money, money

[frotka2]

witam wszystkich, proszę oceńcie mnie czy jestem normalna, czy sobie coś
ubzdurałam i czy moje obawy są bezpodstawne, otóż mam jakas dziwna manie na
punkcie pieniędzy, ciągle obliczam ile mogę wydać, co kupić, składam grosik do
grosika, nie jestem osoba biedna mam spore oszczędności pochodzące z pracy za
granicą. maja być one przeznaczone na remont domu, który planujemy z moim
narzeczonym, bardzo mi na tym zależy. on jest za granica właśnie po to aby
zwiększyć nasze oszczędności, zdarza sie ze jego tak jak siebie prześladuję o
kasę, zabraniam mu kupować niektórych rzeczy, kontroluje go, przeliczam jak
jakaś maniaczka ile powinien przywieźć itd. to chore myślenie nie daje mi
spokoju. ten czas jest dla mnie trudny, cale to rozstanie i chce je sobie
zrekompensować ilością pieniędzy która on przywiezie i własnymi
oszczędnościami, ale to staje sie chore, zdarzają sie kłótnie właśnie o
pieniądze, zależy mi na tym aby być jak najszybciej na swoim, a większa ilość
pieniędzy w moich myślach przybliża mi ten cel. czasami siebie nienawidzę za
takie podejście, bije sie sama z sobą, pomóżcie mi jak mam zmieni sposób
myślenia i myśleć zdrowo, znaleźc jakieś plusy, bo naprawdę nie daje sobie rady.

[palina22]

mam pytanie czy jako dziecko zawsze dostawalas co chciałas? czy
musialas sie liczyc ze nie ma w domu na jakas rzecz pieniedzy?

[frotka2]

owszem brakowało, starczało na podstawowe rzeczy, o reszcie mogłam tylko marzyć,
cieszyłam sie z każdej nadprogramowej rzeczy. Pytanie tylko jak mam się od tych
głupich myśli uwolnić?

[nataliak9]

a co ci jeszcze sprawia radość oprócz gromadzenia? czy umiesz sie
cieszyc z tych pieniedzy, jak juz uzbierasz pewna kwote? czy
kiedykolwiek brakowało ci pieniedzy na istotne potrzeby? czy umiesz
także wydawać? czy może pieniądze rekompensuja ci cos innego, skoro
tyle czasu i energii poświęcasz temu tematowi? pozdrawiam

[frotka2]

Myślę, że nigdy nie będzie zadowalającej kwoty, czasami jak sobie coś kupię mam
wyrzuty sumienia, albo jak juz kupię to cos tańszego, a zakup jest poprzedzony
poszukiwaniem fajnej, ale przede wszystkim taniej rzeczy. Moj chlopak sie
wkurza, mówi kup sobie cos konkretnego, dobrej jakości, a ja myślę, że to
wyrzucanie pieniedzy w błoto. tzn w tym momencie tak nie myślę, tylko jak
przychodzi do momentu kupna. Czy pieniądze mi cos rekompensują?- rozłąkę z
chłopakiem, chociaż związku nie da się przeliczyć na pieniądze. I wkurzam się,
żę ta rozłąka czasami kosztuje mniej niż się spodziewałam.

[nataliak9]

a jak chłopak wraca, to pieniadze maja mniejsze znaczenie w twoim
zyciu?

[nataliak9]

wydaje mie sie, że masz jakis problem ze sprawianiem sobie samej
przyjemności. np. nie kupisz sobie nic porzadnego, choc cie na to
stac, przypuszczam, że odmawiasz sobie wielu rzeczy, o których tu
nie piszesz. twoje przywiązanie do kwestii pieniędzy jest niezdrowe,
myślę, że to nie tylko rekompensata fizycznej obecnosci narzeczonego
ale cos wiecej. nie wiem co, bo sie nie znam, ale wydaje mi sie, że
wskazana jest wizyta u specjalisty.pozdrawiam.

[frotka2]

Modlę się, żeby za dużo nie wydać w szale wydawania po powrocie z zagranicy
narzeczonego. Jestem jakaś głupia poprostu zamiast się cieszyć, będę liczyć...
taka jestem ale chce to zmienić

[palina22]

i moim zdaniem problem tkwi w tym ze od dziecka mialas swiadomosc
liczenia kazdego grosza a teraz jak masz pieniadze to podswiadomie
boisz sie ze przyjda gorsze czasy i wolisz "chomikowac"

[funia30]

Mój mąż wyjeżdżał za granicę, bo wysłali go z pracy i musiał. Naszym celem było
odłożenie pieniędzy na remont mieszkania, ale to nie przeszkodziło, bym do niego
pojechała na kilka dni - nie szaleliśmy zbytnio, ale i nie żałowaliśmy sobie.
Przywiozłam pamiątki i dla nas, i dla najbliższych. Nie żałowaliśmy sobie na
kawę i jak trzeba było jedzenie na mieście. Trzeba umieć cieszyć się życiem...