kiedy nie ma zupełnie do kogo wracać!

[violag]

Jednen łączy nas dramat, jednak każdy ból innym bólem jest.
JA absolutnie nie radzę sobie z pustką czterech ścian. Biegnę do domu po
pracy jakby mój Skarb tam było. Ostatnie nasze m-ce tak wygladały że po pracy
albo biegłam do szpitała a jak tylko mogłam do domu prosto to zawsze był i
czekał na mnie. Teraz już nie otwiera mi drzwi i nie czeka. Otwieram je sama,
osuwam się po nich i rycze jak wariatka. Nie mieliśmy dzieci. Bo w m-c po
naszym ślubie to ja dowiedziałam że mam guza przysadki i na razie wykluczone,
przestałam się leczyć bo za 3 m-ce Dany zachorował na raka... Mieliśmy tylko
siebie. Tylko my... teraz nie zostało nic... oprócz zdjęć...

[hope13]

Ja też mam 33 lata. Dwa lata temu zmarł mój mąż, nie mieliśmy dzieci.
Poradziłam sobie, ale nadal jest ciężko. Jeśli masz ochotę porozmawiajmy na gg:
6796174

[magdatysz]

Wiem ze powrót do pustego domu jest straszny, zwłaszcza jak ten dom wcześniej
tętnił życiem. Ja na szczęscie mam do kogo wracać. Mam synka, mieszkam z
teściami (nie narzekam choć nieraz wolałabym mieszkac sama). Mam tez kota i 2
psy. I może to dla ciebie głupio zabrzmi ale coś ci doradzę. Przygarnij jakieś
zwierzę - kota lup psa. Kot jest mniej kłopotliwy. Wiem ze to rada niemal z
kosmosu i możesz się wręcz na mnie obrazić, ale jesli tylko lubisz futrzaki to
przemyśl to. Na pewno nikt nie zastąpi tej jednej, jedynej osoby (a zwłaszcza
zwierzę) ale przynajmniej dom nie będzie ci sie wydawał pusty. Ktoś cię jednak
przywita, ktoś upomni się o jedzenie, o pieszczoty, ktoś sprawi ze będziesz
musiała mu poświęcić częśc swojego czasu i myśli. I powiem ci - to pomaga.

Do Magdatysz

[aniawdowa]

Ja tez dorobiłam sie kotka w sumie to chciała go moja mała ja raczej nie lubiłam
takich zwierzątek, ale dzis nie załuje to taki mały pupilek.
I pasuje do naszej zwariowanej rodzinki.
Teraz synek cos juz zaczyna wspominac o rybkach.:-)
Zobaczymy jak to sie skonczy :-)
Ania

[magdatysz]

mój Łukasz to 100% kociarz. najchętniej trzymałby stado kotów w domu. I cały
czas mnie modrduje o małego kotka - na razie sie bronię rękami i nogami przed
kolejnym zwierzęciem (nie żebym sama nie chciała ale zdrowy rozsądek nie
pozwala). Wiem tylko że jeśli już to będzie w prążki :)
Ja tam futrzaki lubię bardzo.
Acha pomysł Łukasza: "Mamusiu możemy mieć fokę w domu??? Mamusiu proszę ! :)
Zrobimy jej basenik i będe rybkami karmił i sam je nałowię" :)

Rośnie mi mały zoolog.

[aniawdowa]

Nasz jest biały w rude prązki :-)
Ja smieje sie ze moja mały to bedzie weterynarzem krówki,swinki,kózki to jej
hobby, mieszkamy na wsi wiec nie problem o takie zwierzatka czesto musze z nia
isc na pole i podziwiac krówki itp. :-)
A przy budzie mamy pieska wilczura który przyszedł do nas w Nowy Rok i tak
został bo było nam go zal. Kochany psiak.

[aniawdowa]

Violag tak mi przykro wiem ze nie wiele mogę zrobic aby zmniejszyć Twój ból,
rozumiem Cie i wiem ze nam wdową/wdowcą z dziecmi jest łatwiej przy dzieciach
człowiek nie ma tyle czasu na rozmyslania.
Wiolu ja dzis mam w sobie siłe i wiem ze dam radę tak chciałabym choc troszke
tej siły oddac Tobie aby było Ci łatwiej.
Jesli czujesz taka potrzebe pisz tu na forum jestesmy tu po to aby sie wspierać
i nawzajem sobie pomagać.Jesli bedziesz chciała mozesz tez pisac na meila
gazetowego zawsze chetnie odpisze.
Sciskam Cie mocno
Ania
Ania

[hope13]

Ja mam pieska - znajdę. Kocham ją bardzo i traktuję jak dziecko. Polecam jeśli
jest taka możliwość.

[violag]

Dziękuję Wam. Jesteście kochani. Myslałam o piesku, bo z Danym planowaliśmy, bo
kochał zwierzaki. Może to wywoła uśmiech na waszych twarzach,ale zawsze taką
kucie chcieliśmy jak w reklamie z velvetu. Boje się tylko czy to do ogarnięcia
jest dlatego ze ja wychodze do pracy o 8 zmin. i wracam nie wczesniej niż 18.
Jednak szkoda zeby maleństwo tak same tyle godzin?
Jeszcze raz dziekuję

[luccio1]

Kiedy straciłem Mamę, ratunkiem były dla mnie dwie rzeczy:
1) związek zakończony ślubem,
2) zmiana mieszkania.
Jeśli mógłbym zasugerować rozważenie punktu 2)? Wtedy wracałabyś do
innych ścian, do starych mebli, ale stojących tak, jak Ty chciałaś.
wtedy każde otwarcie drzwi mieszkania nie powalałoby Cię tak, jak
teraz.