Niezdecydowane dziecko

[mariola441]

Witam. Mam problem z moim dziesięcioletnim synem. Marcin przeżywa stres
zawsze, gdy ma podjąć jakąś decyzję. Za każdym razem, kiedy pada pytanie "co
wolisz?" - ma łzy w oczach i nie wie, co powiedzieć. żadnych innych kłopotów
nie mamy - w szkole jest najlepszym uczniem, chodzi na karate i na muzykę, na
lekcjach bardzo się udziela. Tylko to niezdecydowanie. Proszę mi poradzić, co
mam robić?

[verdana]

Zastanowić się, dlaczego nie umie podejmowac decyzji. Podejrzewam,
ze ma złe doswiadczenia - czy nie było tak, ze gdy coś wybierał jako
dziecko mowiliscie "lepiej nie", "tamto jest ładniejsze", "chyba to
niemadry pomysł"?
czy ma takie problemy z wyborem takze wtedy, gdy wybiera coś, co nie
podlega Waszej ocenie (np. jaki film obejrzeć, jakie spodnie
włożyć?).
Może być tak, ze ma problemy nie tyle z podejmowaniem decyzji, ile
obawy przed tym, jak jego decyzja zostanie oceniona.
Ale fakt, moi synowie też miewaja problemy - oni z kolei
zastanawiaja się za bardzo co wybrac, aby sprawić przyjemność temu
co pyta. Czyli jak pytam "Wolisz iść na spacer czy do kina?" - to
nieszczęśnicy próbują zgadnąć, gdzie ja wolę iść....

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Człowiek ma prawo do wahań, niezdecydowania, niepewności. Dzieci
mają prawo do takich zachowań i uczuć tym bardziej. Rozumiem, że
Państwo jako rodzice przeżywacie to jako wadę i być może okazując
swoje zniecierpliwienie czy niezadowolenie w różnych sytuacjach
wzmacniecie tendencję, która może z czasem minąć.
Jeśli bardzo chcecie coś zmienić w zachowaniu syna to spróbujcie
Państwo zadawać mu pytania bardziej zamknięte : " Chcesz włożyć
czarne spodnie od babci" bez podawania alternatywy.
Poza tym dzieci lubią czasem jak granice, również dla ich woli,
stawiali rodzice. Jeśli odbywa się to bez pogwałcenia uczuć i praw
dziecka, a jedynie po to , aby mu pomóc, dziecko czuje się
spokojniesze, nie ma łez w oczach i czuje , że ktoś bliski i kto go
dobrze zna panuje nad sytuacją, która dziecku jeszcze wymyka się
spod kontroli. Proszę wybrać czy zdecydować coś za syna pamiętając o
jego upodobaniach i potrzebach a czasem i kaprysach, śmiesznostkach
czy słabościach. A przede wszystkim nie pokazujcie , że Was to
drażni albo , że syn czemuś nie potrafi sprostać. Bo w takim
zschowaniu rodziców jest podwójny komunikat. Niby jesteśmy
nowocześni i partnerscy więc pozwalamy ci decydować w różnych
sprawach dnia codziennego, ale jak się z tym nie wyrobisz to
jesteśmy z ciebie , niestety, niezadowoleni. W psychologii nazywa
się to "podwójnym wiązaniem" czyli dwoma sprzecznymi komunikatami
przekazywanymi jednocześnie. Trudno się z tym dziecku uporać i nie
sprzyja to jego samodzielności. Powodzenia w nowym podejściu
Agnieszka Iwaszkiewicz

[mariola441]

Dziękuję bardzo za wszystkie uwagi. Postaram się wziąć je sobie do serca i
stosować. Mam nadzieję, że poradzimy sobie z tym problemem.
Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam wszystkich użytkowników FORUM.