Miłość jest ślepa

[anetta-live]

Właśnie rozstałam się ze swoim parnerem, byliśy ze sobą 13 lat i
mamy wspaniała córkę Zosię (3lata). Jak na razie emocjonalnie jestem
zdruzgotana i tylko obecność mojej córki sprawia że każdego dnia
muszę wstać i coś zrobi. Nie sądziłam że to aż tak boli, wyjechałam
na urlop z warszawy do swojego rodzinnego miasta żeby zmienić
otoczenie ale i tak nie potrafię zapomnieć, nie ma dnia bez płaczu i
chęci wykonania telefonu żeby powiedzieć że to nie tak miałao być.
Zadzwoniłam doniego wczoraj ..... chociaż obiecałam że nie będę się
kontaktować ... jednak nie dałam rady .... to był mój błąd -
ponownie usłyszałam wiele przykrych rzeczy i zero chęci rozwiąznia
problemu.... jak zwykle on ucieka...... nie daję sobie rady ze
swoimi emocjami, nie chce mi się po prostu NIC robić .......

[bj32]

"nie daję sobie rady ze swoimi emocjami, nie chce mi się po prostu
NIC robić ......."
Stawiam na depresję, co wcale nie jest dziwne w takiej sytuacji. Nie
będę Ci dawać "dobrych rad" w stylu "weź sie w garść". Dam Ci inną:
na początek sugeruję jakiś łagodny antydepresant [np. coaxil - może
wypisać lekarz pierwszego kontaktu], a potem terapię u psychologa. I
wsparcie bliskich. Zanim zaszkodzisz córce i sobie.
Pozdrawiam i zyczę dużo siły.

[koliberek400]

kazde rozstanie boli,ale minie troche czasu i pozbierasz sie1masz
dla kogo,przeciez masz coreczke.Czas leczy rany,a facet niech
zaluje,ze cie stracil i nie ponizaj sie przed nim,dzwonic itd,Bedzie
lepiej.Trzymaj sie dzielnie

[anetta-live]

Dzięki wielkie za ..... dobre słowo .......nie ukrywam że chęć
wykonania telefonu, porozmawiania lub chociażby usłyszenia jego
głosu jest ogromna........jednak po tym jak mnie potraktował nie
mogę tego zrobić, będzie to oznaczało że nie szanuję samej siebie.
Czas leczy rany .. to fakt, tylko kiedy tak bardzo przestanie
boleć ........... .
Pozdrawiam

[koliberek400]

wiesz,nie da sie okreslic ile bedzie bolalo,szybciej osiagniesz
spokoj,jesli nie bedziesz sie z nim widywala,nie dzwon,staraj sie
jak najwiecej przebywac poza domem,zeby nie myslec,teraz jest
lato,wiec mozesz spacerowac z coreczka,to zalezy od osobowosci.Ja
jestem po rozwodzie,ale chyba musze miec silna psychike,bo
pozbieralam sie szybko,sama zlozylam sprawe o rozwod itd.Teraz
jestem szczesliwa,mam nowego partnera(w sumie nie nowego,bo to juz
kilka lat:_),wiec po sobie wiem,ze da sie pozbierac.Nie znam
Cie,wiec nie moge ci za bardzo doradzic,co ci moze pomoc,jednym
pomaga rozmowa z przyjaciolmi,inni nie chca rozmawiac,jeszcze inni
wola cos innego.Ale musisz wierzyc,ze niedlugo bedzie ci
latwiej,powtarzaj sobie,ze jestes super babka,wartosciowa kobitka i
to niech on zaluje,ze cie stracil,a nie ty bedziesz plakac za
nim.Poswiec sie narazie coreczce,to zajmuje duzo czasu:-)trzymaj
sie!!!bedzie dobrze