Tak bardzo boję się jego rodziców-1 spotkanie

[sunny-bunny]

Hej dziewczyny,
Proszę pomóżcie bo nie wiem co zrobić...
W sobotę jest ślub siostry mojego TŻ. Nie znam jego rodziców przez cały okres
czasu /prawie rok ich nie poznałam choć on zna moich i często u nich bywamy/.
Mam dziecko z pierwszego związku, mała ma obecnie 5lat i chyba to będzie dla
nich problem... Nie wiedzą o istnieniu małej on jeszcze im tego nie
powiedział. Jak twierdzi jego rodzice są starej daty około 70 i może być
problem z akceptacją... Chce żeby najpierw mnie poznali a póżniej dowiedzą się
o małej... Widzę że on się boi tej rozmowy.. A ja strasznie boję się ich
poznać... Nie chce iść na ten ślub /nikogo nie znam a mój TŻ jest jeszcze
świadkiem../ wiem że jego rodzina jest bardzo religijna i to że mam dziecko
będzie problemem... Tak bardzo się boję... Chce mi się płakać od tyg boli mnie
brzuch nie wiem co robić... Wczoraj zaproponował /kiedy powiedziałam mu że się
boję/ żebyśmy dziś przed ślubem poszli do niego że może tak będę się lepiej
czuła, ale ja nie mam odwagi pomyślałam że wezmę coś na uspokojenie na ślub i
tak nie piję alkoholu ale nie chce też być jakaś otumaniona lekiem...

[bubster]

Cały problem nie w Tobie, tylko w Twoim TŻ, który, przepraszam za
prawdę, nie ma jaj, i boi się powiedzieć rodzicom o Tobie i dziecku.
A może nie chce? Nie myśli o Was poważnie?

[sunny-bunny]

Hmmm.. Myślę, ze myśli poważnie gdyby tak nie było nie zabierał by mnie na ten
ślub i nie proponował spotkania wcześniej... Wiem, że boi się rodziców i ma do
nich duży szacunek... Jesteśmy ze sobą rok. Wiesz, niedawno to samo mu
powiedziałam ale tak bardziej zaczepnie i powiedział że gdyby tak było nie
chciał by abym ich poznawała a chce. Co do małej powiedział, że tak będzie
lepiej, że najpierw mnie zaakceptują a póżniej się dowiedzą wiem że jego kuzyn
jest w takim związku i nie może przychodzić na żadne spotkania ze swoją
dziewczyną bo rodzina jej nie akceptuje ze względu na dziecko... Tak bardzo się
boję... moja rodzina mnie wspiera, że to nie problem ale ja się tak boję jestem
po studiach mam dobrą pracę jestem przed 30 /on jest starszy 3lata/ wiem że te
moje obawy są jak małolaty ale jestem przerażona...

[bubster]

To nie Twój problem tylko tych rodziców.

> jego kuzyn
> jest w takim związku i nie może przychodzić na żadne spotkania ze
swoją
> dziewczyną bo rodzina jej nie akceptuje ze względu na dziecko...

i kuzyn przychodzi sam? bo jak tak, to też bez jaj...

Czy Ty jesteś zależna od tych ludzi?
Dlaczego jacyś fanatycy Cię denerwują i przerażają?
Przecież, jeżeli Cię nie zaakceptują, to przestaniecie z nimi
utrzymywać kontakt i po krzyku.
Chyba, że TŻ nie opowie się po Twojej stronie - wtedy będziesz
wiedziała, że jednak nie myśli poważnie.

[sunny-bunny]

Tak, kuzyn przychodzi sam. 2 tyg temu odbył się pogrzeb dziadka mojego TŻ i też
był sam. Też go tak zapytałam czy jeśli jego rodzice bedą anty czy to zmieni
nasze relacje odpowiedział że w żadnym wypadku i żebym nawet tak nie myślała.
Wczoraj długo o tym rozmawialiśmy powiedział, że opowiadał mamie o mnie /nasi
dziadkowie się dobrze znali a mieszkamy w małym miasteczku dziwne jeszcze że
wiedząc jak się nazywam gdzie mieszkam itp nie wiedzą że mam dziecko/ i podczas
tej rozmowy mówił mamie jak to powiedział o moich zaletach że jestem ciepłą
osobą dbam o niego itp... Wiem, ze nie jestem od nich zależna ale sam fakt
spotkania wpływa na mnie destrukcyjnie jak pomyślę, ze to już w sobotę zaczyna
mnie tak głowa boleć ... ech panikara ze mnie choć TŻ zapewnia że nie bedzie żle
ale boję się..

[bubster]

Pogrzeb -ok, ale jak się na innych uroczystościach pokazuje sam, to
zenada, nie powinien wcale.

Dlaczego jemu bardziej zależy na akceptacji rodziny, niż Twojej?
Wstydzi się Ciebie? Wstydzi się Twojego dziecka?

[triss_merigold6]

Wyszłaś z bardzo toksycznego związku o ile pamiętam, poprzedni facet
Cię tłukł. Radzę popracować nad poczuciem własnej wartości. Pan jest
przedziwaczny skoro mając ponad 30 lat wstydzi się powiedzieć
rodzicom, że żyje z kobietą z dzieckiem.

[sunny-bunny]

Wiem triss masz dobrą pamięć... Wiem, że jest to dziwne, szczerze dla mnie tez
ale on jest bardzo specyficznym typem /programista ale za to kochany ;-)/ wiem
że jego tata jest bardzo zaborczy i może to jest ten problem

[triss_merigold6]

Wiele osób ma popieprzonych rodziców ale w dojrzałym wieku
wypadałoby sobie z tym poradzić. Nie kupuję takich tekstów u faceta
30+.

[trolka72]

Bardzo rzadko piszę, ale po przeczytaniu Twojego posta aż sie
zalogowałam:)
Dziewczyno, zastanów sie, czy chcesz byc z facetem, który ukrywa
przed rodziną Twoje dziecko (tak, wiem, czasowo), któremu TAK
BARDZO zależy na akceptacji rodziny, ze używa jakichś dziwnych
podchodów, aby ich nie zranić (czy aby sobie zaoszczędzić ich
wymówek). Czy jest dla ciebie komfortowa sytuacja, w której masz
wstydzić się swojego dziecka?!
Może (ale tylko może) łyknęłabym takie podejście gdyby chłopak miał
ponizej 20 lat (to dla mnie dzieciaki jeszcze)- ale u dorosłego ( z
nazwy) faceta?
Zastanów się czy Twój TŻ to rzeczywiście TŻ dzieciak, który chciałby
dorosnąć, ale sie boi.

[trolka72]

Acha, doczytałam poprzedzający mój komentarz.
Może najpierw poukładaj sobie siebie:) a potem szukaj faceta. Nie
pisze tego ze złosliwości, naprawdę żal mi Ciebie się zrobiło po
przeczytaniu 1- go posta.

[sunny-bunny]

Już dawno jest wszystko poukładane /ech z perspektywy czasu szkoda że tak póżno/
z nowym jest mi dobrze, dba o mnie i o małą wiem, ze mogę na niego liczyć a i
sprawy finansowe dawno obgadaliśmy zawsze powtarza że jest jest problem abyśmy
rozmawiali bo ludzie muszą się dotrzeć i ze mu na mnie zależy przykro mi że jego
rodzice nie wiedzą o małej ale ja na prawdę widzę w jego zachowaniu pewną
ciągłość to bardzo wrazliwy facet i nigdy nie chce nikogo zranić...

[trolka72]

To przepraszam za sugestię co do układania:)
Rozumiem, że facet nie chce nikogo zranić- ale właśnie rani- Ciebie.
Czyżbyś w tej kolejce ludzi-nie-do-zranienia była dalej niż jego
rodzina pochodzenia? Przecież wiesz, że na tej liście powinnaś być
pierwsza:)

[burza4]

sunny-bunny napisała:

> Już dawno jest wszystko poukładane /

Ty nic nie masz poukładanego, żyjesz w jakieś wirtualnej rzeczywistości. Jesteś
z facetem, nie bardzo wiadomo w jakiej roli - ale nadal kompletnie
podporządkowana jemu, i nadal rozpaczliwie łaknąca aprobaty jak psiak ze
schroniska. Gdybyś miała poukładane - w głowie i emocjach - nie pisałabyś w taki
sposób.

> z nowym jest mi dobrze, dba o mnie i o małą wiem, ze mogę na niego liczyć

a skąd to wiesz, skoro na razie nie doszło do żadnej konfrontacji pomiędzy wami
a jego rodziną? skoro nie zaakceptowano związku kuzyna, a kuzyn nie potrafi się
postawić, za to daje do zrozumienia, że rodzina jest ważniejsza niż jego związek
- to na jakiej podstawie liczysz, że twój wybierze was, skoro takie ma wzorce?
Ma 30 lat z okładem i dotąd nie uporał się z "zaborczym tatusiem" - i wierzysz,
że nagle temu podoła? Śnij dalej

ja widzę w jego zachowaniu typową strategię pt "chowanie głowy w piasek i
unikanie problemów". I licz się z tym, że będziecie razem ale on nie będzie
widział tego, że kontakty z jego rodziną są dla ciebie przykre, nie będzie
reagował, i zamiast ustawić ich do pionu będzie oczekiwał, że ty się
dostosujesz. Nie mieści mi się w głowie, żeby facet po 30tce był takim tchórzem.

[rumpa]

prawie wszystko się zgadza
zmieniłabym tylko troszeczkę:

to bardzo wrazliwy na swoim punkcie facet i nigdy nie chce
nikogo zranić...bo później sa kłopoty, trzeba się jakoś postawić,
zdeklarowć, zadziałać, ponieść konsekwencje i odpowiedzialnośc za
swoej uczucia, czyny i przekonania.

popieram koleżanki - w głowie masz mętlik, dorwałaś kolejnego
popaprańca, w wersji light tymczasem - rodziców tak szanuje? obawiam
się że po takiej akcji jak z kuzynem, to bym migiem przestała tych
rodziców szanować, bo nie ma za co...

chore to maksymalnie, niestety
a pan - z opisu - wygodnicka pierdoła

[trolka72]

Juz pomijam to, ze taka mocna motywacja "aby nie ranić" też wydaje
sie zagadkowa (b. subtelne określenie). Przeciez nie da sie żyć, nie
raniąc nigdy nikogo! Takie nie- ranienie ma zakładac nie ujawnianie
pogladów, i w ogóle siebie? Z czego to u niego wynika? No bo zeby z
każdym było po drodze to już mój 5-latek wie, ze sie nie da.

[burza4]

Wersja "żeby nie ranić" dotyczy w praktyce tylko tych, którzy potrafią wziąć
pana na krótką smycz i zdrowo obsobaczyć. Nie przyjdzie mu nawet do głowy że
kobietę swego życia rani oczekiwaniem, ze będzie się płaszczyć przed jego
rodziną; ona nie ośmieli się ciosać mu kołków na głowie, nie odejdzie - więc ją
nie będzie się przejmował. Zresztą ona sama jak dotąd nie widzi, jak
upokarzająca jest ta sytuacja.

Tatusia i mamusi "nie chce zranić" wyłącznie dlatego, że oni zatrują mu życie, a
autorka w najgorszym wypadku i tak przełknie łzy, bo podświadomie akceptuje
przekaz, że jest gorsza a pan wyświadcza jej przysługę biorąc ją z przychówkiem.

[attiya]

podpisuję się pod Burzą i Triss
Najbardziej żal mi tylko tego dziecka, bo Ty autorko wątku, żeby tylko mieć
spodnie w domu poniżysz się i własne dziecko stłamsisz, bo co jego rodzice
powiedzą. A moze w drugą strone odwrócić sytuację i co Ty powiesz na temat jego
rodziców, to Ty możesz ich nie zaakceptować, nie tolerować. To pan powinien przy
tobie skakać i o ciebie dbać bo ty jesteś jego przyszłością a nie rodzice,
których co prawda trzeba szanować ale nie wiązac swego jestestwa z nimi.

[3zosia-2009]

Wiem co czujesz,przeszłam przez to.Też się bałam,ale było ok.Długa rozmowa z
teściem,dlaczego się rozwiodłam,dlaczego akurat jego syn?czy aby na pewno tym
razem jestem pewna że to ten.
Mój facet też się bał powiedziec o dziecku,ale wyręczył,go w tym ktoś
inny.Dzięki temu nie przechodził już takiej brutalnej rozmowy.
Lepiej będzie jak pójdziesz tam przed ślubem.I daj z siebie wszystko.
Jak on tak boi się rodziców,to może to nie do końca odpowiedni gośc dla
ciebie.Jezeli to ten,to czego się boisz,będzie ok.

[sunny-bunny]

Dzięki dziewczyny za wsparcie. To dla mnie ważne. Co do TŻ mam cichą nadzieje że
to ten... Ech muszę to przeżyć...

Sunny pomyśl tak

[bubster]

teraz to jest mała bitwa, a za to nauczysz się olewać takie rzeczy :-)

[konwalka]

a ja jestem przerazona po przeczytaniu Twojego postu
serio
mam ostatnio spaczone poczucie wartosci, ale to, co przeczytalam u
Ciebie, to po prostu zgroza
Ty sie boisz swiata, prawda?
z faktami sie nie dyskutuje
a fakty mowia: mialas faceta/ meza/narzeczonego
pojawilo sie dziecko- pewnie jedyna dobra strona tego zwiazku
zwiazek sie rozpadl - corka jest
koniec.
amen.enter

mam wrazenie, ze Ty i dziecko to dwie najmniej wazne osoby na
swiecie, wg Twojego uznania oczywiscie
jest odwrotnie, wiesz?
Ty jestes najwazniejsza, Twoja corka jest najwazniuejsza, Wasze
szczescie to priorytet
po prostu idz z mala na spotkanie
przedstaw siebie i dziecko, jak pewna siebie, dorosla, fajna babka
powodzenia

ps. i zastanow sie, czy to na pewno TEN facet
trzydziestiolatek nie boi sie rodzicow

to, co nazywasz szacunkiem, ma chyba inna nazwe

ja bym zwiala od kogos, kto drzy na mysl o tak potwornym wstydzie,
ktoremu na imie Moja Kobieta i jej Dziecko

[black_tangens]

Tak jak już ktoś napisał: Dlaczego obawiasz się jakiś fanatyków? Czy dziecko
jest czymś złym? Poza tym nie rozumiem postępowania twojego chłopaka: jest to
bądź co bądź mężczyzna 30+ i boi się rodziców... Dlaczego nie umie im po prostu
powiedzieć prawdy? Co się stanie? Czego się obawia? Rodzice padną trupem?
(pytanie retoryczne). Wydaje mi się, że on jak na swój wiek jest zbyt zależny od
rodziców i nie umie bronić swoich racji. Przecież w końcu wam razem jest dobrze.
Więc dlaczego nie umie tego po prostu powiedzieć rodzicom i żyć swoim życiem?
Radzę ci, poważnie z nim porozmawiaj (i to nie jeden raz) a potem dokładnie
obserwuj czy wywiązuje się z obietnic. A jego rodziców olej: powinnaś chodzić z
podniesioną głową, że sama wychowałaś córeczkę. A ty się tego wstydzisz, bo
dałaś sobie “uprać mozg” i dałaś sobie wmówić, że samotna matka jest niemoralna.
Ty miałaś tylko pecha, bo trafiłaś na złego mężczyznę ale byłaś na tyle silna by
odejść i wychować dziecko sama. Poza tym jeśli mieszkacie wszyscy w małym
miasteczku to oni już i tak mogą wszystko wiedzieć... Idź na ten ślub i
przygotuj sobie jakieś teksty na wypadek gdyby cię chcieli obrazić. Wtedy
będziesz miała szybko co odpowiedzieć.

[sunny-bunny]

Już nie wiem co mysleć mam taki metlik w glowie nic mi sie dzis nie udaje nawet
przed chwilą kurier przywiózł mi sukienkę na slub wyglądam jak orka jest na mnie
za wielka krawcowa walnela mi taka cene ze myslalam ze sie przewrócę za
zmniejszenie mam dosc dzisiejszego dnia dobrze ze moj ex zabral małą na noc bo
siedze i wyje mam dosc

[enith]

Cóż, moim zdaniem dotychczasowe zachowanie twojego partnera wyraźnie pokazuje, że w hierarchii ważności stoicie z córką u niego niżej, niż jego rodzice i reszta rodziny. Nie ignoruj tego i niech ci to da do myślenia. Dlaczego? Bo w każdym przyszłym konflikcie na linii ty - rodzina partnera, nie będziesz mogła na partnera liczyć. To ty będziesz kulić uszy po sobie, to ty będziesz musiała się dostosowywać, a twój facet nie kiwnie w twojej obronie palcem. Co, też tylko moim zdaniem, całkowcie dyskwalifikuje go jako wartościowego partnera. Bo i co ci po mężu, który nigdy cię nie będzie wspierał czy bronił? A już fakt, że dorosły facet zwyczajnie się ciebie i twojej córki WSTYDZI przed swoją rodziną, trudno inaczej skomentować, niż ŻENADA. Na twoim miejscu albo poszłabym na to wesele z córką, albo w ogóle.

[marzeka1]

Mnie- jako osobę wierzącą- szokuje podejście twojego faceta? Cóż
wiara jego rodziców ma wspólnego z tym, że to ty masz dziecko???? A
jeśli -to wiara dla mnie takie zachowanie jest antychrześcijańskie-
tak po prostu i zwyczajnie.To tak jakby twoje dziecko było kimś
złym, wstydliwym, co trzeba ukrywać, traktować jako grzeszne. Zdumiewające jest dla mnie, ze to akceptujesz.

[enith]

Marzeko, widać nigdy (na swoje szczęście) nie miałaś do czynienia z przykładem ciężkiej katolickiej hipokryzji. Najlepszy przyjaciel mojego wuja został wykluczony ze swojej bardzo religinej rodziny, gdy ośmielił się wbrew woli ojca ożenić z rozwódką z dzieckiem. Dla ojca, matki oraz czworga pozostałego rodzeństwa człowiek nie istnieje, tak, jak jego żona, pasierb oraz dzieci. Wszystko to działo się lat dwadzieścia z okładem temu, a rodzina do dziś utrzymuje iluzję, że jest i zawsze było ich sześcioro. Iluzja ta podtrzymywana jest na potrzeby znajomych oraz kolejnych przychodzących do naszej parafii księży, z którymi ojciec tej rodziny pozostaje w bardzo bliskich stosunkach.
Moim zdaniem autorka wątku jest w, za przeproszeniem, dupie. Już teraz partner daje jej odczuć, że jest gorsza, że wstyd mu za to dziecko (nie jego zresztą), a znając historię z kuzynem, który zwyczajnie wyrzekł się swojej partnerki, można przypuszczać, że będzie tylko gorzej. A już zwłaszcza, jeśli autorka wątku jest rozwódką i nie będzie mogła zawrzeć ślubu kościelnego.

[marzeka1]

Enith, wiara jest dla mnie bardzo ważna, także jej zasady, ale moim
problemem ma być MOJE życie, moje wnętrze, moje życie wg wyznawanych
zasad, chciałabym, aby moje dzieci także je kiedyś wyznawały( w tym
duchu je wychowuję), ALE przyjmuję, że może być inaczej, że życie
pisze różne scenariusze. A traktowanie dziecka, lat 5, jako owocu
grzechu, kogoś złego, bo jest tak po prostu - zwyczajnie nie mieści
mi się w głowie.

[verdana]

Cóż. Niestety, wynika z tego, ze nie jesteś dkla TŻ szczególnie
wazna. Najwazniejsi sa rodzice. To Ty masz zyskać ich akceptację ,
to Ty masz sie dostosować, to Ty masz sie denerwować i ukrywac
istnienie wlasnego dziecka. Twoje uczucia nie sa szczególnie
istotne. Twoje dziecko, co wyraźnie dano Ci do zrozumienia, jest
niepożądanym dodatkiem. Osoba, ktorej lepiej, aby nie było.
Jak myślisz, jak Twoj partner zachowa sie, gdy rodzice nie
zaakceptują Twojego dziecka? Co wtedy - bedzie chodził do nich na
święta i uroczystosci sam? czy po prostu zrezygnuje ze związku, bo
widać, że rodzicom raczej nie umie się przeciwstawić?
Czy moze do końca życia bedzie Ci wypominał szlachetność "ożenilem
się, chociaż rodzice protestowali i chociaż miałas dziecko"?

[triss_merigold6]

Obstawiam to drugie. Taka kobieta jest wygodna, bo na wiele rzeczy
się zgodzi, przymknie oko i będzie się starała utrzymać związek za
wszelką cenę. Punkt dla pana. Bezdzietna singielka z wysoką
samooceną zabiłaby śmiechem dywagacje 30-letniego pana na temat
apodyktyczności jego rodziców i konieczności chodzenia wokół nich na
palcach.

[bubster]

Dokładnie tak

[alexa0000]

Sunny bunny, masz nielicho poprzestawiane w głowie. Jestes
wartosciową kobieta i masz dziecko. Dziecko, które zapewne kochasz
szalenie,które jest dla ciebie kims najwazniejszym na swiecie. Tak,
czy nie?
Jesli tak, to traktuj siebie i dziecko jako kogoś NAJWAZNIEJSZEGO.
Ci , którzy wstydza sie twojego dziecka, niech sie gonią na drzewo.
Rozumiesz? Masz byc dumna z tego,że je masz. Masz zagryzac kazdego,
kto osmieli się traktować ciebie czy twoje dziecko gorzej tylko
dlatego,że jestes matką. Masz ocenic taką osobę, jako gó...arza i
tchórza. Masz byc szanowana, a nie łaskawie, chyłkiem dopuszcona do
koryta.Bycie z toba i twoim dzieckiem ma być przywilejem i radością,
nie aktem miłosierdzia.
Chyba,że przehandlujesz dbanie o własna godność i godność swojego
dziecka w zamian za byle jakie portki w domu.

[mamamira]

W nie rozumiem tego,dorosły facet,przez rok nie zdążył powiedzieć o dziecku bo
co rodziców sie boi.To "mamlak"żadna z nim przyszłość,jak nie zaakceptują to Ty
wszystkie kolejne uroczystości rodzinne będziesz spędzać sama lub dziecko komuś
podrzucać.A pomyślałaś o dziecku jak ona będzie się czuła,wiedząc, widząc ze
jest nieakceptowana bo tak teoretycznie może się stać.

[calineczka_777]

sunny-bunny napisała:

> Jak twierdzi jego rodzice są starej daty około 70 i może być
> problem z akceptacją... Chce żeby najpierw mnie poznali a póżniej dowiedzą się
> o małej... Widzę że on się boi tej rozmowy.. A ja strasznie boję się ich
> poznać... Nie chce iść na ten ślub /nikogo nie znam a mój TŻ jest jeszcze
> świadkiem../ wiem że jego rodzina jest bardzo religijna i to że mam dziecko
> będzie problemem...

Poniekad sytuacja jest mi znana, choc ja nie mam dziecka. Ale rodzice mojego M -
szczegolnie mamuska oraz jego siostra - strasznie pozuja na wierzace katoliczki.
Notabene nie sa Polkami, wiec takie okazy to nie tylko Radio Maryja. Ja tez nie
bylam (i nie jestem) akceptowana, bo w czyms im tam przeszkadzam. Ale w
odroznieniu od ciebie mam to gleboko w pewnej czesci ciala i w odroznieniu od
ciebie odszczekuje sie im. Moj M teraz trzyma moja strone i mnie broni, choc
jakies pol roku trwalo nim zrozumial, ze rodzinka jest toksyczna. Zreszta to tez
jest powod nienawisci do mnie, bo go przekabacilam:-) Nie wiem jak dlugo jestes
ze swoim mezczyzna ale moze sa jakies szanse, ze zrozumie. Tylko musisz mu
wprost powiedziec co czujesz. I walczyc a nie plakac!!!! A rodzinke olej.
Zreszta ja po pewnym czasie stwierdzilam obserwujac religijnosc tesciowej i
szwagierki, ze taka przesadna religijnosc nie ma nic wspolnego z wiara ale
raczej z zaburzeniami emocjonalnymi.

[deodyma]

przepraszam, to ile ten Twoj chlopina ma lat, ze tak bardzo boi sie
tego, co pwiedza rodzice???
bez przesady.
powinnas juz dawno pogadac z nim szczerze, bez owijania w bawelne.
zdajesz sobie sprawe z tego, ze jak rodzice beda chcieli, zeby Cie
zostawil, on to zrobi?

[tully.makker]

Ja mysle, ze to twoj facet powinien sie bardzo martwic, czy TY
zaakceptujesz jego rodzicow. W koncu wszystko wskazuje na to, ze
grozi ci wejscie do toksycznej rodzinki, nad czym zawsze trezba sie
kilka razy zastanowic, nawet jak facet ma normalnie w glowie, co
raczej w tym przypadku nie zachodzi...

[sunny-bunny]

Hej dziewczyny!
Przeczytałam wasze wypowiedzi i trochę czasu się nad nimi zastanawiałam. Nie
jest to dla mnie komfortowa sytuacja. Ktoś wcześniej zapytał czy jestem
rozwódką-nie nie jestem, jestem panna. Myślę że jest trochę prawy w tym co
napisałyście dziwne jest to, że on obawia się rodziców ale musimy rozgraniczyć
co to wstyd a co strach. Bo nie myślę by on się wstydził... On po prostu się boi...
Rozmawialiśmy wczoraj dość długo powiedział że po ślubie powie rodzicom o małej.
Dodam, że owszem mogła bym się zastanowić nad tym czy traktuje mnie poważnie ale
nie ma sensu bo to czuję. Lubi bawić się z małą, lubimy razem spędzać. Mówi o
tym że im bardziej wiąże się emocjonalnie ze mną tym bardziej i z nią. Co do
slubu wczoraj zapewnił mnie że zadba o to abym się tam dobrze czuła jest
świadkiem więc bedzie tez miał trochę obowiązków ale zapewnił mi że nie pozwoli
abym sama została nawet na chwilkę może trochę mnie to uspokoiło ale niestety
tylko trochę chciała bym aby to już było za mną...

[verdana]

Po slubie?
Żartujesz? Wtedy naprawde będzie problem - bo rodzice mogą mieć
sluszny zal, ze nie powiedział im, z kim się żeni. Pamiętam, zę u
mnie w rodzinie był podobny przypadek - po slubie dopiero facet
powiedział rodzicom, ze żona nie jest studentką - rodzice machnęli
by ręką na to, ze nie jest, ale na oszustwo i brak zaufaniareka nie
machnęli - nawet się nie dziwię.
Twoja corka zostanie zatem przedstawiona rodzicom, jako cos, co jest
tak wstydliwe i oburzające, ze nie można było sie do tego wczesniej
przyznać. Naprawde chcesz, aby tak byla witana w nowej rodzinie -
jako osoba, ktorej jej przyszły ojczym się wstydzi? I co będzie,
jeśli jego rodzice nie zaakceoptują ani jej, ani Ciebie - ani co
gorsza Twojego męza w roli ojczyma? Jestes na to przygotowana?
I pamietaj jeszcze o jednym - czlowiek, ktory boi się rodziców tak,
ze nie waha się ich oszukać, najprawdopodobniej bedzie oszukiwał
Ciebie również - wtedy, gdy będzie uwazał, ze tak mu wygodniej.

[konwalka]

verdana, chodzi o slub kuzyna na ktory oboje sa zaproszeni
tak czy siak to chore jest
obojetnie czy chlop sie wstydzi czy boi rodzicow- to naprawde nie
wrozy najlepiej

[verdana]

A!
Czyli widzac jego rodzicow Autorka ma obowiazek ukryć istni8enie
wlasnego dziecka. Tez dobrze.
Jeszcze jedna rzecz wpadła mi do glowy - i obawiam się, ze mam rację.
Tio podobno mała miejscowość. IMO nie istnieje żadna, ale to zadna
możliwość, aby rodzice TŻ nie wiedzieli, ze jego dziewczyna ma
dziecko. Tak nie bywa.
Wiec co naprawde jest grane?

Do verdana

[sunny-bunny]

Słusznie prawisz... Też jest to dla mnie dziwne, szczególnie mój tato ma sklep i
jest dość znany w naszej miejscowaości.Poza tym jego tato zna moją rodzinę nie
wiem może oni wiedzą ale my nie wiemy, może to im nie przeszkadza. TŻ twierdzi
że chyba nie bedzie tak żle że na początku mogą mieć jakieś ale, ale że to
przełkną i bedzie dobrze. Dziś znów zaznaczył że to co jego rodzice pomyślą nie
bedzie mialo wpływu w zadnym stopniu na nas... Boże to już jutro....

[verdana]

Jego rodzice zatem wiedzą na 100%. Albo - albo w ogóle nie wiedza,
ze on jest z Tobą. Ale wtedy by Cie raczej nie zabierał.
Czyli - albo facet jest naiwny jak dziecko, a rodzice świetnie
wiedzą, tylko czekają, aż on im oficjalnie to powie (a czym później
powie, tym gorzej), albo facet NIE jest naiwny - i wtedy w całej tej
historii jest coś znacznie bardziej niezrozumiałego, niż strach
przed opinią rodziców.
Poaz tym twój facet nie powinien w ogóle z Tobą omawiać
żadnego "ale" rodziców, tylko załatwić to z nimi i przedstawić Was
sobie, gdy rodzice zaakceptują sytuację, albo przynajmniej będą
udawali.
Przykro mi, ale obawiam się, ze jesteś ofiarą manipulacji pt. "Jaki
to ja jestem dobry, wyrozumiały i wspaniały, ze do rodziny
wprowadzam taki wybrakowany towar, jak panne z dzieckiem. Powinnaś
mi być za to wdzięczna."

[sunny-bunny]

wiedzą o moim istnieniu ponieważ co weekend jest u mnie /pracuje w innym
mieście/ i oni to wiedza /mowi np kiedy dzwonią/ mysle ze on tak tego nie
pojmuje długo dochodzilismy do tego aby byc razem bo jest mała i on musiał
wiedziec sam w sobie czy potrafi ja pokochac jak swoje dziecko bo sam kiedys
powiedzial ze nie zdecydował by sie na ten zwiazek mając świadomość że małą
będzie inaczej traktował niż swoje które sie pojawią

[marianka_marianka]

Acha, czyli po pierwsze:
Rodzicom nie przeszkadza kiedy on u Ciebie nocuje, bzyka Cię - być może traktują ten "związek" jako rzecz przejściową. No cóż synuś w ich mniemaniu może być przecież młody, to niech poszaleje, skorzysta z życia zanim zechce się ustatkować.
Po drugie: Akceptacja takiej sytuacji (flirt z panną "wybrakowaną") nie oznacza akceptacji kroku poważnego, jakim jest wasz ślub.

Ktoś pisał, że wspólne dziecko może być traktowane lepiej przez biologicznego ojca. Ja dodam, że nie tylko przez niego.
Rodzice męża również oficjalnie mogą faworyzować prawdziwą wnuczkę.
Jesteś gotowa na walkę do końca życia? Na udowadnianie ,że zasługujesz na akceptację?

[3zosia-2009]

Będzie traktował inaczej,zobaczysz jak urodzisz "jego"dziecko.Powodzenia,i
fajnej zabawy.

sunny-bunny, powodzenia na dzisiejszej imprezje-tr

[black_tangens]

sunny-bunny, powodzenia na dzisiejszej imprezje - trzymaj sie i nie pozwol sobie
wejsc na glowe.

sunny-bunny, powodzenia na dzisiejszej imprezie-tr

[black_tangens]

sunny-bunny, powodzenia na dzisiejszej imprezie - trzymaj sie i nie pozwol sobie
wejsc na glowe.

na "imprezie" oczywiscie...

[sunny-bunny]

Dziękuje... Chciałabym to już przeżyć...

już o czymś podobnym czytałam

[mmk9]

w "Dziewczętach z Nowolipek". Niejaki Henryk bardzo kochał Cechnę i oczywiście
zamierzał sie z nią ożenić. Tylko jak zaszła w ciązę, stwierdził, że ne moze jej
przedstawić rodzicom, bo są baaardzo religijni. A jego siostry taaaakie newinne,
jakże tu pokazać narzeczoną w ciąży. Niejeden facet z religijnej rodziny
ożenił sie z panną z dzieckiem. 100 lat temu też. Cos mi sie zdaje, ze TŻ
domniemanym sprzeciwem rodziców zasłania swoją wolność.

Już po

[sunny-bunny]

Byłam, było miło i sympatycznie. Na dniach dowiedzą się o małej. ps ZŁAPAŁAM
WELON HA HA

[enith]

No i nie taki diabeł straszny :)

Czekamy na wieści z "uświadamiania". Mam nadzieję, że rodzice partnera okażą się jednak ludźmi na poziomie i nie będzie takich cyrków, jak z kuzynem.

[calineczka_777]

Fajnie, ze ci sie podobalo. Jesli zlapalas dobry kontakt z jego rodzicami to
jednak wypadaloby im powiedziec o dziecku. A moze jednak oni juz wiedza? Bo sama
pisalas, ze zyjecie w malym miasteczku. Nie wykluczylas tego?

[sunny-bunny]

ch kontakt złapałam myślę, że jest dobrze... a co do tego czy wiedza... hmmm nie
wiem

[verdana]

Znam moja kandydatkę na synową. I tak sobie mysle - gdybym z nią
rozmawiała, "złapała kontakt", było fajnie, a potem dowiedziała się
o niej czegoś, co powinnam wiedzieć od razu - cóż, chyba nie wzrosła
by moja sympatia do niej.

[enith]

Dokładnie tak. Moja sympatia w stosunku do osoby, która ważne fakty przede mną ukrywa lub kłamie, też by nie wzrosła. Zresztą takie udawanie na potrzeby "teściów" tylko dowodzi, że autorka wstydzi się swojej przeszłości. Należało zwyczajnie wspomnieć o dziecku, a nie robić z tego nie wiadomo jaką tajemnicę.

A ja się dziwię

[bubster]

że jeszcze nie wiedzą

[3zosia-2009]

Mam nadzieje,ze twoje szczęście będzie trwało wiecznie.Powodzenia.

nigdy

[anthija]

nigdy, przenigdy, nie udawałabym przed kimkolwiek, że moje dziecko
nie istnieje. Twoj facet juz dawno powinien był zorganizować
spotkanie z jego rodzicami, wcześniej ich uprzedzając, że masz
dziecko - no bo chyba rozmawiał z nimi o tobie. A on co - jaj nie
ma??? Boi się powiedziec rodzicom o swoich decyzjach? Uważaj, bo
wydaje się, że twoj facet jest bardzo uzalezniony psychicznie od
swoich rodzicow, a dopiero po waszym ewentualnym ślubie zobaczysz co
to oznacza dla ciebie. Jest dorosły, więc powinien mieć
odwagęotwarcie komunikować się z rodzicami, a on się ich boi?? Jak 5-
latek?? A ty też jesteś dorosła i nie powinnaś się bać/ wstydzić/
czuć winna, że masz dziecko z innego związku, bo to jest twoje
dziecko i już.

[asia_i_p]

Wbrew pozorom to, że rodzina jest bardzo religijna, może kompletnie nie wpłynąć
na ich podejście do twojego dziecka. Facet może histeryzować. Moi dziadkowie
byli religijni i starej daty i nie przeszkadzałaby im synowa z dzieckiem z
poprzedniego związku. No chyba, że to jest eufemizm twojego faceta na "moja mama
to stara obłudna dewotka, a ojciec jest pantoflarzem", to wtedy rzeczywiście
jest problem.
Zażądaj od faceta, żeby wreszcie powiedział rodzicom o dziecku, bo to jakiś
absurd, czemu ty masz mieć nerwicę, bo on się boi własnej matki.

[sabka22]

Nigdy w życiu nie byłabym z facetem który wstydziłby się mojego
dziecka z pierwszego związku!!!Bo domyslam się że to on bał się
poznac Ciebie z jego rodzicami wczesniej własnie ze względu na
dziecko...

[sunny-bunny]

Właśnie wróciłam ze sklepu z małą. Stoję już przy kasie mała gdzieś z boku a tu
ktoś mnie w rękę puka odwracam się i.... to jego siostra z mężem!!!! od razu
wzrokiem szukałam ich mamy i taty ale byli sami. powiedziała mi cześć a ja
ciśnienie 200/200 odpowiedziałam jej cześć i myślę
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!! jak wyszłam ze sklepu zadzwoniłam do TŻ
opowiedziałam mu to i go opierdzieliłam że to jego wina bo wiedział że mogę ich
spotkać i przez to że im nie powiedział głupio się czułam bo dlaczego ja mam im
to mówić?? a on na to że dobrze się stało i co się denerwuję bo przecież i tak
by się od niego teraz dowiedzieli /w ramach wyjaśnienia nie wstydzę się małej
ale boję się tej całej sytuacji/

[triss_merigold6]

Ale czego konkretnie się boisz?
Dlaczego zdanie obcych ludzi na temat posiadania dziecka z
poprzedniego związku jest dla Ciebie ważne?
Załóżmy, że rodzicom faceta bardzo się nie spodoba fakt, że masz
dziecko. Co wtedy? Wtedy należy od nich wymagać, aby taktownie swoje
zdanie zachowali dla siebie i nic więcej. Nie muszą Cię lubić,
wystarczy, żeby byli uprzejmi.

[kammik]

Następnym razem ciśnij dzieciakiem o ścianę i wrzaśnij "to nie moje!".
Średniowiecze, słowo daję.

Matka, która nie wstydzi się dziecka chwali się nim na lewo i prawo, a nie stara
się, żeby się o nim nie dowiedziano. To DZIECKO, powód do dumy, a nie wyrok za
pedofilię.

[kejzi-mejzi]

Tragedia, szkoda słów. Dajesz sobie robić wodę z mózgu kobieto. Twoja reakcja na
tę sytuację jest tego dowodem. Twój facet to palant a Ty nie chcesz tego zobaczyć.

[nick_ze_hej]

Bo najważniejsze są męskie portki w szafie. Dziecko jak widać to jedynie
kłopotliwy produkt uboczny.

[sunny-bunny]

Napisałam wcześniej że nie wstydzę się córki ale gratuluję niektórym hieną
samopoczucia. Czego się boję może tego że nie bedę akceptowana a to zawsze był
dla mnie problem a co do tych hien taaak jasne zostawiłam dziecko w sklepie i
wyszłam bez małej jasne póżniej w domu zamknęłam ja w pokoju bo zła byłam na nią
weżcie się ogarnijcie a na portkach w szafie mi nie zależy boże paranoja sa
niektóre odpowiedzi

[mrowkojad2]

Zastanów się na spokojnie nad jedną rzeczą. I co takiego się stanie jeżeli cię
nie zaakceptują - najwyżej nie będziesz z nimi utrzymywać kontaktów i tyle.
Jeżeli twój facet byłby poważny, to nie przejmowałby się opinią swoich rodziców
na temat kobiety, z którą się z wiązał. Dorosły człowiek może wysłuchać rodziców
i ich rad, ale decyzje o własnym życiu powinien podejmować samodzielnie. Mnie
się widzi, że ten twój facet to albo niezły pantofel, uzależniony od rodziców,
albo robi cię w bambuko, bo wcale nie ma zamiaru się z tobą na poważnie wiązać.
Jako matka mogę ci napisać tylko, że gdyby jakiś absztyfikant zasunął mi
propozycję o ukrywaniu informacji o istnieniu mojego dziecka, tobym chyba go
śmiechem zabiła. I nie pisz, że nie zależy ci na portkach w szafie, skoro
godzisz się na takie traktowanie swojego dziecka.

[triss_merigold6]

Pan mógłby się przejmowac opinią swoich rodziców, gdyby jego
partnerka robiła coś mocno niestosownego lub nielegalnego - ćpała,
piła, kradła, znęcała się nad rodziną, była prostytutką, miała
ciężkie problemy psychiczne.
Posiadanie dziecka z poprzedniego związku nie jest ani nielegalne
ani niestosowne. Jeśli ktoś uważa inaczej to powinien swoje zdanie
zachować dla siebie.

[triss_merigold6]

Czekaj, ja się Ciebie grzecznie zapytałam cóz takiego się stanie
jeśli nie zostaniesz zaakceptowana? Ja nie akceptuję, nie lubię i
nie cenię przynajmniej kilkunastu osób, a potrafię w ich obecności
zamknąć twarz i z uśmiechem prowadzić small talk, a także nie świnić
im naokoło. Tegoz samego oczekuję od innych - nie akceptacji, ale
uprzejmego dystansu i stosownego zachowania się.

[enith]

Wiesz co? Ludziom czytającym ten wątek zwyczajnie w głowach się nie mieści twoje zachowanie. Cyrk z weselem, udawanie przed setką osób kogoś, kim nie jesteś, a teraz sytuacja ze sklepem, gdzie spotkawszy siostrę partnera, zamiast przedstawić jej córkę, mało nie zeszłaś na zawał. A potem z pretensją dzwonisz i opie...sz swojego faceta. Uważasz, że to jest NORMALNE zachowanie? Tak, chęć posiadania portek w szafie popierdzieliła ci w głowie do tego stopnia, że nie wiesz, co jest w życiu ważne. Boisz się obcych ludzi, boisz się własnego partnera, nie przyznajesz do własnego dziecka! Weź się w garść!

[nick_ze_hej]

My jesteśmy hienami? To jak nazwać w takim razie matkę wstydzącą się własnego
dziecka? Suka? Nie, bo obrazi się sukę! Twoja córka ma 5 lat, wiele rozumie,
jeszcze wiecej wyczuwa. Ona ci powie za kilka lat kim jesteś i co jej zrobiłaś.
Co do portek w szafie, to kto to napisał, czyż nie ty?
forum.gazeta.pl/forum/w,898,113631817,113753209,Juz_po.html
Chłop za wszelką cenę, za cenę upokorzeń i krzywdę własnego dziecka.

[kammik]

sunny-bunny napisała:

> Napisałam wcześniej że nie wstydzę się córki

To może pora przejść od słów do czynów?

[sunny-bunny]

Przecież powiedziałam, ze przy najbliższej okazji jak bedzie w domu powie
rodzicom o małej. Jeszcze raz powtarzam NIE WSTYDZĘ SIĘ CÓRKI!!!! Dla mnie ona
jest najważniejsza. Nie powiem to chora sytuacja mam jej dość dlatego sprawę
postawiłam jasno ma powiedzieć i koniec. Moje zachowanie to nie wstyd a raczej
strach przed rozmowa z jego rodzicami bo to on powinien im to powiedzieć i
zareagować na ich reakcję nie ja. Chcieliśmy po prostu aby najpierw jego rodzice
poznali mnie a pożniej małą bo mój TŻ ich lepiej zna i wie że nawet jak będą
mieli jakieś ale to to łatwiej przełkną. Do nick ze hej słuchaj co ma wnosić ten
link?? Było mi miło że zlapalam welon i to napisalam szeczególnie że nigdy w
zyciu nie brałam udziału w takich zabawach i zawsze wychodziłam na ten czas z
sali. Ja już nie nadążam za twoim tokiem myślenia. Za co ma mi mała wygarnąć? za
to że wychowuję ją jak najlepiej mogę?? Że jest dla mnie najważniejsza? Za to ze
rano lece ją prowadzę do niani, póżniej praca, po pracy lecę pół miasta ją
odebrać póżniej zakupy z mała póżniej dom jakiś obiadek jej gotuję póżniej się z
nią bawię, myję, kladę spać szykuję do przedszkola i padam na łeb bo jestem
sama? ja nie mówię do cholery że ją oddam bo jego rodzice jej nie zaakceptują
mówię tylko że jeszcze o niej nie wiedzą i szczerze nawet jesli im się nie
bedzie to podobać to choć teraz się boję wiem ze bede miala to w 4literach. I
teraz pytanie co mi wygarnie??? zakladając taką sytuację jak TŻ poznaja cię i
będzie im to lepiej przełknąć ta sytuacja jest stworzona po coś. Nie żeby TŻ
miał łatwiej itp to przemyślany plan i wlasnie dobiega konca mam nadzieje ze
pozytywnego

[mrowkojad2]

Ja nie mogę już z tobą, jak w kij pierdział. Ludzie ci jedno, a ty swoje.
Dziewczyno, jesteś po przejściach, pewnie chcesz ułożyć sobie życie. Gwarantuję
ci, że przy kolesiu (na marginesie, co to znaczy TŻ, bo nie wiem), który ma
ponad 3 dychy i trzęsie portkami przed rodzicami, to ty szczęśliwa nie będziesz.
Nawet jeżeli rodzice mieliby jakieś ale związane z tobą, to twój facet powinien
stanowczo ten temat uciąć, bo w tym momencie stawia cię w sytuacji poniżającej
- musisz przypodobać się jego rodzicom, robić wszystko, żeby cię polubili,
zaakceptowali twoje dziecko. A jeśliby nawet wasz związek się sformalizował, to
nic byś w nim do gadania nie miała, bo o wszystkim decydowałby twój facet z
rodzicami.
Nikt nie twierdzi, że nie zajmujesz się córką, a tym bardziej że jej nie
kochasz, ale z twoich postów bije, że w tej konkretnej sytuacji stawiasz ją na
drugim miejscu, bo ważniejszy jest facet i jego kołtuńscy rodzice.

[kammik]

sunny-bunny napisała:

> Przecież powiedziałam, ze przy najbliższej okazji jak bedzie w domu powie
> rodzicom o małej.

Pierdu pierdu, gwizdu gwizdu. ROK. Miał na to ROK. Ty też miałaś okazję, ale
fakt posiadania córki UKRYŁAŚ. Przemyślany plan, jasne. Potem nie powie, bo
mamunia będzie miała zły nastrój, a tatusia będzie bolała głowa i tak kolejne
miesiące będą mijały, a ty wychodząc z domu z córką będziesz się rozglądała na
boki, czy przypadkiem ktoś was nie zobaczy. Jak można mieć pozytywne zdanie o
kutafonie, który was na takie coś naraża?

[attiya]

ależ wstydzisz sie córki, bo dlaczego nie zabrałaś jej na to spotkanie.
Następnym razem może być katastrofa jak ją weźmiesz ze sobą. Twoja córka jest
nieodłączną częścią Ciebie. I albo idziecie razem albo nie. A ty piszesz, że
wymyślony plan właśnie jest realizowany. No proszę...Plany tworzycie, żeby
dziecko przedstawić?

[attiya]

poza tym i co to cię obchodzi czy przełkną to czy nie. To ich problem. Nie twój.

[delecta]

sunny-bunny napisała:

>gratuluję niektórym hieną> samopoczucia<

Jezu, nauczcie się wreszcie, kobiety, pisać:(
Nigdy nie przypuszczałamn, ze można walić takie końcówki: "gratuluję
panią", "współczuję twoim dziecią," "kupię sukienki
druhną" itp.
Forum uczy.
Niestety, nie dumy z własnego dziecka.

[attiya]

dlaczego piszesz ze paranoja? Sama napisałaś, że boisz się spotkania. To oni
powinni się go bać. Dlaczego dziecka na to spotkanie nie wzięłaś? Jeśli od
początku je ukrywasz, to znaczy, że masz w stosunku do własnego dziecka nie
czyste sumienie i wyżej stawiasz dobro obcych ludzi niż własnego dziecka.

do attiya

[sunny-bunny]

Kobieto na ten ślub nikt z dziećmi nie szedł a ja jedna wyskoczę bo gdzie
dziecko to i ja na pewno ty swoje do łazienki zabierasz bo jak można siusiu bez
dziecka robić
Zabieranie dziecka wszędzie ze sobą i twierdzenie o jedności jest największą
bzdurą jaką słyszałam i każdy psycholog Ci to potwierdzi
a co do końcówek każdy robi błędy nawet nauczyciel ;-)

[jadwiga1350]

sunny-bunny napisała:

> Właśnie wróciłam ze sklepu z małą. Stoję już przy kasie mała
gdzieś z boku a tu
> ktoś mnie w rękę puka odwracam się i.... to jego siostra z
mężem!!!! od razu
> wzrokiem szukałam ich mamy i taty ale byli sami. powiedziała mi
cześć a ja
> ciśnienie 200/200 odpowiedziałam jej cześć i myślę
> aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!


Sunny-bunny,czy Ciebie fantazja za bardzo nie ponosi?
Kto w realnym życiu przejmowałby się takimi głupotami?
Pewnie ci rodzice starej daty, religijni, to też wytwór bujnej
wyobrażni. Za bardzo jedzie po prymitywnych stereotypach:religijność
równa się nieakceptowanie samotnej matki z dzieckiem.

[azza4]

Komentarze doczytałam tylko do połowy.Napisze tylko przykład z zycia.Koleżanka
lat 40 ma "chłopaka" lat 27.Cały rok ją ukrywał przed rodzicami,aż musiało wyjść
w pewnych okolicznościach.Tato, luzik,zaakceptował ten zwiazek,ale mamusia na
wysokim urzędniczym stanowisku zrobiła wszystko i dowiedziała sie o koleżance
rzeczy o których ona sama nawet nie wiedziała (no...powiedzmy dawno
zapomniala).Ona też ma córkę,ale tam jeszcze róznica wieku dochodzi.Zostala
skreślona raz na zawsze.
Dowodzi to tego,że podświadomie Twoj TŻ moze sie spodziewać ich negatywnej
reakcji i tak sie zachowuje.Beznadziejnie moim zdaniem.Wrzuca Cię na mine
myśląc,że jakos to bedzie,dowodząc tym samym swej bezradności.Kompletna
nieodpowiedzialność.

[konwalka]

sunny, nie obraz sie, albo obraz, ale Twoja corka nie jest dla
Ciebie najwazniejsza
najwazniejsze sa: akceptacja pary obcych ludzi, spokoj wewnetrzny
faceta o ujemnej asertywnosci, opinia jakichs tam ludzi
na poczatku staralam sie jakos tlumaczyc twoje zachowanie, ale po
opisie cyrku w sklepie, drgawkach i nerwowych telefonach po prostu
mowie- pas
facet- kompletna doopa, ty- zalekniona dziewczynka, dziecko-
wstydliwa tajemnica
nie kupuje, wiesz?
nie zdalas egzaminu z macierzynstwa, sorry

[verdana]

I co teraz zrobisz? Nie będziesz wychodziła z córka, czy będziesz
rozglądała sie na boki, czy ktos Cię nie zobaczy? Dlaczego nie
podeszlas i nie przedstawilaś córki.\
Odpowiedź jest prosta - bo twojemu TŻ udało się przekonać Cię, ze
powinnaś się wstydzić, ze posiadanie córki cię obciąża, ze rodzice
mają prawo nie być z Ciebie zadowoleni.
Teraz wchodzisz w ten związek z przeświadczeniem, ze albo nie
zostaniesz zaakceptowana, albo zostaniesz - z laski, ze teściowie
wybaczą Ci, że masz dziecko, choć mają prawo być o to źli. Powinnaś
więc wiedrzieć, ze z Twojego przyjsćia do rodziny nie ma powodu się
cieszyć, mozna je najwyżej, przy ogromnej dobrej woli tolerować.
Ciekawe, jak Twoja corka będzie sie czula w takiej rodzinie...

[sunny-bunny]

dobra jeszcze inaczej napiszę jak się dowiedzą i opowiem o tym. Mała jest dla
mnie najważniejsza i mogę to pisać do znudzenia. Gdybym widziała że on jej nie
akceptuje bez wahania bym odeszła. Wychodziliśmy z założenia że nawet jak beda
mieli jakieś ale to poprze to tym że widzicie jaka ona jest, tym że mnie
polubili itp moze tak bedzie łatwiej im to przełknąć. Jego rodzice sa bardzo
schorowani szczególnie tato ma olbrzymie problemy z sercem i jak to TŻ
powiedział przejmuje się nawet najmniejszą pierdołą a to jak wiemy nie jest
pierdoła. Szczerze to czytając wasze posty dochodzę do świadomości że nawet jak
mnie nie zaakceptują z dzieckiem to kij im do tego to on sobie wybiera
towarzyszkę życia nie oni ale to on ma im powiedziec nie ja i dlatego byla ta
sytuacja w sklepie,,,

[marzeka1]

Nie kupuję twojej argumentacji, mówić tak możesz, ale czyny (sytuacja w sklepie)
świadczą o czymś przeciwnym, tak bardzo zalezy ci na tym daremnym facecie, że
nawet nie jesteś w stanie zauważyć, że twoja córka nie jest aż tak ważna, bo
czyms naturalnym byłoby po prostu przedstawienie córki.

[kammik]

> Jego rodzice sa bardzo schorowani szczególnie tato ma olbrzymie problemy z
>sercem

Nuuu, i wrażliwe katolickie serduszko tatusia nie zapikało mocniej na wieść, że
syn bezbożnik regularnie przedmałżeńsko postukuje, a piknąć ma na wiadomość, że
łono oblubienicy nie całkiem czyste było?
Ty tu się wijesz w strachu o reakcję jego rodziców, a prawdziwego problemu nie
widzisz. Spoko, twoje życie, tylko dziecka szkoda.

Dziękuję ci za ten post

[sunny-bunny]

pokaże mu jak przyjedzie, szczerze? Wiem że jest dupa wołowa bo nie umie im tego
powiedziec ale zawsze argument był po ślubie siostry małą w pierwszym odruchu
chciałam przedstawić i szczerze póżniej żałowałam w domu że tego nie zrobiłam.
JESTEM ZŁA JESTEM WŚCIEKŁA I TO MU DZIS POWIEDZIAŁAM MA CZAS ŻEBY POWIEDZIEĆ O
MAŁEJ ZOBACZYMY CZY GO WYKORZYSTA BO JA MAM DOSC TEJ SYTUACJI

[verdana]

A ja bym sie obawiała, ze on wcale nie jest dupa wolowa (bo jestem
pewna, zę wszyscy w miasteczku wiedzą i jego rodzice też), tylko ze
bardzo umiejetnie manipluje. Żebyś od poczatku miała ustawione
miejsce w rodzinie - jako ta, co doświadczyła laski, ze taki dobry
facet ją z dzieckiem wziął.
nie widzisz tego, ze juz Ty sama zaczynasz tak myśleć? Że to nei
jest zupełnie normalne, ze wymaga jakiś poswięceń, ze będzie musiał
się przeciwstawić rodzinie.
IMO - g.. prawda. Rodzina wie. Tylko Ty masz nauczyć się
wdzieczności. I mowienia tylko tego, na co Twój TŻ Ci zezwoli.

[kammik]

Żebyś od poczatku miała ustawione
miejsce w rodzinie - jako ta, co doświadczyła laski, ze taki dobry
facet ją z dzieckiem wziął.

Otóż to.

[delecta]

No właśnie.

[bubster]

Też tak myślę.
Facet miał ROK, ROK CZASu na to, żeby o dizecku powiedzieć. Ba! Facet
nie jest 20latkiem, który się uczy samodzielności, facet ma trzydzieści
lat. Jest DOROSŁY.
I jest BARDZO SPRYTNY - o, będę miał kobietę, "znającą swoje miejsce".

[marzeka1]

Masz prawo być wściekła i na siebie, i na faceta, ale ważne, aby w końcu z tej
wściekłości wyszło coś sensownego.

sunny-bunny, nie kupuje twojej historii

[calineczka_777]

sunny-bunny, nie kupuje twojej historii. Przykro mi, ale im dluzej to czytam tym
bardziej nie wierze w twoje tlumaczenia tej sytuacji. Mysle ze nie oceniasz tej
sytuacji realnie, ze zyjesz w jakims wymarzonym swiecie. Twoje "obudzenie"
bedzie bardzo bolesne. Dlaczego? Otot wskazuje na to wiele faktow:
1) Kwestia spotkania w sklepie z siostra twojego TZ: zrobilas blad, ze juz wtedy
corki nie przedstawilas. Podobno nawet zalujesz tego. Ale mnie dziwi tutaj
reakcja siostry TZ. Gdybym ja spotkala dziewczyne (tak cie chyba przedstawil na
tym weselu swojej rodzinie?) mojego brata w sklepie a obok bylaby mala
dziewczynka to GDYBY MI ZALEZALO NA TEJ OSOBIE BO BYM WIDZIALA ZE MOJ BRAT JA
TRAKTUJE POWAZNIE od razu zapytala sie np.: "A co to za ladna dziewczynka?" i
dlugo pogadala z TZ mojego brata. Ale to nie nastapilo. Wyglada to tak, jakby
jego rodzina traktowala cie tak, ze jestes tylko MATERACEM dla niego. Tak jakbys
nie byla traktowana powaznie.
2) Twoj TZ obiecal ci, ze jak tylko bedzie u rodzicow to powie im ze masz
dziecko. WSzystko pieknie, ale: po pierwsze duzo czasu uplynie az on bedzie u
rodzicow, po drugie twoj TZ ASEKURUJE SIE juz teraz, bo opowiada rzewne historie
na temat choroby serca taty. Tak jak ktos juz tutaj napisal: jakos serduszko
rzekomo tak religijnego taty nie peklo na wiesc, ze jego syn spi sobie z kobieta
przed slubem, wiec dlaczego ma peknac na wiesc o dziecku? Nastepna sprawa to
taka, ze sa TELEFONY, pewnie i twoj TZ ma telefon a moze i nawet dwa:
stacjonarny i komorkowy. Po takiej akcji jaka byla w sklepie to on od razu
powinien wziac telefon i zadzwonic w twojej obecnosci (!) do siostry i zaczac
rozmowe tak: "Moja dziewczyna mowila mi, ze sie widzialyscie w sklepie. Pewnie
zdziwilo cie to, ze byla z mala dziewczynka. Otoz, wiesz, to jest jej coreczka.
Chce zebys to wiedziala, bo moze sytuacja dla ciebie nie jest jasna... Bardzo ja
kocham i to wspaniala matka dla tej dziewczynki. Moze kiedys sie spotkamy razem,
to poznasz je obie. Masz czas w ten weekend?" itd. To nie nastapilo a twoj TZ
odwleka w nieskonczonosc powiedzenie rodzinie o twoim dziecku. Na weselu nie
powiedzial, bo - wlasciwie dlaczego nie, bo nie rozumiem? Teraz nie powie, bo
czeka na wizyte u rodzicow. A na wizycie u rodzicow nie powie, bo serduszko
tatusia peknie. Twoj TZ to albo 1) maminsynek zalezny od rodzicow albo 2) niezly
kretacz, ktory traktuje cie jak materac i jest na tyle cwany, ze i tak sie z
panna z dzieckiem nie ozeni-jestes takim ogniwem przejsciowym az znajdzie
kandydatke na zone, ktora bedzie odpowiadala tatusiowi z chorym serduszkiem
3) Nie kupuje tego, ze w tak malej miejscowosci rodzina TZ nie wie kim ty jestes
i ze masz dziecko - oni milcza i nie zaczynaja na tego tematu ani na weselu ani
w sklepie - prawdopodobnie im na tobie nie zalezy i traktuja cie tylko jak materac
4) A tak w ogole: jak przedstawil ciebie twoj TZ na weselu? Jako
narzeczona/dziewczyne czy raczej nie bylo oficjalnego przedstawiania albo tylko
powiedzial: "To jest Agnieszka"? Sposob przedstawiania cie tez by o czyms
swiadczyl... Na wesele chodzi sie z kolezankami z pracy, kochankami, siostrami
(z braku laku) nie tylko z narzeczonymi . Wiec sama twoja OBECNOSC na weselu nie
swiadczy automatycznie o tym, jak cie jego rodzina widzi.
5) Twoja postawa mi sie tez nie podoba: nie trzymasz z corka (scena w sklepie,
na weselu tez sie jej wstydzilas), czym krzywdzisz dziecko, ktore juz wiele
rozumie. Nie jestes stanowcza: nie wyznaczylas swojemu TZ zadnego terminu na
powiedzeniu prawdy rodzicom, to wszystko jest tak zawieszone. Powinnas mu
powiedziec: masz powiedziec do tej niedzieli swoim rodzicom o mnie albo nawet
zaaranzowac wspolne spotkanie (nie musi byc u nich w domu, moze byc na
neutralnym gruncie albo nawet u ciebie). Do tego nie doszlo i to bardzo zle o
przyszlosci tego zwiazku swiadczy. Poza tym uzywasz pojecia TZ (towarzysz
zyciowy) - czy ty mieszkasz z nim razem? Bo TZ jest zarezerwowany dla osob
mieszkajacych razem, to cos jak konkubinat. Jesli sie nie mieszka razem to jest
sie dziewczyna, kochanka itp. Ale jesli mieszkacie razem i on jest naprawde TZ
to tym bardziej nie rozumiem dlaczego jego rodzice nie znaja prawdy?????
Sorry, ze tak wprost napisalam, ale nie chce cie obrazic, jedynie uzmyslowic ci,
ze wpadlas w dziwna sytuacje i ze ten zwiazek jest byc moze bez przyszlosci. Bez
przyszlosci nie dlatego ze masz dziecko ale dlatego, ze masz takiego TZ jak
opisalam a ty sama tez nie jestes zbyt stanowcza maby o siebie i nsowja corke
walczyc.

[attiya]

no widzisz, znowu się tłumaczysz, że serce ojca TŻ - czy to oznacza towarzysza
życia? - że to on miał powiedzieć, że to, że tamto. A kij im w oko. I jemu też.
Trzeba było na to spotkanie iść z córką i od razu na dzień dobry rzucić " to
moja najukochańsza i najwspanialsza córka, świata poza nią nie widzę, kocham
najbardziej na świecie i za nim przed nią nie postawię innych osób".
Poza tym takie podchody nie są uczciwe, przygotowywanie się, wręcz kombinowanie.
I jest to też nieuczciwe wobec Ciebie.

autorko, glupia picz s Ciebie.

[deodyma]

jak kobieta po przejsciach moze byc az taka durna?
ale co tam.
grunt, ze bedziesz miala chlopa, prawda?

[jadwiga1350]

deodyma napisała:

> jak kobieta po przejsciach moze byc az taka durna?
> ale co tam.
> grunt, ze bedziesz miala chlopa, prawda?


Wcale nie durna! Zmyśla na potegę a czytelnicy jej wierzą i biorą
wszystko za dobrą monetę.
Ta historyjka o okrutnych, religijnych, nietolerancyjnych teściach
jest powalająca.

[deodyma]

myslisz, ze takich tesciow nie ma?
zdziwilabys sie:D

[sunny-bunny]

Szczerze to po przeczytaniu ost. postów nie chce mi się już nawet odpisywać. Tak
jak by mi się nie chciało wklepywać w klawiaturę zmyślonych rzeczy... Szkoda
gadać. Zobaczymy życie zweryfikuje ja myślę że dobrze wybrałam a sytuacja
niedługo stanie się klarowna /piątek/ wg zasady dajcie mi człowieka a ja znajdę
paragraf do każdego można się przyczepić
pzdr

[attiya]

cóż, jak to w sieci, nie każdy w niej znajdzie poparcie. Ja zakładam, że skoro
tak napisałaś to tak jest :-)

[triss_merigold6]

Ależ ja Ci wierzę, że kochasz córkę tylko zupełnie nie rozumiem
dlaczego pozwalasz się ustawiać na ostatnim miejscu w kolejności
dziobania. To facet powinien się martwić czy TY ZAAKCEPTUJESZ jego
rodziców.

[bubster]

> Szczerze to po przeczytaniu ost. postów nie chce mi się już nawet
odpisywać.

bo ktoś Ci prawde napisał, że dajesz się w konia robić?
że powinnaś lepiej o sobie myśleć? i więcej od faceta wymagać?

nie zrozumiałaś

[sunny-bunny]

chodziło o to, że ktoś mi zarzucił, że piszę bzdury/kłamstwa/

[bubster]

To jest internet, nie spodziewaj się tylko kulturalnych odpowiedzi. Ale
z tych kulturalnych i rozsądnych wyciągnij wnioski.

[calineczka_777]

jadwiga1350 napisała:

> Wcale nie durna! Zmyśla na potegę a czytelnicy jej wierzą i biorą
> wszystko za dobrą monetę.
> Ta historyjka o okrutnych, religijnych, nietolerancyjnych teściach
> jest powalająca.

Moze i jest powalajaca ale tacy tesciowie istnieja, nawet czesciej niz ci sie
wydaje. Np. sa to moi tesciowie - nie mam co prawda dzieci nieslubnych ale i tak
mieli wiele przeciwko mnie. Jesli mezczyzna jest do niczego, taki "miekki" to
nie ma co wchodzic do takiej rodziny. Ja tylko dlatego zdecydowalam sie na
wejscie do takiej rodziny, ze moj wtedy chlopak krotko i jasno przedstawil im
sprawe. Zreszta z mojego doswiadczenia to do takich tesciow to trzeba
zdecydowanie bronic swoich racji i nie dac wejsc sobie na glowe. Pomaga tez
odleglosc geograficzna - bo mieszkaja kilkaset km dalej. Ale tacy tesciowie
naprawde sa i biada dziewczynie jesli jej maz czy TZ jej nie broni!

[triss_merigold6]

No dobrze, istnieją, różnych Bozia ma lokatorów.
Zakładając nawet, że w światopoglądzie rodziców faceta nie mieści
się partnerka z dzieckiem, za to mieści się niezobowiązujące ru....
takowej, to nadal jest ICH problem. Ich, nie kobiety. I nie widzę
potrzeby obchodzenia się z nimi w rękawiczkach.

[calineczka_777]

triss_merigold6 napisała:

> No dobrze, istnieją, różnych Bozia ma lokatorów.

:-)))))

> Zakładając nawet, że w światopoglądzie rodziców faceta nie mieści
> się partnerka z dzieckiem, za to mieści się niezobowiązujące ru....
> takowej, to nadal jest ICH problem. Ich, nie kobiety. I nie widzę
> potrzeby obchodzenia się z nimi w rękawiczkach.

Alez oczywiscie, ze to jest ICH problem. Ja mi tesciowa marudzila (pisze w
czasie przeszlym, bo teraz z nia nie rozmawiam), to ja olewalam. Ona ma swoje
poglady (naprawde dziwne poglady) a ja mam swoje i ja ukladam swoje zycie wg
swoich. Tylko ze tu trzeba byc pyskatym i nie dac sobie wejsc na lepek a autorce
tego postu to tego brakuje. Ja sobie nie wyobrazam: jak mozna dac sobie wmowic,
ze dziecko to cos zlego, nawet jesli nieslubne? Przeciez na tym weselu mozna
bylo juz o tym powiedziec a jesli tatusia TZ zaboli serduszko to chyba lepiej
jego niz ja:-)

[tully.makker]

Jak pierwszy raz udalam sie do rodzicow mojego chlopa, to po 10
minutach w niezobowiazujacej rozmowie wspomnialam o mim synu. Nawet
nie pamietam dokladnie jak, ale chyba to cos takiego bylo, ze mogam
przyjechac, bo ten weekend moj syn spedza ze swoim ojcem.

Gdyby im sie nie spodobalo, to mieliby problem. Zreszta nie wiem,
moze i sie nie spodobalo, nie interesuje mnie to. Nie dociekalam
rowniez, czy moj chlop im przedstawil szcegoly mojego zycia
osobistego, czy tez nie, bo on tez nie ma obowiazku rodzicom sie
spowiadac i to jego sprawa, kiedy, jak i o czym ich poinformuje.

[calineczka_777]

tully.makker napisała:

> Jak pierwszy raz udalam sie do rodzicow mojego chlopa, to po 10
> minutach w niezobowiazujacej rozmowie wspomnialam o mim synu. Nawet
> nie pamietam dokladnie jak, ale chyba to cos takiego bylo, ze mogam
> przyjechac, bo ten weekend moj syn spedza ze swoim ojcem.

Pewnie, trzeba tworzyc jasne uklady.

>
> Gdyby im sie nie spodobalo, to mieliby problem. Zreszta nie wiem,
> moze i sie nie spodobalo, nie interesuje mnie to. Nie dociekalam
> rowniez, czy moj chlop im przedstawil szcegoly mojego zycia
> osobistego, czy tez nie, bo on tez nie ma obowiazku rodzicom sie
> spowiadac i to jego sprawa, kiedy, jak i o czym ich poinformuje.
>
>

Pewnie, choc chlop ma za zadanie wg mnie tak ustawic rodzicow, zeby przynajmnie
kulturalnie odnosili sie do jego kobiety. Oni nie musua ja kochac ale powinni
przynajmniej traktowac z godnoscia. A jak sie nie da, to nalezy przerwac kontakty.

[filetta]

Nie rozumiem, o co wszystkim forumkom chodzi. Przecież oni oboje:
Sunny-bunny i TŻ idealnie do siebie pasują. Oboje są niedojrzali. On
wychował się w dziwnej (jesli nie toksycznej) rodzinie. Ona
najprawdopodobniej tez, bo ma bardzo zaniżone poczucie własnej
wartości, ulega manipulacjom, zawsze czuje sie winna, zawsze
znajdzie powód do wstydu i koniecznie chce się wszystkim
przypodobać. On ciągle szuka usprawiedliwień, wymówek, by tylko nie
stawić czoła problemom, ona to akceptuje i rozumie. Póki co układ
funkcjonuje bez zarzutu - choć w przyszłości może się rozwinąć w
kolejną dysfunkcyjną rodzinę. Nie sadzę, by facet był krętaczem,
raczej nie ma pojęcia, co to znaczy być dorosłym i co to znaczy być
facetem. Śmieszyły mnie opisywane wcześniej kwestie finansowe, teraz
kwestie potomstwa "niewspólnego" i "wspólnego".
Jakkolwiek Wasze postawy, Sunny-bunny, Twoja i Twojego TŻ, wydają mi
się śmieszne, to rozumiem Was i nie uważam, że jesteście źli. Czas,
Sunny-bunny, uporzadkować ten chaos w głowie i sercu, popracowac nad
sobą. Nie uważam, że Twój związek jest skazany na porażkę, a Twoje
zycie na udrękę, ale żeby tak się stało, musisz wziąć się za siebie.
Bo Ty jesteś najwazniejsza. Ty i Twoja córka. Dopiero na trzecim
miejscu plasuje się TŻ, potem długo, długo nic i w końcu Twoja i
jego rodzina. Zastanów się nad tą hierarchią. Życzę powodzenia!

[calineczka_777]

filetta napisała:

> Nie rozumiem, o co wszystkim forumkom chodzi. Przecież oni oboje:
> Sunny-bunny i TŻ idealnie do siebie pasują. Oboje są niedojrzali. On
> wychował się w dziwnej (jesli nie toksycznej) rodzinie. Ona
> najprawdopodobniej tez, bo ma bardzo zaniżone poczucie własnej
> wartości, ulega manipulacjom, zawsze czuje sie winna, zawsze
> znajdzie powód do wstydu i koniecznie chce się wszystkim
> przypodobać.

Moge mowic za siebie: mnie chodzi o to, ze dziecko zalozycielki forum zdeprawuje
sie w takim ukladzie i bedzie nieszczesliwe. Ja nie chcialabym byc corka pani,
ktora mnie sie wstydzi.

> Jakkolwiek Wasze postawy, Sunny-bunny, Twoja i Twojego TŻ, wydają mi
> się śmieszne, to rozumiem Was i nie uważam, że jesteście źli.

Ja tez nie uwazam, ze ona jest zla. Ale to nie jest smieszne, jesli spojrzy sie
na ta sytuacje z perspektywy dziecka.

[filetta]

Patrząc na potrzeby i rozwój dziecka wychowywanego w takim układzie,
to ta sytuacja nie jest śmieszna. Natomiast patrząc na postawy,
zachowanie i zmagania z życiem dwóch dorosłych osób, to jest
śmiesznie. Taka dziecinada. Rozumiem, że ktoś nie potrafi inaczej,
bo tak postępować przez wiele lat się nauczył, ale dorosłość polega
m.in. na tym, że się człowiek zastanawia nad sobą oraz koryguje to,
co nieadekwatne i niepożądane.

Powiedział

[sunny-bunny]

Wczoraj mój TŻ powiedział o małej w domu. Zareagowali jak zareagowali ich sprawa
ale dziewczyny najważniejsze czy teraz w waszych oczach jestem dobrą matką???
Czy teraz moje dziecko nie będzie miało skrzywionej psychiki?? Bo ja rozumiem że
przez to że jego rodzice nie wiedzieli o małej a ona sama nie miała o tym
zielonego pojęcia krzywdziłam ją bardziej niż pedofil dziecko, czy teraz skoro
oni mają już świadomość a moje dziecko nadal nie to jestem dla niej lepszą
matką?? WIECIE CO JEST NAJBARDZIEJ ŚMIESZNE?? TO, ŻE WIEKSZOŚĆ Z WAS NIE MA
NIESTETY NIC WSPÓLNEGO Z PEDAGOGIKĄ/PSYCHOLOGIĄ A STWARZAJĄ BEZBŁĘDNE TEORIE. W
swoim życiu które zostało strasznie zweryfikowane staram się kierować rozumem.
Czasem mi to wychodzi czasem nie. Ale najbardziej mnie irytuje to że wszyscy
którzy nas widzą mówią ze widać od razu że mu na mnie zależy ale niektórym Wam
nic skreślony od razu, ze ktoś napisał że boi się jego rodziców /nie wierzę że
ktoś szedł do teściów na typowym chilloutcie pierwszy raz/ to od razu patologia
pod strzechą.
Dawno temu kiedy na tym forum było może max 20/30% tych które są teraz na
prawdę uzyskałam pomoc i dzięki niektórym /m.in. verdany/ dojrzałam do tego aby
odejść od ojca mojego dziecka. Teraz co by to nie napisać słyszy się ZOSTAW GO i
nastawienie ANTY bo inaczej ocenia się bezpłciowo w domku kiedy nikt nie wie nic
o mnie moralność dulskiej... Nie mniej jednak dziękuję niektórym z Was. Dałyście
mi tak na prawdę wiarę w siebie...
PS DLA NIEKTÓRYCH EKSTRA MĄDRYCH MOŻE JA ADRES PODAM SKORO MAM TAKĄ PATOLOGIĘ
NIECH MNIE ZWERYFIKUJĄ I SPRAWDZĄ MOJĄ WYDOLNOŚĆ WYCHOWAWCZĄ ;-)
POZDRAWIAM

I jeszcze jedno

[sunny-bunny]

Tylko proszę bez tekstów że się czepiam bo usłyszałam coś innego niż chciałam bo
ten szlagier jest przez niektóre śpiewany w większości wątków

Nie denerwuj się

[triss_merigold6]

Nie denerwuj się.
Ja nie poddawałam w wątpliwość tego, że kochasz dziecko. Dziecko nie
było świadome waszych dorosłych dylematów tylko ze względu na swój
młody wiek. Gdyby było starsze to zapewne jakoś by zapytało.

Natomiast Twoje obawy co do reakcji rodziców faceta wydają mi się
przesadzone i wynikające z niskiego poczucia własnej wartości.
Zresztą w kontekście bycia razem przez niespełna rok, mówienie
o "teściach" i "towarzyszu życia" uważam za przesadę.

[sunny-bunny]

Ale ja ani razu nie nazwałam ich teściami ;-) co do TŻ skrót krótki, jesteśmy
razem, planujemy coś tam i żadne nie widzi możliwości aby razem nie być dlatego
postanowiłam go używać. Jesteśmy ze sobą na dobre i złe obydwoje możemy na
siebie liczyć on po powrocie z pracy mieszka u mnie jego rzeczy leżą w szafkach,
łazience a ja piorę jego ciuszki więc z tego względu pozwoliłam sobie na użycie
TŻ bo nigdzie niestety nie znalazłam pełnej definicji tego skrótu
I nie denerwuje się

[triss_merigold6]

Ok. Zrobiłaś dobrze, nareszcie coś wyegzekwowałaś, szanuj się. Do
lubienia i akceptowania nikogo nie zmusisz, możesz natomiast zmusić
do traktowania siebie uprzejmie i grzecznie, bez niemiłych
komentarzy i uwag w Twojej obecności. Poziom religijności rodziców
faceta jest ICH problemem, nie Twoim.

[bubster]

sunny-bunny napisała:


> ale dziewczyny najważniejsze czy teraz w waszych oczach jestem dobrą
matką???
> Czy teraz moje dziecko nie będzie miało skrzywionej psychiki??

strasznie się unosisz
weź pod uwagę, że dziewczyny opisywały wszystko na podstawie tego, co
Ty opisałaś, a to nie było dobre rozwiązanie - facet, którzy przez ROK
nie powiedział, że masz dziecko
to świadczyło źle o nim i żle o Tobie - że nie wymagasz więcej dla
siebie
życie jest brutalne, że powiem taki truizm, i jeżeli Ty nie będzie
się "łokciami rozpychać" to niestety mała też na tym ucierpi - ona jest
od Ciebie zależna


> oni mają już świadomość a moje dziecko nadal nie to jestem dla niej
lepszą
> matką??

tu nie chodzi o to, czy ona miała świadomość, czy nie
tu chodzi o Twoje podejście, z którego wynikało że wstydzisz się
jej, "nie walczysz"


myślę, że dobrze że Cię odpowiedzi dziewczyn tak wstrząsnęły - teraz
jesteś na nie zła, ale może zmienisz postępowania, zaczniesz więcej DLA
SIEBIE wymagać


> którzy nas widzą mówią ze widać od razu że mu na mnie zależy ale
niektórym Wam
> nic skreślony od razu,


ale my tu nie widzimy, jak on się na codzień zachowuje
żadna z nas go nie widziała
my mamy wiedzę tylko o tym, o czym napisałaś
a z tego co napisałaś właśnie to wynika - że mu nie zależy

> ze ktoś napisał że boi się jego rodziców /nie wierzę że
> ktoś szedł do teściów na typowym chilloutcie pierwszy raz/

on miał ROK, ROK, 12 miesięcy, 365 dni - to BARDZO DŁUGO na powiedzenie


> o mnie moralność dulskiej... Nie mniej jednak dziękuję niektórym z
Was. Dałyści
> e
> mi tak na prawdę wiarę w siebie...

czyli jednak napisanie wątku pomogło

powodzenia życzę i WYMGAJ więcej dla siebie i małej

[triss_merigold6]

No więc o to chodzi.
Bunny powinna zacząć wymagać DLA SIEBIE. Szacunku i uprzejmości
przynajmniej, bo sympatia kompletnie obcych ludzi jest dość
trzeciorzędna.
Ja wierzę, że pan mówi, że mu zależy. Natomiast widziałam w życiu
paru mężczyzn, którym zależało i ci byli w stanie góry przenosić,
żeby być z daną kobietą. Byli w stanie podejmować dowolnie
niekomfortowe decyzje i brać na klatę konsekwencje. Dziecko przy tym
to drobiazg.

[filetta]

Przykro mi, ale nie zrozumiałaś. I chyba upłynie sporo czasu, zanim
zrozumiesz, jesli w ogóle to się kiedyś stanie. Przykro mi, ze
popsułam Ci dobry humor - choć to nie ja porównywałam Ciebie do
pedofila, a Twoja rodzine do patologii - sama to zrobiłaś (nawiasem
mówiąc - skad ci się wzięło?!).
Nie oceniałam Ciebie jako matki, bo nie znam Cię wystarczająco
dobrze. czy jestes dobra matką? Nie wiem. Myslę, że sama powinnaś
sobie na to pytanie odpowiedzieć, a nie kierowac się zdaniem
nieznanych Ci osób. Niepokojacym jest, ze parę słów na temat
wychowywania dziecka w stworzonym przez Ciebie i TŻ układzie,
spowodowało tak duzy spadek Twojej samooceny. Czy dla Ciebie
najwazniejsze jest zdanie innych (Twój wizerunek w oczach innych) a
nie Twoje własne (Twoja własna samoświadomość)?
Nie jestem psychologiem. Myslałam, że piszesz na forum, by poznac
zdanie róznych ludzi. Moje nie przypadło Ci do gustu. W porzadku,
nie musi. Tylko powiedz mi, czy było o co się tak denerwować?

[sunny-bunny]

Jeśli ja nie zrozumiałam to nie z powodu iż żle odczytałam komunikat a został on
żle nadany. Tak szczerze to odczytałam go dosłownie bo jak inaczej można do
cholery odczytać np teksty że nie zdałam egzaminu z macierzyństwa dobrze, że
panienka która to napisała zdała go w 100%

[triss_merigold6]

A tak serio. Facet w końcu ośmielił się poinformować rodziców o
czymś o czym powinien wspomnieć już dawno temu. Jak się z tym
czujesz? Onieśmielona? Winna, że go zmusiłaś? Niepwena reakcji?
Ulżyło Ci?
I zrozum tu nie chodziło o żadną uroczystą deklarację ze
wstępem "Kochani rodzice... chcę wam powiedzieć coś ważnego... coś o
czym powinniście wiedzieć..." tylko o zwyczajne lightowe
napomknienie w stylu "Byliśmy z X i jej córką w zoo/na pikniku/w
sklepie", cokolwiek, tak normalnie informacyjnie.

[filetta]

Bardzo możliwe, że komunikat został źle nadany. Bo nikt nie pisał,
że nie zdałaś egzaminu z macierzyństwa. Ja tego nie pisałam i
niczego takiego w innych postach nie zauwazyłam. Bardzo mozliwe, ze
Ty tak odczytałaś mój i podobne mojemu posty. To jest więc Twoja
interpretacja moich słów. Dlaczego taka ostra? Dlaczego tak się
krytykujesz?
Nie odpisuj, bo to nie ma najmniejszego sensu. Przepychanki na
słowa. Zastanów się nad tym, jak być najwazniejsza dla samej siebie.
I zacząć wymagać dla siebie i swojego dziecka.
Pozdrawiam :)

Podaje link

[sunny-bunny]

forum.gazeta.pl/forum/w,898,113631817,113853866,Re_Tak_bardzo_boje_sie_jego_rodzicow_1_spotkanie.html
ja jednak to zauwazyłam, nie mówię że to ty tak napisałaś

[filetta]

To przepraszam. Ja tego nie zauważyłam albo zauwazyłam, ale nie
zapamiętałam. Widocznie nie była dla mnie priorytetowa. Dla Ciebie
jest. Przejęłaś się tak ostrą krytyką. Może lepiej byłoby się
zastanowic, czy zasłużyłas na nią i znaleźć samej dla siebie
argumenty, że tak nie jest.

[bubster]

Sunny, tak to wygląda z Twoich opisów. Że rodzice faceta, ich
akceptacja, najważniejsza.

uuuu, tu panienka stuprocentowa

[konwalka]

to mowilem ja, Jarzabek
ja powiedzialam, ze nie zdalas, etc..
ja, trzydziestoosmioletnia panienka, mama dwojki chlopakow,
wyksztalcenie pedagogiczne
o jednym dziecku - tym z pierwszego mazenstwa, rodzice meza
dowiedzieli sie jak tylko nasz zwiazek stal sie powazny, nie
pamietam czasowo, moze dwa, trzy miesiace - oni mieszkali w innym
miescie
moje podejscie i nieomal oswiadczenie skierowane do przyszlych
tesciow- to jest moje dziecko; planujemy miec kolejne razem z waszym
synem; pierwszy przejaw nierownego traktowania dzieci bedzie
skutkowal zerwaniem kontakow
amen
i jesli to moje slowa zabolaly Cie najbardziej, a na to w sumie
liczylam, to osiagnelam sukces
nie- nazwanie cie suka, czy tam glupia picza
wlasnie to, ze oblalas najwazniejszy egzamin
i jesli to spowodowalo zapienienie i wymuszenie na facecie
powiedzenia o corce w domu, to powtarzam to z caps lockiem
nie masz byc moja przyjaciolka, masz przejrzec na oczy
jesli tak sie stalo- to ten smetny piatek uwazam za udany
ps. oblany egzamin zawsze mozna poprawic
wazne, zeby przylozyc sie do sprawy
czego z calego serca zycze przede wszytskim malej dziewczynce

[sunny-bunny]

Wiesz, ja tez mam wykształcenie pedagogiczne. Od x czasu pracuje w szkole. A jak
wiesz wykształcenie pedagogiczne to pojęcie szerokie /ja akurat jestem
nauczycielem/. Szczerze to nie wierzę ci, że tak powiedziałaś bo takim tekstem
na wejściu budzisz agresję. Sorry ale jak wiadomo pisać na forum można różne
rzeczy. Dobra, kij w to mam wakacje i nie zamierzam ich sobie psuć polemiką z
kimś kto jest tak zapatrzony w czubek własnego nosa, że potyka się nogami o
chodnik.

[konwalka]

ok, koniec polemiki
Twoja wiara jest srednio istotna
tak, poinformowalam o swoim podejsciu i hierarchii
naprawde, nie wszyscy trzesa tylkiem przed para obcych ludzi

osoba wyksztalcona powinna umiec przewidywac pewne rzeczy
wiesz, co mozna przewidziec z Twojego pierwszego popstu?
co prawda nie jestem osmiornica paulem, ale pewne rzeczy bija po
oczach
zalozmy, ze rodzice oblubienca powuedza TAK i wezmiecie z facetem
slub
Twoja corka bedzie na ceznzurowanym
najpierw, zeby dzadkow przekonac, ze zasluzyla na ich laskawa zgode
potem, zeby nie zespsuc relacji
pozniej bedziesz ukrywala jej zachowanie w okresie dojrzewania, zeby
nie pomysleli, ze jest niegrzeczna
bedzie wzrastac w poczuciu, ze jej wartosc zalezna jest od oceny
ludzi, ktorzy pojawili sie w jej zyciu znikad, nagle

jak na razie tak to wlasnie wyglada

ale zdajesz sie byc osoba niereformowalna, wiec prawdopodobnie nie
uwierzysz w to co powiedzialam
chyba jako jedyna na forum
EOT