Nie jestem wdową, ale....

[ammazuko_powrot]

Często do was zaglądam. Czytam wasze historie i łzy cisną mi się do oczu.Nawet
nie wyobrażam sobie waszego bólu i cierpienia.
Ale mam nadzieję, że zaświeci jeszcze nad wami słoneczko, i tego z całego
serca wam wszystkim życzę.
Czytając wasze przeżycia zaczęłam jeszcze bardziej doceniać to, że mam pełną,
kochającą się rodzinę. Bo nigdy nie wiadomo czy to się tak nagle nie skończy:(
Przytulam was wirtualne...

[wdowa120309]

ammazuko_powrot... Ja przed śmiercią mojego męża nigdy nie zastanawiałam się nad
tym wszystkim, chociaż ze śmiercia blizkich spotkałam sie jakies ponad 20 lat
temu i tez strasznie przeżyłam.
Wiesz lepiej nie staraj się wyobrażac jaki to może byc ból po stracie kochanego
bo jest on nie wyobrażalny i w dodatku im dłużej trwa rozłąka tym jest on
wiekszy ( przynajmniej teraz jest tak u mnie...a to niecałe 2 miesiące)
Przypuszczam że przyzwyczaję się do niego i troche złagodnieje ale to napewno
jeszcze potrwa...(((
Ciesze się ze nasze historie maja jakis wpływ na życie innych ....tak jak ty
zaczełaś bardziej doceniac to co masz. Ja miałam świadomośc że moje szczęscie
trwac wiecznie nie będzie ale nie myślałam że będzie takie krótkie i pełne
cierpienia .
Bea

[ewa_anna2]

Ja też nie jestem wdową, ale niedawno straciłam ojca. Nagle. Poszedł wynieść
śmiecie, zasłabł i...
Nie był dobrym człowiekiem. Nie chcę się rozpisywać na ten temat. Ostatnie
miesiące były pełne złości i pretensji. Tak czasem z mamą zastanawialiśmy, jak
postąpilibyśmy, gdyby wiedzieliśmy, że tak niewiele mu zostało.
A tak nie odzyskał przytomności nie zdążył nas przeprosić, nie mogłyśmy mu
wybaczyć, ani też przeprosić. Tylko byliśmy przy jego reanimacji.
Ostatnie słowa, jakie wypowiedziałam, to "Wynieś śmiecie". A gdybym wiedziała,
że jest źle z nim - sama wyniosłabym.

[dakam751]

[pawellkowa]

A może poczytałabys sobie harlequina? Też wyciska łzy. Ja tak
obcesowo, sorry, ale co to znaczy że zaświeci jeszcze nad wami
słoneczko. Ono swieci cały czas, tylko inaczej, a na to rady nie
ma. Trochę nie na miejscu Twój post i Twoje uzalanie się nad nami.

[b.wicia]

Myślę, że autorka wątku chciała być miła. Nie każdy wie jak zachować się w
stosunku do wdów i próbuje tak, jak umie. Ja się cieszę, że dzięki temu forum
ktoś docenia to, co ma jeszcze bardziej...czy rzeczywiście niektórych nie stać
na odrobinę życzliwości i wyrozumienia?pozdrawiam

[pawellkowa]

Jesli prawda nie jest miła, to nie moja wina. Zauważ, ze ona wchodzi
tu często. Taka infantylna osoba poczyta sobie o dramatach innych,
pogładzi nas po główkach, a sobie powie jak dobrze, ze mnie to nie
spotkało. Mało takich ludzi w realu znacie? Tyle było o tym pisane.
Jesli Ciebie to nie dotyka, to Twoja sprawa, ale ja nie zamierzam
byc cicho. A propos, też nie byłaś miła dla mnie.

[b.wicia]

przepraszam, ale nie zauważyłam żebym Ciebie obraziła. Szkoda mi czasu na
kłótnie, po pewnym wydarzeniu wiem, że nie warto. Pozdrawiam

Dajcie spokój :)

[corka.bossa]

Bo i po co się denerwować?Wszyscy jedziemy na "tym samym wózku" Może i chciała dobrze-ale znam z neta wiele osób które mają ciut więcej empatii i po prostu milczą.Taki post pojawia się nie pierwszy raz i nie ostatni..Zgine gdzieś w archiwum..

pawellkowa

[ammazuko_powrot]

Nie rozumiem skąd w tobie tyle agresji.
Nie jestem infantylą osobą - jak to ujęłaś.
Nikogo nie mam zamiaru głodzić po główce.
Od wielu dziewczyn z tego forum naprawdę dużo się nauczyłam, i dzięki temu co
tutaj przeczytałam inaczej spojrzałam na swoje życie.
I coś jeszcze, doskonale wiem czym jest strata kogoś bliskiego, bo 8 lat temu
straciłam bardzo bliską sobie osobę.
I może dlatego tutaj weszłam?

Jak często, twoim zdaniem, tutaj wchodzę?

[pam_71]

Ammazuko - daj spokój ... 12 dni temu zmarł Tato mojego męża ... rok
chorował na raka trzustki. To nasza rodzinna tragedia. Wcześniej
nawet nie pomyslałam żeby czytać cokolwiek na tematy chorób
nowotworowych czy odejścia bliskich.
Nie nam się wypowiadać o sprawach które nas bezpośrednio nie
dotknęły ... nawet jeśli przyświecały Ci "pozytywne" intencje ;-)
Pozdr

[dakota28]

ja nie wiem czy ktos jest szczery czy nie, ale ciesze sie jeśli ktos
wyciagnie jakies wnioski z naszej tragedii, jeśli ktos dzieki
czytaniu nas zacznie doceniac rodzine- to co ma najważniejszego w
życiu. Jeśli komus czytanie nas zmieni priorytety w zyciu i osoba ta
zaczyna rozumiec że rodzina jest najważniejsza to czytajcie, mówcie
o tym!!!!