obsesyjny strach przed rozstaniem

[rzmija]

Witam! Od dwóch lat jestem z chłopakiem. Od jakiegoś czasu bardzo się boję, że
nasz związek się rozpadnie. Mam sny w których nakrywam go na zdradzie albo
jestem gościem na jego ślubie. Na jawie też często nachodzi mnie obawa, że on
pojedzie na weekend do rodzinnego miasta albo wyjdzie sam wieczorem do knajpy,
pozna inna i mnie zostawi. Przed oczami stają mi sceny jak on mówi,że to
koniec i prawie płaczę choć to tylko moja wyobraźnia. W naszym związku układa
się dobrze, nie kłócimy się i kiedy jesteśmy razem nie mam takich obaw ale
wystarczy, że on wyjdzie do pracy a mnie nachodzą czarne myśli. Nasz związek
przeszedł już 2 ciężkie próby - jego 14 miesięczny pobyt za granicą i moją
ciężką chorobę. Kocham go coraz bardziej i chciałabym spędzić z nim życie ale
on nie jest zainteresowany zaręczynami i ślubem więc może przez ten brak
deklaracji ja mam te obawy. Chciałabym się ich pozbyć bo wiem, że taki
paniczny strach będzie się źle odbijał na naszym związku. Już doszło do tego,
że coraz mniej mu ufam choć nie mam podstaw ku temu. Nigdy wcześniej nie byłam
zdradzona ani porzucona więc nie może to być kwestia wcześniejszych
doświadczeń. Zawsze miałam niskie poczucie wartości i może dlatego obawiam
się, że zostawi mnie dla innej skoro inne są atrakcyjniejsze? Jakoś tak jest,
że im bardziej mi na nim zależy tym bardziej obawiam się rozstania. Co robić?
Pomóżcie

[delecta]

rzmija napisała:

> Witam! Od dwóch lat jestem z chłopakiem.

A czy on jest z Tobą?
Chyba przez te dwa lata zdązyłaś sie zorientować, czy jesteś tylko
panienką do towarzystwa, czy osobą, z którą wiąże jakieś plany na
przyszłosć.Czy boisz się z nim o tym porozmawiac?

[alexxa6]

W sumie nie jesteście razem od 2 lat a od kilku miesięcy. Przecież piszesz że 14
miesięcy on był za granicą, czyli nie było ani czasu ani możliwości na
cementowanie związku.Wygląda na to że na siłę chcesz sobie i jemu wmówić że
powinniście już teraz, stanąć na ślubnym kobiercu i zaplanować rodzinkę i "żyć
długo i szczęśliwie".Nie ma żadnych podstaw do tego.Pomyśl realnie i nie buduj
zamków na lodzie.

[margin1]

co w podświadomości to w rzeczywistości. wiesz, że myslami sciągasz
na siebie to czego tak bardzo się boisz. wcześniej czy poźniej tak
będzie - zostawi Cię, niekoniecznie dla innej, ale po porostu
odejdzie.

[rzmija]

Wiem, że tak to może działać dlatego chcę się z tym uporać i pytam jak to
zrobić. Nie chce go stracić przez swoją głupotę.

[rzmija]

Kiedy był za granicą widywaliśmy się co miesiąc i codziennie długie godziny
rozmawialiśmy. Nie powiesz mi chyba, że jest się w związku tylko w te dni gdy
spotyka się z partnerem? Nie narzucam zbyt szybkiego tempa, nie wybieram sukni
ślubnej ani imion dla dzieci (bo tych mi nie śpieszno). Po prostu brakuje mi
sygnałów z jego strony, że taki scenariusz jest możliwy. Choć wiem, że mnie
kocha bo zostawił świetną pracę i wrócił. Proponuje mi wspólne mieszkanie co dla
niego jest poważną decyzją więc nie pisz mi, że nie mam odstaw do myślenia o
przyszłości z nim.

[verdana]

Nie masz podstaw do myslenia o przyszłosci, skoro facet najwyraxniej
nie podejmuje tematu. Mysle, ze stąd Twoja obsesja - bo Ty juz
jednak myslisz o slubie i calym dalszym życiu, a facet wyraźnie
mowi, ze do ślubu daleka i na razie nie jest nim zainteresowany.
Czyli - na razie chetnie akceptuje tenzwiazek, ale nie ma ochoty na
decydowanie, czy jest on na zawsze. I oczywiscie zostawia sobie
furtke - ze pomieszkacie razem , a potem sie rozstaniecie. Po tak
krotkiej znajomosci to nawet niegłupie. Tyle, ze dla Ciebie nie do
wytrzymania, bo Ty już psychicznie jesteś w zwiazku 'dozywotnim", a
to na razie prowizorka, ktora może sie rozlecieć.
pozostaja Ci trzy wyjscia
-zerwać, skoro nie wytrzymujesz mysli o tym, ze na razie facet nie
ma ochoty się z Tobą wiązac i nie wiadomo czy kiedys będzie chcial
-zaakceptować to co masz na razie, cieszyć się, ze sie lepiej
poznacie i przyjąć do wiadomosci, ze to nie musi byc zwiazek na całe
zycie
-postawic ultimatum - albo slub, albo "do widzenia", na 85% stawiam
na "do widzenia", ale jest to jakas metoda.

[die_blume]

Skoro był przy Tobie w czasie ciężkiej choroby, zostawił dla Ciebie prace i
mysli o wspólnym mieszkaniu to jest szansa, że mysli powaznie. Niektórzy
potrzebują pomieszkania razem, nim zdecydują sie na slub. Może on do tych ludzi
nalezy? Pytanie, co jest nie tak, skoro męczą Cię takie koszmary, czy jednak z
jakichs powodów (bo niby pozornie wszystko dobrze)czegoś sie obawiasz, nie do
końca mu ufasz, nie do końca masz poczucie bezpieczeństwa. Bo może to nie wynika
jednak tylko z Twojego, jak sama piszesz, niskiego poczucia wartości.

[premeda]

Podstawowe pytanie, po ile macie lat?