SMUTEK

[krokodyl_13]

Przyniosłam łzy do domu
Smutek zakrył mi twarz
Nie mówiłam nic nikomu
Nie potrzebny bagaż

Tutaj pusto, nawet cisza śpi
Kłaczki bólu, ślady łap
Cichy świat ze mnie kpi
Taki mały koci świat.

Nie zamruczy, nie przytuli
Skrawki wspomnień mam ścianie
Twój cień zawsze mnie otuli
Zawsze będziesz tu kochanie

Tropci

[tropem_misia1]

Dziękuję.

[tropem_misia1]

Odeszła wczoraj.

[lilith70]

Buziak, trzym się. Jest w kocim raju.

[anus-hka]

Bidulkę już nie boli...

[zegor]

Trzymaj się Tropciu!
Ona juź nie cierpi!

[cambria1.2]

Misiu, to ode mnie (ale nie moje), na małą pocieszkę:

Mały koci duszek

Twych łapek pac-pac
W korytarzach mej duszy
Jak pocałunek powietrza miękko szepczące futerko
Słyszę echo twego mruczenia
Widzę wszędzie twój skaczący cień
I uśmiecham się przez łzy.

autor: Barbara Parkhill

[rudka-a]

Smutne to, kiedy odchodzi zwierzątko...
człowiek się przyzwyczaja, miłością i dobrocią otacza...
Uściski, Tropciu..
może nowy kotek zajmie miejsce Majki, pocieszy...
tyle tych biedaków czeka na dom...
wierzę, że tak zrobisz

[tropem_misia1]

za wsparcie wszystkim.

[tropem_misia1]

że rozpacz czai się w nogach.Tak ciężko było dziś iść do pracy.
Nie wiedziałam ,że smutek czyha pod drzwiami.
Wróciłam do domku.Wsadziłam klucz w drzwi.
I tak zostało. Wiązanka kluczy zwisała bezużytecznie , a ja stałam w zawieszeniu pod drzwiami.
Wiedziałam ,że jak otworzę drzwi zobaczę nic.
I tak trwałam trochę ,ale ruszyłam , bo nie chciałam ryczeć na klatce schodowej.

[rena-ta49]

" Kiedyś.......

Jeśli mi odejść będzie trzeba,

Bo odejść kiedyś musi każdy,

To nie daleko, nie do nieba,

A tylko do najbliższej gwiazdy;

Aby jej blaskiem, jej promieniem.

Choć jeszcze nie wiem, jak to zrobię.

Słać Ci najczulsze zapewnienie,

Że moje serce jest przy tobie.

I choć nas dzielić będą lata,

Bo wiesz, jak krótko żyją koty.

Postaram się do końca świata,

Zabliźniać rany twej tęsknoty."

[leziox]

Jakoś tak od czasu kiedy sięgnę pamięcią, była tu zawsze Tropcia, opowiadająca o Ryjku i Majce.
Lata całe człek myślał że tak będzie wiecznie.
Z opowieści tropcinych o Majce można byłoby zapewne uskładać porządnie grubą książkę.
Psoty, fochy, przytulanki czarno - białego osobliwego kłębka emocji, nigdy tak do końca nie oswojonego.
Od czasu do czasu wpadały na forum fotki kocurki.
Bez Majki czegoś będzie brakować. Forumowiczom będzie brakować, a Tobie, Tropcia, tym bardziej. Serdecznie współczuję.
Ktoś z boku uśmiałby się jak norka, czytając peany na temat kota który odszedł, uważając to za jakiś niesmaczny żart.
A przecież nic dziwnego w tym nie ma.
Jakże często zwierzęta mają w sobie więcej człowieka niż on sam...

[rudka-a]

Śmieje sie ten, kto nie miał szczęścia zaznać przyjaźni od zwierzaka, dlatego nie ma pojęcia, jak to w ogóle jest możliwe. Kiedy futrzak jest obecny w życiu człowieka przez kilkanaście lat, wita, merda ogonem, miauczy..po prostu JEST, to pustka po odejściu jest ogromna. Mój Borys ma 16ty rok, ledwo się porusza, głuchy jest, pomagam mu wstać, wejść na schody..widzę, że z każdym dniem jest gorzej..ale oczy jeszcze radosne, pełne życia są...
nadchodzi jego czas, wiem to...

[tropem_misia1]

Cudny nosek.

[tropem_misia1]

Leziu. Jak pierwszy raz przytachałam Majkę do gabinetu ( w jej ostatniej chorobie) pierwsze co powiedziałam wyjmując ja na blat stołu to :
-To jest Majka.Ma 16 lat.
Chyba chciałam ją odrzeć z wszelakiego uprzedmiotowienia , by zobaczono w niej staruszkę wymagającą szczególnej opieki .

[tropem_misia1]

Będę gadać z tobą chociaż już cię nie ma.
Bo dopóki będę gadać do ciebie dopóty będziesz ze mną.

[zegor]

A pewnie,że rozmawiaj,to łagodzi ból !
Potem ,jak ból złagodnieje,
poszukaj malutkiej,owłosionej koteczki
która pomrukiwaniem włączy się do rozmowy

[tropem_misia1]

mówi się ,że ktoś zostawia po sobie pustkę
takie literackie określenie?
Mnie wydała się namacalna
w pewnym momencie poczułam ogrom przestrzeni w mieszkaniu

[zegor]

"Wielkieś mi uczyniła
pustki w domu moim
moja droga .........
tym zniknieniem swoim...
Pełno nas,a jakoby nikogo nie było...."