Pierwszy samochód - po dłuuuugiej przerwie ;)

[yaga7]

W końcu dołączę do zmotoryzowanych :D
Prawko zrobiłam 12 lat temu, samochód nigdy nie był mi / nam potrzebny, ale do
pewnych rzeczy człowiek dojrzewa, my też ;)

Na jazdy doszkalające się już umówiłam, bo teraz to nawet nie wiem, jak się
samochód włącza ;)

Czy macie jakieś rady dla świeżo upieczonego po raz drugi kierowcy? :D
Czy w ogóle któraś miała taką przerwę w jeżdżeniu?
Ponoć tego się nie zapomina, ale kto to tam wie... ;)

[zooba]

Jazdy przypominające - świetny pomysł.

Ja po kupnie samochodu i po przerwie od zrobienia prawka (a nie miałam nigdy
samochodu do pojeżdżenia) przetrenowałam sobie trasę do pracy w weekend.
Przyznam się, że obmyśliłam trasę z jak najmniejszą liczbą lewoskrętów (i żebym
nie była czasem na podporządkowanej, gdzie nie ma sygnalizacji...), pojechałam
w niedzielę, a potem siup do pracy.
Szczęśliwie była wtedy straszna zima i ferie i dużo samochodów nie wyjeżdżało na
ulice, więc dałam radę.

Polecam ten sposób - przetrenować standardowe trasy, żeby na spokojnie się
zorientować.
Trzymam kciuki :-)

[yaga7]

Ja właśnie nie będę mieć żadnych standardowych tras - pracuję w domu i się
nigdzie nie ruszam.
Samochód kupujemy, bo chcemy jednak tyłki ruszyć i w weekendy jeździć za miasto.
No i pewnie na zakupy będziemy jeździć, więc standardowe trasy będą dom - zakupy :D

A co do skrętów w lewo, to doskonale rozumiem, też mam schizy w tym kierunku ;)

Dzięki za kciuki!

[madzi1]

>
> A co do skrętów w lewo, to doskonale rozumiem, też mam schizy w tym
kierunku ;)
>

Pocieszę was, to mija z czasem :) Prawko zrobiłam rok temu i od tamtej
pory jeżdżę samochodem. Ostatnio złapałam się na tym, że już nie myślę,
jakby tu pojechać, żeby nie skręcać w lewo ;)

[zooba]

Jeszcze jedno mi się przypomniało - ważne jest trzymanie bezpiecznej odległości
za samochodem jadącym przede mną, nie tylko w czasie jazdy ale też stojąc na
światłach - odległość musi być wystarczająca do wyminięcia samochodu, gdyby się
nagle zepsuł. Ostatnio TŻ podjechał za blisko i niepotrzebnie się wkurzaliśmy
nie mogąc jechać bo się maszyna rozkraczyła.

[maith]

yaga7 napisała:
> A co do skrętów w lewo, to doskonale rozumiem, też mam schizy w tym kierunku ;)

Ja zwalczyłam ten problem jeszcze przed zrobieniem prawka.
Po prostu w pewnym momencie zorientowałam się, że mój instruktor na jazdach po mieście każe mi jeżdzić cały czas na prostych trasach, a to jest łatwe.
Dlatego powiedziałam wprost, że mam problem ze skrętami w lewo i dlatego będziemy jeżdzić po takim odwróconym kwadracie (znalazłam sobie nawet miejsce).
Na początku szło tragicznie, ale każde następne "kółko" było lepsze.
Na końcu problem zniknął zupełnie.

Dlatego właśnie - płacąc za lekcje doszkalające ustal najpierw, z czym masz problem. Na pierwszej możesz w ogóle pojeździć, żeby się oswoić, ale potem zacznij już ćwiczyć realne problemy :)

I bardzo ważne - nie płać za zestaw lekcji nieznanemu instruktorowi. I od razu to zaznacz, że szukasz naprawdę dobrego instruktora, dlatego nie zdecydujesz się na żadne zestawy łączone w ciemno.
Najpierw sprawdź instruktora. Dobry to taki, przy którym widzisz, jak się uczysz i po każdej lekcji jest lepiej. Ostatnio coraz więcej jest też instruktorek - kobiet i podobno wielu osobom z nimi uczy się o wiele lepiej. Spróbuj i tego :)

[yaga7]

Dzięki za rady, moze komuś się przydadzą, bo mnie już nie :)

Ja mam jeden problem - brak doświadczenia. A na to rada jest jedna - praktyka, praktyka i jeszcze raz praktyka ;)
Aha, no i mam drugi problem - STRES. Ale na to też rada jest jedna - tak, jak wyżej.

[satia2004]

yaga7 napisała:
> W końcu dołączę do zmotoryzowanych :D
> Prawko zrobiłam 12 lat temu, samochód nigdy nie był mi / nam potrzebny, ale do
> pewnych rzeczy człowiek dojrzewa, my też ;)

Byłam w dokładnie takiej sytuacji w zeszłym roku. Na prawku rok wydania '99 a ja
od tamtego czasu nawet okazjonalnie nie jeździłam :/

Moje rady to:
1. DUUUUUUŻO jeździć. Inaczej się nie da. Najlepiej znaleźć sobie do tych jazd
cierpliwego towarzysza - u mnie świetnie sprawdził się TŻ ;) Wszystkich
maruderów, krytykantów i 'wiedzących najlepiej' zostawiamy na chodniku
2. Przestać się przejmować. Na początku będziesz jeździła wolno i ostrożnie
narażając się na trąbienie, wymachiwanie rękami etc. Jesteś jednak takim samym
użytkownikiem dróg i masz prawo poruszać się po nich zgodnie ze swoimi
umiejętnościami.
3. Dużo ćwiczyć parkowanie. Wbrew pozorom - to nie jest trudne ale warto
przejechać się z cierpliwym towarzyszem z punktu 1 na parking pod najbliższym
supermarketem i ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć. U mnie brak tego był właśnie dużym
problemem - zaczęłam jeździć, poczułam się w miarę pewnie - po czym próbując się
wbić na wąskie miejsce parkingowe pod centrum handlowym - przerysowałam boczne
drzwi samochodu :/ W zasadzie nic się nie stało ale traumę miałam przez miesiąc
(jaka to ja beznadziejna jestem).
4. Zainstalować czujniki parkowania tyłem. Jak dla mnie (zaraz po klimatyzacji)
to absolutny mus w samochodzie. Rewelacyjnie poprawia komfort jazdy w mieście.
Jak Cię ktoś zastawi i trzeba się 'pobujać' w przód i w tył kilkanaście razy to
się wtedy docenia (najlepiej jak czujnik pokazuje odległość, bo wtedy można
naprawdę zaoszczędzić sporo kręcenia) :) Koszt naprawdę niewielki w porównaniu
do korzyści :)

Jak sobie jeszcze coś przypomnę to napiszę :)

[yaga7]

Dzięki za wszelkie rady!

Wymyśliłam sobie, że MUSZĘ sobie kupić zielony listek - wtedy wszyscy będą
widzieć, że mogę jeździć wolno ;)

O czujnikach myslałam. Nasz samochód niestety nie będzie ich mieć, ale się
dopytam, ile kosztowałby montaż. Co do wpadania, to z tyłu będziemy mieć koło
zapasowe, a z przodu orurowanie, bo to mała terenówka będzie. Więc podejrzewam,
że na parkingu to raczej ja kogoś uszkodzę, niż ktoś mnie ;(

[ciociazlarada]

Byłam w podobnej sytuacji, choć przerwę miałam nieco krótszą, teraz jestem
dobrym kierowcą (przejeżdżam rocznie mniej więcej połowę tego, co przeciętny TIR
i aktywnie udzielam się w sportach motorowych), więc każdy może:).

Moje rady są cztery:
-po pierwsze jestem wielką przeciwniczką czujnika parkowania. Jedyny sposób, aby
nauczyć się perfekcyjnie parkować tyłem to patrzeć W TYŁ i ćwiczyć do upadłego.
W ten sposób szybko wyczujesz samochód również z tyłu i zaparkujesz praktycznie
każdy. Jestem mała, mam zawsze bardzo nisko ustawiony fotel, a mimo to staram
się odwracać i patrzeć co się dzieje. Czujnik pomaga, ale rozleniwia, jeżdżąc
samochodem z czujnikiem oduczyłam się w dwa tygodnie parkować równolegle,
zmądrzałam jak mnie czujnik zaparkował na latarni:), do tej pory mam traumę.

-jeździć w każdych warunkach. Nie ma nic gorszego, a znam wiele takich
kobiet-kierowców, niż człowiek zmotoryzowany, który jest uziemiony bo
pada/woda/ślisko/mgła/noc/niepotrzebne skreślić. W nocy nikt nic nie widzi, na
lodzie każdy się ślizga, po kałużach nawet najlepszy mistrz zaliczy aquaplaning.
To jest normalne, trzeba się przemóc i nauczyć panować nad samochodem w każdych
warunkach. Jak się zepsuje pogoda można ćwiczyć na opuszczonym parkingu albo placu.

-używać sprzęgła do zmiany biegów. I tyle. Zazwyczaj samochody kobiet mają
masakrycznie zajechane sprzęgła, znam takich kierowców, którzy trzymają sprzęgło
na każdym jednym mniejszym zakręcie. Warto wiedzieć, że sprzęgło, jak sama nazwa
wskazuje, wysprzęgla, czyli oddziela silnik od napędu, od kół. Wciskając
sprzęgło na zakrętach tracimy panowanie nad autem na własne życzenie. Jeśli ktoś
się boi, że mu samochód zgaśnie, to można zredukować bieg.

-nie wiem jakie auto kupujecie, ale są samochody, którymi jeździ się źle,
dziwnie, trudno wyczuć gdzie mają wystające części, no po prostu
nieergonomiczne. Warto brać to pod uwagę przy zakupie, to że auto według nas nie
ma "duszy", nie zależy tylko od umiejętności kierowcy:)

[yaga7]

Na pewno od razu czujników mieć nie będę, więc pewnie nauczę się jeździć bez, a
potem się zobaczy. Zresztą z czujnikami nigdy nie jeździłam, bo dawno temu ich
nie było ;)

Co do warunków - niestety generalnie jestem ślepa, więc w gorszych warunkach
widzę gorzej niż zwykle, więc na pewno na początek nie będę próbować. Ale z
czasem zamierzam, to jasne.

Co do sprzęgła, zapamiętam :)

A co do samochodu - Suzuki Grand Vitara z 2004, już stoi i na nas czeka ;)
Śliczny i musi być ergonomiczny ;)

[satia2004]

ciociazlarada napisała:
> Czujnik pomaga, ale rozleniwia

Zgadzam się, że rozleniwia :) Ja po prostu jestem zwolenniczką maksymalnego komfortu - z czystym sumieniem polecam też automatyczną skrzynię biegów :D To dopiero komfort!

> W ten sposób szybko wyczujesz samochód również z tyłu i zaparkujesz praktycznie
> każdy. Jestem mała, mam zawsze bardzo nisko ustawiony fotel, a mimo to staram
> się odwracać i patrzeć co się dzieje.

To chyba zależy od indywidualnych predyspozycji. W samochodzie którym jeżdżę (sedan) patrząc w tył nie widzę 'kupra'. Pół biedy jak parkuję przy czymś widocznym (typu ścianka, murek) ale jak np. staję tyłem na parkingu pod marketem a z drugiej strony mam jakieś niziutkie sportowe autko to bez czujników miałabym nie lada problem (wyczuć i mój niewidoczny tył i jego niewidoczny i nieznanej długości przód) ;) Z czujnikami jestem w stanie podjechać na 20cm. Tak samo jak ktoś mnie zastawi pod blokiem a nie ma nikogo, kto by mnie na zewnątrz poprowadził.

[yaga7]

Tak, automat też chciałam, ale ponieważ przez parę miesięcy się nam nie udało
trafić na samochód, który by nam pasował, zrezygnowałam z tego wymagania no i od
razu pojawił się śliczny Suzuki ;)

No nic, mam nadzieję, że jednak te biegi opanuję.

[satia2004]

yaga7 napisała:
> No nic, mam nadzieję, że jednak te biegi opanuję.

Biegi to nic trudnego - na początku owszem, trzeba pilnować - później nogi i
ręce same 'chodzą' jak trzeba, nawet tego nie zauważasz :)

[yaga7]

Oby, oby :)

[madzioreck]

> Wymyśliłam sobie, że MUSZĘ sobie kupić zielony listek - wtedy wszyscy będą
> widzieć, że mogę jeździć wolno ;)

Yaga, nie rób tego. Dziś zielony listek nikogo nie rozczula i nieliczni Ci
pomogą/ułatwią, natomiast znajdzie się wileu takich, którzy Ci się podstawią...

[monissska]

> Yaga, nie rób tego. Dziś zielony listek nikogo nie rozczula i nieliczni Ci
> pomogą/ułatwią, natomiast znajdzie się wileu takich, którzy Ci się podstawią...

nie jest aż tak źle;) mnie też straszyli takim podejściem innych kierowców, ale
od pół roku jeżdżę z listkiem - lepiej się z nim czuję:) i nic niemiłego mi się
nie przytrafiło, chyba nikt nigdy mnie nie strąbił:P ale fakt, faktem że
samochód mi nie gaśnie na każdym skrzyżowaniu,a po znanych mi trasach poruszam
się już bardzo pewnie.

za to kilka razy zostałam wyśmiana za listek - najpierw w lusterku tylnym na
światłach wskazywanie palcem mojej naklejki:P potem pan uraczył mnie wyśmianiem
prosto w twarz - aż musiał na pas obok wjechać żeby to zrobić...ehhh:D

[caroline.1]

Ja też odradzam zielony listek. Jeżeli masz się z nim czuć pewniej, to kup
breloczek w kształcie czterolistnej koniczyny i doczep do kluczyków :) Twoja
pewność wynikająca z naklejki na szybie nie będzie miała przełożenia na
rzeczywistość albo i będzie - świrów na drodze nie brak i jak już zostało
powyżej napisane, ktoś może Cię wykorzystać do podłożenia się.

To zapewne bez znaczenia, ale wyobrażam sobie minę policjanta, który patrzy w
Twoje wydane przed 12 laty prawko i zielony listek na szybie :D

[yaga7]

Hmm, no to skoro tak mówicie, to może faktycznie przemyślę ten zielony listek.
Bo ja jednak czasem potrafię się zdenerwować, a jednak nie chciałabym się
stresować podczas jazdy.

A mina policjanta mogłaby być boska, fakt :D

[monissska]

ja się trochę nie zgodzę, bo dla mnie od początku ten listek na szybie to znak
dla pana/pani z tyłu, że ma nie trąbić/nie wysiadać z samochodu, żeby podejść do
mnie i powiedzieć że jeżdżę jak baba:D kiedy po raz drugi na skrzyżowaniu
zgaśnie mi samochód, czy trzy razy się upewniam, że rzeczywiście zdążę wyjechać
z podporządkowanej i przy okazji widzę pieszych na przejściu albo, że ma nie
stawać w korku na wzniesieniu tuż za mną, bo samochód może mi się trochę stoczyć
(i zgasnąć:P) przy okazji ruszania. Teraz co prawda lepiej jeżdżę i już takie
rzeczy mi się prawie nie zdarzają, póki co listek mam na szybie, ale wkrótce
trzeba będzie się go pozbyć;)

Z drugiej strony wiem, że zdarzają się i cwaniaki, ale przez pół roku poruszania
się po drogach razem z nieco nerwowymi warszawiakami;) nie zdarzyło się nic
niemiłego i mam nadzieję, że tak zostanie:)

[kotwtrampkach]

monissska napisała:

> ten listek na szybie to znak
> dla pana/pani z tyłu, że ma nie trąbić/nie wysiadać z samochodu, żeby podejść do
> mnie i powiedzieć że jeżdżę jak baba:D kiedy po raz drugi na skrzyżowaniu
> zgaśnie mi samochód, czy trzy razy się upewniam, że rzeczywiście
> zdążę wyjechaćz podporządkowanej i przy okazji widzę pieszych na przejściu

hmm, jak komuś po raz drugi gaśnie samochód, kiedy rusza, albo jedzie bardzo
zachowawczo, to łatwo się domyślić, że albo kierowca jest niedoświadczony, albo
samochód niezbyt sprawny i trzeba ostrożniej z nim ;) A naklejek na szybie
raczej nie bierze się na serio, albo nie zwraca na nie uwagi.. Przynajmniej moi
kierowcy tak mają :)

[monissska]

> hmm, jak komuś po raz drugi gaśnie samochód, kiedy rusza, albo jedzie bardzo
> zachowawczo, to łatwo się domyślić, że albo kierowca jest niedoświadczony, albo
> samochód niezbyt sprawny i trzeba ostrożniej z nim ;)

albo 99% mężczyzn, jeśli nie 100;) powie, że to prowadzi kobieta:D

[madzioreck]

Nie no, nie chodziło mi o to, że na widok listka tylko się będą podkładać, ale zwiększa to ryzyko, niestety. Z drugiej strony - w Krakowie kierowcy o niebo niż w Łodzi - tu jest naprawdę dżungla ;)

[monissska]

ale zmniejsza ryzyko 'obtrąbienia'/pukania się w czoło przy
wyprzedzaniu/wysłuchiwania wyzwisk, że jeżdżę jak;) itp
chyba, że tylko mnie tak baaaaaaaardzo stresuje, kiedy ktoś na mnie trąbi;D

[caroline.1]

Po przeczytaniu kolejnych postów o listku ;) stwierdzam, że jestem ogromnym
przeciwnikiem wszelkiego rodzaju emblematów na samochodach, które niosą ze sobą
jakąś informację, od "niedoświadczony kierowca", przez "uwagą! dziecko w
samochodzie" (wszystkie życia są mi drogie) aż po naprawdę beznadziejne
"samochód teściowej - wal śmiało".

Nie zostałam jeszcze przez nikogo zwymyślana, sama nikogo bym nie zwymyślała i
prawdę mówiąc, to byłam tylko dwa razy świadkiem, kiedy ktoś został przez kogoś
zwymyślany - i nie był to przypadek z gatunku "zgasł mi silnik na skrzyżowaniu",
tylko sprowokowanie sytuacji zagrażającej życiu pasażerów kilku samochodów. Nie
podejrzewam, żeby zielony listek mógł taką sytuację załagodzić.

Przepraszam, jeżeli to zabrzmi zbyt ostro, ale kiedy wyjeżdża się na miasto, to
powinno się panować nad samochodem. Jeżeli zarówno kierowca, jak i samochód są
sprawni, to dwukrotne gaśnięcie silnika albo staczanie się samochodu przy
ruszaniu pod górkę nakazuje nieco wątpić w tę umiejętność. Dlatego tyle tutaj
zostało napisane o ćwiczeniu np. na parkingu przed marketem. W ruchu ulicznym
nie ma czasu na opanowywanie podstawowych umiejętności, tam się je co najwyżej
szlifuje.

monisssko, Twoje posty mnie zainspirowały do tych wynurzeń, wybacz, ale włos mi
stanął dęba, jak sobie pomyślałam, że naklejka może usprawiedliwiać powodowanie
utrudnień w ruchu. Mam jednak wrażenie, że Ty zamiast skupić się na drodze i
prowadzeniu samochodu, skupiasz się na innych kierowcach i ich reakcjach na
Twoje (ewentualne) błędy i być może stąd to przywiązanie do listka ;)

[yaga7]

Oj, na pewno trzeba panować, to się zgodzę.

To ja może sobie dam siana z tym listkiem.

[madzioreck]

No i właśnie o to mi chodziło.

[monissska]

Widzę, że wiesz lepiej na czym się skupiam w trakcie jazdy;) niech będzie i tak,
komentować nie będę, bo pewnie wiesz lepiej...

Moim zdaniem jednak osobie, która zaczyna jazdę własnym samochodem, innym niż
przez te 30 godzin jazd (swoja drogą ta liczba jest śmiesznie mała dla kogoś,
kto usiadł w fotelu kierowcy dopiero na kursie) naprawdę na początku jest ciężko
w prawdziwym ruchu ulicznym, szczególnie w dużych miastach. Wiecznie ktoś
trąbi,zmienia pas w ostatnim momencie, wymusza pierwszeństwo, pospiesza przy
wyjeździe z podporządkowanej- to naprawdę stresuje takiego młodego kierowcę.
Sama dużo ćwiczyłam na parkingu nawet jak jeszcze nie miałam zdanego egzaminu a
samochód czekał, jak już miałam papierek wyjeżdżałam na ulicę około godziny 24
albo i później, żeby jak najmniej działo się na ulicach i żebym mogła zobaczyć,
jak zachowuje się mój samochód - głównie dlatego, że zaczęłam jeździć w
styczniu, kiedy było sporo śniegu. Co nie zmieniło faktu, że przez pierwszy
miesiąc pociłam się za kierownicą bardziej, niż na plaży w pełnym słońcu:D,
serce mi waliło jakby chciało wyskoczyć;) no i obowiązkowo mocniej trzymałam
sprzęgło przy ruszaniu bo tak się bałam tego, że zgasnę i stanę na środku;]

I tak jeszcze w woli wyjaśnienia - teraz już całkiem nieźle jeżdżę, 'zgasłam'
na ulicy od kiedy mam prawko dosłownie kilka razy i na pewno nie na środku
skrzyżowania;), nie staczam się na górkach, z podporządkowanych wyjeżdżam
sprawnie, baaa nawet lewoskrętów się nie boję (podobno to typowe dla kobiet:P),
ale listka będę bronić, a konkretniej niedoświadczonych kierowców, którym należy
się trochę wyrozumiałości - oczywiście mówię tutaj TYLKO o sytuacjach, gdzie to
są drobne błędy, a nie powodowanie POWAŻNYCH utrudnień, czy narażania
zdrowia/życia innych użytkowników dróg.

Swoją drogą, dzisiaj samochód zgasł mi dwa razy przy próbie wyjazdu w lewo z
własnej bramy, gdzie po prawej i po lewej stoją samochody na wysokim chodniku i
żeby cokolwiek widzieć trzeba wyjechać na kawałek ulicy. Pech chciał, że akurat
jechały samochody, więc musiałam szybko się schować tym wystającym kawałkiem
maski. Niestety z chęci jak najszybszego cofnięcia, żeby nie utrudniać ruchu
samochód zgasł, a żeby go odpalić oprócz przekręcenia kluczyka muszę też wygiąć
lewą rękę do tyłu i nacisnąć guziczek pozwalający uruchomić
silnik(zabezpieczenie), więc trwa to o 2-3 sekundy dłużej niż przy zwykłym
odpalaniu. Dodam,że samochody spokojnie te moje wystające pół metra wyminęły,
nie wyjechałam na pół ulicy, nie zablokowałam jej.
Czy to znaczy, że jestem tak marnym kierowcą (niesprawnym/niepanującym nad
pojazdem), że powinnam sprzedać samochód, pociąć prawko na kawałki i jeździć
autobusem? Bo ja jednak wolałabym, żeby ewentualny stojący za mną kierowca
(załóżmy, że to mała uliczka a nie brama,czy wyjazd z posesji) widząc mój
zielony listek na szybie, nie trąbił (czy mnie wymijał! stwarzając dodatkowe
zagrożenie) tylko zaczekał jednak te dodatkowe kilkanaście/dziesiąt sekund, aż
będę pewna, że zdążę wyjechać przed nadjeżdżającymi samochodami...

Za bardzo się rozpisałam, ale mam nadzieję,że teraz jest zrozumiale;)
I absolutnie nie piszę tego, żeby naciskać na Yagę;) Sama zdecyduje, czy chce
listek czy nie;) no ale że forum od tego jest, żeby powymieniać-niekiedy całkiem
skrajne-opinie, to piszę..;)

[madzioreck]

Bo ja jednak wolałabym, żeby ewentualny stojący za mną kierowca
> (załóżmy, że to mała uliczka a nie brama,czy wyjazd z posesji) widząc mój
> zielony listek na szybie, nie trąbił (czy mnie wymijał! stwarzając dodatkowe
> zagrożenie) tylko zaczekał jednak te dodatkowe kilkanaście/dziesiąt sekund, aż
> będę pewna, że zdążę wyjechać przed nadjeżdżającymi samochodami...

Tylko widzisz, normalny człowiek wie, że wpadki zdarzają się najlepszym - mojemu
tacie i mężowi też zdarza się zgaśnięcie auta, choć od wielu lat jeżdżą
zawodowo. Normalny człowiek bierze pod uwagę, ze sam robi błędy i daje prawo do
ich popełniania innym. Chama, który trąbi, bo komuś zgasło auto, żaden listek
nie powstrzyma, a jeszcze można usłyszeć parę ciepłych słów.

[monissska]

Na pewno jest w tym sporo racji co piszesz:)
Ale ja jednak bardzo mocno w to wierzę,że jeśli się tak stanie to właśnie listek
da do myślenia chociażby 1 na 10 z takich palantów;)

Jeszcze dodam, że ja tak do tego wszystkiego podchodzę, bo poza tymi
naśmiewaniami się z listka, nigdy nic miłego się mi się nie przytrafiło ze
strony innych kierowców. Wierzę,że po części to właśnie dzięki listkowi;) Nie to
żeby miał magiczne właściwości:D, ale, że ludzie jednak myślą tak jak ja i w
stosunku do młodego kierowcy maja trochę więcej wyrozumiałości;)

I z tej całej dyskusji o listku wyniknie tyle,że go zaraz zdejmę, bo już tak
młodym i tak niedoświadczonym kierowcą nie jestem:D

[caroline.1]

> Widzę, że wiesz lepiej na czym się skupiam w trakcie jazdy;) niech będzie i tak
> ,
> komentować nie będę, bo pewnie wiesz lepiej...
>

Po prostu moją uwagę zwróciło to, że w każdym poście pisałaś o reakcjach innych
kierowców na Twój zielony listek albo na to, co zrobiłaś na drodze. Zdarzyło się
też, że wyjaśniłaś, jakich zachowań oczekujesz od kierowców widzących Twój
listek - moim zdaniem są to zachowania po prostu ludzkie, a nie przeznaczone
tylko dla listkowców, normalne - jak napisała madzioreck.

Oczywiście, że młody kierowca się stresuje, nie tylko w dużych miastach. Ja mam
na przykład tak, że skacze mi ciśnienie, kiedy wjeżdżam na teren wsi albo małego
miasteczka - ach te dzieciaki bawiące się przy drodze i babcie leniwie
pedałujące środkiem, nagle wyciągające rękę i skręcające w lewo. Być może trochę
Ci zazdroszczę, że listek dodawał Ci pewności - ja nigdy z nim nie jeździłam
(nie wiem, czemu, a do przemyśleń na jego temat skłoniła mnie dopiero ta
dyskusja) ;)

[monissska]

> Po prostu moją uwagę zwróciło to, że w każdym poście pisałaś o reakcjach innych
> kierowców na Twój zielony listek albo na to, co zrobiłaś na drodze.

Bo po to ten listek jest - żeby INNI kierowcy widzieli i to o ICH reakcję na ten
listek chodzi. Jeśli widzą - a widzą, bo postarałam się o wieeelką naklejkę:P),
to ja automatycznie jestem spokojniejsza, że będą bardziej wyrozumiali;)
Inna sprawa, że 1/3 albo i więcej kierowców nie ma zielonego (;]) pojęcia co
oznacza ten listek. Ale to pomińmy:D

>Zdarzyło się też, że wyjaśniłaś, jakich zachowań oczekujesz od >kierowców
widzących Twój listek - moim zdaniem są to zachowania po >prostu ludzkie, a nie
przeznaczone tylko dla listkowców, normalne - >jak napisała madzioreck.

Niby zachowania ludzkie, ale jednak ja sama się denerwuję kiedy ktoś spod
świateł rusza z 10 sekundowym opóźnieniem, a widząc takiego 'listkowca' bym się
tylko uśmiechnęła, bo wiem że sama kiedyś też wolniej ruszałam;)

[madzi1]

> chyba, że tylko mnie tak baaaaaaaardzo stresuje, kiedy ktoś na mnie
trąbi;D

Mi się od razu włącza agresor jak ktoś na mnie trąbi ;) Oczywiście
jeśli trąbi tylko po to, żeby sobie potrąbić.

[madzi1]

> Wymyśliłam sobie, że MUSZĘ sobie kupić zielony listek - wtedy wszyscy
będą
> widzieć, że mogę jeździć wolno ;)

Tak naprawdę, to nawet powinnaś jeździć wolno, w mieście 50km/h ;)
Tylko u nas jak ktoś jedzie przepisowo to może co najwyżej liczyć na
zajeżdżanie drogi, strąbienie, machanie łapami itp itd.

[grecz]

Ja mam ok 8 lat przerwy, brat mi dał stary samochód (jeszcze nie
pełnoletni;)) bym mogła sobie przypomnieć co i jak. Jeździłam i
przyznam, że robiłam to z duszą na ramieniu, ze sztywnymi ramionami
itd ;) No bałam się okropnie, mimo że doświadczony kierowca siedział
obok ;) Ja przed jazda przypomniałam sobie tylko przepisy i znaki.
Innych rad nie udzielę, bo to chyba należy przede wszystkim strach
pokonać. Pocieszę Cię, że na dniach znów będę miała jazdy
przypominające bo miałam ponownie pół roku przerwy (musiałam bratu
oddać samochód bo jego Mu ukradli).

[yaga7]

U mnie pokonywanie strachu trwało chyba dwa lata ;)
Swego czasu mogliśmy mieć od teściów ich stary samochód, ale się bałam i nic z
tego nie wyszło. (A Luby prawka nie zdał.)
Natomiast jak się okazało, że albo ja będę kierowcą, albo nikt inny, to się
zdecydowałam, że jednak muszę wrócić do jeżdżenia. Teraz już się nie boję i
jestem nastawiona pozytywnie. A przepisy powoli sobie przypominam, bo nic nie
wiem :D

Wobec tego Tobie też życzę powodzenia!

[madzioreck]

Moja rada jest taka: po naukach wsiąść i jechać. Ja tak zrobiłam, odebrałam
prawko, wsiadłam w auto i pojechałam do siostry na drugi koniec miasta. Nie
ustalać sobie "łatwych" tras, bez lewoskrętów na przykład, czy z sygnalizacja
kierunkową. Ta taktyka ma krótkie nogi - masz duże skrzyżowanie ze światłami, a
za godzinę coś się rozwali i świateł będzie brak, tak jak od trzech dni w mojej
okolicy. I trzeba się przez takie skrzyżowanie przebić.
Na kilka pierwszych jazd można pojechać z kimś doświadczonym, ale raczej pod
warunkiem, że nie jest to maruda, krytykant, który drze się i wszystko wie
lepiej. Taką osobę wysadzamy, najlepiej w szczerym polu z 5km od miasta ;)
Cóż więcej... jeździć, jeździć, jeździć. Dużo jeździc. Nie raz w tygodniu,
najlepiej codziennie.

[yaga7]

Niestety nie mam nikogo doświadczonego w okolicy. No i wiem też, że z jazdą
codziennie na pewno będzie problem, bo po prostu nie mam na to fizycznie czasu.
Będzie super jak się uda 2-3 x w tygodniu.
Ale się postaram :)

[bathilda]

Jedna rada - przy zmianie pasów ruchu, jeśli widzisz w bocznym lusterku oba
światła samochodu przed który wjeżdżasz to na pewno masz miejsce żeby wjechać. Z
czasem nauczysz się, że wystarczy widzieć mniej ale na początek to na prawdę
działa ;). I przy zmianie pasa naciskasz gaz a nie hamulec. Przynajmniej w
Warszawie :D.

[yaga7]

Dobre :D
Na pewno taką praktyczną radę zapamiętam, wielkie dzięki!!

[grecz]

dzięki. potrzebowałam i ja takiej podpowiedzi, sporo osób mi mówiło, że
to się czuję. ja nie czułam ;)

[sylwiastka]

A ja właśnie polecam podejście kobiece i nie zmuszanie się do niczego. Wg mnie
kobiety prezentują inny styl jazdy, co nie znaczy, że gorszy. Tak niektóre maja
obawy przed skręcaniem w lewo, ale za to nie urządzają slalomu w porannych
korkach. Tak czasem się zagapią, ale świadomie nie ryzykują. Tak dużo jeżdżą na
sprzęgle, ale nie jest to jakąś masową przyczyną wypadków. Wyluzuj i na pewno
nie staraj się robić czegoś, co jest wbrew Twojej naturze. Na szlifowanie
umiejętności przyjdzie czas.
W miastach ważne jest też nie zwracanie uwagi na kierowców-choleryków,
trąbiących i wymachujących rękoma. Masz takie samo prawo do korzystania z dróg
jak i oni, a jeśli im się Twój styl jazdy nie podoba to ICH problem, należy go
skwitować pięknym uśmiechem.
Najważniejszy jest też wybór instruktora, który będzie Cię wspierać a nie
strofować. Jesli poczujesz, że się stresujesz tym człowiekiem, to zmień go. I
naprawdę nie daj sobie wmówić, że kobiety jeżdżą gorzej, nie gorzej ale inaczej :)
Jedyny ważny bajer to wspomaganie kierownicy, reszta wg upodobań, techniki
parkowania też są indywidualne. Ja nie mam pipkaczy, ale nie oglądam się w tył
nigdy, używam wyłącznie lusterek. Czasami oceniam miejsce jako niedostępne dla
mnie i nie jest mi wstyd, szukam innego.
Zatem Yaga dasz radę, tylko nie naprawdę to polub!

[ciociazlarada]

Oj Sylwiastka, nie generalizuj z tymi kobietami. Prowadzenie nie zależy od płci.
Czy to, że np. umiem hamować obiema nogami, a sprzęgło serwisuję nie częściej
niż podręcznik każe, to znaczy że jestem mniej kobieca albo jeżdżę niekobieco?
(Mam za to paznokcie żelowe, może choć to jakoś zrównoważy resztę, co;)?)
Takim myśleniem, moim zdaniem, stawiamy się jako kobiety na gorszej pozycji na
starcie. Dla mnie to coś jakby lekki podtekst: "jestem kobietą, więc mam święte
prawo jeździć tak na aby-aby". Oczywiście, każdy ma takie prawo, ale czy to jest
związane z płcią?

Uważam, że najważniejsze to dążyć do i uczyć się prowadzenia tak, żeby mieć
maksymalną kontrolę nad samochodem, a jeśli się ją utraci (nierzadki przypadek
np. zimą) to umieć ją szybko odzyskać. Jest to ważne ze względów bezpieczeństwa,
naszego i innych, które należy nam się bez względu na płeć przecież! A że nic na
siłę, to oczywiste, ale po co wyrabiać sobie, w ramach kobiecości, jakieś
narowy/fobie/etc. na starcie?

Nawiasem mówiąc nie znoszę jeździć po naszym kochanym kraju. Wydaje mi się, że
jestem jedną z ostatnich trzech osób przestrzegających przepisów, które po coś w
końcu są, ale oczywiście z naszą narodową ułańską fantazją wiemy lepiej niż
kodeks, a jakże!

Kretynów choleryków też polecam ignorować - od pokazywania sztuk są w Polsce
wyścigi górskie, rajdy i Konkursy Jazdy Samochodowej. Jakoś tych wygrażających
macho na takich imprezach nie widywałam.

[sylwiastka]

ciociazlarada napisała:

> Czy to, że np. umiem hamować obiema nogami, a sprzęgło serwisuję nie częściej
> niż podręcznik każe, to znaczy że jestem mniej kobieca albo jeżdżę niekobieco?

Ale mnie zupełnie nie o to chodzi. Nie jesteś mniej kobieca, ani trochę. Nie
chodziło mi o taki wydźwięk. Tak są różnice w jeżdzie różnych osób. Inaczej
jeżdzi 20 latek inaczej 40 latka ale ja nie napisałam, że 40 latka jeździ źle,
albo, że każdy 20 latek ma ułańską fanazję. Jeszcze inaczej 60 latek. Te różnice
istnieją.

> Takim myśleniem, moim zdaniem, stawiamy się jako kobiety na gorszej pozycji na
> starcie. Dla mnie to coś jakby lekki podtekst: "jestem kobietą, więc mam święte
> prawo jeździć tak na aby-aby". Oczywiście, każdy ma takie prawo, ale czy to
jest związane z płcią?

Widzisz i tu polega różnica. Obie dostrzegamy, że kobiety jeżdżą swoim styem
(nie każda, może niech będie to 65%) ale dla Ciebie jest to negatywne, a dla
mnie nie. Ja nie uważam, że kibiety jeżdzą "aby, aby" i nie są na pozycji
straconej. Ja jedynie nie piętnuję "moich" przyzwyczjeń, w ruchu ulicznym radzę
sobie dobrze. Jednak tak sądzi większość mężczyzn i oni uważają, ze jedynym
słusznym jest ich styl jazdy.
>
> Uważam, że najważniejsze to dążyć do i uczyć się prowadzenia tak, żeby mieć
> maksymalną kontrolę nad samochodem, a jeśli się ją utraci (nierzadki przypadek
> np. zimą) to umieć ją szybko odzyskać. Jest to ważne ze względów bezpieczeństwa
naszego i innych, które należy nam się bez względu na płeć przecież! A że nic na
siłę, to oczywiste, ale po co wyrabiać sobie, w ramach kobiecości, jakieś
narowy/fobie/etc. na starcie?

Tu się zgadzam, jesli chodzi o bezpieczna jazdę.
I nie chodzi mi o wyrabianie niczego na siłę. Raczej o nie wyśmiewanie, jeśli
sie pojawią. Np. ja nie lubię zmianiać pasów ruchu. I tak jadę jedym tyle ile
się da, jeśli wiem, że mam skręcić to zmienię, jednak nie zmieniam co chwilę aby
umknąć z wolniejszego pasa. Ale dla mnie to nie stanowi problemu, natomiast dla
pasażerów płci męskiej tak, bo przecież nie mam rafleksu :P O takie różnice mi
chodzi. Czy ma to wpływ na bezpieczeństwo, tak w mojej opinii mniej
kombinowania=bezpieczniej.

> Nawiasem mówiąc nie znoszę jeździć po naszym kochanym kraju. Wydaje mi się, że
jestem jedną z ostatnich trzech osób przestrzegających przepisów, które po coś w
końcu są, ale oczywiście z naszą narodową ułańską fantazją wiemy lepiej niż
kodeks, a jakże!

Z moich doświadczen wynika, że błedy popwłnia każdy z tą różnicą, że faceci
raczej z premedytacji a kobiety z niewiedzy. Jedno i drugie jest tak samo przykre.
> Kretynów choleryków też polecam ignorować - od pokazywania sztuk są w Polsce
> wyścigi górskie, rajdy i Konkursy Jazdy Samochodowej. Jakoś tych wygrażających
macho na takich imprezach nie widywałam.

[ciociazlarada]

> Widzisz i tu polega różnica. Obie dostrzegamy, że kobiety jeżdżą swoim styem
> (nie każda, może niech będie to 65%) ale dla Ciebie jest to negatywne, a dla
> mnie nie. Ja nie uważam, że kibiety jeżdzą "aby, aby" i nie są na pozycji
> straconej. Ja jedynie nie piętnuję "moich" przyzwyczjeń, w ruchu ulicznym radzę
> sobie dobrze. Jednak tak sądzi większość mężczyzn i oni uważają, ze jedynym
> słusznym jest ich styl jazdy.

Trochę się chyba nie zrozumiałyśmy tj. i ja Ciebie, i Ty mnie. Chodziło mi o to,
że staram się nie wyróżniać kobiecego bądź męskiego stylu prowadzenia, jestem za
równouprawnieniem:) i rozróżnieniem tylko na: bezpieczne/niebezpieczne nawyki.
Chodzi mi też o to, żeby pewnej, nazwijmy to brzydko, "uroczej ciapowatości"
występującej akurat powiedzmy u kobiet (może być u mężczyzn, np. mój ex jeździł
zawsze jakby pierwszy raz samochód zobaczył od wewnątrz...) nie nazywać "stylem
jazdy" i nie usprawiedliwiać.
Nie twierdzę też, że mając jakieś tam swoje przyzwyczajenia jeździsz źle.
Uważam tylko, że są pewne rzeczy, które trzeba umieć, które nie podlegają
dyskusji, bo od nich zależy bezpieczeństwo nasze, naszych pasażerów i innych
uczestników ruchu dookoła. Przez analogię - zapinanie pasów nie podlega dyskusji
(chyba tylko w naszym durnym kraju, swoją drogą, ludzie dywagują na ten temat) i
nie jest częścią "stylu jazdy".

Również nie widzę nic złego w jeżdżeniu jednym pasem jeśli jest taka możliwość:)
Przepisy mówią, żeby jeździć prawym, prawda? I również uważam jazdę ciągłym
slalomem za niebezpieczną, a w korku wręcz za chamską wobec innych (robi się od
tych slalomowców większy korek), z refleksem mającą, swoją drogą, niewiele
wspólnego - choć gdzież mi tam do męskich autorytetów;)
(Swoją drogą: pasażer Cię drażni i zarzuca brak refleksu? Wysadzić:) Nic tak nie
odświeża umysłu panom jak spacer poboczem...)

[sylwiastka]

ciociazlarada napisała:

> Trochę się chyba nie zrozumiałyśmy tj. i ja Ciebie, i Ty mnie. Chodziło mi o
to,że staram się nie wyróżniać kobiecego bądź męskiego stylu prowadzenia, jestem
za równouprawnieniem:) i rozróżnieniem tylko na: bezpieczne/niebezpieczne nawyki.

Oj jak ja bym chciała, żeby taka była rzeczywistość, ale nie jest. Kobiety i
mężczyźni różnią się od siebie pod wieloma względami, a w szczególności pracą
mózgów. I nie jest to niesprawiedliwe i dyskryminujące. Taka różnorodność jest
niezbędna. Zatem kobiety i mężczyźni inaczej postrzegają świat i inaczej
reagują. Jednak jeśli chodzi o prowadzenie, to bacząc na te różnice powinno się
szlifować obiektywnie bezpieczne nawyki. To jest równouprawnienie, czyli nie
równać do męskiego sposobu myślenia, postrzegania itp (co jest następstwem
patriarchatu). Bo kierowcy są równoprawni, cele mogą osiągnąć te same, ale droga
będzie inna.

> Uważam tylko, że są pewne rzeczy, które trzeba umieć, które nie podlegają
dyskusji, bo od nich zależy bezpieczeństwo nasze, naszych pasażerów i innych
> uczestników ruchu dookoła.
zgadzam się i dlatego na ten temat nie dyskutuję :)

>(Swoją drogą: pasażer Cię drażni i zarzuca brak refleksu? Wysadzić:)

Oj tak to jestem w stanie zrobić :) Co więcej mówię też jako pasażer pojazdu
kierowanego przez naładowanego testosteronem młodzieńca urządzającego
"popisówkę" wygłosić zdanie "nie imponuje mi twoja niebezbieczna jazda".
Prędkość wraca do normy, a przepisy do łask :)

[yaga7]

Hmm, ja w sumie nie wiem, jaki mam / będę mieć styl jazdy.
Wiem tylko, że swego czasu jeździło mi się okej, nie pamiętam żadnych durnych
błędów, egzamin zdałam od razu, więc może nie będzie ze mną źle.

[sylwiastka]

No to świetnie dasz sobie radę!

[daslicht]

Ja mam zamiar wykupić sobie kilka jazd przypominających i pojeździć sobie "normalnie", a nie pod kątem egzaminu.
I tak potem będę musiała sobie popróbować, bo elki to punciaki, a ja będę jeździć matizem. Kiedyś już próbowałam nim jeździć i było zupełnie inaczej, choćby dlatego, że jest mniejszy i niewygodny.

[turzyca]

> I tak potem będę musiała sobie popróbować, bo elki to punciaki, a ja będę jeźdz
> ić matizem.

Lekcje doszkalajace czesto mozna wziac takze we wlasnym samochodzie. Wychodzi
troche taniej, bo placisz tylko instruktorowi.

A swoja droga - naprawde tam u Was elki to jeszcze punciaki? Ja robilam prawo
jazdy jakies 5 lat temu i wtedy juz sie nie zdawalo na punto...

[daslicht]

A co masz do punto? U nas są ładne, nowe modele i dobrze mi się w nich jeździło O_o

[daslicht]

A konkretnie to Grande Punto:
www.autocentrum.pl/fiat/punto/grande-punto/

[turzyca]

> A co masz do punto? U nas są ładne, nowe modele i dobrze mi się w nich jeździło
> O_o

Tak sie tylko dziwie roznicom miedzy wojewodztwami. Nie wolno?

[yaga7]

A to Kraków może jakiś dziwny, ale lekcje na własnym samochodzie kosztują u nas
tyle samo. Albo i więcej.
Może to zależy od tego, czy lekcje się kupuje przez szkołę, czy jakoś
bezpośrednio od instruktora. W każdym razie w tej szkole, w której ja wykupiłam
sobie godziny, cena za jazdę własnym autkiem jest wyższa.

[anna-pia]

Po pierwsze, gratulacje :)
Po drugie, jako słabowidząca ;) polecam jednakowoż czujniki
parkowania, kocham je, bo nie mam wyczucia odległości (dla mnie 2
m i 3 m to to samo, tak jak 30 cm i 50 cm to też to samo). I tak
muszę uważać, bo to tylko czujnik i nie ocali przed uderzeniem w
coś, czego nie widzi (w obecnym samochodzie mam z przodu i z tyłu,
a i tak obtarłam lakier parę razy).
Kilka jazd na przypomnienie na pewno się przyda, no i jak
kupiliśmy pierwszy samochód, to dodatkowo nabyłam zestaw ćwiczeń
do egzaminu na prawko na CD (uważać, żeby był aktualny!) i poćwiczyłam teorię - szybciej i łatwiej niż czytanie kodeksu.
Miałam tylko 2 lata przerwy w jeżdżeniu, ale IMO tego się nie
zapomina - na łyżwach nie jeździłam ze 20 lat, a dałam radę uczyć
synka zeszłej zimy ;p

[yaga7]

Ja też słabowidząca :D Dlatego na pewno będę jeździć wolno, bo wiem, że mam
dłuższy czas reakcji niż normalny widzący ludź.
No i też nie mam wyczucia odległości - przynajmniej tak mi się wydaje. A z
drugiej strony nie pamiętam, żebym kiedyś miała problemy z parkowaniem. No ale
to było tych naście lat temu, człowiek wtedy miał jednak lepszą koordynację,
refleks i wszystko inne. Pomyślę nad tymi czujnikami.
Płytkę z testami mam i sobie powoli czytam i się dokształcam :)

[anna-pia]

yaga7 napisała:

> No i też nie mam wyczucia odległości - przynajmniej tak mi się
wydaje. A z
> drugiej strony nie pamiętam, żebym kiedyś miała problemy z
parkowaniem. No ale
> to było tych naście lat temu, człowiek wtedy miał jednak lepszą
koordynację,
> refleks i wszystko inne.

Gdyby to było inne forum, to bym ci napisała, że chrzanisz ;) O
ile pamiętam, jesteśmy w podobnym wieku, a koordynacja ruchowa i
refleks to pogarszają się IMHO gdzieś tak koło 60., albo i
później, jak się je ćwiczy.
Nie wierzę, że jeśli kiedyś dobrze parkowałaś, to teraz nagle
stracisz tę umiejętność. Koordynację ruchową i refleks musisz mieć
dobre, skoro jeździsz na nartach - zakładam, że nie na oślich
łączkach ;)

Ja problem z parkowaniem miałam zawsze, stąd czujniki ;p I nie
znoszę jeździć do tyłu, bo nie jestem w stanie jechać prosto.

> Pomyślę nad tymi czujnikami.

To nie mus, moja matka nigdy nie miała i twierdzi, że to moja
fanaberia, bo odległości widać.

> Płytkę z testami mam i sobie powoli czytam i się dokształcam :)

Great minds think alike ;)

[yaga7]

_Wydaje_ mi się, że dobrze parkowałam. Co prawda po zakończeniu egzaminu
egzaminator pozwolił mi zaparkować między innymi samochodami na parkingu, bo
jechałam jako ostatnia, ale nie wiem, czy to można zakwalifikować jako dobre
parkowanie ;)

No nic, zobaczę już w czwartek :)

[madzi1]

> _Wydaje_ mi się, że dobrze parkowałam

Ja proponuję się nie spinać w tej kwestii. Dla mnie dobre zaparkowanie
jest takie, żeby:
-zajmować tylko jedno miejsce parkingowe
-stanąć tak, żeby można było w miarę swobodnie wysiąść z samochodu
-nikogo nie zastawić
Jak staniesz trochę krzywo w tą czy w tamtą to nic się nie stanie.
Strasznie denerwuje mnie trzykrotne poprawianie się przy parkowaniu,
żeby tylko było równo, w większości faceci to mają ;)

[sylwiastka]

No właśnie o takich drobnych różnicach myślałam, używając określenia styl jazdy.
Kobiety częściej będą szukać miejsca bardziej komfortowego do zaparkowania,
nawet jeśli będzie dalej. Nie narusza to zasad bezpieczeństwa. Mężczyźni lubią
się sprawdzić i wykonać kilka manewrów aby zmieścić się w miejsce, z którego
kobieta może zrezygnować. I to też nie podważa zasad bezpieczeństwa :)

[ocisza]

Hihi, jestem jak najbardziej kobietą, a poprawiam samochód z pięć razy, żeby
stał prosto na miejscu parkingowym. Z moich obserwacji wynika, że faceci mają
raczej ambicję wjechać na raz i to najlepiej szybko. A fakt faktem, że zawsze
wybieram miejsca, gdzie mogę zaparkować w miarę spokojnie, nigdy się nie wciskam
w wąskie miejsca parkingowe.

[felisdomestica]

Wciskanie się w wąskie miejsca parkingowe niestety kończy się obtłuczonymi drzwiami. Lepiej zaparkować nieco dalej, ale mieć całą karoserię :-).

[madzioreck]

Z moich obserwacji wynika, że faceci mają
> raczej ambicję wjechać na raz i to najlepiej szybko. A fakt faktem, że zawsze
> wybieram miejsca, gdzie mogę zaparkować w miarę spokojnie, nigdy się nie wciska
> m
> w wąskie miejsca parkingowe.

Jestem facetem :D

[100krotna]

madzioreck napisała:

> Z moich obserwacji wynika, że faceci mają
> > raczej ambicję wjechać na raz i to najlepiej szybko. A fakt faktem, że za
> wsze
> > wybieram miejsca, gdzie mogę zaparkować w miarę spokojnie, nigdy się nie
> wciska
> > m
> > w wąskie miejsca parkingowe.
>
> Jestem facetem :D

Też jestem facetem. Nie dosyć, że się wciskam w wąskie miejsca, to jeszcze równam do równej i podjeżdżam na centymetry, bo mam obsesję, że mi "dupa wystaje"*.
Ale jeżdżę (jeśli akurat jeżdżę, bo to zależy) dosyć dużym samochodem, więc i wybór "przestronnych" miejsc jest ograniczony :) No i w centrum Krakowa, jak się już znajdzie choćby najciaśniejsze miejsce, trzeba próbować się wciskać - bo drugiego można nie znaleźć ;) Nauczyłam się parkowania bez obcierania :)


*Obsesja "dupa wystaje" jest uzasadniona, zastałam kiedyś na tylnej klapie wgniecenie wielkości ludzkiej głowy, mimo, że akurat stałam na parkingu osiedlowym i nic nie wystawało... :/

[yaga7]

Na razie parkowanie to moja wielka pięta achillesowa ;)

Mam obsesję, że się nie zmieszczę, więc jak parkuję pod blokiem (bo nigdzie indziej na razie nie wyjeżdżam), to raczej tylko tam, gdzie są dwa wolne obok siebie, żebym się zmieściła. Na szczęście nasza Vitara z przodu ma rury, z tyłu koło, a z boku schodek, więc jakby co - odpukać - to raczej my kogoś porysujemy niż się uszkodzimy. No ale wiadomo, mam wjeżdżać tak, żeby nikomu nic się nie stało.

A stresa mam mega, niestety :(

[100krotna]

Polecam parkowanie tyłem - naprawdę. Jak się już opanuje podstawowe zasady, to można w zasadzie wszędzie wjechać. No i łatwiej pilnować boków przez lusterka niż przodu - mimo, że jest z przodu, to zwykle go nie widzimy całego. Auto jest też (własne odczucie) bardziej zwrotne tyłem.

[yaga7]

Parkowania tyłem na razie się boję :)

Poza tym nie mogę parę godzin dziennie jeździć samochodem i ćwiczyć, więc siłą rzeczy pewne manewry zostawiam na potem, bo na razie skupiam się na czym innym - nie da się wszystkiego na raz.

[100krotna]

Przypuszczam - większość się boi, dlatego właśnie polecam - serio jest łatwiej, tylko trzeba się przyzwyczaić do widoku w lusterkach :)
Może np. pod supermarketem, przed zakupami? Ewentualnie z pomocą osoby towarzyszącej, która będzie pokazywać, ile jeszcze masz miejsca- jeśli tego nie czujesz - a zacząć od szerszych miejsc, trochę dalej od wejścia. Po zakupach masz wtedy luz, bo wyjeżdżasz już prościutko ;)

[yaga7]

Ja w ogóle jeżdżę na razie wyłącznie z osobą towarzyszącą czyli z Lubym, który mi mówi, co mam robić ;))))

Musimy znaleźć w Krakowie jakiś bezludny plac, żebym mogła poćwiczyć manewrowanie. Bo jazdy doszkalające mam na yarisce, a to nasze Suzuki jednak ciut większe i bardziej krowiaste, więc inaczej się prowadzi.

[wodadobra]

To jak masz jeszcze jazdy to lepiej poproś o jazdy twoim autem.
Powiedz instruktorowi jakie masz odczucia/wątpliwości dotyczące prowadzenia tego samochodu. Przecież nie ma obowiązku jeżdżenia samochodem ze szkoły.

[madzi1]

> Kobiety częściej będą szukać miejsca bardziej komfortowego do
zaparkowania,
> nawet jeśli będzie dalej.

Hmm nad tym bym się zastanowiła, czy rzeczywiście tak jest. Jeżdżąc
po Warszawie nauczyłam się, że jak gdzieś jest miejsce to trzeba w
nim stawać niezależnie czy wąskie czy szerokie bo znalezienie
kolejnego może się okazać niewykonalne. Bardziej chodziło mi o to,
że dla faceta to sprawa honoru zaparkować prosto ;)

Mężczyźni lubią
> się sprawdzić i wykonać kilka manewrów aby zmieścić się w miejsce,
z którego
> kobieta może zrezygnować.

Za to jakie robią oczy jak widzą, jak taka baba ledwo wystająca zza
kierownicy za pierwszym razem wjeżdża w wąskie miejsce, tyłem i
prosto :) Widok takich min jest dla mnie bezcenny hehe Faceci jednak
powinni się już przyzwyczaić, że wiele kobiet ma dobrze opanowaną
jazdę i manewry, a nadal spotyka się takich, których to dziwi.


Hmm no nie do końca o to mi chodziło, bardziej o to, że kobieta
nawet ja

[madzi1]

Oj jakiś niedobitek tektstu mi tam na dole został.

[xxxtabxxx]

ja już 10 lat nie jeździłam i na razie nie zanosi się, żebym się
zebrała na odwagę, tym bardziej, że samochodu nie mam, ale chciałam się
z wami podzielić radą jaką mi dała dziewczyna, która właśnie po 10
latach przerwy zaczęła jeździć: warto wyjechać na miasto późnym
wieczorem, albo bardzo wczesnym rankiem, kiedy ulice są puste i wtedy
sobie spokojnie poćwiczyć jeżdżenie bez trąbiących kierowców itd. jak
już poczujecie się pewniej to wtedy wyjeżdżać o normalnej porze :)

[ocisza]

Ja miałam długą przerwę między zrobieniem prawka a rozpoczęciem regularnych jazd
własnym samochodem. Próbowałam najpierw z jeździć doświadczonym kierowcą, ale
jak się już prawie rozryczałam w trakcie którejś jazdy (a ja generalnie twarda
jestem), to podziękowałam mu bardzo za "pomoc". Z duszą na ramieniu zaczęłam
jeździć sama i może nie jestem dobrym kierowcą, ale jakoś sobie radzę.
Początkowo starałam się wyjeżdżać z domu o 7:15, zamiast o 7:30. Niby kwadrans,
a ilość samochodów na drodze zaskakująco się różni. Jest się na miejscu w dwa
razu krótszym czasie, a ilość stresujących sytuacji jest dużo mniejsza. Co do
parkowania, to wjeżdżam na cztery razy zamiast na raz, co zajmuje może nieco
czasu, ale co z tego. Krzykaczy i choleryków na drodze ignoruję (chociaż czasem
może nawet mają rację denerwując się na mnie).

[felisdomestica]

Zdecydowanie jazdy należy zacząć bez pasażerów. Pierwsze jazdy z instruktorem (obcym, nie mężem, przyjacielem albo kuzynem), potem sama. Wszelcy TŻ potrafią bardzo zdekoncentrować i zestresować. Siłą rzeczy poczujesz sie przez nich oceniana, a to nie pomaga. Opracować sobie wybrane trasy (centrum handlowe, teściowie, rodzice itd.) i zawsze mieć pod ręką plan miasta.
I nie przejmować się buchającym na drogach testosteronem - ci chłopcy są żałośni :-).

[yaga7]

Tak jak już pisałam, na początku na pewno z instruktorem. Po to kupuję lekcje :)

[anette_29]

yaga7 napisała:

> Tak jak już pisałam, na początku na pewno z instruktorem. Po to kupuję lekcje :
> )
Jako koleżanka po przejściach życzę fachowego,życzliwego instruktora do jazd doszkalających,bo ja nie miałam takiego szczęścia-wg mojego nie znałam znaków(tiaaa) i ogólnie byłam do bani.
Na razie jeżdżę z moim Tż w weekendowe wieczory i noce, nikomu na razie krzywdy nie zrobiłam,nikogo nawet nie otarłam.Mam nadzieję,że tak zostanie.
13 lat przerwy.

[yaga7]

No to powodzenia :)

Co do instruktora, na szczęście mogę zmieniać do woli, więc myslę, że jakoś pójdzie.

[anette_29]

Dzięki,i nawzajem,trzymam kciuki:)

[yaga7]

:)

No i dobrze wiedzieć, że nie jestem sama po takiej przerwie ;)

[madzioreck]

> Zdecydowanie jazdy należy zacząć bez pasażerów. Pierwsze jazdy z instruktorem (
> obcym, nie mężem, przyjacielem albo kuzynem), potem sama. Wszelcy TŻ potrafią b
> ardzo zdekoncentrować i zestresować.

No, szczególnie, jak się ma, tak jak ja, tatę i męża - zawodowych kierowców ;) I
tata nadopiekuńczy do tego ;)

[yaga7]

No to mnie to nie grozi, bo będę jeździć tylko ja ;)

[madzi1]

> Zdecydowanie jazdy należy zacząć bez pasażerów. Pierwsze jazdy z
instruktorem (
> obcym, nie mężem, przyjacielem albo kuzynem), potem sama. Wszelcy TŻ
potrafią b
> ardzo zdekoncentrować i zestresować

Oj tak, popieram. Zaraz potem jak odebrałam prawko, mój tata poczuł
misję, żeby nauczyć mnie jeździć. Po jakichś dwóch takich przejażdżkach
skończonych kłótnią ja podziekowałam i ojciec też ;)

[turzyca]

> > Zdecydowanie jazdy należy zacząć bez pasażerów. (...) Wszelcy TŻ
> potrafią b
> > ardzo zdekoncentrować i zestresować

Ja nie wiem dlaczego, ale swietnie jezdzilo mi sie z kobietami z rodziny w
ramach pasazera wspomagajacego. I zeby bylo zabawniej, tak bylo zarowno z wlasna
matka, jak i z przyszla tesciowa.
Ja wolalam miec odwod, bo jak przekraczalam pewien poziom zmeczenia to nagle
masowo zwiekszala mi sie ilosc bledow. Wole powiedziec "nie daje rady dalej
jechac" niz ciagnac na upartego dalej.

[madzi1]

> Ja nie wiem dlaczego, ale swietnie jezdzilo mi sie z kobietami z
rodziny w
> ramach pasazera wspomagajacego. I zeby bylo zabawniej, tak bylo
zarowno z wlasn
> a
> matka, jak i z przyszla tesciowa.

O, coś w tym jest. Jak wsiadam do samochodu z matką, czy koleżankami
które też mają prawo jazdy to nie czuję się oceniana przy każdym
manewrze. Za to jak się wsiada do samochodu z jakimś facetem
kierowcą to od razu czuję presję i od razu jakieś głupoty robię.

[yaga7]

ech, w Krakowie to rano korki, wieczorem korki, w ciągu dnia korki, więc w sumie
ciężko wyczuć, kiedy należy jeździć ;)

Korki wcale nie są takie złe :D

[caroline.1]

Właśnie mi się przypomniało, że na początku korki mnie relaksowały :D wszystko
działo się powoli, spokojnie dodawałam gazu, ogarniałam, co się dzieje dookoła...

Gratuluję, że się odważyłaś :D

[caroline.1]

Ja miałam przerwę ośmioletnią. Zrobiłam prawko jako 17-latka, potem parę razy
jechałam z tatą jego samochodem i po prostu podziękowałam za współpracę. Po raz
kolejny siadłam za kółkiem własnego samochodu, kupionego za własne pieniądze i z
poczuciem, że to ja ponoszę odpowiedzialność za popełnione szkody.

Wykupiłam dwie godziny jazd doszkalających. Chłopak, który ze mną jeździł i był
też właścicielem szkoły, powiedział mi wprost, że nie widzi potrzeby, abym
kupowała ich więcej. Wcale nie dlatego, że radziłam sobie jakoś świetnie, wręcz
przeciwnie, byłam cienka, bo jak może być inaczej, kiedy ma się za sobą 30
godzin jazdy w szkole i może jeszcze ze dwie samochodem prywatnym i to wiele lat
temu. Instruktor powiedział mi, że nie radzi od razu wyruszać w weekendową
objazdówkę po Europie, ale zacząć po małej rybce. Przejrzeć książkę do
samochodu, zajrzeć pod maskę, odkryć wszystkie schowki w desce rozdzielczej.
Odpalić. Powoli ruszyć. Mam to szczęście, że mam gdzie pojeździć pod domem, więc
tak ze trzy wieczory ćwiczyłam panowanie nad samochodem, delikatne dodawanie
gazu i parkowałam, parkowałam, parkowałam. Po czterech dniach pojechałam
samochodem na uczelnię dobrze znaną, bo autobusową trasą :D Teraz jeżdżę
inaczej, szybciej i krócej, ale jeszcze czasami jak mam takie skrzyżowanie, że
wiem, że aby skręcić, będę mieć jakieś 50metrów na pokonanie 4 pasów w godzinach
szczytu, to wybieram łatwiejszą, chociaż dalszą, opcję.

Tamten instruktor powiedział mi też, że jazda samochodem ma mi sprawiać
przyjemność, frajdę, że mam to po prostu uwielbiać. Wypracowałam sobie to
podejście i jest mi z nim naprawdę wygodnie ;)

I niestety, w przypadku trudnych warunków pogodowych trzeba mierzyć siły na
zamiary. Nikt nie mówi, żeby zamykać pojazd w garażu, kiedy niebo jest
zachmurzone, ale czasem warto odpuścić. W tegoroczny marcowy nawrót zimy miałam
do pokonania 200km i zajęło mi to 8 godzin. Dwa razy zaliczyłam paskudny
poślizg, widziałam w rowach wiele samochodów o wiele lepszych i
bezpieczniejszych od mojego. Gdybym nie musiała - nie jechałabym. I nie uważam
się za niewolnicę dobrej pogody, tylko za człowieka rozsądnego.

Nie przejmować się chamskimi zachowaniami innych kierowców. Na pewno każdy z
tych chojraków był mistrzem kierownicy jeszcze zanim z pieluch wyrósł! Jeśli
ktoś się spieszy, to proszę bardzo, chętnie mu pomogę w wyprzedzeniu mnie.

Pamiętaj, żeby jeździć na suwak. Szybko zobaczysz, że to naprawdę działa ;)

Życzę szerokich dróg i mnóstwa radości z prowadzenia samochodu!

[yaga7]

Dobrze wiedzieć, że też miałaś podobną przerwę i dałaś radę :D
Zobaczymy, co mi powie mój instruktor. Ale 10 h na pewno chcę kupić, bo tyle to
moim zdaniem minimum.
No a potem jak już autko będzie stać pod blokiem, to na pewno będę się z nim
spokojnie zapoznawać :D

[sylwiastka]

Tylko pamiętaj, jeśli będziesz się czuła spięta przez obecność instruktora, (a
nie fakt jazdy samochodem) to podziękuj Panu i nie daj sobie wmówić, że prawo
jazdy dostałaś przez przypadek :)

No i powodzenia!

Jazda zimowa

[madzi1]

Polecam ci też potrenować jazdę z kimś doświadczonym i cierpliwym w
zimę. To znaczy w warunkach kiedy pada śnieg, na ulicy leży błoto
pośniegowe, jest ślisko itd. Wtedy naprawdę trzeba odbyć kilka jazd
z kimś kto ci powie jak się zachowywać na drodze i co robić za
kierownicą.
Ja mam za sobą jedną zimę za kierownicą, taką prawdziwą zimę,
zresztą wszyscy wiemy ile było w zeszłym roku śniegu. I o ile na
codzień wolę sama szlifować technikę jazdy, bez mądralińskich
podpowiadaczy to w zimę siedziałam grzecznie za kierownicą i
słuchałam mojego TŻ co robić w określonych sytuacjach, żeby nie
wpaść w poślizg, co robić jak już się w niego wpadnie itp.

[yaga7]

Niestety raczej nie będę miała możliwości, żeby z kimś innym, poza instruktorem,
poćwiczyć jazdę, więc całkiem możliwe, że po prostu zimą wykupię parę godzin na
własnym samochodzie.

[wodadobra]

A ja myślę, że jeżeli będziesz jeździć systematycznie to nie będzie takiej
potrzeby - zanim przyjdzie zima to będą dni deszczowe, gdy ulice są śliskie jak
diabli.
Najlepiej jest po prostu nie przeceniać swoich możliwości i nie jeździć w takich
warunkach szybko a do tego poczytać trochę o technice jazdy w terenie - w
błocie, wodzie i takie tam - to się świetnie przekłada na jazdę w trudnych
zimowych warunkach.
Szerokości i powodzonka jak to mawiają moi idole cb-radiowcy ;-)

[yaga7]

Na pewno poczytam, bo w terenie i tak moim Suzuki będziemy jeździć :)
Ponoć ze względu na napęd 4x4 po śliskich trasach i sniegu lepiej się jeździ niż
normalnym autkiem, więc jest szansa, że dam sobie radę.

[anna-pia]

W zeszłym tygodniu rozmawiałam o jeździe po śniegu z bieszczadzkim kierowcą, on
twierdził, że woli jeździć zwykłym samochodem, a nie takim 4x4 :D
IMO dobrze wykupić jazdy po śniegu i lodzie, ja jeździłam w takich warunkach
jeszcze przed prawkiem i do dziś sobie chwalę. Samochód, w którym się tego
uczysz, może być cudzy, zasady są te same, tyle że takim 4x4 mniej się namęczysz.

[wodadobra]

Tak zasada jest zawsze taka sama - trzeba myśleć i być ostrożnym.
A co do techniki jazdy to się nie zgodzę - jest nieco inna w zależności ile osi
jest napędzanych a jeżeli jedna to która.
Ale uważam, że pkt 1 jest ważniejszy.
A zimą - opony! zimowe, hamowanie ostre i inne raptowne manewry na śliskiej
nawierzchni wybić sobie z głowy bo mszczą się okrutnie.
Jazdy doszkalające przed lub w trakcie zimy możesz sobie wykupić, a najlepiej
coś takiego jak szkoła bezpiecznej jazdy - fajna sprawa bo daje sygnał jak
dziwnie może się zachowywać auto i jak my dziwnie reagujemy.

[wodadobra]

wodadobra napisała:
Tzn to do yagi było ;-)

> Jazdy doszkalające przed lub w trakcie zimy możesz sobie wykupić, a najlepiej
> coś takiego jak szkoła bezpiecznej jazdy - fajna sprawa bo daje sygnał jak
> dziwnie może się zachowywać auto i jak my dziwnie reagujemy.

[anna-pia]

wodadobra napisała:

> A zimą - opony! zimowe, hamowanie ostre i inne raptowne manewry
na śliskiej
> nawierzchni wybić sobie z głowy bo mszczą się okrutnie.

O to dokładnie mi chodziło - że da się ruszyć i po lodzie, tylko
trza wiedzieć, jak :)

Po pierwszej jeździe :D

[yaga7]

Żyję ;)

Aczkolwiek niewiele pamiętam, zwłaszcza jeśli chodzi o koordynację sprzęgło -
gaz - biegi - kierownica ;) Ale ponoć z czasem wszystko przychodzi.

No i zostałam modelowo obtrąbiona. I to nie dlatego, że zgasło czy coś, czy że
na kogoś wpadłam. Nie, po prostu panom się spieszyło, a ja jechałam zgodnie z
przepisami. Albo wolniej ruszałam. No jakaś masakra. Ale spoko, nawet się nie
zdenerwowałam :)

Jestem dobrej myśli co do reszty jazd.

[madzi1]

Ooo fajnie. Napewno szybko wszystko ogarniesz :)
A takimi palantami się nie przejmuj, przepisów nie łamiesz jadąc 50
km/h po mieście. Jak im się aż tak spieszy, że trąbią to niech cię
wyprzedzają jak takie chojraki ;) I kompletnie się przez takich nie
denerwuj, potrąbi taki i przestanie.

[madzioreck]

No i git :D
A trębacze...? Mają trąbki, to niech się, dzieciaczki, pobawią, a jak im się
spieszy, to niech se kupią samoloty ;)

[nancy_callahan]

A moim zdanie tego się jednak tak łatwo nie zapomina...
Ja egzamin zdałam w 1997r., potem do 2006r. jeździałm sporadycznie
(kilka razy w roku i raczej nie w dużych miastach).
Od 2006r. wsiadłam do samochodu bez oporów, zaczęłam jeźdźić od razu
po Poznaniu i nie miałam z tym większego problemu, na początku po
prostu dokładniej planowałam trasy, aby wiedzieć dokładnie którędy
mam jechać i nie szamotać się po mieście, móc wcześniej zmienić pasy
ruchu i nie stresować się ich zmianą w ostatniej chwili, nie pchałam
się z parkowaniem do ścisłego centrum miasta - wolałam zaparkować
kawałek dalej a bez stresu i krążenia 10 razy w kółko.
Okres przystosowawczy minął szybko i bezboleśnie:) Tobie na pewno
też się uda:)
Rady na początek:
- na najczęściej pokonywanych trasach zwracaj uwagę i zapamiętuj
układ pasów ruchu - tak aby wcześniej pamiętać, że trzeba zmienić
pas, bo np. z niego robi się pas do skrętu, gdzie skręcać nie chcesz;
- planuj trasę z mapą i straj się ją zapamiętać, ewentualnie
obejrzeć na mapie jakieś trasy zastępce w razie remontu czy innych
zdarzeń;
- najczęstsze trasy przejechać na początku w czasie mniejszego
natężenia ruchu - w nocy, o świcie:);
- nie ulegaj presji szybkiego startu spod świateł i salomu po
pasach, aby wyprzedzić jeden pojazd - jedż spokojnie swoim tempem i
z prędkością która Ci odpowiada;
- uważaj na rowerzystów wyjeżdżających rowerem na przejścia dla
pieszych - dla mnie to byłą zmora..
- nie zabierja w charakterze pasażerów doświadczonych kierowców,
którzy nie moga pohamowąć się od uwag i pouczeń - zabranych wysadzaj
w dowolnym miejscu:)
A kilka godzin jazdy z instruktorem dla przypominienia to na pewno
dobry pomysł:)

No i mamy :D

[yaga7]

Dojechałam z salonu pod nasz blok (z objazdami przez pół miasta, wjeżdżaniem w różne podejrzane uliczki - bo wolę to niż korki w centrum) i żyję :) A mój mąż w roli nawigatora świetnie się sprawdza, bo wszystkie przepisy i skrzyżowania ma w małym palcu (ale prawka nie ma, niestety), więc on mi mówił co robić, a ja robiłam :) Czułam się prawie jak z instruktorem, więc nie jest źle.
Teraz mi pozostaje tylko dużo ćwiczyć i jeździć, ćwiczyć i jeździć... ;)

[marciasek]

No to szczere gratulacje, bo z wyjazdem z salonu bywa różnie. Najgorzej wyjeżdżało się od Bełtowskiego przy Zakopiańskiej w stronę centrum - tam włączenie się w ruch przy braku doświadczenia graniczyło z cudem i wypadki z udziałem nowiusieńkich aut zdarzały się całkiem często. Teraz ponoć sytuacja się tam poprawiła, bo zniwelowali wzniesienie i przynajmniej widać, czy ktoś jedzie.

[yaga7]

No tu na szczęście nie było tak źle źle, bo wyjeżdżałam spod Wieliczki w stronę Wieliczki i dopiero na Kraków, a potem przez Bieżanów, most Wandy i Hutę, więc spokojnie.
Zresztą jak jadę w trasie - czyli nie w korkach i nie po osiedlach - to nawet jeździ mi się ok, bo hamowanie / ruszanie na skrzyżowaniach jest ok.
Najgorsze to parkowanie i zmiana pasów. AAA.

[marciasek]

I jeszcze ruchliwe ronda bez świateł. Auć, nie lubię.
I dlatego nie jeżdżę :)

[yaga7]

No ja jednak nie mam trochę wyjścia, bo Luby nie zdał kilka razy (mimo świetnej teorii i chyba dobrego jeżdżenia, ale nerwy go zjadają bardziej niż mnie) i na razie sobie odpuścił.
A jednak po latach już mam dość tłuczenia się autobusami / pociągami i w pewnym wieku (:P) człowiek zaczyna być jeszcze bardziej wygodny i chciałby po prostu dojechać gdzieś sam i bez problemów.

Mam nadzieję, że po paru miesiącach w miarę czynnej jazdy (na pewno nie codziennej, ale 2-3 x tygodniowo) już się nie będę tak stresować i będzie mi szło coraz lepiej.