Ostrzeżenie przed romansem

[stulic]

Wszyscy uważajcie. To może spotkać każdego...miałem ustabilizowane
życie rodzinne i zawodowe. I nigdy żadnych tendencji do romansu. I
nagle pojawiła się kobieta, z którą rozpętała sie wielka pryjaźń, a
potem wielka miłość -największa w moim życiu. Może zasłaniam się
odpowiedzialnością, ale bardzo mi zależało żeby mój rozwód odbył się
w warunkach pokojowych - bez wzajemnych żalów i pretensji. I nistety
trwało to zbyt długo (pół roku). Moja ukochna tego nie mói ale wiem
że próbuje sobie ułozyć życie inaczej. To strasznie boli. Nie będę z
nią, ale z żoną chyba też nie bo już się zbyt daleko od niej
odsunąłem - chyba już nie chcę. I proszę nei krytykujcie. Napisałem
to tylko żeby się wyżalić - bo nawet nie mam komu. I może kogoś uda
mi się ostrzec....

[e.logan]

Ale konkretniej przed czym ostrzegasz.?Przed poznawianiem kobiet?(no
bo potencjalnie to kazda moze kazdemu zawrocic w glowie) Czy przed
rozwalaniem sobie zycia?..A co do "UKOCHANEJ" To chyba jednak nie
byla az taka wielka milosc z jej strony jesli juz sobie uklada zycie
na nowo co?..

[stulic]

ostrzegam przed romansem bo to prowadzi do rozwalania życia.

[nat.wroclaw]

> Wszyscy uważajcie. To może spotkać każdego...

Doprawdy? Imo - to może spotkać wyłącznie tych, którzy nie posługują się rozumem
i prostą zasadą, że nie niszczy się życia najbliższym.

>I proszę nei krytykujcie.

Uhmm... pogłaszczcie i przytulcie..

>Napisałem to tylko żeby się wyżalić - bo nawet nie mam komu(..)

Pan Bóg nierychliwy, jak to mówią, a dalej .. wiadomo.

[stulic]

masz rację

[enith]

O kurde, pół roku pani było za długo i nie poczekała na ciebie? Oj oj... Chyba miłość to to była wyłącznie z twojej strony, skoro pani w ekspresowym tempie się z waszego układu wymiksowała.
A morał, że romasne są złe... no cóż. Każdy człowiek inteligentniejszy od stołowej nogi to wie. Zniszczyłeś swoją rodzinę, a na sam koniec zostałeś sam. Wyciągnij z tego wnioski na przyszłość.

[stulic]

masz rację :(

[marionaud_1]

I - wybacz szczerość - ciesz się, że twoja pani zmyła się tak
szybko. Bo gdyby jednak doszło do małżeństwa - to pomyśl sobie, co z
niej byłaby za partnerka zyciowa. (To tak, na pocieszenie). Szczerze
współczuję, że przez złe wybory rozwaliłeś życie swej rodziny.

[tully.makker]

z żoną chyba też nie bo już się zbyt daleko od niej
> odsunąłem - chyba już nie chcę. I

A ty myslisz, ze zona dalej chce byc z toba? LOL

[doctor.no.1]

Heh :) pół roku nie poczekać na mężczyznę, który mnie nie zwodzi
pustymi słówkami a od razu działa, by móc być ze mną... Rzeczywiście
dziwne, że te pół roku to za długo :)

Tak naprawde rozwód przebiegł ekspresowo.

Ale nie zwalaj na "wielką miłość". Podjąłeś decyzję, by zakończyć
małżeństwo. Ty sam - świadomą i dorosłą decyzję, by zakonćzyć ten
etap Twojego życia. Chciałeś, udało się - i tyle.

Teraz czas na budowanie nowego życia, a nie wracanie z podkulonym
ogonem do kobiety, którą zraniłeś po pierwsze zdradą po drugie -
porzuceniem.

[maga-3]

Bardzo dobrze że zostałeś sam. To jest zemsta za zdradę żony i
rodziny. Potępiam takich ludzi i nie jest mi ich żal.

[kochamkotyijuz]

A gdyby "ukochana"nie uciekla to tez bys nas tu ostrzegal??
I w tej calej sytuacji szkoda ci choc troche twojej zony czy tylko
siebie? ze tak ci sie nie powiodlo i zostales bez niczego na wlasne
zyczenie?

[stulic]

To nie do końca tak. Ani ukochana jeszcze nie odeszła, ani żona.
Cały czas walczy serce z rozumem. Ukochana powoli traci nadzieję. A
do żony ja się nie mogę przekonać - ona nic nie wie o moim romansie.
Nie rozmawiamy ze sobą pół roku ale ona chce to naprawić. Tylko że
ja jej już nie kocham

[aprilia33]

Żona nic nie wie o twoim romansie, więc walczy, naiwna. Ciekawe jak
jej wytłumaczyłes, że juz ci się znudziła. Zrób dobry uczynek -
powiedz jej, to ci nie będzie więcej d..y truła swoimi chęciami
naprawy małżeństwa.

[kawka74]

Biedna ta Twoja żona. Niech sobie ułoży życie z jakimś przytomnym facetem, a nie
kimś, kto sam nie wie, czego chce.

[triss_merigold6]

MYślę, że pan powinien zrobić dobry uczynek i resztę kryzysu wieku średniego
spędzić szukając siebie w Tybecie. A wcześniej rozwód i przepisanie
nieruchomości na żonę.

[stulic]

rozumiem Cię. Też tak zawsze myślałem jak Ty. Dopóki mnie to nie
spotkało...Nie życzę CI tego.

[yvonnerusell]

Stulic czytam Twoje wypowiedzi z zainteresowaniem, bo mój mąż jest dokładnie
takim przypadkiem jak Ty, tyle że ja jestem żoną, która wie o romansie. Mój mąż
też walczy z tym uczuciem, ale on nie miał raczej zamiaru odchodzić ode mnie, bo
twierdzi że jeszcze coś do mnie czuje (łudzę się że to prawda..)Ja Ciebie
absolutnie nie potępiam tak jak nie potępiam mojego męża, coś musiało w
małżeństwie szwankować skoro zakochałeś się w innej.Zastanawia mnie jednak
dlaczego na innym forum doradziłeś dziewczynie żeby dała spokój żonatemu
mężczyźnie. Przecież Ty właśnie jesteś takim żonatym mężczyzną i nie jesteś
teraz szczęśliwy-piszesz, że to tak strasznie boli... Czy chodzi o to żeby rozum
zapanował nad sercem?

[stulic]

Chyba tak yvonne. Skoro są tacy faceci jak ja czy Twój mąż, którzy
nie umią podjąć decyzji, to ktoś to musi zrobić. Jeżeli dziewczyna
pisze że jest kłopot a facet nie potrafi tego rozwiązać (tak jak ja)
to może jej to przyjdzie łatwiej? Zawsze ktoś będzie pokrzywdzony -
albo żona albo ta druga kobieta. A jeśli ktoś powinien cierpieć w
takim układzie to ten facet (czyli ja i Twój mąż). Jeżeli mąż
zostanie z Tobą ta druga będzie cierpieć a Ciebie nienawidzieć. A
jeżeli pójdzie do niej to Ty będziesz nieszczęśliwa i wściekła na
nią. A akurat wy (tzn obydwie kobiety) nie zasługujecie na
przykrości związane z całą sytuacją...

[doctor.no.1]

Nie rozumiem stulic, przed czy Ty nas ostrzegasz? Na czym TAK
NAPRAWDE polega twój problem? Bo jak na razie nie widać, czego Ty
sam chcesz i o co w tym wszystkm chodzi?

Jak "sobie próbujesz" ułożyć życie? Jakie masz plany zyciowe? Czy
masz dzieci? Co tak na prawde ma się zmienić w Twoim życiu?

Na razie zabezpieczyłeś sobie dwa fronty i bawisz się dwiema
kobietami... Po co? Bawi CIę to tak naprawdę? Czujesz się lepiej
mając takie wzięcie?

[stulic]

W ogóle przed pomysłem romansu. Nigdy, ale to przenigdy nie myślałem
że mogę w czymś takim uczestniczyć. I dobrze mi z tym było.
Zachciało mi się i teraz jest problem. Żona nie zasługuje na to
żebym ją zostawił z prawie dorosłym dzieckiem. Ale jej już nie
kocham, nie pociąga mnie. Nie bawię się dwoma kobietami. Pragnę
tylko jednej, ale nie potrafie się zdecydować na pokrzywdzenie żony

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Pana ostrzeganie nas przed pozamałżeńskim romansem wiąże się chyba z Pana własną
ambiwalencją, która dotknęła Pana w związku z zawiłościami emocjonalnymi jakich
aktualnie Pan doznaje. Nie chcę rozstrzygać, co jest teraz dla Pana lepsze:
zostać z żoną czy wiązać się na stałe z kochanką. Ani która z tych decyzji jest
społecznie bardziej wartościowa.
To co chcę powiedzieć, to to, że stan niezdecydowania , przeżywania straty z
jednej strony oraz euforii z drugiej jest absolutnie naturalnym stanem
wynikającym wprost z sytuacji, która Pan sam stworzył. Jakąkolwiek Pan podejmie
decyzję, zanim to nastąpi ta ambiwalencja będzie w Panu obecna. I dobrze.
Agnieszka Iwaszkiewicz