podwójna moralność

[pengul]

pomóżcie bo nie rozumiem co to znaczy podwójna moralność. Mój mąż od
ponad roku ma kochankę, jest zaangażowany w ten związek, ale
jednocześnie twierdzi,że mnie kocha nie chce odejść, zostawić
rodziny tłumacząc że to nie psychiczne molestowanie mnie,brak
szacunku tylko właśnie podwójna moralność powoduje że się tak
zachowuje. A możę to nazywa się zwyczajne kurestwem?

[vickydt]

masz racje: to skundlenie, kurestwo i moralne tchurzostwo. Kopnij
kolesia w zad.

wtręt do: vickydt

[zalasso]

Nie naśmiewaj się z ortografii innych internautów, skoro nie potrafisz poprawnie
napisać słowa "tchórz" !!!!!
co za człowiek...

[vickydt]

Aniele, a jak myślisz? Podpowiedź: w mysl przyslowia w swoim oku belki nie
widze. Niektóre błedy mnie rażą, inne nie. I dobrze mi z tym. Nerwosolku zażyj
zamiast zadawać pytania retoryczne.

[zalasso]

hahaha, nerwosolek, cóż za słodziuteńskie zdrobnionko hahaha
mnie akurat nerwosol nie jest potrzebny
rozumiem, własne Cię nie rażą, jeno innych?
co za człowiek...

[anika305]

Ale se Twój ślubny wymyślił.
Jak dla mnie to zwykłe tchórzliwe kurestwo.
nie daj się psychologicznemu szantażowi, zasługujesz na uczciwego prawdziwego
faceta. Powodzenia;-)

[brak.polskich.liter]

Podwojna moralnosc = w tlumaczeniu na jezyk polski "ordynarne dziwkarstwo". Z
miloscia i szacunkiem ma tylez wspolnego, co srajtasma z salata maslowa. Sporo
ma za to wspolnego z wygodnictwem i robieniem sobie dobrze za wszelka cene,
rowniez za cene krzywdzenia najblizszych.
Podobnie, jak przedmowczynie, jestem za sprzedaniem panu kopa w zad.

[skryta3]

Ale wygodny facet!!!!Jest u mnie taki w rodzinie wujek, jest żonaty od ponad 20
lat i ma kochankę od 15 lat!!!! Nie wiarygodne!!?? Ale prawdziwe, podobno kocha
żonę i kochankę!! A moim zdaniem obie kobiety nie mają szacunku do samej siebie
i na to pozwoliły!! Mój wujek wcale się z tym nie kryje, wszyscy w rodzinie
wiedzą. A ostatnio moim rodzicom powiedział, że gdyby na samym początku żona coś
z tym zrobiła, postawiła go na ostrzu noża, to wtedy na pewno wybrałby ją i
ratował rodzinę, ale skoro ona na to się godziła (nic konkretnego nie zrobiła),
to mu to było na rękę!!!!!!!Po prostu powinna go wtedy wyrzucic z domu!!!! Bo
tak nic nie stracił...i nie miał nic do stracenia... dla mnie to brak słów...
więc nie pozwól, aby Twój mąż Cię zniszczył psychicznie, bo inaczej będziesz
jeszcze bardziej nieszczęśliwa niż dotychczas :(

[pengul]

dzięki za szczerą ocenę sytuacji,nie tak łatwo po 20 latach wszystko
przekreślić ale jestem bardzo bliska kopniaka w zad a wasze
wypowiedzi dodają otuchy.Powtarzam codziennie że ktoś kto skrzywdził
nie może być przyjacielem a nim powinien być mąż.

[deela]

wywal go jak nie potrafi podjac decyzji, jak on nie szanuje ciebie to
przynajmniej TY szanuj siebie

[kali_pso]

Nie można mieć podwójnej moralności- można byc zwyczajnym s...synem,
co najwyżej;)

[tosina]

A co ma piernik do wiatraka?

Twoj maz z podwojnej moralnosci zrobil sobie chorobe.Niestety tak
nie jest.Podwojna morlanosc to nie choroba ktora dopada delikwenta
i nie ma rady chor musi tak postepowac a nie inaczej. Maz jest
poprostu obldny wmawia ci cos czego nie ma. Wygodnie jest mu
zrzucaca na "cos" zamiast poprostu przyznac sie ze jest draniem.
Ktory swiadomie rani zone , a nie biednym misiem.

I masz racje to czyste k....two. Ale wiesz francuzi tz maja fekalia
a my zwylke g...o.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Po 20 latach małżeństwa zdarzają się kryzysy. Odsyłam do wątku "może być
szczery powrót po zdradzie". Być może Pani mąż w istocie nie chce Pani
zostawiać. Skoro tego nie zrobił do tej pory, to można nawet uwierzyć w to co
mówi.
Natomiast w istocie przewrotne i nie adekwatne jest jego tłumaczenie.To nie jest
podwójna moralność, która sprowadza się do, głównie nieświadomego, stosowania
podwójnych standardów moralnych naprzemiennie ale bez dostępu do tego i bez
krytycyzmu. Takie zachowanie u Pani męża nie występuje. Zabawny , ale jakże
słuszny jest wpis przy tym wątku o "chorobie podwójnej moralności" To co robi
Pani mąż to jest po prostu zdrada, której konsekwencji nie chce ponosić.
Dlatego uwzględniając fakt, że w takiej formie, w tym wieku kryzysy się
zdarzają, powinna Pani jasno określić sytuację. Z którą z kobiet mąż chce być.
Jeśli wybierze , tego wyboru się trzymać. Pani ma prawo się nie zgadzać ani ze
zdradą ani z jego podwójną moralnością, jak chce to nazywać mąż.
Nie uważam, że jedynym wyjściem w takiej sytuacji, jest rozstanie. Ale dla
przywrócenia rzeczywistości odpowiedniej rangi, trzeba postawić granice mężowi.
To jest urealnienie sytuacji w której się znaleźliście i z której , pod pewnymi
wszak warunkami , można wyjść.
Mąż , tezą o podwójnej moralności po prostu zamazuje rzeczywistość , tak, aby
nie widzieć swojego realnego w niej udziału. Trzeba to mu jasno powiedzieć. I
niech wybiera, ale konsekwentnie. Jeśli kochanka to bez Pani i odwrotnie.
Agnieszka Iwaszkiewicz

[kicia76-0]

Pani Agnieszko - wiele odpowiedzi Pani juz czytalam i nadziwic sie ni moge ze
Pani namawia babki / moze nie jednoznacznie ale ja to czytam miedzywierszami/ do
wybaczania, do rozumienia ich natury itd. Ja rozumiem ze nie moze sie P. odnosic
/ zwlaszcza tu na forum/ konkretnie do danej historii ale dziewczyny pisza
nieraz straszne tragiczne rzeczy: ze sa zle traktowane, zdradzane a czasami
nawet bite i ponizane. Nie rozumiem tego - wiele psychologow wlasnie radzi zeby
idciac sie od oprawcy, ktory niszczy zycie kobiecie i dzieciom, latami zaburza
poczucie wartosci i sprowadza kobiete do roli przedmiotu u Pani jest
inaczej:"wybaczaj, przyjmij go spowrotem idt. Prosze wybaczyc ale nie rozumiem
takiej postawy.

[anika305]

Mnie też czasami to dziwi, ale z drugiej strony...
problem przedstawiony jest zawsze jednostronnie. najczęściej osoby piszące nie
wspominają o swoim udziale w zaistniałej sytuacji- dotyczy to np zdrad lub
wyimaginowanych zdrad. Takich związków nie należ skazywać z góry na rozpad bo
może oboje są winni i mozna to naprawić tylko potrzeba czasu.
Natomiast tam gdzie pojawia się przemoc, alkoholizm, poniżanie i wszystko co
może negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo fizyczne lub psychiczne osoby
skrzywdzonej to też nie rozumiem.

Opcje

[rapunzel1]

Twoje odczucia najlepiej opisuje odpowiedź
1) mam dość tej sytuacji, jego jestem w stanie znieść
2) mam dość tej sytuacji i jego
3) dobrze mi z tym
4) źle mi z tym, ale chcę zostać świętą kobietą

Odp.1 - opcja B
Odp.2 - opcja A
Odp.3,4 - opcja C


A. panu kopa w zad
B. ultimatum ona albo ja
C. nie trzeba nic robić ( wygodna !!!)

[pengul]

dzięki za opcje do wyboru, ale jestem na rozdrożu bo są dni kiedy
przeważa 1 i dni zdecydowanie na 2. Robię rózne bilanse życia,za i
przeciw odnośnie dzieci,wspólnych dobrych i złych lat. Myślę czasem
że byłam za dobra "matkująca" no i się nie puszczałam

[rapunzel1]

W podjęciu decyzji może pomóc Ci książka "Miłość potrzebuje stanowczości" Dobsona. To o zdradzie i rozwodzie w ujęciu chrześciańskim, solidnie uzasadnione.
Główna myśl jest taka jak w "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy" czyli nie warto robić wszystkiego by zatrzymać przy sobie mężczyznę, ale Dobson mniej zabawny, koncentruje się na zdradzie, a nie na zalotach i podaje drastyczne przypadki osób które wybrały opcję poświęcenia.

Zobacz też wątek obok "A może wy macie jakiś pomysł"
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=898&w=85583069&v=2&s=0

[rapunzel1]

Oprócz opcji rozwód jest też separacja sądowna z winy męża
Alimenty na dzieci i dla ciebie - rekompensata za obniżenie poziomu życia.
Mąż się z kochanką nie ożeni, pewnie nie miał zamiaru, ale pani może się zniechęci.

[po_prostu_natalia]

Witam,niestety myślę,że z Twoim mężem jest jak z wieloma mężczyznami.Pasuje
im,żeby mieć ciepły,bezpieczny kącik,mieć dokąd wracać co wieczór,mieć wszystko
uprane i wyprasowane,kogoś kto zawsze będzie czekał...taka bramka awaryjna.A
kochanką i Z kochanką się bawi...to jest taki ich sprawdzian na ile może sobie
pozwolić.
Wiesz,kiedy mężczyzna pójdzie do domu publicznego to wiadomo,że jest to czysta
potrzeba,ale kiedy jest już z jakąś kobietą dłużej...w grę muszą wchodzić uczucia.
No i co taka kochanka wogóle znaczy....kiedy marudzi albo ma jakieś
widzimisie,Twój mąż wie,że zawsze może wrócić do spokojnego domu,do żony,którą
wiąże z Nim przysięga małżeńska i która wszystko wybaczy.
A kochanka będzie nowa,a po niej następna...a żona będzie jedna zawsze czekająca
i gotowa na wszelkie wyrzeczenia.
Kiedyś stwierdziłam,i ku mojemu wielkiemu zdziwieniu
BBBBBBBBAAAAAAAAAAAAAAAARDZO MĄDRZE!!!,ze LEPIEJ BYĆ SAMEMU I MIEĆ TĄ
ŚWIADOMOŚĆ,NIŻ BYĆ Z KIMŚ I CZUĆ SIĘ SAMOTNYM!!!!!!!!!!!!!!!!A z podwójną
moralnością zachowanie Twojego męża nie ma nic wspólnego.Po prostu ma świetną i
wygodną wymówkę,a tym,że mówi,że Cię kocha,zatrzymuje Cię przy sobie i mydli Ci
oczy.
Bądź silna,zmuś Go do wyboru...albo zbierać rybki,albo hodować akwaria...albo
Ty,którą tak straaaaaaaaaasznie kocha,albo ta druga.
Nie zapewnię Cię,że wybierze Ciebie,ale bynajmniej będziesz miała jasność sytuacji.
I jeżeli zdecyduje się,żeby odejść,nigdy nie wracaj do Niego wabiona obietnicami
Jego poprawy,bo zapewniam Cię w 100 %,że sytuacja się po jakimś czasie powtórzy.
Trzymaj się.

[pengul]

czytasz w moich myślach, ja też rok temu miałam takie zasady i ocenę
zdrady.I co, gdy sama znalazłam się w takiej sytuacji od miesięcy
dręczę się co zrobić.Pomoc psychologów /walcz o rodzinę jeden, drugi
myśl o dzieciach, zmądrzeje, trzeci niesmiało pomyśl o sobie/,
wreszcie moja obecność tutaj świadczą o tym że podjęcie życiowej
decyzji nie jest łatwe a napewno bolesne. Do tego mój obecny lęk,
przed przyszłością z nim /zdeklarował się że nie opusci rodziny?/
powoduje że myśli idą w kierunku wyrwania się, osiągnięcia spokoju,
jaki mam nadzieję daje rozwód / i tu znowu natręctwa pełna rodzina,
dzieci dają znać o sobie/. Dzięki, że przypomniałaś "jakby moje"
spojrzenie na sytuację, jeśli do tego masz jeszcze pozytywne
doświadczenia to staje się to pocieszające /tu daje znać o sobie
moja godność/.Pozdrawiam

[po_prostu_natalia]

Nie chcę być tak do końca anonimowa i chcę też pokazać,że każdemu może się coś
takiego przytrafić.
Ja żyję 28 lat na tym świecie,więc niewiele więcej niż Twój staż
małżeński(pozwól,że będę pisała per Ty,jest to łatwiejsze).Ale uwierz mi na
słowo,że życie mnie bardzo ciężko doświadczyło.Ale bez względu na wiek,pewne
rady są ponadczasowe i nieśmiertelne,a odnieść się mogą do kobiet w każdym wieku.
Ja wiem co Tobą targa,wiem,że chciałabyś kazać mężowi wybrać i mieć pewność,że
wybierze Ciebie...niestety,takiej pewności nie będziesz miała.
Ludźmi się nie przejmuj,na pocieszenie(choć chwilowe,ale zawsze pocieszenie)
obejrzyj sobie film-Nigdy w życiu-chwilowo pomoże i się uśmiechniesz.
Miałam podobne problemy z chłopakiem,z którym byłam 6 lat....wybrał mnie,pół
roku byliśmy parą z najlepszego wyciskacza łez,a potem wszystko od nowa.Nawet
kiedy dziewczyna dla której mnie zostawił była z Nim w ciąży,On nadal
twierdził,że mnie kocha,że nie może mnie zostawić,ale Nią musi się
zaopiekować.Śmiechu warte!!!!
Do dziś do mnie dzwoni.Na początku dzwonił i chciał się koniecznie spotkać,bo
'bał się,że sobie coś zrobię',potem 'bo mnie kocha',potem 'bo tęskni',potem 'bo
jestem niezastąpiona i On Ją zostawi.Będziemy płacili alimenty,ale On beze mnie
nie przeżyje'....mogłabym wymieniać w nieskończoność....a teraz dzwoni bo Ją
kocha,szanuje,mają wspaniałą córkę,ale ja jestem najlepsza w łóżku...wymiotować
się chce!!!!!!!!!!!
Jaką decyzję podejmiesz zależy tylko od Ciebie...ani nasze sugestie Ci nie
pomogą,ani porady terapeuty.
Moi rodzice się rozstali kiedy miałam 3 latka...Mama z Tatą mają do dziś cudowny
kontakt.Nie odczułam w dzieciństwie braku Taty,choć na początku nie widziałam Go
9 lat...i żyję....Twoje dzieci też przeżyją.
Ale podstawą jest,mimo bólu,mimo żalu,rozstać się jak ludzie.Bez
szarpania,kłótni,walki o dobra materialne,dzieci,pieniądze....bo z tego
wszystkiego wtedy najbardziej ucierpią Wasze dzieciaczki.
Nie sądze,że teraz,kiedy znasz mój wiek,żeby moje słowo było jakimkolwiek
autorytetem dla Ciebie.Ale chciałam Ci przekazać co wyniosłam z życia,rozstania
rodziców i spojrzenia na to wszystko w czasie przeszłym.
Pozdrawiam Cię bardzo gorąco.Twoja Małolata :-)

[anika305]

Ja tylko napiszę kilka faktów, które gdzieś na forum się przewijały:
1. Dzieci (nie wiem ile mają lat)patrzą na Ciebie- widzą, wiedzą, czują mimo, że
robisz dobrą minę do złej gry. Szczęśliwe dzieci to dzieci szczęśliwej mamy.
Ojciec tchórz lubiący zabawę poza domem, nie szanujący matki swoich dzieci i
kobiet ogólnie. Jaki to jest wzorzec rodziny dla dzieci (bez względu na to ile
dzieci mają lat)?To tyle jeśli chodzi o dzieci.
2. Otoczenie- co by mieli do powiedzenia na Twój temat nie czują tego co Ty-
kłamstwa, braku szacunku i manipulacji. To Twoje życie i Twój wybór.Prawdziwi
przyjaciele zrozumieją i zostaną przy Tobie.
3.można to uratować, ale jeśli on przyzna, że głupio robił, że szczerze żałuje i
obieca poprawę. Ale pamiętaj, że nawet jeśli wybaczysz to i tak nigdy nie
zapomnisz jego chamskiego zachowania.
4. Nie można być za dobrym dla osoby którą się kocha. To osoba, która obdarzyłaś
dobrocią na nią nie zasługiwała. To NIE JEST Twoja wina i nigdy nie daj sobie
tego wmówić.
5.Każdy zasługuje na szacunek, szczęście, zaufanie, radość- czy Twój mąż Ci to daje?
6. Pół świata tego kwiata;-)
Trzymam kciuki.

[pengul]

Dziękuję za wsparcie, zrozumienie i cenne wskazówki.Oczywiście
decyzję podejmę sama ale wiedząc,że świat się po takich przeżyciach
nie zawali jest łatwiej.Wasze uwagi są dla mnie bardzo cenne bo
bagaż doświadczeń nie zależy od wieku a wy możecie ocenić sytuację
bardziej chłodno bez niepotrzebnych emocji.Zaangażowanie wszystkich
którzy podjęli mój wątek jest naprawdę wspaniałe jeszcze raz
dziękuję.Pozostanę już na tym forum, śmiem powiedzieć wśród ludzi
Zyczliwych i w miarę rozwoju sytuacji dam znać o sobie. Pozdrawiam
wszystkich.