Mobilnosc naukowcow

[mr_kagan]

ec.europa.eu/euraxess/pdf/rindicate_final_report_2008_11_june_08_v4.pdf

[mr_kagan]

CONCLUSIONS - FACTORS INHIBITING MOBILITY
Those respondents who would like to be mobile in the future mention
a broad range of inhibiting factors such as funding for mobility,
salary, lack of open recruitment, accommodation, misalignment in
social security benefits, personal relationships and health
insurance. All these factors can partly be addressed by adequate
policies, but they also reflect mobility frictions due to the life
situation of the respondents. An important finding is that
respondents considering future mobility express concern,
more strongly than do currently mobile researchers, that there is a
lack of recognition of, and lesser opportunities for, further career
progression directly linked to mobility status. Conversely to what
might be expected, child care arrangements and other caring
responsibilities seem to be a barrier of lesser importance
compared to personal relationships. Those who have been mobile in
the past have experienced much the same inhibiting factors as those
who are currently mobile.
Funding for mobility is not surprisingly of great importance for
those who would like to be mobile in the future, and is also seen as
a significant potential obstacle by those researchers who are not
currently interested in being mobile. This is true of researchers
from all geographical areas within our sample. Other important
factors are personal relationships, accommodation, social security,
salary, pension rights and health care insurance. Immigration rules
are of greatest significance for researchers from other countries
outside Europe. Child care arrangements are much more important for
Nordic researchers than for respondents from other EU or non-EU
countries.
We can identify several clusters of concerns expressed by
respondents. At the most fundamental level these naturally
involve ‘quality of life’ issues. For fifty per cent of
respondents accommodation has presented a problem. Our findings have
also illuminated the real concern that mobility has or could affect
supplementary pension contributions and rights and so disadvantage
researchers later in life. Our findings also show clusters of
concern around issues of career progression, nature of contracts,
pay differentials, availability of posts, funding sources and
maintenance of research funds. Our findings suggest there may be a
lack of transparency in these areas, which could to some degree be
remedied by improving information flows. The availability of funding
sources and maintenance of those sources presented difficulties
to many respondents and raised particular difficulties for those who
would like to be mobile. Our findings have clearly shown that it is
at the early stage (by years experience) and up to 7 years
experience that funding difficulties are most reported and are felt
to be most acute by those who would like to be mobile in the future.
We have found that there are major concerns regarding researcher
mobility and career progression relating to the lack of job security
and stability for researchers. There is an issue whether mobility
may compound these problems further. In many European countries the
number of post-doctoral researchers has grown considerably over
recent years whilst the number of permanent researcher positions has
seldom kept pace. We have found evidence of measures being taken to
reduce the detrimental effect on researcher careers; but more
action, perhaps at EU level, is required to improve mobility, career
development and stability of researcher careers.
In our study the interviewees were asked some exploratory questions
regarding ‘optimum levels of mobility’ for their institution, both
inward and outward. We found that there was no overall consensus
amongst interviewees as to an optimal level.
Differences between disciplines and career structures and
expectations, size and orientation of research groups and prevailing
funding models across countries and institutions mean that the
optimal level for one institution or research group may be very
different to that of another. Most respondents emphasised the need
to strike a balance, and to have the most suitable researchers for
the appropriate research positions.
The findings of the survey show that patterns of mobility flows are
skewed. Among those who are currently mobile in our sample, most
mobility happens within the EU5 countries, i.e. most of the
respondents who are highly mobile moved from/to EU5
countries (UK, France, Germany, Italy, and Spain). Overall we can
see that a great deal of mobility of the EU researchers in our
survey takes place within Europe. Findings confirm that there are
often more specific and acute difficulties for third-country
researchers in terms of visa / residence issues.
The findings of this study confirm that there are push and pull
forces affecting mobility flows of researchers that have asymmetric
consequences both for receiving and sending research institutions
and for the professional and personal lives of individual
researchers. Our study has confirmed that what may be an
inhibiting factor for the career development of a mobile researcher
may also be a push factor for mobility.
In conclusion whilst a range of significant inhibiting
factors were identified by our profiled highly mobile researchers
and by our survey respondents more generally, the survey
findings do suggest that, despite these serious problems mobility is
viewed in a positive way. Many respondents stressed that mobility
should never be encouraged for its own sake but only as a means to
other ends. Our fieldwork findings show that there is a great deal
of support for efforts to address obstacles and inhibiting factors.
The personal and scientific benefits of mobility were frequently
cited.

[adept44_ltd]

he he, Lesio, jakbyś zarabiał niecało 2000 jako młody adiunkt i nie miał
mieszkania itd., to byłbyś mobilny że hej... pomyśl w końcu, mnie już naprawdę
nudzi wytykanie ci tych bredni, dajże mi się wykazać, co? klopsiku?

[mr_kagan]

Wlasnie wtedy bylbym mobilny - wyemigrowal bym na Zachod. Na pewno
nie bedzie zas mobilny polski rektor z UJ czy UW, bo on(a) za
granica by nigdy nie zarobil ze swa habilitacja i belwederska
profesura tyle co w Polsce...

[ford.ka]

Kurczę, przecież nie Lesiu to pisał...
Przeczytałem i mi się przypomniała debata sprzed miesiąca, z której
wniosek był taki, żebym się wziął za pisanie habilitacji a nie
mędził. Może autorzy tego raportu też się wzięli za pisanie
habilitacji (dam głowę, że nie mają ;) zamiast mędzić?

[adept44_ltd]

no nie, ja też nie mam nic przeciw mobilności (jako wysoce mobilny,
w pewnych granicach rzecz jasna), ale śmieszy mnie namawianie ludzi,
którzy nie mają na utrzymanie do mobilności...

[mr_kagan]

To wlasnie ci, co nie maja z czego wyzyc sa najbardziej mobilni.
Najwiecej Irlandczykow wyjechalo z Irlandii nie ostatnio, gdy PKB w
Irandii osiagnal jeden z najwyzszych poziomiow w UE, ale podczas
epidemii glodu (An Gorta Mór) w tejze Irlandii w latach 1845-
1849: en.wikipedia.org/wiki/Irish_Potato_Famine

[sendivigius]

"the survey findings do suggest that, despite these serious problems
mobility is viewed in a positive way."

Nie wierze aby pytali kogokolwiek w Polsce.

[ford.ka]

Pytali pewnie tych, ktorzy wyjezdzaja (n.p. rozeslali ankiety do
uczestnikow programu Curie czy podobnych) a wiec fizykow czy
biochemikow z etatami na uczelniach. I takich ktorzy potrafili
wypelnic ankiete po angielsku. A kogo mieli pytac? Teologow z
UKSWordu?
No to sie dowiedzieli, ze moze nie jest idealnie, ale w sumie da sie
zyc (najlepiej jak sie dostaje polska pensje podczas wyjazdu), jak
sie posiedzi rok przed doktoratem we Francji i dwa lata w Holandii
na post-doku. Czlowiek moze nawet jakas kariere zrobic. Oczywiscie,
jak etat w domu czeka. Sa tacy ludzie - jak szef jest obrotny, ma
kontakty i chce mu sie robic, potrafi zalatwic wyjazdy nie tylko dla
rodziny.

[eni.huso]

ale o co chodzi z tą mobilnoscia? kto ma byc mobilny? i dlaczego ludzie w wieku
reprodukcyjnym? Patrzac z boku na niektorych sytuacje moich kolegow, to ich
pensje w instytutach sa jakas zapomoga czesto przy pensjach malzonkow, ktorzy
zarabiaja normalnie. i teraz taki zona/maz naukowiec ma rzucać hasło "kochanie
rzuc swoja dobra prace, rozwalmy dzieciom przyjaznie przedszkolno/szkolne itp,
bo ja musze byc mobilna i wyruszamy do Krakowa albo Londynu...."
powinien byc naprawde dobry system oceny pracownika, a umowa tak skonstruowana
ze jak człowiek nie zdobedzie jakiegos minimum na rok/trzy lata, to robi "out" i
wtedy jest mobilny bo szuka etatu, a jak nie znajdzie, to moze sie nie nadaje do
tego zawodu za pieniadze podatników? i powinien poszukac sobie innej pracy.

[giov-anni]

bardzo dobra riposta eni.huso na ten dosc dziwny artykol.Szczegolnie,ze
cytowany przez lesia stanowi akurat niezbyt udany przyklad mobilnosci:),
spedzil on bardzo mobilnie ostatnie 20 kilka lat od Pld.Afryki przez Australie
i Cypr powracajac wreszcie na lono z podkulonym ogonem natomiast z wielkimi
pretensjami do calego swiata natomiast bez najmniejszego dorobku naukowego.
Cytujac ten artykol usprawiedliwia swoj wlasny zamysl,ze nawet bedac w wieku
poprodukcyjnym,ze nie wspomne o reprodukcyjnym wciaz zmuszony jest do dalszej
mobilnosci w celach tylko jemu wiadomych.Co oczywiscie nie znaczy aby nie
wyjezdzac,chodzi mi tylko o niezbyt udany przyklad przez tego wlasnie autora
watku.Pzdr.

[mr_kagan]

I znow szkalujesz mnie. W odroznieniu od ciebie, wrocilem z
doktoratem z Monash i magistrem z Melbourne, czyli z dyplomami z
czolowych uczelni swiata, i z licznymi artykulami i rozdzialami w
ksiazkach, napisanymi glownie po angielsku, a wydanymi w Australii,
Austrii, Niemczech, USA i Wielkiej Brytanii...
A wyjezdzam znow na tzw. Zachod, albowiem w Polsce mnie zwyczajnie
nie chca, gdyz nie pasuje do modelu "od studenta do rektora na tej
samej uczelni" i mam dorobek jakosciowo lepszy niz wiekszosc
polskiej profesury, wiec niepotrzebnie zawyzalbym standardy...

[mr_kagan]

Mobilnosc nie jest dla nieudacznikow, ktorzy sobie nie radza tam,
gdzie obecnie sa, ale dla najlepszych. Mobilnosc to szansa i
wyzwanie, a nie kara. Tylko w Polsce obowiazuje wciaz model
kariery naukawej, polegajacy na zatrudnieniu w tej samej
katedrze/instytucie 'od studenta do rektora'. A skutki tej
mentalnosci widzimy w rankingach...

[eni.huso]

tak: mobilność to szansa i wyzwanie, ale nie przymus.

nie wiem dlaczego podczepiles sie z odpowiedza pod moj post, ja nigdzie nie
pisalam o nieudacznikach, po prostu nie wylewaj swoich zali do całego swiata ,

[mr_kagan]

Przepraszam, jesli cie w czyms urazilem...

[sendivigius]

ford.ka napisał:

Sa tacy ludzie - jak szef jest obrotny, ma
> kontakty i chce mu sie robic, potrafi zalatwic wyjazdy nie tylko
dla rodziny.

To prawda, bywaja tacy co maja mala rodzine a duzo kontaktow, regula
jest jednak odwrotna, czasem nawet dla rodziny nie starcza.

To nic odkrywczego fordzie, ze jak cie szef na poczatku ustawi to
kariere latwo zrobic. Potem taki zostaje szefem i tez wie ze
najlepiej zrobic kariere jak szef ustawi. I tak to sie ciagnie.
Dalej, patrz dyskusja obok (o nedzy w polskiej nauce). To tylko
rezultat fordzie. Rezultat!

[ford.ka]

Jedyny udział moich szefów w wyjazdach (oprocz podstemplowania
papierow ostatnio), jaki potrafię sobie przypomnieć, to mój szef nr
1 (h15 g23 - podpisywanie sie pod publikacjami podwladnych czyni
cuda) który stwierdzil, ze nie moge wyjechac do UK na ferie zimowe,
bo stypendium wchodzilo na tydzien w drugi semestr. Mialem cale dwa
zajecia w tygodniu... Potem dodal, ze jesli wyjade bez jego zgody,
wyrzuci mnie z pracy, jesli pojde na zwolnienie chorobowe, osobiscie
sprawdzi, czy jestem w domu, a na stypendia moge sobie wyjezdzac w
wakacje (no chyba ze takie, ktore on zalatwi, ale tego juz nie
dodal, bo i po co?). Na szczescie zapraszajacy zgodzili sie skrocic
stypendium o tydzien.

[mr_kagan]

I takich to mamy szefow w polskiej nauce, jak ten szef fordki...
Jeszcze gorzej niz w PRLu!

[mr_kagan]

Ja nie jestem ani fizykiem, ani biologiem, nie mam tez rodziny wsrod
decydentow, a mimo to bralem udzial w Programie im. Mme Curie. Moze
dla tego, ze z nam dobrze angielski, w odroznieniu od olbrzymiej
wiekszosci polskiej profesury i habilitowanego doktoratu...

[kattorna]

Tutaj raport z badania przeprowadzonego wśród polskich naukowców:

www.fnp.org.pl/files/raportFNP_mobilnoscmlodychnaukowcow.pdf

[sendivigius]

Przeczytalem caly raport i wrazenia mam dziwne. Autorzy sie
napracowali ale znow trudno im dojsc do wnioskow bardziej
odkrywczych niz te ktore moga byc wysnute z lektury tego forum czy
tez innych o podobnej tematyce.

Autorzy slusznie zwracaja uwage ze w odpowiedziach ankietowanych
wystepuje zjawisko "autokreacji", ktore chyba socjologowie
nazywaja "pusta opinia", czyli dawaniem opinii jakiej oczekuje
prowadzacacy ankiete i ktora jest zgodna z ustalonymi normami
spolecznymi. Tym niemniej ulegaja temu i analizuja szczegolowo
falszywe dane idac w sytuacje garbage-in garbage-out. Najbardziej
jaskrawym przykladem jest cytowanie ze 80% polskich osrodkow jest
zainteresowanych przyjmowaniem naukowych reemingrantow. Pusty smiech
ogarnia jak sie cos takiego slyszy.

Najbardziej ciekawym fragentem (w raporcie kursywa) sa fragmenty
opinii osob ankietowanych, szczegolnie jednego informatyka na temat
habilitacji. Raport bylby wiele ciekawszy gdyby takich opinii
zamiescil wiecej. Milo jest w koncu zobaczyc ze ktos podziela moja
opinie a nie na przyklad dala.taty.

[mr_kagan]

"80% polskich osrodkow jest zainteresowanych przyjmowaniem naukowych
reemingrantow".
To chyba w jakiejs wirtualnej drugiej Polsce, a nie tej, ktora z
znamy z wlasnych doswiadczen...

[ford.ka]

Lesiu, w tej Australii nie było jakiegoś kursu na czytanie ze
zrozumieniem. To akurat jest wyjaśnione w tekście (cytuje z
pamieci): "skoro pytanie to skierowalismy do DWZ, ktore wysylaja
pracownikow na post-doki, to oczywiste jest, że liczą na to, że owi
pracownicy wroca" na posady, z ktorych zostali urlopowani celem
wyjazdu.

[mr_kagan]

Tyle, ze teraz mamy wolnosc, i nikogo nie mozna zmusic do powrotu do
Polski, nawet ze stypendium post-doktoranckim na Uniwersytecie im
Lomonosowa w Moskwie - jedynym z dzialajacych w b. Demo-Ludach,
ktory znajduje sie obecnie w scislej czolowce swiatowej...

[ford.ka]

Trochę się skarżysz tak, jakbyś zaprosił do domu, w którym mieszkasz
od matury, ekipę pomiarową, żeby narysowali profesjonalny plan, a
potem narzekał, że z tego planu nie dowiedziałeś się nic nowego
oprócz tego, że salon nie jest kwadratowy jak zawsze myślałeś, a
jest prostokątem 5 na 5,05 metra.
Ponoć jako naukowiec powinieneś umieć wyciągać racjonalne wnioski.
No to się dowiedziałeś, że wychodzi Ci to również wtedy, kiedy
analizujesz otaczającą Cię nudną i szarą rzeczywistość ;)
Mnie tam boli, że ten raport przeczytają dwie grupy czytelników - ci
którzy nie mają na to wszystko żadnego wpływu i ci, którzy mają z
obecnego stanu korzyści. Czyli absolutnie nic z niego nie wyniknie.
Oczywiście dlatego, że wszelkie zmiany zniszczyłyby bezcenną tkankę
polskiej nauki. Pozdrawiam z tego miejsca Karola Modzelewskiego!

[mr_kagan]

Karol Modzelewski, to jak Adam Michnik zwykly karierowicz. K.
Modzelewski okazal sie dzis zwolennikiem habilitacji, co dowodzi, ze
walczyl on nie o lepsze jutro dla Polski, a tylko dla samego siebie,
podobnie jak dr h.c. (mult.) L. Walesa... :(

[mr_kagan]

To chyba wyjasnia wszystko: "dawni koledzy mogą odczuwać swego
rodzaju zazdrość i jednocześnie obawę przed konkurencją ze strony
tych, którzy wrócili z zagranicy bogatsi o nową wiedzę i
doświadczenia i mogą okazać się lepsi."
Badani polscy naukowcy skarżyli się także na feudalne stosunki oraz
znaczna część polskiego środowiska naukowego była określana
przez respondentów jako bajoro czy bagienko, rozumiane
jako sztywną, hierarchiczną i mocno sformalizowaną strukturę władzy
oraz brak perspektyw awansu, przynajmniej w dającym się przewidzieć
okresie. Organizacja polskich placówek naukowych nie zachęca według
respondentów do dynamizmu i rozwoju. Dlatego zamiast walczyć
z zastanymi strukturami wielu naukowców woli się poddać i wyjechać
za granicę.
W kategorii "zmiana sposobu oceny dorobku naukowego:
mieści się również tak często omawiany problem habilitacji,
niezbędnej w Polsce do uzyskania statusu samodzielnego pracownika
naukowego, a nieistniejącej w większości innych krajów. Na badanych
przez nas forach internetowych rozważane są różne opcje, pozwalające
na dłuższy pobyt za granicą bez pozbawiania się szans na uzyskanie
habilitacji. Pojawiają się pomysły połączenia tych dwóch opcji i
zaocznej habilitacji, która mogłaby stanowić pewne zabezpieczenie w
sytuacji, gdyby ktoś zdecydował się na powrót i kontynuację kariery
naukowej w polskich warunkach. Niemniej, taka habilitacja "na
odległość", bez posiadania afiliacji na polskiej instytucji
naukowej, oznacza określone koszty.

[mr_kagan]

Pytali sie np. mnie, stad otrzymalem wyniki tego badania...

[mr_kagan]

A ty jestes pomylka natury, bynajmniej nie stochastyczna, a
calkowicie zamierzona...

[charioteer1]

A co cie tak kotus zabolalo? Twoj wklad w wyniki tego badania wynosi dokladnie
0,004. To grubo ponizej marginesu bledu.