nuda w małżeństwie

[soniaola]

Mam męża i dwóch synów.Jesteśmy 10 lat po ślubie, jeśli ktoś
zapytałby się mnie czy jestem szczęśliwą mężatką, to powiem, że nie
jestem szczęśliwa.Od dwóch lat proszę męża, zeby przestał pracować
na czarno, zeby jeszcze zarobił dobre pieniądze w budowlance, to nie
byłoby tak źle, a na dzień dzisiejszy toniemy w długach.Ja pracuje i
zajmuje się domem i dziećmi. Problem jest w tym, że zaczęłam się
buntować, zaczęłam wychodzić do koleżanek, a nawet do pubu,ale juz
mi to ukrócił, bo uważa, że szukam wrażeń. Wiecznie się kłócimy,
właściwie o wszytsko, o kase bardziej bo brakuje, a on nie probuje
żeby było lepiej.Po pracy tv lub komputer i on wiecznie zmeczony, w
tym czasie ja z domu wychodze bo ja sie nudze. I stwierdzam, że
nudne mam życie małżeńskie. Zawsze wszędzie z dziećmi ja jeżdze
sama, bo mojemu męzowi nie chce sie gdziekolwiek jezdzic, zeby isc
na balety moge zapomniec, a ja uwielbiam się bawić ale on woli na
ryby jezdzic na cale dnie gdzie znow sama z dziecmi jestem. Były
rozmowy na te tematy,balety i ryby itp .chciałam na kompromis z nim
pójść.Stwierdził, że na ryby jeździ w dzień, a na balety wieczorami
nie bede chodzic.Po prostu czuje się stłamszona przez niego.
Groziłam jemu chyba ze 3 razy rozwodem,ze mam go dosc. Owszem
dziećmi się zajmie, pobawi się z nimi, a ja? ja zawsze z boku stoje
i obserwuje jak dzieciom buzi daje, a do czego to dochodzi żeby była
o dzieci zadzrosna>? Ale coż tak mijają lata moje z mężem, aż
wkońcu... Poznałam meżczyznę, przy nim czuje się bezpieczna,
dowartościowana i szczęśliwa, i na dodatek wkoncu schudlam,lepiej
sie czuje, bardziej nastawiona jestem przez niego optymistycznie.W
sumie jeszcze męża nie zdradziłam,ale czasem mam takie mysli że
wkoncu dojdzie do tego, bo chce tego.Niestety on żonaty tak samo
nieszczęśliwy jak ja,ale czas pokaze. Mąż chciałby seks uprawiać co
dzien lub co drugi dzień, ale mnie to nie pociąga i musze sie czasem
zmuszac, niestety. Uwielbiam seks,ale nie mam ochoty na seks z
mezem. I tak na dobrą sprawę chciałabym tego rozwodu, ale nie mam
odwagi, czuje się zmeczona przy mężu. I co tu robić?Mąż sam
powiedział, że ja dąże do tego żeby zakonczyc małżeństwo, owszem
moze i tak bo stwierdzam że będąc samej ,lepiej sobie w zyciu
poradze. Mam wsparcie u rodzicow i pomoga, i moze kiedys znajde
kogos, gdzie bedzie zainteresoawny mną, bedzie lubiał ze mną
rozmawiać i kawe ze mną wypije a nie zawsze sama, bo maz spi.
Nie wiem czy ze mną jest coś nie tak?

[nick_ze_hej]

Nudzą się nudni ludzie. Taka prawda;)

[marianka_marianka]

Dlaczego toniecie w długach? Skoro Ty pracujesz, a mąż na czarno- czyli teoretycznie powinien zarabiać więcej niż osoba zatrudniona, na której pracodawca jest zobowiązany do opłacania składek itp. Po drugie - na rodzinę przypada "na papierze" tylko Twoja pensja, więc możesz się zorientować w różnego rodzaju zasiłkach, jednorazowych pomocach itp. z MOPS-u.
Jeżeli niewesoło u Was w finansach, to może ogranicz te "balety"... Generalnie warto by wziąźć pod lupę wszystkie niepotrzebne wydatki i zacisnąć pasa.
A co do problemów małżeńskich - wygląda na to że się niedopasowaliście w dość ważnych kwestiach jak podejście do pracy, finanse, spędzanie wolnego czasu, zajmowanie się dziećmi, seks.
A na dokładkę już sobie kogoś znalazłaś i seks z nim (jak piszesz) to tylko kwestia czasu. Z takiej pozycji trudno naprawiać związek.
Żeby naprawdę chcieć odejść od męża, nie możesz mieć kogoś na boku, bo nie będzie to decyzja przemyślana, ale podyktowana emocjami.

[karolina331]

Czyli, będąc już oszustem bo praca "na czarno" to zwykłe
oszustwo, facio ma oszukiwać nadal, a jego żona ma iść do MOPS-u po
dodatkową kasę, tym razem z pieniędzy podatnika?!

I za te pieniadze z publicznych pieniędzy facet ma nadal jeździć na
ryby, a pani nudzić się w małżeństwie?

Tylko tyle potrafisz jej poradzić?

[soniaola]

Cały czas tłumaczę właśnie mężowi żeby pomyślał o dzieciach, różnie w życiu
bywa. Ale co do niego jak do ściany się mówi.
A co do mopsu to sie nachodzilam, powiedzialam sobie, że ręki już do tego nie
przyloże, niech mąż trochę pobiega po urzędach.

do karolina331

[marianka_marianka]

Widzę, że przydałaby się kurs czytania ze zrozumieniem.
Napisz mi moja droga gdzie piszę, że (cytuję)"facio ma oszukiwać nadal" oraz "I za te pieniadze z publicznych pieniędzy facet ma nadal jeździć na ryby, a pani nudzić się w małżeństwie".
Dla osób nie umiejących czytać tłumaczę, że Autorkę wątku pytam o problemy finansowe, skoro mąż pracuje na czarno, dodatkowo doradzam m.in. "ograniczeniem niepotrzebnych wydatków".
Na przyszłość radzę czytać wolno, najlepiej na głos, być może więcej informacji uda się zapamiętać i właściwie zrozumieć.
Proponuję droga karolina331, abyś nadmiar energii przeznaczyła na wymyślenie konstruktywnych rad dla Autorki.
Ja też uważam, że praca na tzw czarno to oszustwo. I co przyjdzie Autorce wątku z tej mojej opinii, skoro to jej mąż tak pracuje, a Ona wielokrotnie prosiła go aby zmienił tą sytuację...

[karolina331]

Kurs czytania nie jest mi do niczego potrzebny.
Może Tobie przyda się taki, na którym nauczysz się precyzować swoje
myśli? Wyraźnie wysłałaś panią do MOPS-u po dodatkowe pieniądze z
kieszeni podatnika, więc miej teraz pretensje do siebie, że
zrozumiałam Cię dosłownie.
Nie mam obowiązku zgadywać "co marianka miała na myśli".

W Polsce jest - niestety - głęboko zakorzenione pobłażanie dla
wszelkiej maści cwaniactwa, złodziejstwa i roszczeniowości.
W Polsce można bez strachu przed ostracyzmem naciągać najróżniejsze
instytucje na ulgi/dopłaty/zwrot kosztów/pokrycie kosztów w całości.
Można w Polsce bez wstydu udawać samotną mamusię, bezrobotnego,
chorego. Można wyłudzić rentę i żyć sobie wygodnie dodatkowo
pracując na czarno. Można spokojnie uchylać się od płacenia
alimentów na własne dzieci (bo przecież jest FA).

Młyny urzędnicze/sądownicze w Polsce mielą powoli i notorycznie się
zacinają. Cwaniak i złodziej jest właściwie bezkarny.

Jest wiele form złodziejstwa.
Takim złodziejstwem jest także praca "na czarno".
Jeszcze gorszym złodziejstwem jest pracować w "szarej strefie" i
wyciągać rękę po zapomogi, które są tylko i wyłącznie dla naprawdę
potrzebujących (regulują to szczegółowe przepisy).



To tyle do marianki.

[marianka_marianka]

Niestety, ani Ty ani ja nie mamy wpływu na nieuczciwe podejście do życia innych ludzi, które wynika z różnych powodów. Dlatego szkoda Twojej energii na roztrząsanie różnego oblicza nieuczciwości Polaków...
A tak na marginesie - nie pracujesz czasem jako pracownik socjalny?

[karolina331]

Nie. Nie pracuję jako pracownik socjalny.
Jestem dziennikarką.

[soniaola]

Toniemy w długach dlaczego? a to dlatego, że mamy raty do spłacenia i są inne też opłaty. a co do Mops-u chodziłam i pobierałam jak siedziałam w domu na wychowawczym,ileż można chodzić, zawsze ja chodziłam, mąż powiedział, że nie pójdzie, żeby wstydu się najadł? to jest właściwe podejscie męża, mieć wszystko gotowe na tacy. Dlatego powiedziałam dość i poszłam do pracy, zeby nie być zależna finansowo od niego.
a co do baletów w tym roku byłam raz i co dużo to jest? a wcześniej chodziłam na balety raz na 2 lub 3 lata,bo mąż nie lubi i tak dużo zrobiłam, że ze z ulubionych rzeczy zrezygnowałam.
A wyjść też czasem trzeba, w tym roku tak się zbuntowalam, że poszlam ze znajomymi, bo męża nie szło namówić.
Jeśli mam od męża odejśc to napewno nie odejde dla kogoś. Poznałam kogoś, na jakąś chwilę będę czuła się szczęśliwa.

[efi-efi]

I co myślisz, że będąc kochanką tego żonatego będzie Ci lepiej?

A co to znaczy "balety"? Jak już wychodzisz z koleżankami na piwo to potem
zaliczasz jeszcze dyskoteki do rana czy jak?

[soniaola]

bez przesady z tymi baletami do rana, chodziło mi o to żeby można było wyjść raz
na jakiś czas. W tym roku byłam raz, to dużo, jeszcze mąż co chwile wydzwaniał
kiedy będe w domu, nawet nie dał mi się pobawić, bo jego szlak chyba trafia, że
ja potrafię się dobrze bawić, ale nigdy nie bawię się do rana. A na piwo to
czasem spotkamy się na babskie ploty. czasem potrzebne jest to kobiecie jak i
mężczyznom.
A co do przyjaciela może jest mi lepiej, bo dowartościowana się czuje, pod
każdym względem mnie wspiera,dużo rozmawiamy, a tego ze strony męża wogóle nie mam.

[marzeka1]

To dlaczego w ogóle z kimś takim, o takim podejściu do życia się związałaś i na
dodatek rozmnożyłaś????

[soniaola]

Jak to mówią żeby człowiek wiedział to by inaczej postąpił, a wróżką nie
jestem.Mialam 21 lat jak wzięłam ślub, urodziłam syna a po 6 latach drugiego
syna, teraz mam 31 lat. Nikt nie wiem jak się ułoży w małżeństwie, po prostu się
tak ułożylo i stwierdzam jedno teraz po tylu latach,za dużą cierpliwość mam do
niego. Nie wiem może odwagi nie mam, może boję się, że uprzykszy mi bardziej
życie, nie wiem.

[krzysztof-lis]

> Wiecznie się kłócimy, właściwie o wszytsko, o kase bardziej bo
> brakuje, a on nie probuje żeby było lepiej.

A co Ty robisz (poza kłótniami), żeby było lepiej z kasą?

> Uwielbiam seks,ale nie mam ochoty na seks z mezem.

To czemu wybrałaś na męża właśnie jego, skoro robisz mu y krzywdę?

> Nie wiem czy ze mną jest coś nie tak?

Na pewno rację ma mąż, że dążysz do rozpadu związku.

[soniaola]

Jak bym ci napisała ile mąż przynosi kasy to byś się uśmiał.Zaproponowałam mu
żeby porządził jeden m-c z taką kasą, ale się nie zgodził. Jest zawziętą osobą
nie idzie z nim czegoś ustalić. Wiem dlaczego nie chce rządzić kasą, bo jemu
braknie kasy na zycie.
Oprócz tego, że ja też pracuje, byłabym w stanie i do tej pory poszlabym do
pracy w wekendy,ale zaraz chwila,co to ja robot, a on co w wekendy bedzie
wypoczywał?
Ja nie siedze w domu i nie obijam się, po pracy mimo, że jestem padnięta, trzeba
obiad zrobic, posprzatac,zakupy zrobić,lekcje z dzieckiem zrobic itd.
Seks zawsze u nas był, ale co z tego jak w dzień nie interesuje się mną, nie
pogadamy o problemach bo zawsze koncza się kłotnią to i seksu się odechciewa.
Nie pisze, że wogole nie uprawiam z mężem seksu. Dlaczego ja jego krzywdze,
czym? czy ktoś pomyślał,że mąż zaniedbuje żonę pod względem, zeby przytulić,
wesprzeć jak żona ma problem, powiedzieć coś miłego, po co? Może dążę do rozpadu
żeby jeszcze kiedyś mogła sobie lepiej ulożyć życie, żeby mieć faceta i być
szczęśliwą.

[marzeka1]

"żeby jeszcze kiedyś mogła sobie lepiej ulożyć życie, żeby mieć faceta i być
szczęśliwą. "- ale uważasz, że będziesz szczęsliwa,bo tupniesz nóżką i machniesz
różdżką??? Nie słyszałaś, że 1) wybierać należy z głową, 2) nad związkiem się
pracuje.

[soniaola]

ciekawa jestem czy jesteś mężatką i jaki masz staż małżeński?
bo są takie małżeństwa,gdzie mąż bije żonę, to też byś napisała, że
trzeba było wybierać z głową?albo może sobie na to zasłużyłaś, bo
zupa była słona? Poczytaj dokladnie co wcześniej pisałam.Trzeba
działać w małżeństwie razem. A tu zawsze ja wyciągałam rękę,
zabiegałam żeby było dobrze.Nie zaznam tu jakieś żadnej porady.

[marzeka1]

Tak, jestem mężatką, w tym roku będę obchodzić 20rocznicę ślubu.
I tak, wybierałam z głową,pewne rzeczy- jeśli chce się dostrzec- można zobaczyć.

[krzysztof-lis]

> Jak bym ci napisała ile mąż przynosi kasy to byś się uśmiał.

Czyli poza awanturowaniem się o to z mężem nie zrobiłaś z tym nic?

> Nie pisze, że wogole nie uprawiam z mężem seksu. Dlaczego ja jego
> krzywdze, czym?

Tym, że nie masz ochoty na seks z nim, tylko z kimś innym.

> Może dążę do rozpadu żeby jeszcze kiedyś mogła sobie lepiej ulożyć
> życie, żeby mieć faceta i być szczęśliwą.

Dążysz do rozpadu, bo masz faceta na widoku i zdaje Ci się, że z nim będzie Ci
lepiej.

[nutka07]

krzysztof-lis napisał:

> > Jak bym ci napisała ile mąż przynosi kasy to byś się uśmiał.
>
> Czyli poza awanturowaniem się o to z mężem nie zrobiłaś z tym nic?

Co bys zaproponowal w obecnej sytuacji? Co mialaby zrobic autorka?

[igge]

Wiesz, rzeczywiście jakoś smutne to wasze wspólne życie, bo nie
widać, żebyście się kochali? Zawsze tak było, czy może to chwilowy
kryzys? Na tego żonatego faceta wcale nie liczyłabym, na pewno nie
znasz go dobrze, ufasz mu na tyle by totalnie zmienić swoje życie i
życie twoich dzieci? Samotne zycie może też nie być
satysfakcjonujące, możesz tęsknić jednak do męża. Ja na twoim
miejscu nie tkwiłabym w takim paskudnym związku ale może jestem
idealistką i miałam trochę więcej farta w życiu jesli chodzi o
poznanie drugiej połówki. Bezpieczniejszą opcją osiągnięcia poczucia
szczęścia i spełnienia w życiu byłaby praca nad Twoim związkiem, o
ile chcesz tego i w ogóle jeszcze jest szansa na to, że się
kochacie, pokochacie znowu. Jeśli na to za późno - ryzykuj i układaj
sobie życie z kimś innym. Trzeba grać, żeby wygrać :) Życzę
szczęścia.

[soniaola]

Dzięki za poradę, przynajmiej u ciebie nie doznałam jakieś dziwnej
krytyki, że to ja jestem najgorsza.
W naszym małżeństwie zawsze byly kłótnie,wiadmo są wzloty i upadki.
Pracowało się nad tym związkiem, wkonću 10 lat jestem z mężem.
Jestem zmęczona tą walką, bo nie idziemy do przodu, mąż jest takim
typem, że żyje dniem dzisiejszym,mam marzenia jak każdy mieć coś
lepszego itd.Mozemy to razem robić,ale mężowi się nie chce dążyć do
lepszego bytu. A raczej schodzimy w pzrepaść, bo na oplaty braknie,
potem na jedzenie,potem pozycza sie, a na nastepony m-c trzeba
wszystko uregulować, i tak w kołko. Potem deprecha. Mam prawo już
nie mieć siły.Ileż można prosić i rozmawiać jak żadnego skutku nie
ma.
A co do ukłądania życia, ja nie napisałam, że ułoże sobie życie z
obecnym przyjacielem. Najpierw sama chce pobyć, oczywiście długi
tzreba bedzie uregulować,żeby można było ułożyć życie tak jak
powinno być. Czas pokaże. Dzieki

[soniaola]

najlepiej kobieta niech zasuwa na 2 etaty. Do tego dom i dzieci.

Wszystkiego nie da sie tu opisać całej sytuacji w domu, ale jeszcze
dodam, że dorabiałam oprócz pracy w tyg. ,sprzątałam w wekendy,
któregoś dnia już miałam dość i rzuciłam to. Szasunek do samej
siebie też trzeba mieć. Ja zausawałam i miałam patrzeć jak mąż w
wekendy odpoczywa?

[soniaola]

Czytaj uważnie co wcześniej pisałam, z przyjacielem nie uprawiałam
seksu.
I napisałam też wcześniej,że jak miałabym odejsc od męża to napewno
nie dla inengo mężczyzny.

[marianka_marianka]

Wierzę, że Ci ciężko. Z tego co piszesz to Ty jesteś siłą napędową tego małżeństwa, martwisz się wiele spraw. Masz na głowie finanse - podjęłaś nawet dodatkowy etat w weekend, aby podreperować budżet. Osobiście uważam, że dobrze sobie radzisz.
Czytałam gdzieś porównanie małżeństwa do łódki płynącej po rwącej rzece. Dopóki wiosłują dwie osoby, mimo różnorodnych przeszkód, da się radę płynąć do przodu. Jeżeli natomiast wiosłujesz tylko Ty - no cóż... Można, ale jak długo i jakim kosztem?
Spróbuj ostatni raz - wypisz najniezbędniejsze kwestie wymagające poprawy i spróbuj z mężem (nawet przy dobrym winku) je przedyskutować. Daj mu czas na mobilizację. Zobaczysz czy coś się zmieni. I sama będziesz wiedziała jaką decyzję podjąć. Powodzenia!

[soniaola]

każdy mi mówi, że jestem tak jak ty napisałaś tą siłą napędzającą,
ale ileż można, jak długo można to ciągnąć. Zawsze jak pogodzimy sie
to za 2 tyg jest powtórka z rozrywki.
Ale to się ciągnie od kilku lat, i naprawdę jestem zmęczona tym. Nie
wiem może i dam mu szanse, ale za każdym razem obiecuję sobie, ze to
ostatnia szansa i tak to się ciągnie. Przy znajomych czuję się
dowartościowana, bo zawsze coś miłego powiedzą, że dbam o siebie, a
dlaczego mąż tego nie mówi, bo nie chce, zebym była bardziej pewna
siebie.I wiem że sobie poradzę w życiu, obecnie pracuje, ale wypłata
nie jest zadowalająca, ale cieszę z tego co mam, bo nie siedzę w
domu, ale złożyłam papiery na lepsze stanowisko gdzie dostanę
większe pieniądze, jak się uda to wtedy poczuje, że jestem
wartsociowa osobą. Więc niech nikt mi nie mówi, że nie można
polepszyć sytuacji, można ale jak się chce!dzieki pozdrawiam:)

[marzeka1]

Kobieto, masz prawo chcieć lepszego życia, tylko, że na towarzysza życia
wybrałaś niebieskiego ptaka, bez ambicji i dlatego masz poczucie, że zamiast
coraz lepiej, jest gorzej. Jestem mężatką od 20 lat i widzę, że może być lepiej
z każdym rokiem, że teraz nas stać na to, na co nie było stać wcześniej, gdy
dzieci były małe.Tylko, że od zawsze razem pracowaliśmy, no i mąż na dobry
zawód. Prawda jest taka,że ty masz ciągle (i dobrze) zapał do rozwoju, a jesteś
z leniem, który jest bez ambicji- i tu leży pies pogrzebany,bo ja zwyczajnie nie
potrafiłabym być z kimś takim, zwyczajnie nawet nie pociągałby mnie jako facet.

[soniaola]

Bo tak jest i właśnie co tu robić, odwagi nie mam czy jak? ktoś mi
kiedyś powiedział, że ja się chyba jego boję, sama nie wiem czy
naprawdę się go boję? ta miłość się wypala, duży żal mam do niego,
myślę, że lepiej będziemy zyli na osobności, nigdy mu nie zabronie
spotykać się z dziećmi, z tym nie ma problemu. Najgorsze jest to, że
jak mąż wyczuwa, że ja oddalam się, to wtedy próbuje być rozmowny,
żeby polepszyć sytuację, żeby przypadkiem pozwu nie złożyła, a tak
udało mu się ze 3 razy. Przecież wiecznie grozić mu nie będe, wkocu
odwagi muszę nabrać.

[igge]

hejka :)
Jeszcze raz przeczytałam twoje posty. Nic mądrego nie wymyślę bo
sytuacja bardzo trudna, trzymaj sie dziewczyno, nie poddawaj, masz
prawo do szczęścia i Twoje dzieci widząc , czując miłość rodziców
24/7 też miałyby lepszy start w życiu. Wcale nie oskarżam tu jakoś
twojego męża bo na pewno jego strona problemu dla niego wygląda
zupełnie inaczej, w przeciwnym razie oprzytomniałby i widziałabyś
jego wysiłki i starania wobec ciebie i maluchów. Bez sensu niektórzy
czepiają się, że Ty robisz za mało (np lis). Bez sensu winić cię ,
że "nie wybierałaś z głową". Bzdura, ja też miałam 21 lat wiążąc się
z moim małżem, można kochać, mozna starać się rozsądnie wybierać
(?), można opierać sie na swoim doświadczeniu, o ile ktoś je ma w
tak młodym wieku itp itp, ale tak naprawdę to jest rosyjska ruletka
i potrzeba odrobinę szczęśliwego przypadku i wiele chęci z dwóch
stron , a czasem (okresami) tylko jednej, do pracy, żeby uczucie
trwało, rozwijało się, rosło. Latami. Brak kasy (szczególnie przez
długi okres czasu bo na początku wierzysz w poprawę) zawsze
doprowadza do wielkich napięć, kłótni, żalu. Masz pewnie poczucie
wykluczenia, braku wolności, smutek, że tyle rzeczy omija cię w
zyciu, z tego co piszesz wynika, że mąż ogranicza nawet twoje prawo
do relaksu i frajdy z przyjaciółmi. Musisz jakoś wstrząsnąć mężem,
nie odpuścić, nie pozwolić obwiniać się o rozpad więzi, walczyć,
żeby jemu wreszcie też zachciało się pewne rzeczy zrozumieć i
uwzględnić Twój punkt widzenia. Zakładam, że ty też starasz się
zaakceptować jego stronę medalu. Jeśli oboje będziecie się starac to
przecież jakaś szansa istnieje? Dla dzieciaków, on/Ty nie musicie
nawet najbardziej robić tego dla siebie ale dla dzieci. Tylko nie
chodzi mi o beznadziejne, wbrew wszystkiemu trwanie w nudnym, szarym
małżeństwie tylko o odbudowanie temperatury waszych relacji,
przecież macie jakieś wspomnienia, kiedyś byłaś nim oczarowana z
wzajemnością? Ludzie mają pełne prawo z latami się zmieniać, nikt
nie oczekuje, że będziecie tacy sami jak na początku ale mozna
zmieniać sie w taki sposób, że ciągle na nowo fascynujesz partnerkę,
partnera, wnosisz powiew świeżego powietrza do związku, bawisz się
byciem ze sobą i nowymi zainteresowaniami, sposobami spędzania
czasu, weekendów, pomysłami, lekturami, pasjami, możliwościami
zarobkowania, kreatynym podejściem do obowiązków, znajomymi i ich
sferą zainteresowań, chyba nawet jakimś prześmiesznym sitcomem w tv
można się podzielić etc. Może jakoś można odnaleźć wspólne radosne
spędzanie czasu, bliskość albo/i ustalić klarownie duuuzy obszar
wolności rozumianej jako przyzwolenie na oddzielne dostarczanie
sobie satysfakcji i możliwość innego pomysłu na weekend: on na ryby,
ty z przyjaciółmi do pubu, na balety (cokolwiek to określenie
znaczy :), a potem siadacie z piwem na kanapie wieczorem i gadacie o
tym co robiliście i jak fajnie było. Niebezpieczny jest Twój brak
chęci na seks z mężem, brak pożądania. Nie wiem, czy to w ogóle
podlega możliwości zmiany, bo chyba świadomie pożądaniem nie możesz
sterować, może jakiś specjalista, a na początek dużo aseksualnej
czułości, miłych gestów, kwiatów, drobnych przyjemności i słów
uznania dla Ciebie od męża? Nie wierzę, że zupełnie nic nie lubicie/
nie lubiliście robić razem, nigdy nie tęsknicie za swoim
towarzystwem? Zawsze można znaleźć coś, i niekoniecznie wymaga to
nakładów finansowych, choć brak kasy ogranicza opcje, fakt. Może
nawet jeśli nie w dwójkę, to razem z dziećmi, całą rodziną coś
fajnego możecie robić, gdzieś być, pójść, zabawić się i może wtedy
poczujesz coś na kształt magicznego momentu, motylków w brzuchu,
chwili wspólnej radości, od której możecie zacząć odbudowywać swoją
relację jako rodzina i jako para. Generalnie, w Twojej sytuacji,
gdyby nie dzieci, to po wielu, bardzo wielu swoich wysiłkach dałabym
sobie spokój i ułożyła życie sama lub z kimś innym. Ty piszesz, że
odeszłabyś do rodziców czy też, żeby być sama. Nie widzę niczego
złego w odejściu od męża dla innego faceta, o ile ten drugi byłby
tego na pewno wart. Jeśli jedynie odejście od męża wchodzi w grę, to
nawet teraz, jeszcze w małżeństwie, poszerzyłabym swój krąg
znajomych, nie siedziała na tyłku przed telewizorem bo wtedy szanse
znalezienia fajniejszego faceta są zerowe. Jesteś jeszcze bardzo
młoda, nawet z dziećmi możesz mieć szczęśliwsze życie z kimś innym,
może też sama? Tylko, że Twoje dzieci chciałyby mieć znowu
zakochanych, okazujących sobie miłość rodziców biologicznych, na
pewno trudniej rozwalić związek i stworzyć nowy od zera, znaleźć
kolejną drugą połówkę i jeszcze mieć pewność, że Twoje dzieci/
Twojego nowego partnera dzieci/ on sam pokocha nie tylko Ciebie ale
i nie swoje dzieci równie mocno jak ich biologiczny tata. Nic nie
piszesz jakim Twój mąż jest ojcem? Może nawet jeśli Ty wkurzasz go
na maksa, to dla dzieci byłby chętny podjąć jakieś wysiłki dla
uratowania waszego małżeństwa. Możliwe, że Ty tylko chcesz sobie na
forum pomarudzić i i tak będziesz tkwić nieszczęśliwa i znudzona do
końca zycia w łóżku ze swoim pierwszym facetem. Ale dla mnie takie
małżeństwo to farsa i oznacza, że nie dało się go uratować, została
tylko formalna nazwa małżeństwo, jakiś podpisany papierek. Uratować
związek to być w nim szczęśliwym, cieszyć się nim. Może głupstw
powypisywałam, sorka. Naprawdę trzymam kciuki, żeby wszystko się
ułożyło jak sama zechcesz. Pzdr

[soniaola]

czesc!:)
No właśnie, zeby ratować swoje małżenstwo to trzeba dwoja do tego,
ja nie wiem czy tego chce, ponieważ nie raz bylo ratowane małżeństwo
i to na krótką chwilę był spokoj. Nie chce robić,jak niektóre
małżeństwa że zyja ze sobą tylko i wyłącznie dla dzieci. co to za
pomysł? pzreciez dzieci podrosną i wyjdą kiedyś z domu, a na stare
lata zostane z mężem z kłótniami i potem stwierdze, że za stara będe
na rozwód albo na ułożenie życia z kimś innym? Dlatego póki człowiek
młody ma szanse ułożyć sobie życie lepiej jak dotychczas. A dzieci?
dzieci będą sczęśliwsze jak nie będa wieznie awantur słuchać.
Starszy syn czasem mówi, mama dlaczego smutna chodzisz? a to przez
tatę? to i syn smutny się robi.Niedawno ze starszym synem
rozmawiałam, czy będzie zły na mnie, jak tata z mamą nie będą
mieszkać razem, a wiesz co on odpowiedział, że "no to co, bedziemy
tatę często odwiedzał, wy się kłócicie już od paru lat" myślałam, ze
się popłacze, stwierdzam jedno że mam dojrzalego syna, a jest b
wrazliwym chlopcem, gdzie bardziej przezywa te awantruy.
I tak czasem mysle, ze dla dobra dzieci bym to zrobila, odeszlabym
od meza, zeby nie sluchali wiecej awantur, i zeby dzieci widzialy
mnie wesoła a nie smutna. A jeśli chodzi o męża jakim ojcem jest,
owszem jest dobry, zajmie się nimi.Ja nie pisze na forum tylko
dlatego zeby pokazac swiatu "oj jaka ja nieszzesliwa itd"tylko chce
cos zmienic w swoim zyciu.tylko chyba się boje jego, ze mi zycie
uprzykszy ? nie wiem.Kiedys powiedzial mi ze rozwodu nie da, ja na
to " ze nie musi" slubu drugi raz nie bede miala zamiaru brac, wole
zyc w wolnym zwiazku, a rozdzielność majątkową to nie problem
zrobić,od czasu jakbym odeszla.

Nieprzejmuj się lisem--chytrusem:)!!!

[mala-beti]

igge napisał:


>Bez sensu niektórzy
> czepiają się, że Ty robisz za mało (np lis).
Bez sensu winić cię ,
> że "nie wybierałaś z głową". Bzdura, ja też miałam 21 lat wiążąc
się
> z moim małżem, można kochać, mozna starać się rozsądnie wybierać
>...

Słuchajcie, a co ma napisać krzysztof-lis, skoro narzeka na żonę że
nic nie robi (po 12 dniach po porodzie wysłał ją do pracy-żenada:/
proponuję poczytać jego beznadziejny wątek)

Ja także życzę Ci dużo, dużo szczęścia, walcz o swoje "lepsze"
szczęśliwe życie, bo jest tylko jedno. Także proponuję spokojną,
rozmowę z mężem przy winku.Ale taką konkretną- "CO ROBIMY Z NASZYM
ŻYCIEM?" Jeśli to nio może pomoże, to może warto myśleć dopiero
wtedy o drugim rozwiązaniu..
Pozdrawiam :)

[soniaola]

Czytałam beznadziejny wątek (lisa), tu masz rację. Zostawie to bez
komentarza, bo po co się denerwować, zabawe z tego facet ma.Także
spoko wcale się nie przejmuje takimi bzdetami.
Tez taką mam nadzieję, że mi sie ułoży:)Pozdrawiam

[karolina331]

Popieram.
Chorego związku nie warto ratować za wszelką cenę.

Nieodpowiedzialny mąż pracujący "na czarno" nie wypracuje nawet
własnej emerytury!
Kto ma go na starość utrzymywać? Żona? Dzieci? Społeczeństwo?

[marianka_marianka]

karolina331 napisała:
"Nieodpowiedzialny mąż pracujący "na czarno" nie wypracuje nawet własnej emerytury!
Kto ma go na starość utrzymywać? Żona? Dzieci? Społeczeństwo?"

Jak to kto?
Zacytuję klasyka - wprawdzie w oryginale chodziło o inne kwestie - ale cytat pasuje jak ulał:)
"No i panie i kto za to płaci? Pan płaci... Pani płaci... My płacimy... To są nasze pieniądze proszę pana..."

[krzysztof-lis]

> Słuchajcie, a co ma napisać krzysztof-lis, skoro narzeka na żonę że
> nic nie robi (po 12 dniach po porodzie wysłał ją do pracy-żenada:/
> proponuję poczytać jego beznadziejny wątek)

krzysztof-lis ma chyba podobną żonę, jak wątkotwórczyni męża. I też nie bardzo
wie, jak sprawić, by żona miała *inicjatywę* i *ambicje*.

Niestety, tu na forum mąż wątkotwórczyni jest leniem, podobnie jak i
krzysztof-lis, pomimo tego, że sytuacje są identyczne. Ale taka już jest
specyfika tego forum. Tu zawsze niezaradny mężczyzna będzie leniem, tak samo jak
leniem będzie mężczyzna, który nie chce brać odpowiedzialności za niezaradną żonę.

[izabelski]

takie szarpanie sie bo partnerzy maja inne ambicje i oczekiwania od
zycia i siebie nawzajem wypalaja najgoretszenawet uczucia

bo ta nuda nie wynika z waszych rytualow ale z braku poczucia
bezpieczenstwa i satysfakcji

wyslij dziec id okogos na pol dnia
usiadz z mezem spokojnie przy herbacie i pogadajcie
nie przelotem, nie w lozku wieczorem
ale w bialy dzien

i sadaj proste pytania, ktore mozesz miec przecwiczone a najlpeiej
napisane na kartce
nie wdawaj sie w tyrady

czekaj na jego odpowiedzi i kazda podsumuj pytajac go czy dobrze
zrozumialas sens jego wypowiedzi

dobrze byloby miec trzecia osobe mediatora - ale wiem ze nie zawsze
jest to mozliwe

po takiej rozmowie trzeba zgodzic sie na jedna akcje czy tez rzecz, na
ktorej sie skupicie i bedziecie nad nia pracowac
i byc moze ze zajmie wam to dlugo - tydzien czy miesiac

jesli nie przeprowadzisz takiej dyskusji t omala szansa na ratunek dla
waszego zwiazku
a jesli juz dojdzie do jego rozpadu, to bedziesz wiedziala, ze
probowalas
na pewno i czegos nowego sie nauczysz i o sobie, bo w sumie rzdk osie
tak planuje dyskusje i uzgodnienia w rodzinach :-)

[soniaola]

Owszem rozmowy , rozmowy jescze raz rozmowy, ale to się dzieje w
kółko to samo i dalej nic.Poprawa na pare dni, a potem dalej to
samo. Najbardziej wkurza mnie to, ze jak są poważne problemy,wie, że
ja będe chciała od niego odejsć,to jemu seksu się zachciewa
wieczorami,odmówię, to zaraz obrażony jest, ale wtedy mi to wisi,
niech się obraża, myśli,ze przez seks problemy rozwiążą się same.
Dlatego mi się nie chce seksu z mężem, niestety.

[izabelski]

czyli rozumiem, ze juz przedgadalas z nim godziny a on swoje
czyli mysli - zona pogledzi, pogledzi a ja i tak bede robil swoje....

teraz usiadz z kartka papieru i na zimno przekalkuluj co sie stanei
jak sie rozstaniecie

nie mowie tego po to, zeby zachecic do pozostania w zwiazku ale po to,
zebys sobie usiwadomila konsekwencje i przygotowala na wszelkie
ewentualnosci :-)

[igge]

soniaola, nie wkurzaj się na niego tak bardzo za ten seks :( Nie
wiem, czy on też tak ma, ja na pewno w momencie kryzysu mam
nienormalne wręcz parcie na seks, intuicyjnie pakuję się mężowi do
łóżka i dopiero po długim czasie takiego jakby potwierdzenia miłości,
przywiązania, bliskości, (pożądam go wtedy, każdego milimetra skóry,
jak totalna wariatka i nie ma ze mną żadnej rozmowy, nie dociera do
mnie ani słowo), dopiero potem mogę usiąść i pomyśleć, co nie gra, co
można zrobić, żeby było lepiej. Przedyskutować, obiecać poprawę.
Seks, pożądanie, namiętność to chyba nie jest specjalnie zjawisko,
którym można sensownie i rozsądnie zarządzać. Czy on umie inaczej?
Może on właśnie tak wyraża miłość do Ciebie, chęć pracy nad waszymi
relacjami, pragnienie, żeby było wam razem dobrze, upewnia się/ciebie
na podświadomym poziomie, że to Ty jesteś kobietą jego życia - a
ciebie, o ironio losu, to odrzuca. Kurczę, dla mnie to byłby dobry
znak, nadzieja, że wasze małżeństwo zachowało żar, miłość - a Ty nie
tylko nie cieszysz się, ale nie rozumiesz, jak on tak może, w waszej
sytuacji. Nie czujesz pożądania bo chwila nieodpowiednia. Dla ciebie.
Każde z Was musi bardziej spojrzeć na wasze relacje oczami tej
drugiej osoby, widać, że dużo was różni więc nie będzie łatwo. Mój
facet akurat zawsze robi to wszystko, o co tobie chodzi, ale dla mnie
zdecydowanie ważniejsze, wręcz niezbędne, jest po kłótni, zamiast
gadania i wyjaśnienia różnic postrzegania życia i myślenia - to co
tobie się nie podoba - seks. Takie właśnie bezrozumne pogrążenie we
wspólnej namiętności zanim powiemy pierwsze słowo mające na celu
wyjaśnienie nieporozumienia. Potem zupełnie inaczej na niego patrzę,
nie jestem rozgniewana, zła i bardziej wykazuję zrozumienie dla jego
inności. Tak na marginesie: O rany myślałam, że mam od zawsze
bezproblemowy, dopasowany pod każdym względem związek - ale tak
naprawdę to jest to ciągłe pokonywanie tysięcy trudności na tysiąc
sposobów, sama nawet mam talent do stwarzania sytuacji
najtrudniejszych i trudnych dla dwojga kochających się ludzi, inne
kłopoty przynosi samo życie. Na pewno nie odpuszczam i nasza miłość
jest tym jedynym, dzięki czemu oddycham więc zawsze mam poczucie, że
warto o nią walczyć. Pzdr i nie miej do niego pretensji o seks
plissss

droga wątkotwórczyni

[krzysztof-lis]

Zapytałem Cię o to, czy szukasz dodatkowego źródła pieniędzy nie ze złośliwości,
co mam wrażenie jest mi zarzucane, tylko z zupełnie innego powodu.

Sam, jak napisałem wyżej, mam podobną do Twojej sytuację, choć:
* to żona niespecjalnie ma ambicje do zarabiania pieniędzy i pracy,
* jesteśmy małżeństwem z krótszym stażem,
* osobowości mamy podobne jak u Ciebie

[soniaola]

Zapytałem Cię o to, czy szukasz dodatkowego źródła pieniędzy nie ze
złośliwości

Wcześniej pisałam już, że ja pracuje,siedziałam w domu z dzieckiem
dwa lata, ale wcześniej nie miałam aż takiej potrzeby aby iść do
pracy, może nie tak że nie chciało mi się iść do pracy tylko tyle,
że nie było miejsc w żlobku, a na opiekunkę nie byłoby nas stać.
Później dziecko zostało zapisane do przedszkola i wtedy akurat udało
mi się szybko znaleźć pracę, więc była już opieka nad dzieckiem,
przedszkole zaklepane a ja do tej pory pracuje.I nie wyobrażam sobie
teraz jak dzieci juz są duże żebym ja siedziała w domu. Nie na mój
charakter. Niektóre matki lubią siedzieć w domu i też jest ok,ale
pod warunkiem że nie brakuje kasy w domu. Znam takie owszem,ktore
siedzą w domu, zajmuja sie domem, brakuje im kasy,ale do pracy się
nie pchają,ale cóż to już ich sprawa.
W każdym razie coś zrobiłam, poszłam do pracy!

> ,
> co mam wrażenie jest mi zarzucane, tylko z zupełnie innego powodu.
>
> Sam, jak napisałem wyżej, mam podobną do Twojej sytuację, choć:
> * to żona niespecjalnie ma ambicje do zarabiania pieniędzy i pracy,
> * jesteśmy małżeństwem z krótszym stażem,
> * osobowości mamy podobne jak u Ciebie

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Porusza Pani 2 kwestie, które są z różnych porządków a zatem i rozwiązania ich
są różne. Inaczej w związku rozwiązuje się kwestie finansowe, mają one inne
źródło i często ich rozwiązanie jest natury zewnętrznej Czym innym jest kwestia
nudy. To sprawa wewnętrzna, związana z percepcją każdej ze stron, jej
indywidualnym odczuwaniem. Nie ma listy spraw nudnych i nie nudnych. Nuda to
pewien stan. Nuda nie jest stanem przyjemnym. Jest wyjaławiająca. Takie odczucia
czy przeżycia wynikają z dynamiki związku, jego aktualnego stanu.
Nudę można pokonać wewnątrz związku lub szukać rady na nią na zewnątrz. Tylko
działaniami można wpłynąć na tak odczuwalny stan. Pani wybrała działanie
zewnętrzne. Można i tak. Małżeństwo to nie jest twór trwały i idealny. Może się
rozpaść nawet z powodu tak trywialnego jak nuda. Jeśli nuda jest uczuciem
dojmującym. Agnieszka Iwaszkiewicz

[igge]

No kurcze, ciekawa opinia, bo mi mąż czasami zarzuca, że ze mną
nigdy nie można się nudzić i że czasem marzy o chwili nudy,
rutyny,spokoju etc Ale w sumie jest nam bardzo dobrze razem od 19
lat, więc lepiej marudzić chyba na brak nudy niż na nudę.