruktorka
teatralna. - Niektórzy żartują, że to ja wygryzłam Henia ze stanowiska -
śmieje się pani Barbara, która towarzyszy mężowi we wszystkich bluesowych
przedsięwzięciach. Oboje zresztą pracują w Domu Polskim do dziś.
Na bluesa zachorował za sprawą Tadeusza Boguckiego, wokalisty i basisty, oraz
Andrzeja Brzeskiego - puzonisty. - Tadeusz ujął mnie spokojnym,
zdystansowanym spojrzeniem na świat. Jakoś to powiązało mi się z bluesem -
wspomina Szopiński. Potem już poszło szybko. W 1989 r. założył zespół
Bluesdorf Orchestra, potem współorganizował koncert Blues Nocą w 1992 r. w
Zakrzewie. Marzył jednak o dużym festiwalu, o tym, żeby fanów bluesa
przywiózł specjalny pociąg. - Blues to muzyka jednostajna tak jak stukot kół
pociągu, muzyka drogi, muzyka Dzikiego Zachodu - tłumaczy. I udało mu się. -
To dzięki temu, że był bardzo konsekwentny. Kiedy wraz z Mariuszem
Szalbierzem, animatorem ruchu bluesowego, poprosił mnie w 1993 roku o pomoc w
zorganizowaniu festiwalu, nie było gładkich słówek, od których zwykle
zaczynali rozmowę różni naciągacze, ale od razu rzeczowy plan: pociąg, duży
koncert. Uwierzyłem im - wspomina Sławomir Wierzcholski, lider Nocnej Zmiany
Bluesa. W czasie festiwali robi niemal wszystko - od grania do przypalania
papierosa gościom i sprzątania śmieci po koncercie. - Nigdy nie daje do
zrozumienia, że jest szefem - opowiada Kirył Szewado, muzyk z Mińska. Na
Blues Expressie nie kończą się jednak jego pomysły. Od lat gra w kapeli
podwórkowej Rypcium Pypcium, w zespołach Blues Flowers i Dzień Kobiet. Kilka
razy w roku organizuje w Domu Polskim biesiady dla mieszkańców wsi. - Nawet
domowe uroczystości u Szopińskich nie są zwyczajne. Goście dostają śpiewniki,
kostiumy i śpiewamy - mówi Bożena Kamprowska, nauczycielka szkoły muzycznej
ze Złotowa.
SZOPIŃSKI, HENRYK (2)
Lubi być duszą towarzystwa. - Wpada nagle, prawie zawsze spóźniony i z rękawa
sypie opowieściami - przyznaje Paweł Kuśnierek, perkusista z zespołu Blues
Flowers. Jest wiecznie zalatany. - Mógłby mieć trochę więcej czasu dla
rodziny - twierdzi żona. Kilka lat temu zaangażował się w karierę muzyczną
swoich synów grających w zespole LO 27. Zetknął się na poważnie z show-
businessem. Niektórzy mają mu to za złe. - Heniu poszedł w komercję. Trochę
zapomniał o starych znajomych, poodcinał się od ludzi - żali się jeden z
bluesmanów. Jest radnym powiatu złotowskiego (AWS). Kilka razy startował do
wyborów w gminie, ale bez powodzenia. Najmniej głosów dostawał w Zakrzewie. -
Może to z zazdrości. W końcu powiodło mi się - próbuje wyjaśniać. Nie ma
wielkich marzeń. Wybudował dom, dla relaksu lubi popracować w ogrodzie.
Jeździ amerykańskim luksusowym vanem. - Już jestem szczęśliwy. Dokuczają mi
tylko wrzody na żołądku, a poza tym wszystko mi się w życiu udało. Nie wypada
mi narzekać.
