Zmierzch książki?

[elodia]

Uwielbiam czytać i - od czwartego roku życia, bo wtedy mnie babcia
(wkurzona moim ciągłym: poczytaj miiiii") nauczyła - pochłonęłam
całą masę książek.
W tamtym roku miałam spotkanie klasowe i moje koleżanki/koledzy
nadal czytają bardzo dużo.

Ale od młodych (przed 30stką) słyszę bardzo często, że książka to
przeżytek..... po co sobie głowę zaprzątać czyimiś problemami, jak
swoich nie brak... są ciekawsze sposoby spędzania czasu...
ostatecznie w jakiś deszczowy, wolny od zajęć dzień to można
kryminał/romans, ale nawet wtedy internet czy jakiś film lepiej
obejrzeć.
I widzę, że to nie tylko słowa.
Widzę jak omijają lektury, szukają w necie streszczeń, ściąg, albo
obejrzą film jeśli jest, na studiach mają wielkie pretensje do
wykładowców wymagających przeczytania kilku książek (bo przecież w
czasie studiów - powiadają - najlepiej już pracować, a w wolnej
chwili to się imprezuje a nie nad książką... nudzi).
A już po studiach, faktycznie nie czytają, chyba, że coś zawodowo im
potrzebne.
Słyszę, że książka to przeżytek, a żeby ich tyle w domu mieć - jak
my - to już całkiem dziwactwo.
I nie mogę w to uwierzyć.
Ale te kilka wyjątków - młodych osób, które znam, a które czytać
kochają nie napawa optymizmem:/

Zmierzch książki?

a już myślałam...

[ewik-mysza]

że temat o Zmierzchu i wampirze Edwardzie (jak to spłycił jeden
kolega, mówiąc - czyli taka książka o wampirze Edwardzie, jak o
Misiu Uszatku, czy Marcelim Szpaku :P) :D

[besame.mucho]

Mam 21 lat, od zawsze czytam olbrzymie ilości książek, w domu mam
książki wszędzie gdzie się da, nawet w najbardziej dziwnych miejscach
;). Czytających znajomych też mam całkiem sporo.
Więc głowa do góry, nie jest tak źle!

[justinehh]

A ja myślałam, że będzie o wyższości ebooków nad książką...
Czytam od czwartego roku życia, pokój mam zapchany książkami, w podstawówce
wyznaczali mnie nawet do czytanek z racji płynnego czytania, ale jakoś ten nawyk
czytania mi nie przechodzi, ewoluuje tylko do uzupełniania go ebookami,
tygodnikami i artykułami z netu; ograniczany przez brak finansów (zakaz
wchodzenia do Trafficu) ...

[klymenystra]

Nie wiem, cz w wieku 23 lat zaliczam sie do "mlodych ludzi", ale zapewniam, ze
czytam, pochlaniam i pozeram ksiazki i zyc bez nich od lat 20 nie moge.

[kk345]

elodia, spokojnie, takich jak my, moli książkowych, jest nadal sporo, a jak
każda z nas zaszczepi tę miłość swoim dzieciom, to zamiłowanie do czytania
przetrwa:-) Mój syn już się wdrożył...

[livada]

Słyszę o tym, że społeczeństwo nie czyta, że średnia roczna to pół książki czy
coś koło tego (czyli jakieś 300 razy mniej niż moja prywatna średnia, dla mnie
to jakiś kosmos), że młodzież w ogóle nie sięga do książek... Ale w moim
otoczeniu tego na szczęście nie widzę, a mam 25 lat. Czytam ja (od zawsze i
pasjami), tak samo czyta mój TŻ. Czyta Mama, ciotki, wujkowie, kuzynowie,
przyjaciele, koledzy z pracy. Jedni więcej, inni mniej, jedni bardziej ambitnie,
inni rozrywkowo - ale wszyscy coś czytają.
Przy czym nie twierdzę, że tak jest wszędzie i zjawisko nieczytania nie istnieje
- tylko ja się z nim nie stykam.

[quleczka]

U mnie tez wszyscy z pokolenia mojego i wyzej czytaja - nie wszyscy duzo ale
kazdy jednak cos tam czyta :)

Wyjatkiem jest niestety chyba moj 13letni siostrzeniec, ktorego trzeba prawie
sila zmuszac do wszystkiego poza harrym potterem :/

p.s. tak przy okazji ja w szkole tez zamiast czesci lektur czytywalam czesto tak
zwane "bryki" czyli opracowania bo niektorych lekutur zwyczajnie nie potrafilam
strawic, choc czytac bardzo lubie

[eriu]

Również myślałam, że wątek dotyczy przewagi e-booków nad książką tradycyjną. Od
razu skojarzył mi się z książką Łukasza Gołębiewskiego "No future book" zresztą
dostępną na stronie www.nofuturebook.pl/ na licencji Creative Commons.

Uwielbiam czytać, niestety przyznaję, że ostatnio robię to rzadziej niż kiedyś.
Wynika to z różnych przyczyn, ale powoli powracam na łono literatury :). Obecnie
w związku z tworzeniem magisterki buszuję w Internecie. Jednak wokół siebie
zauważam coraz mniejsze zainteresowanie książką. Owszem znam ludzi, którzy
uwielbiają czytać, z którymi mogę się wymienić tytułami. Znam też takich, dla
których czytanie książki jest ostatnią z dostępnych rozrywek. Mogę zacytować
zasłyszaną rozmowę dwóch koleżanek w akademiku:
- Wyobraź sobie co byśmy tu (w akademiku)w wakacje robiły bez dostępu do
Internetu?! Z nudów byśmy umarły. Ludzi nie będzie, telewizji brak.
- Masz rację. Nie byłoby nic do zrobienia.
I teraz ja się włączyłam: - Dziewczyny! Przecież można czytać książki!
- Noooo taak.
Dodam tylko, że ten akademik znajduje się dosłownie obok dużej biblioteki.

[amijami]

Ja zmierzchu nie widze, przynajmniej nie w moim otoczeniu.
Juz jestem po studiach wiec mloda nie jestem ;) ale ostro zawyzam srednia krajowa. Od okolo roku zaznaczam sobie w wirtualnej bibliotece co kiedy czytalam i w najlepszym miesiac polknelam 10 ksiazek. Przecietna przy zawalonym miesiacu to 5.

Moze to kwestia srodowiska ale ja naprawde nie zauwazam zmierzchu ksiazki. Spontaniczne dyskusje o ostatnio przeczytanych ksiazkach to standard. I nie tylko w malym gronie (2-3 osoby) ale i na zwyklych imprezach gdzie alkohol tez sie pojawi i ogolne rozluznienie. Podrzucanie znajomym ksiazki czy tez polecanie, no czasem nie da sie opedzic od tego.

Ksiazka jest dla mnie idealnym sposobem spedzania 30 min w autobusie, kiedy jade do pracy. Tak samo nie zasne bez przeczytania chociaz jednej strony.

Co do posiadania duzej ilosc ksiazek to zawsze byly obecne w moim domu rodzinnym. Dziwia mnie mieszkania gdzie nie ma *ani jednej ksiazki*.
Osobiscie nie posiadam duzej biblioteki (zostawiam sobie jedynie te ktore mna rzucily o sciane albo do ktorych mam sentyment), gdyz zal mi chomikowac ksiazki - wole aby byly czytane niz lezaly i kurzyly sie.

Chyba mam szczescie ze na takich ludzi trafiam w zyciu.

[elodia]

Pocieszyłyście mnie:)
W "moim kółku" nie jest źle, zresztą nigdy nie było.
Ale dwójka dzieci sąsiadów studiuje, a trzecie właśnie studia
skończyło. Dla papierka;)
I jak rozmawiam z tymi młodymi ludźmi, ich towarzystwem to smutno.
Przychodzą czasami - jakąś książkę potrzebują (żeby przejrzeć i
wypisać co ważniejsze rzeczy) złorzecząc ile się da na wykładowców,
którzy zmuszają ich do takich tortur!
A tych kilkoro czytających traktują trochę jak nieszkodliwych
dziwaków;)

[elodia]

Ta dyskusja też nie jest zbyt pocieszająca:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=413&w=92735562
Jak piszą niekótrzy... samo życie:/
Ale po Waszych wpisach widzę, że do zmierzchu jeszcze daleko:)

[jul-kaa]

elodia - gdzies juz Ci chyba pisalam (?) ze Twoja sygnaturka jest moim ulubionym
cytatem, ktorego nikt nigdy nie rozpoznaje :)

[quleczka]

nie chce sie wymadrzac ale chyba nie tak trudno zgadnac z czego to :)

swoja droga swietny cytat :)

[elodia]

Ja Ci już też pisałam, że Mistrz i Małgorzata to książka pełna
fajnych cytatów, najlepiej przeczytać wszystkie:)

[mleko_w_tubce]

elodia napisała:

> Ja Ci już też pisałam, że Mistrz i Małgorzata to książka pełna
> fajnych cytatów, najlepiej przeczytać wszystkie:)

Mistrza i Małgorzatę przeczytałam 3 razy i za każdym razem zachwycam
się cytatem zapisanym w Twojej sygnaturce :).

[jul-kaa]

Mistrz i Malgorzata to jedyna ksiazka, ktora moge otworzyc na dowolnej stronie,
przeczytac jedno zdanie i wiedziec dokladnie, co bedzie dalej :) Czytalam x razy
po polsku, po razie po rosyjsku (z trudem) i po ukrainsku.
A cytat wbrew pozorom az tak latwy do rozpoznania nie jest - moze wlasnie
dlatego, ze ludzie nie czytaja, ew. nie rozumieja, co czytaja :)

[eriu]

Jak nikt? Ja poznaję! Od razu! :)
Może dlatego, że czasem w nocy dostawałam smsa z tym samym cytatem ;)

[daslicht]

Ja też, choc smsów nie dostawałam :)

[semele2]

A widzisz, mnie artykuł, który stał się przyczynkiem do zalinkowanej przez
Ciebie dyskusji, zjeżył nieziemsko. Bo szlag mnie trafia na pomiatanie
studentami, którzy "uczą się z kserówek zamiast z książek". Jestem molem
książkowym, czytam bardzo dużo, nie czuję się skrzywdzona dużą ilością
literatury na zajęcia (czuję się natomiast skrzywdzona dużą ilością kiepskiej
literatury albo czymś, co jest do tematu niedopasowane - zdarzyło mi się być na
zajęciach, kiedy pan doktor z historii najnowszej dał nam do przeczytania 400
stron na jedne ćwiczenia, z czego połowa tekstów była zupełnie niezwiązana z
tematem zajęć). I uwielbiam się uczyć z kserówek. Choćby dlatego, że nie muszę
dzięki nim siedzieć w bibliotece (biblioteka uniwersytecka nie jest cudowną
świątynią wiedzy - jest dusznym, zakurzonym i niedoświetlonym pomieszczeniem z
niewygodnymi krzesłami). A także dlatego, że nie muszę odbywać spektakularnej
walki o jeden egzemplarz książki, z którego chce czytać 100 osób. Albo dlatego,
że jak mam z jakiejś książki przeczytać 20 stron, to nie stać mnie na kupowanie
całej (kupuję całe książki, jeśli mam je przeczytać w całości; kserowanie całego
podręcznika zdarza mi się tylko wtedy, kiedy książka jest trudno dostępna w
księgarniach). A koronnym argumentem na rzecz kserówek jest to, że mogę z nimi
zrobić, co chcę - podkreślać, notować, komentować, zaznaczać. Kiedy potem
przychodzę na zajęcia i mam dyskutować o jakimś tekście, muszę mieć możliwość
szybkiej orientacji w nim, łatwego znajdowania fragmentów, które w razie czego
chcę przytoczyć. Niektóre książki są tak graficznie skonstruowane, że
wystarczają mi do tego gęsto umieszczane śródtytuły, ale czasem mogę liczyć
tylko na własne notatki na marginesach.

A tak jeszcze OT co do streszczeń lektur - czytałam sumiennie wszystkie lektury,
a mimo to zdarzało mi się sięgać potem do opracowań. Nie było takiej ludzkiej
siły, żebym po jednokrotnym przeczytaniu "Lalki" zapamiętała wszystkie
czepialskie szczególiki, o które moja droga polonistka pytała nas na kartkówce.
Potrzebowałam streszczenia, żeby sobie przed samą kartkówką dokładniej ułożyć w
głowie treść. Na powtórne czytanie nie było czasu, na półce czekała następna
lektura.

[kotwtrampkach]

amijami napisała:
> Ksiazka jest dla mnie idealnym sposobem spedzania 30 min w autobusie, kiedy jad
> e do pracy. Tak samo nie zasne bez przeczytania chociaz jednej strony.
jeszcze we wszystkich poczekalniach, nad piaskownicą, podczas nudnych godzin w
pracy, podczas opalania, w wannie i pewnie jeszcze gdzieś

zazdroszczę CI amijami zaznaczania w wirtualnej bibliotece ksiażek.. Tyle razy
juz się do tego zabierałam, i nie mogę.. A potrzebuję to usystematyzować, bo
zapominam autorów i ciężko mi coś polecić bez długiego dumania i sprawdzania..

No i ja mam w domu z 40 ksiażek najwyżej. 1. nie mam kasy na kupowanie, 2. mam
za mało miejsca, zeby ustawiać półki, 3. chyba najważniejsze - nie cierpię kurzu
(drapie mnie w nos, kicham, mam katar) i nie znoszę sprzątać długo (mam
zamkniete szafki, pusta przestrzeń, rysunki na scianach i mogę oddychać ;-)

A książki czekają na mnie w bibliotece :-D I nic mnie nie obchodzą głosy o
prawach autorskich. Nie kseruję - czytam i oddaję.

[jul-kaa]

O nie, zadnych zmierzchow! Przynajmniej (lub bynajmniej, jak mawiaja ci, ktorzy
nie czytaja ;)) dla mnie.
Najwazniejszym elementem naszego mieszkania jest wieeelki regal do sufitu. Wielu
ludzi pyta: "a po co wam tyle ksiazek?" (wszystko ludzie po studiach!), inni
mowia "ale faaajnie, ile ksiazek, ja tez tak chce".

Uwazamy oboje z mezem, ze szczytem niedobranego malzenstwa jest takie, ktore nie
moze kupic razem ksiazki, ew. takie, w ktorym jedno kupuje ksiazki, a drugie...
np. ciuchy. Znam jedno takie. Żona sie kiedys oburzała, jak "mąż przyniósł do
domu STERTĘ książek, STERTĘ!!!!" (wysokosci mniej więcej 10cm!!)
Dodam jeszcze, że ta żona będąc u nas stwierdziła, że ksiażki na półkach
powinnam poukładać. Albo w ogóle pochować, bo po co tyle tego. A jak poukładać?
- zapytałam. No wysokością i kolorem okładek - odrzekła...

Kiedy mysle o tym, ze moj maz moglby w jakikolwiek sposob probowac wplywac na
to, ile wydaje na ksiazki (mamy calkowicie wspolny budzet, ale to raczej on
zarabia), to bylby koszmar. On zreszta sam kupuje takie ilosci, ze na regale juz
dawno miejsca nie ma...
Sprzedajemy tez ksiazki, nawet nie z checi zysku, ale dlatego, ze nie wszystkie
posiadane sa warte zajmowania cennego miejsca ;), a wrzucic ksiazki nie potrafimy.

Dla mnie czytanie jest jak oddychanie - musze i robie to bezwiednie. Jak nie mam
ksiazki to czytam chociazby sklad pasty do zebow ;), instrukcje dla pacjentow,
ogloszenia, ulotki z kieszeni… Czytam w dodatku absolutnie wszedzie – w wannie
(i okolicach), w autobusie, pociagu, poczekalni, kolejce, na lezaco, siedzaco,
stojaco…

[mleko_w_tubce]

Ja też jestem nałogowcem. Wychowałam się w domu pełnym książek- do
tej pory nie zdąrzyłam przeczytać wszystkich. Niektórzy kupują
ciągle nowe szafy na ubrania i inne sprzęty domowe- my kupujemy
regały albo półki na książki.
Ostatnio niestety mam mniej czasu na czytanie- nadrabiam podczas
jazdy środkami komunikacji miejskiej i przed zaśnięciem, chociaż
kilka stron- nawet jak wracam po imprezie, w stanie wskazującym,
muszę poczytać, bo nie zasnę.

[ocisza]

A ja właśnie przed spaniem to trzymam się od książek z daleka, bo jak wezmę do
ręki, to pójdę spać bladym świtem :)

[ciri1971]

O, jakbym o sobie czytała:) Też to robię bezwiednie. Ostatnio
złapałam się na tym, że "czytam" bilet autobusowy- "bilet
jednorazowy normalny, kasować z jednej strony"...
A wracając do czytania- z moich obserwacji nie jest tak źle. Młodszy
syn dziś prawie spóźnił się do szkoły, bo musiał skończyć rozdział
wspomnianego już " Zmierzchu":) Starszy stwierdził wczoraj, że
egzaminy gimnazjalne( dziś pisze matematyczny!) mogłyby sie już
skończyć, bo musi czytać Pratchetta. Mój mąż i ja, cóż...też dużo
czytamy:) u mnie to nałóg, bez książki nie zasnę, nie wejdę do
wanny, nie wyjadę nigdzie. Regały z książkami się chwieją, a ciągle
kupujemy nowe( książki, nie regały). I dobrze nam z tym:)

[semele2]

Mnie się zdarza układać książki wysokością. Bo wtedy da się na nich położyć na
płasko jeszcze kilka książek, które mi się nigdzie nie mieszczą...

A tak w ogóle to przypomniałaś mojemu sumieniu, że powinnam poukładać wszystkie
swoje książki. Brrrrrrr!

Porządek w książkach...

[maheda]

Właśnie ogarnęłam zrozpaczonym wzrokiem wszystkie książki na półkach, w szafie,
na krześle, biurku, parapecie i piętrzące się na podłodze...
I odczułam coś na kształt wyrzutów sumienia.
Chyba też powinnam je jakoś poukładać.
Jeszcze nie wiem, co prawda, gdzie, ale powinnam...

[semele2]

Ja sobie powiedziałam, że skoro jeszcze nie wiadomo, czy aby w te wakacje nie
czeka mnie przeprowadzka, to nie warto tego wszystkiego teraz wybebeszać. No bo
w razie przeprowadzki i tak będę musiała, prawda?

[jul-kaa]

Przeprowadzka to cudowny moment - mozna znalezc wszystkie zapomniane, a ukochane
lektury, poukladac wszystko tematycznie i na dodatek podkrasc cos z miejsca, z
ktorego sie wyprowadza :) (ja "pozyczylam" calkiem sporo od rodzicow). Zreszta
panuje takie prekonanie, ze kradziez ksiazki nie jest kradzieza - oczywiscie to
bzdura, ale musze przyznac, ze z trudem czasem oddaje wlascicielom niektore
unikaty - dlatego nigdy nie lubilam bibliotek... Teraz braki finansowe zmuszaja
mnie do korzystania z nich - nie wszystko musze miec, a jak zaczne musiec po
przeczytaniu, to zawsze moge kupic :)

A powiedzcie - ustawiacie ksiazki w dwoch rzedach? My obiecywalismy sobie, ze
nigdy, ale juz 1,5 roku po postawieniu regalu na WSZYSTKICH polkach sa dwa
rzedy... No bo jak - pozbyc sie nie mozna, a jak wiadomo, ze nie siegnie sie po
dana pozycje przez nastepne 5 lat, to niech zmyka pod sciane....

Dzis w ddtvn rozmawiali z Glowackim, Gretkowska i Grochola o czytelnictwie.
Mozna bedzie obejrzec - Glowacki byl swietny :)

Jesli chodzi o kserowki - jestem tuz po studiach (drugich...) i na obu
kierunkach (spoleczno-humanistycznych) czytalam kserowki, skrypty, uczylam sie z
cudzych notatek. W dodatku w szkole czytywalam bryki. Nigdy nie czytalam
polskich "arcydziel" i "klasyki", ktore mnie nudzily smiertelnie i do dzis
nudza, choc po latach probowalam sie przemoc. I nie widze w tych praktykach nic
zlego - czytanie oryginalnych tekstow bywalo strata czasu - na nudziarstwa zle
napisane, zle przetlumaczone, zle zredagowane. Cenny czas mozna bylo poswiecic
na ciekawsza lekture :)

I jeszcze o pisaniu po ksiazkach - ja pisze, podkreslam, do ksiazki podchodze
tylko z olowkiem. Poprawiam w nich bledy (!), podkreslam ciekawsze fragmenty, od
taty przejelam zwyczaj wynotowywania z tylu, co ciekawego jest na ktorej stonie
- czyli robienia wlasnego, bardzo subiektywnego "spisu tresci".
Mam troche ksiazek po dziadku, ktory podkreslal dlugopisem. Zawsze cala rodzina
scigala go za to, zwlaszcza ze najchetniej w dodatku podkreslal kolorem
czerwonym :) Na szczescie nie udalo im sie go od tego odzwyczaic, wiec teraz
(choc dziadek nie zyje od ponad 15 lat) ja mam mnostwo frajdy w wynajdowaniu
ostrych stanowczych podkreslen w tekscie i notatek na marginesach. Czuje sie
tak, jakby nadal byl obok mnie, jakby jego mysli, byly obok mnie.

Dawno dawno temu przed ksero...

[zooba]

przepisywałam fragmenty ulubionych książek do specjalnego zeszytu - mam go do
dzisiaj.
Nie mogę pisać o książkach, w pracy jestem....

Kocham.

[jul-kaa]

W sumie ciekawe, czy dzis ktos kseruje ulubione fragmenty ksiazek... Ja nadal
przepisuje do zeszytu, czasem do pliku w komputerze - ale wklepuje recznie, nie
sciagam z netu.
Mam tez takie stare zeszyty/notesy mojej mamy - uwieeeelbiam je :)

[semele2]

Ja się swoich częściej uczę na pamięć, niż gdzieś je notuję :).

aaaaaaaaaaaa!!!!!!:))))))

[elodia]

O układaniu książek to lepiej nie mówcie;)
Mnie się już nigdzie nie mieszczą... nie wiem jak mogłabym je ułożyć!
Z tego powodu od jakiego czasu sprzedaję na allegro, ale...
sprzedałam już ponad 1000 i nie widzę poprawy!
I tak kombinuję - jak taka książka z książkiem zostanie sama w nocy,
to pewnie rozrabiają:P

A wracając do temtau - cieszy mnie to co piszecie, ale skąd się
biorą młodzi, o któych wspomniałam? Niektórzy z nich przyznają, że
ich rodzice czytają i książek w domu dużo, i nic to nie dało:/

O, o takich mówię:

wyborcza.pl/1,75515,6485258,Szkola_buja_w_oblokach.html
"Nie wiem, jaki odsetek absolwentów szkół średnich w Polsce umie
napisać poprawnie kilka zdań po polsku. Wiem, że wśród studentów na
pierwszych latach studiów jest to nieco ponad 50 proc. Wśród tych,
którzy nie umieją pisać, większość po prostu nie zna ortografii,
gramatyki i interpunkcji, ale od biedy może się wysłowić. Być może w
fantasmagoriach w rodzaju "profil absolwenta szkoły podstawowej",
śnionych przez specjalistów od metodyki nauczania, osoby te
odpowiadają kandydatowi do gimnazjum, choć i w to wątpię. Oprócz
półanalfabetów mamy jednak wśród studentów analfabetów prawdziwych.
Jest ich z pewnością nie mniej niż 10 proc. Osoby te zdolne są
jedynie zapisać ciąg kulfonów nieukładających się w zdania, ze
szczątkową strukturą gramatyczną, bez wielkich liter i kropek, bez
podmiotów i orzeczeń, bez sensu. Są to absolwenci polskich liceów i
techników, posiadacze matur, starych bądź nowych, bez różnicy."

"Wykładowcy szkół wyższych wiedzą doskonale, że większość studentów
nie ma żadnej, najskromniejszej nawet, wiedzy na żaden temat, a
część nie umie czytać (duka bez zrozumienia) ani pisać. Dlatego nie
ma nawet mowy o tym, żeby jakiś wykładowca, na przykład nauczyciel
matematyki na politechnice, poniechał wykładania najbardziej nawet
elementarnej wiedzy, zakładając, że student już ją posiada. Wykłada
się zawsze wszystko od zera. Gdy zaś przychodzi do zaliczeń, każdy
wykładowca, wiedząc, że normalne zdawanie, zgodne z wymogami
programu studiów i powagą uczelni oraz dyplomu, oznaczałoby odsiew
większości studentów, musi pogodzić się z koniecznością udzielenia
zaliczeń tym 70 procentom "studentów", którzy niczego bynajmniej nie
studiują, w życiu nie przeczytali żadnej książki ani bynajmniej nie
mają takiego zamiaru"

Bo właśnie od takich młodych najczęściej słyszę o zmierzchu książki.

nasz profil

[zooba]

Wydaje mi się, że nasza społeczność nie jest statystycznie reprezentatywna dla
społeczeństwa dorosłego polskiego, nawet dla społeczności internetowej ogólnie
rzecz biorąc. Zawyżamy średnią.

Twój cytat jest przerażający.

[semele2]

Wiesz, ja studiuję historię i raczej nie spotykam się na uczelni z takimi
kwiatkami... Pewnie, są ludzie z większą i mniejszą wiedzą, ale z analfabetyzmem
się nie spotkałam.

Owszem, zdarza się, że na wykładzie frekwencja jest bliska zeru. Ale nie
przypominam sobie takiej sytuacji na wykładach, które były warte uwagi.

[jul-kaa]

Kiedys byly takie badania, ktore wykazaly, ze jak dac takiemu gazete, co to
kolumny ma, a nie tekst ciurkiem, to czyta (nie wiem, jak to opisac...) wszystko
jak leci - ciurkiem wlasnie, linijka za linijka, jakby nie zauwazajac podzialu
na kolumny, choc sensu to nie ma i w zadna logiczna calosc sie nie uklada. I mu
nawet mysl nie zaswita, ze cos jest nie tak...

Moj ojciec jest wykladowca akademickim i jego doswiadczenia (a wyklada nauki
spoleczne, a nie matematyke...) poswiadczaja to, co cytujesz: zwlaszcza na
uczelniach prywatnych poziom analfabetyzmu wzrasta, na UW jeszcze jakos sie
studenci trzymaja.... Prace zaliczeniowe sa zywcem wziete z internetu. Pamietam
jak kiedys przegladajac je, znalazlam dwie toczka w toczke identyczne. Tata tez
to zauwazyl, nawet znalazl w sieci "oryginal". Bylam pewna, ze scignie jakos
tych ludzi, ze posypia sie gromy, ale nic sie nie stalo. Pouczyl ich tylko, ze
tak sie nie robi i sprawa sie zakonczyla. Bylam w szoku.

Zreszta pisanie prac dyplomowych wyglada podobnie - cale rozdzialy zywcem z
innych prac... A jak nie ma w sieci tekstu, to nawet im sie nie chce przepisac -
skanuja kolejne strony, program im to przerabia na tekst i tyle - praca
napisana. A ze zatrudnienie (za kase) kogos, kto wynajdzie odpowiednie lektury
do tematu jest w pelni legalne, to jedynym wysilkiem pozostaje skanowanie i
ulozenie odpowiednich rozdzialow w kolejnosci.... (jest to oczywiscie tansze niz
placenie za napisanie calej magisterki czy licencjatu). Noz sie w kieszeni
otwiera....
I potem

[tfu.tfu]

ciekawe, czy moje ewentualne dzieci się zachwycą czytając cytaty, które notuję
;) chyba nie to pokolenie jednak ;)

[tfu.tfu]

tjaaaa, godziny spędzone w BN ;) przepisałam 3/4 Liber de causis ;)

Pisanie po książkach

[daslicht]

A ja brałam ołówek i rysowałam ilustracje na tekście. "Ania z
Zielonego Wzgórza" była nieźle porysowana, łatwo poszło, bo dużo
opisów. Potem to powymazywałam, na szczęście bez specjalnych
uszczerbków, bo było narysowane delikatnie, żeby ksiązki nie
zniszczyć.

[tfu.tfu]

większość moich książek jest obecnie w bibliotece polonii w Glasgow ;) jakoś (z
bólem organów wewnętrznych) udało mi sie ograniczyć do 8 pudeł ;)
w ogóle prowadzę tzw. rozdawnictwo ;) ale paru rzeczy za nic nie oddam ;) np.
awicenny, którego sobie nabyłam na 20-te urodziny za straszne naonczas pieniądze ;)

[klymenystra]

Sesese :) Moj TZ kupuje ksiazki kompulsywnie - jak ja ciuchy i staniki :) I
bardzo mnie to cieszy, bo on wybiera dobre rzeczy, a ja w ksiegarniach jestem
przerazona i nigdy nie wiem, co chce. Poza tym - kupuje ksiazki w pieciu albo i
wiecej jezykach - czesto sa to oryginaly, w Polsce niedostepne. Sama mam bardzo
duzo swoich ksiazek, zdobywanych w troche inny sposob. Ciesze sie wiec, ze
akurat ten nalog jest na jego glowie :)

[jul-kaa]

no i do ciezkiej anielki, wlasnie piszac poprzedniego posta przegapilam koncowke
licytacji ksiazki, o ktorej marzy maz moj... wrrr

[plica]

e tam. nigdy zbyt wiele osob nie czytalo ksiazek. a ci co czytali od malego, czytaja dalej. ja pochlaniam calkiem spore stosy, kupuje wypozyczam, drukuje. i jeszcze lapie sie na przed 30stką ;)
czyta moj maz, moja mama, moj tato, wymieniam sie ksiazkami z szefową, jej mamą, kolezankami, wiec spokojnie, nie ma powodow do oglaszania zmierzchu.

[beauty-gosiek]

czytam ja, czyta mój mąż, w ostatnich trzech latach mniej bo małe
dzieci = mało czasu ale obiecujemy sobie że jak tylko pójdą do
szkoły to ruszamy w tango.
Od dzieciństwa dużo czytamy, z tym że ja wolę książki obyczajowe,
psychologiczne, a mąż fantastykę, sensację
Aha, już od pierwszej klasy podstawówki potrafiłam wziąć 8-10
książek i po tygodniu oddać i brać następne.
Będąc nastolatką (i dalej) niektóre książki czytałam od rana aż do 2-
3 w nocy tak mnie wciagały aż mi mama wlatywała do pokoju i
wrzeszczała czy nie wiem która to godzina i ze mam natychmiast iść
spać bo oczy popsuję.
Miała rację, teraz mam słaby wzrok... Bez okularów trudno mi
rozpoznać znajomych
Ale książki to było moje życie, mój swiat marzeń, w który uciekałam
i nie chciałam wrócić do smutnej rzeczywistości..
Nie potrafiłam sie bez nich obyć na dłuzej.
Teraz niestety mogę czytać tylko kilknaście stron dziennie

[beauty-gosiek]

aha, moja mama lubiła czytać i miała półki pełne książek
(przeczytałam prawie wszytskie, niektóre po 5 razy, lubiłam do nich
wracać)
rodzeństwo (a mam ich czworo) niestety nie lubi czytać, co mnie
bardzo dziwi.
Tylko ja po mamie przejęłam tę pasję.








9a mam ich czworo niestety nie lubi czytać, tylko ja przejęłam po
mamie tę pasję

[klymenystra]

Pociesze Cie - wzrok sie nie "psuje" od czytania :)

[beauty-gosiek]

klymenystra napisała:

> Pociesze Cie - wzrok sie nie "psuje" od czytania :)

serio?? bardzo mnie pocieszyłaś :)
a skąd wiesz?

[anna-pia]

beauty-gosiek napisała:

> klymenystra napisała:
>
> > Pociesze Cie - wzrok sie nie "psuje" od czytania :)
>
> serio?? bardzo mnie pocieszyłaś :)
> a skąd wiesz?

Ja nie klymenystra, ale ci powiem: wzrok się psuje, bo 1. takie rzeczy się
dziedziczy; 2. jak się nosi za słabe szkła, to leci na łeb na szyję. Doświadczam
obu tych aspektów :) Mi wzrok wręcz poprawił się po dobrym dopasowaniu szkieł -
idealnie do wady, a nie za słabych "żeby oko pracowało".

Czytam nałogowo, dzieci już zarażone :) A największy podziw dla naszego
księgozbioru wyrażają z reguły tzw. prości ludzie, np. układający podłogę,
montujący szafki itp. Jak niania ma chwilę wolną (jak młody śpi, to niech
odsapnie), to bierze sobie do herbaty coś do poczytania :) A ma tylko
podstawówkę skończoną :)
Owszem, są tacy, którzy nie czytają, stanowią większość, ale nie martwiłabym się
o to, że książki znikną.

[pierwszalitera]

Udowodniono, że się nie psuje. Widziałam w popularno- naukowej audycji w niemieckiej telewizji. I nawet od czytania przy słabym świetle, też się nie psuje. Szkoda, że moi rodzice nie wiedzieli, daliby mi spokój przy czytaniu nocami. ;-)

[elrosa]

O, ja też książki pożeram wręcz nałogowo :)
Inna rzecz, że lekturę dobieram sobie dość fanaberyjnie i według własnego zwichrowanego gustu, na większość lektur patrzeć nie mogłam (stanowczo odmawiam "Dziadom", "Kordianowi" czy "Weselu" statusu dzieł narodowych, dla mnie to wszystko jest jednym wielkim, cierpiętniczym bełkotem) i poznawałam je ze streszczeń, żeby w ogóle zrozumieć, o co tam chodzi.

[kwiatek04]

Ja zazwyczaj nawet lektury lubilam: Dziady, Wesele, Krzyzacy, Trylogia, Pan
Tadeusz to jedne z moich ulubionych lektur :) Za to Slowackiego nie znosze :D
Pamietam, ze Krzyzakow w podstawowce pochlonelam w jeden wieczor :)

[daslicht]

A my w podstawówce wraz z dwiema koleżankami wypożyczyłyśmy z
biblioteki dramaty Słowackiego i czytałyśmy z podziałem na role :)
Pamiętam piosenkę ze "Złotej czaszki" o łabędziach "mutantes",
kulałyśmy się ze śmiechu. Tu dla zainteresowanych:
www.opoka.org.pl/biblioteka/I/IL/zapomniana_koleda.html

dzis w empiku

[ekler.ka]

to wszystkich czytajacych informuje,ze dzis w empikach przy zakupie dwoch
ksiazek,trzecia ma sie za darmo :)

[ocisza]

Dokładnie za grosz :) Skorzystałam, dziękuję za info.

[semele2]

To ja w ramach zadania kłamu tezom o upadku czytelnictwa idę do empiku :). Tylko
jeszcze nie wiem, co kupię. Umówiłam się z TŻ, że kupujemy na pół w ramach
wzbogacania przyszłej wspólnej biblioteczki, on swoją już mniej więcej wybrał, a
ja mam wybrać dwie pozostałe :).

[urkye]

Zgłasza się kolejny nałogowy książkoholik:D Kocham czytać, dla mnie jest to
jedno z najciekawszych sposobów spędzania wolnego czasu;) Idę sobie na ogródek,
kładę się pod drzewkiem i czytam książkę:) Cuuuuudownie:D Wieczorami, przed
pójściem spać, MUSZĘ coś przeczytać-inaczej nie umiem;) Uwielbiam wyobrażać
sobie postacie, miejsca; nie lubię oglądać filmów na podstawie książki-nagle się
okazuje, że mój X wygląda zupełnie inaczej;)
Moim największym marzeniem jest posiadanie wieeeelkiego pokoju z regałami do
sufitu i wygodnym fotelem/leżanką do czytania :)))) Niestety jestem z tych,
którym nie wystarcza pożyczenie książki-muszę ją MIEĆ;) Moja koleżanka ma
dokładnie tak samo:D Ogólnie sporo moich znajomych uwielbia czytać, więc imo do
zmierzchu książki jeszcze daleko;)

[ocisza]

A to ja właśnie lubię czytać pożyczone z pozytywną recenzją pożyczającego :) Mam
wtedy ten luksus, że wiem, że trafia do mnie książka rokująca spore nadzieje, że
przypadnie mi go gustu :)

[tfu.tfu]

a skąd!
zawsze będą ludzie dla których obcowanie z książką jest suma kilku składników: w
tym doznań zapachowych np. ;) jakoś sobie nie wyobrażam zapachu ebooków :P ale
zapach nowej/starej książki, faktura papieru itd. itp. to dla mnie część
składowa rytuału ;) i ja kocham czytać w łóżku :P

Nie wierzę

[maheda]

Moja dwunastolatka zaczytuje się w różnych książkach (ostatnio z wypiekami na
buzi przeczytała "W pustyni i w puszczy" w ciągu dwóch dni), pochłania książki w
ogóle w jakichś koszmarnych ilościach - jeśli chciałabym jej nastarczyć książek
na codzienne czytanie, musiałabym właśnie co dwa dni kupować książkę :/
Koszta okropne, na szczęście dziecko korzysta z biblioteki szkolnej.
Ostatnio wpadł jej w łapki "Herkules z mojej załogi" i też jest półprzytomna.

Nie jest tak źle, Elodio. Uwierz.

[winter76]

Uwielbiam książki!W szkole wszystkie lektury miałam dawno przeczytane zanim zaczęliśmy je omawiać,w domu cała kolekcja pochłonieta po parę razy,nie zliczę do ilu bibliotek byłam zapisana-parę razy się przeprowadzałam i w każdej dzielnicy dzielnie szukałam najbliższej :) Mój rekord-3 biblioteki równocześnie plus wypożyczanie na kartę mamy :))
I do dzisiaj tak mam.

[winter76]

Mojemu 4-latkowi też staram się dużo czytać,bo nie chcę by był tylko "fanem" komputera i tv.

[iczanka]

Taaaa, zmieszch, koniec świata i jeźdzcy apokalipsy. Od poczatków
podstawówki słysze jak to młodzierz nie czyta, i jakoś mi tą
mlodzierz nieczytającą ciężko zlokalizować,bo nawet osiedlowe
dresiki widuje z powieściami wojennymi pod pachą, rzadko ale jednak.
Wydaje mi się że to jest kwestia tego co ta młodzierz z dzieciństwa
wyniosła, jeśli rodzice czytali, to dzieci też zarażą tak jak moji
mnie. Mi czytano w dziecińswie, i to była dla mnie najlepsza
przygoda. Dzisiaj bez ksiązek żyć nie moge i udalo mi się pozarażać
tą milością nieczytające koleżanki podrzucając im to co sama
czytałam wcześniej z wypiekami.


A dla tych co nie czytali polecam artykuł reprezentujacy zdrowe
podejście do tej sprawy;)
portalwiedzy.onet.pl/4868,8348,1514380,1,czasopisma.html

ZmieRZch i młodzieŻ, błagam... n/t

[maheda]

i "moi" n/t

[maheda]

[iczanka]

Przepraszam dyslekcja sie czasem ujawinia gdy się niepotrzebnie
śpieszę.

[semele2]

Tu nie ma takiej prostej zależności :). Na przykład moja mama czyta mało, mój
tato w ogóle, a ja jestem molem książkowym.

[yaga7]

Bo młodych trzeba uczyć czytać i zachęcać do czytania ;)
My tak zachęcamy tych znajomych, którzy są mniej chętni i powoli, powoli idzie.

A ja książki kocham pasjami i wszystkie półki się uginają. A wczoraj kolejna
paczka z merlina przyszła :D

[aadrianka]

E tam, zaraz zmierzch. Ci co czytali, czytaja nadal. Nigdy nie bylo
tak, zeby czytalo cale spoleczenstwo:)
U moich rodzicow drugi co do wielkosci pokoj (spory) zostal
przeznaczony na biblioteke. Ksiazki sie tam po prostu klebia. Ale
znam tez domy, gdzie encyklopedia PeWuEn, ksiazka telefoniczna i to
by bylo na tyle:)
Przezytek to dla mnie gazety analogowe, wole wersje elektroniczna.
Zreszta e-ksiazka to tez czasem niezle rozwiazanie.

[semele2]

E-książka na pewno rozwiązuje problem sprzątania w szafkach ;). I już samo to
jest kuszące. Chociaż znam takich, którzy mogliby mieć problem "KSIĄŻKI MI SIĘ
NA DYSKU NIE MIESZCZĄ, RATUNKU!"

[velika]

Ja też z czytających:) Kiedyś dużo więcej, ale nie ma szans żebym kiedykolwiek
przestała czytać. Mam w domu sporo książek, moich i rodziców, bo siostra
niestety nie przepada za lekturą. Moja przyszła teściowa jest książkową
maniaczką i często coś od niej pożyczam. Też myślę, że nie jest wcale tak źle,
znam sporo czytających osób. I też mam tak, że muszę czytać w każdym
miejscu-przy jedzeniu, w komunikacji miejskiej, przed zajęciami, jak gdzieś idę.
Jak wpadnie na którąś z was kiedyś zatopiona w lekturze i półprzytomna niska
brunetka-to będę ja:D Mam nadzieję, że e-booki nigdy nie wyprą tradycyjnych
książek-do mnie nie trafiają, książka musi mieć zapach i duszę, e-booki duszy
nie mają;/ Muszę przyznać, ze nie omijałam nawet szkolnych lektur-po prostu nie
rozumiałam streszczeń, nie mogłam sobie wyobrazić, tego, co działo się w
powieści na podstawie kilkunastu zdań. Nigdy nie było problemu, co mi kupić na
prezent-zawsze są to książki;)

[ciri1971]

> .
> Jak wpadnie na którąś z was kiedyś zatopiona w lekturze i
półprzytomna niska
> brunetka-to będę ja:D


Ha, to mogę być również ja:)

[jul-kaa]

> > Jak wpadnie na którąś z was kiedyś zatopiona w lekturze i
> półprzytomna niska
> > brunetka-to będę ja:D
>
>
> Ha, to mogę być również ja:)

Jak tlusciutka - to ja :P

[daslicht]

A jak wysoka to ja :)

[daslicht]

Nauczyłam się czytać w wieku 2 lat i od tego czasu czytam ksiazki w
ilości na tony :) a że czytam znacznie szybciej niż przeciętna
osoba, to moja statystyka jest duuużo wyższa. Oprócz książek także
gazety, moja ulubiona to "Polityka", a takze... książeczki do płyt.
Jestem płytomaniaczką (łatwiej mi, gdyż ciucho-, buto oraz
stanikomaniaczką raczej nie zostanę ^^ ) i uczę się jezyków głównie
z płyt. Żaden nauczyciel nie nauczył mnie tyle, co autorzy tekstów
piosenek. Gramatyka owszem, ale czym jest płaska bezużyteczna
gramatyka cośtam-perfect, która jest dla ciebie jedynie nudnym
przykładem z podręcznika, przy NINowym "And all that could have
been" ^^ Można w ten sposób poznać wiele ciekawych słówek, zwrotów
potocznych, idiomów i innych. A potem nikt ci nie wierzy, że znasz
to wszystko z płyt.
Blixa Bargeld (z grupy Einsturzende Neubauten) zrobił fajną
rzecz w książeczce do "Alles wieder offen" - teksty są po niemiecku,
a pod spodem każdej linijki po angielsku. O wiele łatwiej zrozumieć
i nauczyć się nowych słówek :)
Alfabetu ruskiego nauczyłam się z opakowania chusteczek
higienicznych, potem innych tekstów uzytkowych oraz z tekstów
piosenek. Ale mam duże problemy z odczytaniem liter innych niż
drukowane, bo w książkach są tylko takie :))) A zresztą mam w
profilu że lubię języki(em), więc po co ja to piszę :)))

Dobra, teraz ksiażki i tekst stulecia.
Jedna z moich współlokatorek:
W: Ej, ty przed chwilą czytałaś książkę, a teraz znowu?
DL: Bo wtedy się uczyłam, a teraz to dla relaksu
W: Relaksu? To książka i to książka, co to za różnica?
DL: Z tej nie muszę wkuwać, czytam, bo chcę
W: Łomatko!
DL: Łomatkoooo!

Ta sama pani dziwiła się, ze czytam słowniki. A co ja zrobię, że są
fajne? :)

Gdy ktoś czyta książki, to najpewniej będzie umiał porządnie się
wysłowić. Wkurzają mnie te wszystkie dysmózgowia, co to one nic nie
muszą. Ależ musisz, kochanieńki - odpowiadam takiemu - musisz
przykładać się dwa razy tyle, co inni, żebyś nie wyszedł na idiotę.
Mój kuzyn miał autentyczną dysleksję, chciał a nie mógł, ale nie
było to dla niego przeszkodą w czytaniu i pisaniu (także własnych
opowiadań), potrafił także przyłożyć się i obecnie pisze poprawnie.
Dla dzieciaka, który ma dysmózgowie po znajomości, jest to zwykle
pretekst by się obijać i mieć wszystko gdzieś :/

O lekturach: niektóre przeczytałam, niektóre olałam. Nie cierpiałam
wszystkiego, co opowiadało o "patriotycznych uczuciach Polaków w
czasie zaborów". Sam ten zwrot wywoływał u mnie reakcję pt. "żołądek
zdawał się kurczyć, skręcać i coraz bardziej do gardła przybliżać".
Nie cierpię pitolenia, patetyzmu, wzniosłości i "X wielkim poetą
był". W liceum ogromną radość sprawiało mi pisanie parodii tego typu
utworów oraz rysowanie obleśnych ilustracji do nich. Jak pisałam
wypracowania, to był to rzecz jasna "szczyt alternatywy" i pół
szkoły je kserowało.

Gdy kiedyś miałam profile na portalach randkowych i setki
wielbicieli (moich fot, niestety), najlepszym sposobem na odsiew
było pytanie "jaką kaiążkę ostatnio przeczytałeś?". Popularna
odpowiedź: nie mam czasu na głupoty.
Ja też nie mam w takim razie :P

Wg mnie lepiej czytać nawet ksiazki pokroju Harlequinów, niż żadne.
Zawsze jakaś pomoc w nauce poprawnego wysławiania się oraz
ortografii. Niemniej czytanie "Faktu" na przemian z "SE" jest nieco
dobijające :(

Moja mama ma koleżankę, która nie czyta książek, tylko czeka aż
siostra przeczyta i jej opowie. Ta babka ma wyższe wykształcenie,
załama :(

U mnie w rodzinie na szczęście same książkopochłaniacze :)

Ciekawe zjawisko

[daslicht]

Ktoś rzuca hasło np. "Wywiad z wampirem"!

X: Oglądałem
Y: Oglądałam
Z: Ja też oglądałam, razem z Y
DL: A ja czytałam :)

I tak do wielu innych tytułów :) Tez tak macie?

[plica]

"Niebezpieczne związki" !
"Blade runner" !
na przyklad. najpierw czytalam i jakby te ksiazki z deczka lepsze niz filmy :)
wiekszosc znajomych owszem kojarzy, ogladali oczywiscie :)

[ava.adore]

No ale znowu nie popadajmy w jakiś książkowy faszyzm ;))) Jest dużo
dobrych adaptacji, a całkiem sporo - tych przewyższających książkowy
oryginał. Z wymienionych przez Was tytułów dwa uważam za lepsze do
oglądania niż do czytania ("Wywiad..." i "Blade Runnera"),
a "Niebezpieczne związki" są IMHO znakomite zarówno w wersji Laclosa
jak i Frearsa :) W przypadku tych dwóch pierwszych też bym
odpowiedziała: "Tja, widziałam" :P

[pierwszalitera]

ava.adore napisała:

> No ale znowu nie popadajmy w jakiś książkowy faszyzm ;))) Jest dużo
> dobrych adaptacji, a całkiem sporo - tych przewyższających książkowy
> oryginał.

Jasne. :-) Dobre filmy to osobna sztuka. Nawet z marnej treści można zrobić arcydzieło, coś kultowego. Ja do kina chodzę oglądać nie oryginalną historię, tylko jej wizualną przeróbkę. A nawet drażni mnie, gdy ktoś się skarży, że powieść była inna, coś zmieniono i skrócono. Przecież nie o to chodzi.

[yaga7]

Zgadzam się.
Dla mnie film a książka to co innego.
Kiedyś bardzo mnie denerwowało, gdy film nie był dosłowną ekranizacją książki,
ale mi już przeszło.

A w przypadku Niebezpiecznych związków czy Blade Runnera filmy same w sobie są
świetne, niezależnie od ich podobieństwa bądź nie do książek.