Nowa strategia

[trzy.14]

Ogłoszono nowy Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do roku 2020, a może tylko 5 tomów makulatury powiększającej (do/u*)robek autorów, bo program swą formą przypomina opracowanie/pitu-pitu* nauk(o/a)*we.

Aż 2 z 5 tomów (!) tego wiekopomnego dzieła firmuje swym nazwiskiem niejaki Woźnicki (jako redaktor naukowy?), do tego Wilkin i jakiś xiądz dobrodziej.

Odtajniony program: www.amuz.wroc.pl/pl/program_rozwoju_szkolnictwa_wyzszego_do_2020_roku/4146/2

[js.c]

Algorytm podziału dotacji podstawowej jest decydującym instrumentem oddziaływania na szkolnictwo wyższe. Poświęcono mu parę akapitów, ale bez wyciągania jakichś głębszych wniosków. Zresztą trudno o sensowne wnioski, skoro autor odnosi się do wersji algorytmu z 2008 roku, zapominając, że już go w międzyczasie nie raz "upgradowano" (np. dwa główne postulaty autorów opracowania do algorytmu są już od paru lat spełnione).

[js.c]

"Utwór w całości ani we fragmentach nie może być powielany, ani rozpowszechniany za pomocą
urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych, bez pisemnej
zgody posiadaczy praw autorskich", którymi są Fundacja Rektorów Polskich i KRASP.

Ciekawe skąd ta Akademia Muzyczna się wychyliła? Może ma "pisemną zgodę"?

[charioteer1]

Brzezinski w tomie 1 przejechal sie po ocenie parametrycznej z... 2012 roku. Niewiele sie zmienilo, wiec tekst w wiekszosc aktualny.

[piotrek-256]

rety ile makulatury, kto to będzie czytał?

[detektor01]

Ponieważ nie przeczytałem ani linijki tego dzieła, nie obciążony zbyteczną wiedzą, mogę się kompetentnie wypowiedzieć na jego temat. Nie wierzę w takie produkcje. Za jakiś czas przyjdzie następna grupa majsterkowiczów z własnymi koncepcjami i całą tę pisaninę będzie można ze spokojnym sumieniem poddać recyclingowi (czy jakoś tak). Zrozumieć nie mogę dlaczego wciąż na różnych poziomach ludzie produkują takie rzeczy utrudniając innym życie (chociażby tym, że ci inni muszą to czytać).

[pisiarz]

Na szczęście, czytać nikt tego nie musi, ale we mnie te ponad 700 stron budzi respekt. I typowo polskie: że też się komuś chciało...