Po Robocie

[jasonfroke]

W salonach ciszy,
na podścielonych snach odpoczywamy,
pochyleni w połowie,
a czyn nasz ogromny,
że obie ręce przepełniał,
przez nasze źrenice się toczy.
Minuty mijają
i czas pełznie wokół naszych oczu.


Spocząwszy na posłaniu z dłoni,
czekamy,
aż oddech zmęczenia nas ukoi
i poniesie w marzeniach,
aby nas położyć na rzęsach,
w kołysce dwóch powiek.
przekład z Przybosia.

[damakier1]

Masz zamiar całą swoją twórczość zamieścić na FzD?

[trusiaa]

Czuję tu krecią Robotę. Kultura Kreteńska w natarciu?

c00ltura kreteńska znowu w rozkwicie:

[ave.duce]

teraz wypromuje dyplomatołków, no!

ps.

[ave.duce]

picie whisky z froke - brr...

[jasonfroke]

dzięki, ale nie ta droga jest moim wyborem.

[gat45]

A czy mógłbyś sobie założyć jeden wątek z twórczością własną, a nie tak - co wierszyk to wątek? Są precedensy, które się dobrze sprawdziły.
Potraktuj to, proszę, jako sugestię (mocną) jednego z adminów. Nie lubię takiego mnożenia wątków bez potrzeby.

[ave.duce]

Mersi, Kochanieńka :)

pps.

[ave.duce]

gdyż ponieważ albowiem tak widzę ... Po Robocie:



Panie Danielu Mrozie - byłeś, jesteś i będziesz WIELKI.

[jasonfroke]

ok.

[gat45]

A czy możesz mi zdradzić, co właściwie cię popycha do publikacji swoich dzieł - w ogóle, a na tym forum w szczególności ? Liczysz na dyskusję, oceny czy po prostu liczy się samo opublikowanie ?
Zawsze mnie to ciekawiło. Nie umiem tworzyć poezji, ale zawsze miałam głębokie poczucie, że gdybym umiała, to bym trzymała pod kluczem i nikomu, ale to ni.ko.mu nie pokazywała.

[jasonfroke]

są dwa typy twórców, jeden podobny do mnie, jeśli idzie o cel twórczości. Drugi typ "egoiści" tworzący dla własnej potrzeby. Publikuje swoje "dzieła" w wielu miejscach, z dwóch powodów. Pierwszy to dyskusja o ich wartości , drugi promocja. Myślę, że to jest oczywiste, jakie jeszcze można mieć powody ? Czasem gdy czuję się niezrozumiany i wyszydzony, wstawiam twórczość znanych szanowanych poetów i nie jestem zbytnio zaskoczony falą krytyki przez ekspertów forów, tej uznanej przecież w świecie twórczości .
Smutne, ale cóż można z tym począć?

[trusiaa]

Smutne, fakt.
No dobrze, a sam - jako twórca, co sądzisz o innych poetach amatorach, czy traktujesz ich twórczość z pełną wyrozumiałością i sympatią, jesteś otwarty na wszelkie przejawy twórczości poetyckiej i gotów jesteś cierpliwie czytać wszystko co Ci proponują, czy może konkurencję traktujesz z wyższością?

[jasonfroke]

śledzę kilka miejsc z "młodą" twórczością. Męczy mnie już trochę wykłócanie się z profesjonalnymi krytykami. Zwykle twórcy przyjmują krytykę bardzo poważnie, często jest jednak ona dość tendencyjna. To jest tak trochę jak z recenzjami filmów komercyjnych.
Krytycy z założenia traktują je jak szmirę. Dla mnie liczy się obraz i związane z nim emocje.
Lubię odnajdywać w sztuce ukryte akcenty, zgłębiać jej treść i odkrywać znaczenie.

ps. do ps.

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

jasonfroke napisał(a):

> śledzę kilka miejsc z "młodą" twórczością. Męczy mnie już trochę wykłócanie się
> z profesjonalnymi krytykami. Zwykle twórcy przyjmują krytykę bardzo poważnie,
> często jest jednak ona dość tendencyjna. To jest tak trochę jak z recenzjami fi
> lmów komercyjnych.
> Krytycy z założenia traktują je jak szmirę. Dla mnie liczy się obraz i związane
> z nim emocje.
> Lubię odnajdywać w sztuce ukryte akcenty, zgłębiać jej treść i odkrywać znaczen
> ie.
--
o jezuuuuuuuuuu

[trusiaa]

Zapytałam, żeby się upewnić, czy tolerujesz innych twórców w podobnej do Twojej sytuacji. Bo jeśli Ci nie wadzą efekty ich mąk twórczych, jeśli potrafisz czytać z entuzjazmem wszystko, co Ci zaprezentują, nie stój, nie czekaj, załóż własne forum poetyckie, gdzie nie tylko nie będziesz narażał się na męczącą krytykę, ale skupisz podobnych sobie pasjonatów i sam będziesz ich mógł krytykować od świtu do nocy - bez litości, a za wzór postawisz im twórczość własną. Dla mnie - bomba.

A jeśli nie chcesz dzielić miejsca z nieudolnymi "młodymi poetami" pisz wiersze na swoim forum sam, w dowolnej liczbie wątków, z nich tomiki twórz, można je potem drukować własnym sumptem - zajęcia i satysfakcji będziesz miał na lata.

[gat45]

Rozumiem podpuchę. Jest taka audycja w II Programie PR (była ?), gdzie kilku krytyków muzycznych odsłuchuje po kawałku różnych wykonań tego samego dzieła i dyskutuje na temat każdej wersji. Na ślepo. Odważni ludzie, bo często odrzucają w połowie procesu eliminacji jakieś wybitne nagranie (na temat którego sami wypowiadali się wcześniej z entuzjazmem). A raz trafiłam na wyjątkowo zabawny casus : słuchano którejś z symfonii Lutosławskiego i jedną wersję z pogardą odrzucono. Głównym zarzutem było, że dyrygent absolutnie nie ma wyczucia melodyki Lutosławskiego i prowadzi orkiestrę w jakimś zdumiewającym tempie. No i co się okazało ? Odrzucili wersję orkiestry Polskiego Radia pod batutą..... Witolda Lutosławskiego.

[damakier1]

Czasem gdy czuję się niezrozumiany i wyszydzony, wstawiam twórczość znanych szanowanych poetów

Wstawiasz twórczość znanych poetów jako swoją? Nie wiem, czy wiesz, że to się nazywa plagiat.

Już, już miałam napisać Gatowi, że pewnie masz tak, jak ja z moim blogiem. Jak napiszę coś, co samej mi się podoba, to mam potrzebę podzielenia się, ale i pochwalenia. I lecę z tym przede wszystkim na FzD, bo z jednej strony wierzę, że dworzanie się na tym poznają, a co ważniejsze, że się tym ucieszą.
A tu okazuje się, że chodzi o promocję. No i dobrze. W ten drugi powód, czyli o dyskusję na temat wartości Twego pisania, nie wierzę, bo naszych prób podyskutowania nie podchwyciłeś.
Jak zresztą dyskutować o wartości jego pisania z kimś, kto nie ma szacunku do języka, w którym pisze? Bo jeśli oświadczasz: Gramatyka i styl, są dla mnie czymś wtórnym - to jest to wyraz lekceważenia i języka polskiego, i odbiorców Twego dzieła.

PS. "są dwa typy twórców, jeden podobny do mnie" - śmiało powiedziane.

[jasonfroke]

miałem nadzieję, że ktoś znajdzie w tym tekście emocje które mi towarzyszyły gdy przelewałem je na papier. Nie jestem polonistą, ani choćby wybitnym uczniem języka polskiego. Czy to oznacza, że nie powinienem pisać? Mam dorosłe dzieci i moją pasją jest jazda na gokartach, wiem jak patrzą na to szaleństwo moi znajomi, lecz nie dbam o to. Uwielbiam adrenalinę, podobnie jest z pisaniem, kiedy piszę wcielam się w inną rzeczywistość. Tworzę ją i kształtuję , emocje które wyzwalam w czytelnikach, są dla mnie nagrodą.

[damakier1]

O ileż uboższa byłaby literatura, gdyby pisali wyłącznie poloniści i wybitni uczniowie języka polskiego! Ale znajomość ojczystego języka nie jest wyłącznym obowiązkiem polonistów, a już na pewno obowiązuje tych, którzy pisaniem pragną przekazywać swe emocje.
Nie wymądrzałabym się tutaj i nie prawiłabym Ci morałów gdybyś nie napisał, że nie przywiązujesz wagi do gramatyki. Gdybyś przywiązywał, na pewno znalezienie towarzyszących Ci przy pisaniu emocji byłoby dla Twych czytelników o wiele łatwiejsze.

[jasonfroke]

powiedz garbatemu by się wyprostował, a na pewno znajdziesz w nim przyjaciela.
Masz sporo racji, jednak ułomności i przyzwyczajenia trudno wyplenić.

[damakier1]

A co garbatemu po przyjacielu, który mu wmawia, że jest prosty jak topola?

Co to znaczy : "przekład" w przypadku

[gat45]

Przybosia ????????

[jasonfroke]

Przyboś ma dość trudną formę pisania, aby w dzisiejszych czasach go przetrawić, moim zdaniem trzeba jego twórczość wygładzić. Używał bardzo ciekawych połączeń w zdaniu jednak czytanie oryginału jest dość męczące. Weź jakiś wiersz,który na pierwszy rzut oka jest niezrozumiały, wczytaj się w niego, przeanalizuj co autor miał na myśli i utwórz nowy przesiąknięty Przybosiem, jednak łatwiejszy do odbioru dzisiaj. Przymuszałem moje dzieci do czytania Przybosia, zdarzało się, że płakały i się złościły. Dzisiaj są za to bardzo wdzięczne.

[ave.duce]

Łomatko...

uciekło...

[ave.duce]

Zmęczeni

Zmęczeni, spocząwszy na posłaniu z dłoni,
czekamy,
aż parujący pot z ciała nas ulotni
i poniesie na marzeniach,
aby nas położyć na rzęsach, w kołysce dwóch powiek.

W pokojach ciszy, na podścielonych snach
odpoczywamy
uchyleni połowie,
a czyn nasz, tak cały, że obie ręce przepełniał,
przez nasze źrenice się toczy.
Minuty mijają nas
i czas pełznie w błękicie naszych oczu.

Julian Przboś

[jasonfroke]

no i co jest bardziej pokręcone?

[trusiaa]

Nie co, a kto :(

[trusiaa]

jasonfroke napisał: > Przyboś ma dość trudną formę pisania, aby w dzisiejszych czasach go przetrawić, moim zdaniem trzeba jego twórczość wygładzić.

Naturalnie, "wszystko można, byle wolno i z ostrożna" :(

[jasonfroke]

przecież to są przykłady wandalizmu.

[trusiaa]

A masakrowanie dobrej poezji wandalizmem nie jest?

[jasonfroke]

jak najbardziej jest.

[gat45]

Wydaje mi się, że jeżeli forma, używana przez jakiegoś pisarza czy poetę jest dla kogoś za trudna, to znaczy, że albo ten ktoś musi do niej dorosnąć, albo - i tak się zdarza - nie jest jego przeznaczeniem rozumienie trudnych dzieł. Bywa.
Jestem przerażona Twoim podejściem do cudzych utworów.
Wiersz z postu otwierającego wątek to jakaś poczwarka : na pewno nie Przyboś i na pewno nie przekład (przekład ma swoje surowe prawa i reguły, o czym wie każdy, kto choc liznął teorii i praktyki przekładu literackiego). Nie podoba mi się taka zabawa.
Weźmy sam tytuł : przetłumaczyłeś "zmęczeni" na "po robocie" - i już ogromna wpadka. Z oryginału wcale nie wynika, co zmęczyło podmiot liryczny, mogły to być łóżkowe figle erotyczne uprawiane aż do siódmych potów. Nie podejrzewam Cię aż o taką trywialność, żeby i ten wariant podciągnąć pod wyrażenie "robota". Złamałeś więc już w tytule obowiązującą tłumacza regułę nie zawężania znaczeń.
Nie mam ochoty komentować dalszych wpadek "przekładu". A na przekładach się znam, w odróżnieniu od poezji. Dobrze Ci radzę : zmień nazewnictwo. Napisz "za Przybosiem", napisz "moja lektura Przybosia", "Przyboś w oczach Jasona F.", ale na pewno nie "przekład". Jeżeli tego nie zrobisz, to ja będę płakała i złościła się. Dobry argument ?

[ave.duce]

Będziesz tupać różowym kapciuchem z pomponikiem?

[gat45]

Dzidziaaaaa.... Czy ty mi aby nie ubliżasz ?
Kiedy noszę te pantofelki :


to leżę na rekamierze i mogę co najwyżej strzelić wytwornego focha, a nie tupać i w ogóle zachowywać się w sposób godny pospólstwa. Mogę ewentualnie uprawiać takie rozmówki :
- Jestem więc przez ciebie nienawidzony, królowo ?
- Odejdź, marszałku Ferraro, jestem dziś bez weny.

PS. A dzie jest DZIDZIA ?

[ave.duce]

... może to Dzidzię znęci ...

[damakier1]

Znalazlam jedną Dzidzię, ale nie naszą...

• Wiktor Zborowski - "Dzidzia" - Opole 90

[ave.duce]

Trza szukać dalej.

ps. chyba sobie obejrzę:

Szara Sowa
(Grey Owl) 135 min, Film biograficzny, Wielka Brytania/Kanada 1999
reżyseria: Richard Attenborough
sobota, 09 lipca 20:05 | Fokus TV

[wideo]https://www.youtube.com/watch?v=I7loOrrteCw[/wideo]

poprawka:

[ave.duce]

• Grey Owl - TRAILER (1999)

[jasonfroke]

z Twojego tekstu wnioskuję, że nie masz zielonego pojęcia o poezji Przybosia, o czym on pisał i jakie treści go pochłaniały . Pisząc słowo przekład miałem na myśli moją wizję jego twórczości, czy jest to klasyczne tłumaczenie słowa przekład nie wiem i nawet nie chcę wiedzieć. Jestem dla Ciebie przykładem ignoranta i tego nie zmienię, bo i po co.

[gat45]

Dlaczego jesteś taki niegrzeczny i taki podejrzliwy ?
Nie, nie jesteś dla mnie przykładem ignoranta. Należysz do ogromnej większości ludzi : do tych, którzy uważają, że świat ich nie docenia, a tak naprawdę to są zachwyceni sobą. I pysznie. Mnie to nie przeszkadza.

Rzeczywiście, moja znajomość biografii Przybosia ogranicza się do mniej więcej (raczej mniej) Wikipedii. Niemniej zawsze uważałam, że dzieło może być odczytywane jako takie, a zagłębianie się w życie autora to pewien plus, ale ja go nie lubię. Tak więc czytam wiersz "Zmęczeni" jako oddzielną całość i jeżeli dodaję do niego czyjeś doświadczenia życiowe, to swoje własne. Tak sobie wyobrażam obcowanie z poezją : czytelnik + słowa, autor jako indywiduum jest mi zbędny.

A ciebie więcej czytać nie będę - skoro gardzisz gramatyką, składnia, stylem i nawet definicjami używanych sów, to dla mnie równie dobrze mógłbyś je wyciągać losowo z kapelusza albo uprawiać dadaizm w krystalicznej postaci. Nie interesuje mnie to.

[jasonfroke]

miłego dnia.

Piosenka dla Gata na poprawę humoru

[damakier1]

Sobie leżę
Na rekamierze,
Macham przy tym
Z wielkim szykiem
Pantofelkiem
Z pomponikiem.

Refren (wiadomo, z czyjej inspiracji):

Im bardziej macham
Mach, mach, mach!
Tym bardziej macham
Ach, ach, ach!
Aż cieszą się paluszki.

Na pantofelkach
Hyc, hyc, hyc!
Na pantofelkach
Hop, hop, hop!
Różowe skaczą puszki.

[ave.duce]

Zje bliny z kawiorem, popije szampanem i zaśpiewa?

[trusiaa]

jasonfroke napisał(a): > z Twojego tekstu wnioskuję, że nie masz zielonego pojęcia o poezji Przybosia, o czym on pisał i jakie treści go pochłaniały.

Ach, jak lubię takich miłych i kulturalnych twórców. Żadnego: dzień dobry, puk, puk, czy można? Się wchodzi na prywatne forum, się podtyka pod nos co się tam naprodukowało, oczekuje komplementów, bo krytyka taka męcząca jest i przecież zupełnie nieuzasadniona, na koniec Matkę Założycielkę się obraża, pysznie, gratuluję. Nie do widzenia się z panem.
---

[magdolot]

Rajusiu! Przepuściłam taki pyszny wątek!

Bardzo dziękuję Ave za przytoczenie przekładanego oryginału, bo mi mocno ulżyło, ale lecz równocześnie przestałam rozumieć dziatwę Jasona Froke, że przy Przybosiu płakała. Dziatwa owa będąc owocem lędźwi Jasona powinna być na Przybosie doskonale odporna.

Przykład:

Minuty mijają
i czas pełznie wokół naszych oczu.

Minuty mijają nas
i czas pełznie w błękicie naszych oczu.

Czytając pierwszą frazę omal nie zwiałam z wątku, gdysz poniewasz albowię oczy wyszły mi z orbit i podjęły nerwowy ruch orbitalny [co już samo w sobie jest paradoksem], aby zlokalizować ten czas który pełznie [brrr!] i jakoś zapobiec jego wpełznięciu [BRRR!]... gdziekolwiek.

Druga fraza natomiast jest relaksująca. Ten czas już jest w oczach, a raczej w ich błękicie i nigdzie nie wpełza [brrr!] i tylko sobie tak cichutko i niebiesko tika.

W wykonaniu Przybosia ten wiersz to zwiewny erotyk, w wykonaniu Jasona... coś jakby polski hydraulik opisany przez Stephena Kinga.

Zmęczony rurami hydraulik usiłuje odpocząć w salonie, niestety tam czai się nań jak kobra czas, który pod koniec pierwszej zwrotki zdradziecko wpełza mu do oczu [brrr!], aby po krótkim paroksyzmie [arrrggghhh! arrgghh! argh!] położyć hydraulika pokotem na rzęsach w kołysce dwóch powiek jak w trumnie.

Traduttore traditore.