Cena marzenia

[wybierek]

JAK TO NIE MA OPINII?

po takim zajebistym artykule nie ma opinii?!!!
no co jest? :)

a tak powaznie, to brawa dla Pana Tomka za reportaz, no i dla tej pary, ze
sie polapala w pore, ze brna (razem i osobno) w najgorszy dla nich (i dla ich
corki) scenariusz. ciesze sie, ze wygrala jednak milosc (albo przywiazanie,
albo co tam jeszcze, wiadomo o co chodzi...).

z mego punktu widzenia - sam pracuje w korporacji, moja zona tez, zarabiamy
przyzwoite pieniadze, pracujemy na szczescie codziennie do 18, mamy czas dla
siebie, ostatnio urodzil sie nam cudny Synek... - dziwi mnie jednak
niefrasobliwosc bohaterow tej opowiesci. ciezko mi uwierzyc, ze po tylu
latach tyrania na dobrych pozycjach nie mieli zbyt wiele oszczednosci..
wsrod dzisiejszych 30latkow z korporacji nie ma NIKOGO, kto by nie kupil
mieszkania, akcji, funduszy. niebywale, jak w ciagu zaledwie 15 lat wzrosla
swiadomosc i edukacja finansowa ludzi w polsce.

a co do tych pragnien i checi wyrwania sie z korporacji.. to wszystko wynika
moim zdaniem z fazy rozwoju systemu kapitalistycznego w Polsce. we wczesnej
fazie tegoz - co przyznaje bohaterka - wszystko dzialo sie szybciej,
korporacje zachlystywaly sie dwucyfrowymi rocznymi wzrostami zyskow i - co
zrozumiale, taka ich natura - robily sie coraz bardziej pazerne. gdy
koniuktura siadala, wzrosty napedzano dalej na rozne sposoby, m.in. cisnac
pracownikow do granic wytrzymalosci. z drugiej jednak strony placono za to
sowicie (ciekawe, czy dalsi opiniodawcy sie ze mna tu zgodza..), co tez
przyznaje bohaterka artykulu.

tutaj w Szwajcarii system jest zupelnie gdzie indziej. korporacje takie
wzrosty maja dawno za soba. nauczono sie spokojnego rytmu i poszanowania
pracownikow. ale tez z drugiej strony tylko naprawde wybitne, pojedyncze
jednostki maja szanse na jakiekolwiek kariery. wiekszosc musi czekac na awans
az szefa przejedzie tramwaj, a podwyzki sa 1% na rok. wiec cos za cos, mili
Panstwo.

ktory system jest lepszy? a, to juz musza rozsadzic czytelnicy artykulu. mnie
na przyklad mdli tu z nudow, choc zyjemy z rodzina jak paczki w masle. i z
jednej strony chcialbym tu zostac i pic wino i jezdzic za miastem na nartach
co weekend, a z drugiej strony kusi mnie powrot do polski i ciezka praca za
duza i szybka kase w gospodarce cudownie rosnacej rocznie o 7% (szwajcaria,
2% w tym roku, jak dobrze pojdzie).

a co Ty bys zrobil na moim miejscu czytelniku?

co bym zrobił jako czytelnik?

[tirri_smialek]

Ano podpaliłbym tę twoją Szwajcarię, kopnąłbym cię w jaja, uciekł, a potem w
zamieszaniu ogłosił remis. Tak to właśnie robimy w naszym kraju - szybko i z
odrobiną adrenaliny, he he

Powyższa opinia jest oczywiście żartobliwa. Ku pokrzepieniu serc. Taki żarcik.
Żebyście wszyscy piszący na tym forum zapomnieli jak strasznie macie przerąbane.

[jan_dreptak]

facet zasuwał w korporacji potem poszedł na swoje i okrutnie się zdziwił, że na
swoim też trzeba pracować, jako ex-człowiek korporacji od dziesięciu lat na
swoim podpowiem, bycie swoim własnym szefem nie oznacza, że jest się cały czas
na urlopie tylko, że ten urlop hipotetycznie można wziąć w każdej chwili ale
nigdy się go nie bierze bo zawsze jest coś do zrobienia, natomiast podstawowy
urok to ten, że nie trzeba oglądać zakazanej gęby szefa gdyż samemu jest się
szefem (i zakazaną gębą dla swoich pracowników)

[zolteczko]

W pełni popieram! Ale nie chodzi przecież o to, żeby wracać do tego, od czego
się uciekło... Jak bohaterzy reportażu. Sama jestem męczennikiem korporacji i
mojego szefa i nie mogę się doczekać, kiedy będę szefem... Tylko trzeba się
uczyć na błędach swojego szefa.
Mój obecny szef też uciekł z mega korporacji... problem w tym, że ludzie, po
których inni przez lata "jeździli" mają chyba nieodwracalne zmiany w
charakterze i nie potrafią być już "normalnymi" ludźmi i szefami. Koło się
zamyka... Może ktoś zna rozwiązanie? :)

nie szukał szczęścia poza mną.

[marcowroc]

Jeżeli ktoś marzy, że szczęście znajdzie daleko od miejsca, gdzie właśnie jest, to jak może je dotknąć?

Te wszystkie "marzenia" to tylko racjonalizacje własnego pracoholizmu (ucieczka do pracy przed żoną/mężem i dziećmi czyli rzeczywistymi problemami/zadaniami swojego życia) czy innego problemu (alkoholowego?).

Zresztą komu ja to gadam ;)
Tu przecież większość zagląda, żeby przejąć sie cudzymi problemami i uciec od własnych...

[wibag]

marcowroc napisał:

> Tu przecież większość zagląda, żeby przejąć sie cudzymi problemami i uciec od
własnych...

To ja należę do tej mniejszości.
Nie uciekam do pracy przed bliskimi, a problem to dopiero powstanie jakbym nie
miała tej pracy (w korporacji). Nie zaglądam tu, by zobaczyć problemy innych
ludzi, a już prędzej chciałabym skorzystać z tego, czego tu się mogę dowiedzieć,
czyli z doświadczenia innych.

Wracając do artykułu przyznać muszę, że zazdroszczę bohaterom odwagi w podjęciu
ryzyka i co za tym idzie jednak w realizowaniu swoich pasji. Nic tak na mnie nie
robi wrażenia, jak ludzie z pasją, a jeszcze bardziej ludzie, którzy te pasje
starają się realizować.

Dlatego przeczytałam cały artykuł i jestem pod wrażeniem tej historii, zwłaszcza
że miałam podobne marzenia co do podróży, własnego małego przedsiębiorstwa,
nauki języków, a niestety zadowalam się namiastkami i jestem na tyle szczera
przed samą sobą, by przyznać że niestety, ale tej determinacji w dążeniu do
marzeń i asertywności (jak ja nie lubię tego słowa) to niestety mi brakuje.

Takie artykuły dają jednak lekkiego optymistycznego kopa i tak myślę, że na
hiszpański to jednak się zapiszę, nigdy nie wiadomo kiedy dane mi będzie
skorzystać z nowego doświadczenia, bo tak całkowicie, to jednak trudno
zrezygnować z marzeń.

[galabouli]

ja jestem na swoim od jakiegoś czasu. zgadza się. hipotetycznie urlop można
wziąść zawsze. i trzeba racjonalnie to zaplanować. haruję ciężko. poza
określonymi momentami (święta, niedziele itp). no i musowo raz w roku na tydzień
na narty, w maju na spływ kajakowy a latem na 3 tygodnie na jakąś wyprawę w
góry. wierzcie mi. po takich wyjeźdach nie dość, że mam siły nadrobić
zaległości, ale jeszcze rozkręcam mocniej interes.

brakuje fragmentu

[kita1979]

nie macie wrażenia, że tekst jest niepełny???
Jak i dlaczego wrócił do domu? Co z żoną w tym czasie?
jakiś nieczytelny ten artykuł....

no bo to bedzie w nastepnym odcinku

[kpt_kloss]

To jakiś bełkot

[parazyd]

z życia pokemonów. Potencjalnie ciekawy teamat, ale opowiedziany chaotycznie,
a bohaterowie zostali przedstawieni trochę jak para idiotów, choć trzeba
przyznać - idiotów z rozmachem i fantazją. Trudno mówić o czyimś życiu w
telegraficznym skrócie. Żeby to zrobić dobrze, trzeba wszystko o tym wiedzieć i
najpierw napisać grubą książkę, a dopiero potem stopniowo ją redukować do paru
stron.

Może autor dopisze dalszy ciąg ?

[przecinek_cambridge]

.

Cena marzenia

[comorro1]

NIESAMOWITY ARTYKUŁ KROPKA WIĘCEJ TAKICH WYKRZYKNIK

Cena marzenia

[ola_dom]

Mam przyjemność znać bohaterkę reportażu.
Niestety potwierdza ona, że wiele faktów zostało w reportażu dość niefortunnie
przeinaczonych.
Ani jej dziecko nie oblało matury, ani nie miała zamiaru porzucać swojego
męża, przez wakacje pływała na rzeczonej łódce, a puenta nie jest
jej wypowiedzią i tak dalej, i tak dalej...
Szkoda, bo historia jest wspaniała bez konieczności "udramatyzowania" jej np.
oblaniem matury dziecka, pomysłami o rozstaniu, etc.
Szkoda wielka, bo to naprawdę historia godna opisania, refleksji i - czemu
nie? - naśladowania. A tak zostaje niesmak i złość, i poczucie zmanipulowania.
Pozwolę sobie przytoczyć faktyczną puentę - cytując słowa bohaterki:
"(...)że można się odważyć zrealizować marzenia, że radykalne
cięcie przerywa ciąg złudzeń na temat przyszłości i życia w ogóle.
Że zaczyna się inaczej patrzeć na życie, pracę i marzenia. Że
przestaje się bać przyszłości i uciekać od teraźniejszości. I że się
przestaje bać zwłaszcza wtedy, kiedy się zrealizuje marzenia i one
wyjdą nie tak. I że zaczyna się bardzo mocno żyć w teraźniejszości.
I że widać ludziom po 20 latach ze sobą dobrze robi, jak na chwilę
pobędą z dala od siebie"
Czy takie podsumowanie okazało się nie dość atrakcyjne i naprawdę trzeba było
je przeinaczać? Czy okazałoby się nie dość zrozumiałe i należało je dopasować
do przeciętnego czytelnika? Trudno zrozumieć, dlaczego tak się stało. Tylko
szkoda...

Bezcenne marzenia

[vice_versa]

Autor tych ludzi po prostu nie rozumie i rozumieć nie chce. Jak spędzasz życie
to nie ważne, ważne ile masz! Strasznie smutne. Strasznie polskie.Marzenia nie
mają ceny. Marzenia mają wartość. Autor tego widać nie rozróżnia.

Od początku czytania artykułu widać, że jest napisany z natrętną tezą, że...
nie warto próbować... Że wszystko się źle skończy. Że spełnione marzenie staje
się koszmarem marzącego. Że życie weryfikuje marzenia. A przecież Conrad już
pisał: iść za marzeniem, i znowu iść za marzeniem, i tak -ewig- usque ad
finem... Naprawdę mamy wierzyć, że ich życie to pasmo udręk, porażek
wychowawczych, utyskiwań na pracę i porażek finansowych?

Na szczęście autor oprócz tego natrętnego tonu zacytował bohaterów którzy...
postawili sobie już nowe cele, inspirują ich nowe marzenia...

Tym razem w ramach systemu. W społeczeństwie. W sposób któremu autor reportażu
skłonny jest przyklasnąć. Nie przeczytamy więc już artykułu o tym że ślęczenie
na desce kreślarskiej prowadzi do problemów z kręgosłupem. Więc jak? WARTO czy
nie warto? A może autor chce nam powiedzieć że warto o tyle o ile ON byłby
łaskaw takim marzeniom przyklasnąć?

Tekst jest więc o ludziach niepospolitych. Pisane przez człowieka strasznie
pospolitego. Wystarczy popatrzeć na to przez jaki pryzmat ocenia bohaterów.
Dowiadujemy się więc że przez pryzmat TEGO CZEGO SIĘ DOROBILI. W oczach autora
na dostrzeżenie nie zasługuje to że bohaterowie chcieli życia pełnego przygód,
że pryzmat bohaterów był inny. Nie to jak żyli, co przeżyli, jakich ludzi
spotykal, co jedli, pili i gdzie byli.

Niektórzy mają do przeżycia własne życie. Inni lubią żyć życiem innych i
gromadzić. Nawet nie przypuszczają że żeby przeżyć własne życie w zgodzie z
własnymi marzeniami trzeba mieć pieniadze o wiele większe pieniądze. Nawet
kiedy się niewiele MA.

[zuzur]

Pierdu, pierdu. Bardzo pospolici bohaterowie, w dodatku nieodpowiedzialni.
Wylazło z nich (głównie z niego) nieprzystosowanie i niedojrzałość. W wieku 42
lat zdecydował się na przygody, które normalni ludzie
(niekoniecznie "niepospolici") przeżywają na starcie życia, a nie jak mają
rodzinę, która wymaga nieco innych potrzeb. Trzeba znać swoje miejsce w życiu.
Buszować w wieku 15-30 lat, zobaczyć jak żyją inni, poznać, co może być
szczęściem, a przynajmniej próbować. Zobaczyć, zaopatrzyć się w marzenia i je
realizować. Bez tego gniłbym na jakiejś śmiesznej posadzie, albo ścigał się z
innymi szczurami. A potem pokazać świat swoim dzieciom, otworzyć oczy, żeby
szansę sposobu na życie dostrzegały szerzej niż zwykły handelek. Ale co ma do
pokazania facet z kobitką, którzy dostrzegli, że życie im uciekło? Że nie było
przygód, a dziecko wyrosło? Chwała dla nich, że w ogóle to zauważyli. A jeszcze
większa chwała, że swoje szczęście dostrzegli tu, że nie ma ptrzeby szukać go
na końcu świata (który trzeba jednak poznawać). Inni, niestety, kończą na
robocie i taki model przekazują własnym dzieciom.

O ile ten artykuł nie jest wyssany z palca. Jak 42-letni facet może mieć o 15
lat młodszą żonę i mieć 19-letnie dziecko? Czy ja to dobrze zapamiętałem? Nie
chce mi się drugi raz czytać tych bzdur, żeby zweryfikować.

[hankrearden]

Znac swoje miejsce w zyciu??
Strasznie smutnie to zabrzmialo.
Jakis beznadziejny determinizm.

pierwsza osoba, liczba pojedyncza

[kosiasko]

jest pierwsza oznaka ludzi potrzebujacych zawodowej pomocy. Maja powazne klopoty
z wlasnym indywidualizmem, nie potrafia znalezc kompromisu w polskim komunalnym
spoleczenstwie i nie wiele wnosza do dyskusji.

Jak niewielu jest tu swiatlych ludzi. Polska prowincjonalnosc? Czyzby Polacy juz
nie czytali? Czy kult Mamon'a przyslonil im oczy? Czy ksiazki Bernard'a
Moitessier'a doczekaly sie polskich tlumaczen? Toz to ten wlasnie temat, tak
nieudolnie tu walkowany. Marzen nie mozna kupic w GS'ie czy supermarket'cie. Do
nich sie dojrzewa. Nich nikt z IQ ponizej 130 nie probuje tego w domu!

[crazy]

Napisali taki harlekin (czy jak to się pisze?) jakie kiedyś tłumaczyli...

Marzenia trzeba realizować, a życie jest takie jakie jest, jakby każdemu
udawało się przejść na "swoje", to kto by u nich pracował?

pozdrowienia
KK

[rarara2007]

ola_dom napisała:

Czy okazałoby się nie dość zrozumiałe i należało je dopasować
> do przeciętnego czytelnika?

Dla większości czytelników GW oraz ich dziennikarzy niewiele rzeczy jest
zrozumiałych, dlatego, że inteligencją to nie grzeszą.
PS Z paroma osobami, które udzielały się na potrzeby "dziennikarzy" GW już w
życiu rozmawiałem i zawsze mówiły, że ich słowa są przekręcone, fakty
zmienione, często o 180 stopni itp.
Po prostu taka gazeta i taka jej natura.

[jjr44]

tu bym sie nie zgodził to nie jest specyfika wyborczej. Przygotowywałem kiedyś
dane na podstawie których dziennikarze pisali artykuły. To były liczby znaczy
można powieddzieć coś bardzo konkretnego i trudnego do zepsucia. Jak potem
czytałem te teksty to mi sie włos na głowie jeżył. Taki zawód: trudno znaleźć
kogoś rzetelnego :-)

Nierozsądne marzenia = ból przy ich spełnieniu

[and_nowak]

Problem tych dwojga to spełnienie ich marzeń. Marzeń, które z gruntu były trochę
poronione. Pomylił im się urlop z życiem. Jak dzieciom, które nie chcą wracać
znad morza, "bo tu jest tak fajnie i do szkoły nie trzeba chodzić, jest plaża...".
Tylko potem jest listopad, są rachunki, itd.



Często słyszę o marzeniach, żeby się przeprowadzić np. gdzieś na Mazury, na
kompletne odludzie. Bo tam jest fajnie. Bo jest. Zwłaszcza latem, zwłaszcza, gdy
nie mamy potrzeby zrobienia większych zakupów w odległym o 50km markecie. Gdy
nie trzeba pracować, a dzieci posyłać do szkoły (ODLEGŁEJ). To może chociaż na
emeryturę ? Tylko, że emeryci przeprowadzają się bliżej dzieci (opieka), do
bloków (mniejszy metraż, ale dużo mniej obowiązków).
Można by zapytac, w takim razie dla kogo te odludzia ? Ano dla nielicznej
garstki osób, które mieszkają bez dzieci i pracują w domu, lub w nic nie robią.
Reszta tych wspaniałych domostw STOI PUSTA przez dużą część roku. Vide:
Niedźwiedzi Róg nad Śniardwami - we wsi są nowe domy, pozamykane na cztery
spusty i trochę starych, w których mieszkają miejscowi. Miejscowi obecnie
utrzymują się z pilnowani domów warszawiaków.

to samo w Białowieży, albo w rozmaitych

[gabiene]

wsiach podgórskich :)
w dzień pełno chat, tylko ludzi mało, a w nocy straszy - w niemal wszystkich
oknach ciemno - dobra sceneria dla horroru - i tak też pomyślałem - domy
wykupili miastowi, a ci nieliczni, którzy pozostali to zdaje się żyją z
pilnowania tych domów.

Cena marzenia

[allspice]

...marzenia trzeba mozolnie realizować,bo są najczęściej piękne;
"miej marzenia i działaj..."

[www.nasznocnik.pl]

A może inaczej - mieć marzenia, ale niekoniecznie je realizować ? ;-)

Dzieci - wiele lat na karku ale jeszcze dzieci...

[the_real_kris]

A jak sie nie udalo to na cale szczescie tatus uratuje z klopotow - po co w
ogole bylo probowac robic cos samemu - nie lepiej bylo od razu zatrudnic sie u
tatusia?

Co do Odysei - z pamieci: zona Odysa - Penelpa, Atena - bogini wojny... Troche
sie pokrecilo?

[rarara2007]

tatuś kupił jacht, tatuś przyjął do pracy, wcześniej pewnie dał na drogie
szkoły, załatwił ekstra pracę...
A dzieci, jak to dzieci - poimprezowały i wszystko przewaliły.

[funia81]

Penelopa faktycznie byla zona Odysa, ale nie miala takiej mocy, zeby go
odmlodzic. Do tego trzeba jednak bogini... Wiec chyba wszystko sie zgadza ;-)

[trouble_maker]

;-)

Cena marzenia

[naturelovers]

Zrealizowalem kupe smialych marzen. Wbrew rodzinie i jej zasciankowej
ostroznosci. Wbrew doradcom, tak bardzo obawiajacym sie o przyszlosc, ze
zaniedbujacym terazniejszosc. I nie zaluje. I dzialam dalej, a rodzina i madrzy
doradcy zaczynaja mi zazdroscic. Jak zauwazylem, wiekszej odwagi wymaga
postawienie sie skostnialemu otoczeniu niz faktyczne przezycie marzen.

[q3a1]

Hmmm. Realizacja marzeń tej dwójki nie do końca się powiodła. Ale realizacja
marzeń tej dwójki powiodła się w 100%:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=35748 . Historia jest dość podobna,
tylko bohaterowie ciut młodsi. I nie jacht tylko wyspa - ale też cudna bo Kreta.
Poczytajcie ku pokrzepieniu serc :-).
Pozdrawiam,
q3a

Ech, dzięki - brakowało mi (po lekturze) takiego..

[entefuhrer]

...kontrapunktu ;)

Jaki z tego ma byc morał?

[ppo]

Że nie warto spełniac swoich marzeń? Że lepiej pójść na łatwiznę, niz włożyć w
coś wysiłek? Że praca w korporacji to jest to (artykuł sponsorowany przez firmę
poszukująca pracowników)?

A musi zawsze być morał ?

[autokrata.fetyszysta]

.

[asp99]

Teks cienki. Wlasciwie o niczym kropka Chyba brak juz pomysłów kropka

[velda]

A tak na powaznie ?Wiocha zupelna.Glupek totalny.I jeszcze babe w to
wciagnal,tez niezbyt madra.Nie oni jedni dali sie wziasc na marzenie.zycie jest
takie.Te idiotyzmy wypisywane o "kapitanie".....cwany facet znalazl glupkow i na
tym polega
ten caly interes.Szkoda slow,bzdet zwyczajny,nic ciekawego.

Cena marzenia

[lwitkowski]

Zaje co? lol
takich historii sa tysiące sa równie prawdziwe co łatwo je wymyśleć
Prosta sprawa mieć? czy być? mało jest takich ludzi? z takim problemami. Kto
pisze takie historie? Jesli miał bym pisać cos takiego najpier zadał bym sobie
pytanie po co? i dla kogo? oraz kim jestem? i co tak naprawde wiem? Naprawdę
szkoda słów lipa jak Hary Potter.
pozdrawiam.

[mr.superlatywny]

Ale baranki-frajerzy-dyletanci ! :)

Przypominaja mi tych artystow,
co bez jezyka, pojecia o mentalnosci i kontaktow,
a czasami zawodu czy jakichkolwiek umiejetnosci
pojechali do Londynu "zwojowac swiat",
a po kilku godzinach (i tygopdniach) plakali i sikali
na kartonie na dworcu, bo "mieli pecha",
no i zgubili paszport i baterie/karty komorki sie skonczyly,
a niedobre bandziory obiecali im prace, ale "nie wypalilo". :))

Wspolczuje. Ale nie podziwiam.

W koncu to nie dzici, a do tego wystudiowani.
No, ale te polskie "studia", no, "przynajmniej MBA-ja"
te 30-letnie materialistyczne dzieciaki-dziadki,
czytelnicy "wprost" i klienci "ikei",
mesjasze Europy itd.

Naiwnosc, plytkosc, durnosc ze szmineczka i z krawacikiem
made in Poland, Anno Domini 2000-2007....

bialoruska hameryka â la tvn :)

Moje zdanie

[beret24]

Zgadzam się ze wszystkimi niepochlebnymi opiniami na temat tego reportażu. Do prawdy problemy iście egzystencjalne. Z tymm, że przeżywa je każdy człowiek na ziemi. Tutaj mamy dawkę słońca i żar tropików. Okrutnego kapitana itd. Nie podoba mi się jak to jest napisane, nie podobają mi się bohaterowie. Bo temat jest oklepany i ktoś nie wiedział co napisać do tego wydania. Na świecie jest 6 mlrd ludzi napiszcie coś ciekawego. Tego typu kawałki zostawcie dla Vivy lub Pani domu.

[pablo303]

tja, take pierdu pierdu bez ładu i składu - jakże u nas w kraju powszechne na
każdym kroku

Cena marzenia

[iron-fist]

koszmar;)
stary kapitan porwal meza i sprzedal znajomym kanibalom. ci na zywca odcinajac mu po kawalku ciala delektuja sie smakiem mlodego Polaka na jego oczach. po latach kadlubkowi udalo sie wrocic do kraju. niewdzieczna zona ugotowala jednak z niego pyszna zupke...

koszmar bo spelnienie marzenia nie bylo podane na tacy???
nastepnym razem napiszcie o kims, komu bogaty tatus akurat kupil fure i chate. bedzie prosciej a napisanie artykulu nie bedzie juz takim koszmarem ;)
po co pisac o czyms o czym nie ma sie pojecia?

[rodowiczmaryla]

W ogole: jak mozna sie "porywac" na ekskluzywny duzy yacht,
majac (tylko) male mieszkanko i strych, chocby nawet w Warszawie ?

Gdy kilkadziesiat zlotych jest tematem problematycznym, gdy sie takie projekty
podpiera w 80-100 procent kredytem z "luftowym" zabezpieczeniem(?)-marzeniem,
gdy sie nie ma pojecia o prowadzeniu prywatnej firmy, nawet roznoszenia ulotek
we wlasnej dzielnicy itd. itp. etc. - to sie jest...naiwn"om"...ofiar"om"....

Se pojechac w cieple i niebieskie bez substancji i zielonych,
bez tzw. przetartego szlaku i tzw. siatki bezpieczenstwa,
to typowa polska dzicinada.

Jak myslicie, dlaczego Polacy np. w USA naleza do najczesciej
wykorzystywanych i "obrabianych" osobnikow ?

1) bo sa naiwniakami "z innej bajki" tzn. ze stepowego wsdchodniego swiata
2) bo sa hojrakami-lajkonikami ("Eee, jakos to bedzie, ja sie pracy nie boje..")
3) bo sie "trzymaja kupy", ale nie "trzymaja sztangi" (por.Azjaci,Zydzi,Wlosi..)

[rodowiczmaryla]

> kilkadziesiat zlotych
kilkadziesiat tysiecy zlotych, oczywiscie :)

[ir9]

niewatpliwie meskie gremium zaraz mnie zje ale mam wrazenie ze chlopcy (lat 15 czy 40) czesto miewaja
tego typu marzenia i realizuja je najczesciej na plecach swoich zon lub rodzicow.ciekawe ze ta niby
rozsadna czesc populacji pozwala sobie na tego typu bujanie w chmurach i rzadko zastanawia sie jak to
obciaza reszte rodziny.

[beret24]

Ależ od zawsze wiadomo, że płeć piękna (ta romantycznie nastawiona) jest zawsze chętna do tego typu przedsięwzięć. Prym w zniewalaniu damskich serc wiodą od zarania dziejów właśnie marynarze oraz mężczyźni potrafiący grać ballady na gitarze przy ognisku. Z tym, że kiedy czar pryska budzimy się głęboko w dupie.

[lwitkowski]

Spełnianie marzeń he?
Egoizm w czystej postaci
Życie to sztuka wyborów;)

[beret24]

Oprócz tego co napisałeś myślę, że ważna jest też umiejętność zdystansowania się do życia. Każdego dopadają kryzysy egzystencjalne i w tych momenctach (zwłaszcza podczas zasypiania) przychodzą do głowy pomysły o realizacji marzeń. W sytulu od jutra będę marynarzem. Kiedy czar pryska jesteśmy głęboko w dupie jak z zakochaniem. Czar pryska przychodzi życie.

[beret24]

I wtedy trzeba się zdystansować zaśmiać z naszych problemów. Bo problemy są wtedy kiedy musimy zdecydować czy urodzić dziecko będąc np chorą na raka i mogę z tego powodu umrzeć. Większość naszych problemów to jakieś bzdety, które urosły do nie wiadomo jakiej rangi. Zachęcam do obejrzenia filmu kabaretu Monty Pythons and Meaning of life. Polecam dla wszystkich. (jest tam również mowa o korporacjach [jednak jest to tylko krótkometrażówka w pełnometrażówce])

[entefuhrer]

Ja też ;)



Swoją drogą - kapitan z gazetowej opowieści świetnie nadawałby się do
załogi "Crimson Permanent Assurance", nie ?... ;)

[beret24]

HAHAAHAh "Crimson Permanent Assurance" hahaha dokładnie.

Mi się najbardziej podoba: "Harry i would like you to sell me a condom"

[gejowy.kaczucha]

Fakt ;)

[burakpl4]

a zatem wszystko skończyło się szczęśliwie, a co by było gdyby nie tatuś?
Gdyby zostali bez środków do życia z kredytami, jak to często ma miejsce wśród
tych, którzy zakładają działalność bez dużych oszczędności?

[tghyt]

Nie kuś losu !!! bo drugi raz może Ci (i Twoim) sie nie poszczęścić. Ja
skusiłem i nie pytaj,co się stało. Pozdrowienia.

[lwitkowski]

"Kto nie gra ten nie wygrywa" :-)
co by tu jeszcze? ;)
człowiek najwięcej uczy się na porażkach niź na wygranych ważne tylko jest aby
to przegrywanie nie weszło ci w krew:)

[rodowiczmaryla]

Przeciez nie problem w tym,
ze marzyli i sprobowali.

Problem w tym, ze byli za mali
i absolutnie nieprofesjonalni,
lepiej: dupkowaci!

Stare powiedzenie niemieckich rzemieslnikow:
"Przygotowanie pracy, to juz polowa pracy/sukcesu."
I cos w tym jest.

A nie kindergarten, bylejakosc i grandabanda.

[raveness1]

No i jaki jest moral tej bajki? Duze dzieci na duzych jachtach, samolubne,
niedojrzale, pazerne na poklask tlumow.
Dobrze, ze takimi egoistycznymi marzeniami nie mozna zawojowac swiata, bo
mielibysmy wszyscy spory problem.

[borro2]

Zgadzam się całkowicie. Najbardziej rozbawił mnie moment kiedy kobieta
relacjonuje jaka to bieda im do garnka zajrzała, bo nie stać ich było na
telefon satelitarny. No luuudzie, rzeczywiście - telefon satelitarny to jak
margaryna, dziś bez niego jak bez ręki. A poza tym, to co to za ciężkie
przeżycia, kiedy w kryzysowym momencie ojciec sypnął kasą? Dzieciaka to oni
sobie zrobili chybaz egoizmu, bo cały jego wątek pojawia się chyba w dwóch
miejscach i zazwyczaj przeplata się z własnymi pragnieniami - jest wręcz nimi
przytłoczony. Współczuję temu dziecku, zamiast udzielić mu pomocy,
zainteresować się nim, dwoje egoistów wolało bawić się w yuppies i po dwanaście
godzin dziennie szpanowac przed współpracownikami wydawaniem szmalu (jak
wspomniał bohater - wszystkie zarobione pieniądze rozchodziły się w ciągu
miesiąca). Gratuluję, jesli to miało być wzruszajoące opowiadanko typu "stary
cżłowiek i morze", to mnie to nie wzruszyło. Egoizm ponad wszystkim.

Uparty kapitan

[gedon]

Pływałem z tym Kapitanem. Rzeczywiście był strasznie uparty.

"Znaczy kapitan" ;)

[mysz_polna_swawolna]

.

Można bez kapitana (i bez męża ;)

[www.nasznocnik.pl]

tinyurl.com/5o7d45

[zhzhzhzh]

Co tu komentować.
Naiwniacy.
Najpierw były marzenia a dopiero potem nauka żeglarstwa.
By zdecydowac się na takie życie najpierw trzeba poczuć morze.
Popływac po tym morzach by przekonać się czy naprawdę się tego chce.
Jestem w tej szczęśliwej sytuacji że ja swoje marzenia(podobne do ich marzeń)
częściowo spełniłem jeszcze przed założeniem rodziny(i to bez kasy, mi płacili).
Ciepłe morza, tropiki, palmy, błękitne morze mi się przejadły.
Tam pływają albo jachty czarterowe, albo tacy biedacy jak w artykule często
klepiący biedę(dosłownie) i mający za jedyny majątek swój jacht, albo żeglarze
zatrudnieni na luksusowych jachtach milionerów (sami milionerzy zazwyczaj nie
maja czasu na żeglowanie).
Z tych 3 grup ludzi wolę być w pierwszej lub ostatniej.

[dziejski]

Cztam te wasze posty i sie powoli wami zalamuje. Czy wy nigdy nie mieliscie marzen?
siedzice na tych posadkach swoich i sie cieszycie z tego artykolu, bo on
potwierdza wasze obawy- ze nie wart probowac. zalosni jestescie z tymi
krytycznymi komentarzami.
po pierwsze ta historia zapawne nie jest pelna i nie wiadomo jakie byly realia.
Sami boicie sie podejmowac ryzykownych decyzji i po przeczytaniu tego artykolu
utwierdzacie ze -" ach jak dobrze ze ja nie sprobowalem, to sie nie udaje"
"kupuje sobie nowa plazme i mam limit marzen na ten rok wyczerpany".
Moze psychika niektorych ludzi nie lubi chodzic na kompromisy i tak latwo nie
daja sie przysypac. Mysle ze wiem co czuli bohaterowie tego arykolu zaczynajac
swoaj przygode. ja tez 3 lata temu podjalem ryzykowna decyzje i do tej pory nie
wiem czy ona byla dobra. ale wiem ze nie bede jaj zalowal. teraz zyje na koncu
swiata i rodza mie sie w glowie nowe plany . ilosc rzeczy ktore czlowiek uczy
sie o sobie, swoim partnerze, zyciu i tym co jest dla niego wazne jest nie do
przecenienia.
przede wszystkim ten artykul jest o MARZENIACH a nie o robieniu interesu. czasem
warto stracic duzo aby na starosc wiedziec ze podjelo sie ryzyko. pieniadze to
rzecz nabyta, a czasu i wielu decyzji nei da sie odzyskac.
Moj brat kiedys mi powiedzial " sluchaj maly, najbardziej zaluje sie tego czego
sie NIE zrobilo. I mysle ze to jast bardzo trafna uwaga.
dodam ze oboje z zona jestesmy inzynierami, wiec stapamy po ziemi dosc twardo.
ale "plynie w nas goraca krew" jak spiewal pewien lysy pan.

pozdroweniea dla wszystkim ktorzy pragna, kombinuja i robia cos w kierunku tego
zeby byc szczesliwym .

smierc smutasom i dorobkiewiczom

[dziejski]

od razu przepraszam za ortografie, ale na kompie jakos tak to mi wychodzi a
nigdy nie czytam swoich postow przed wyslaniem

[zuzur]

Misiu, wszystko się zgadza, tylko trochę inaczej. Ja podobne marzenia
realizowałem przed 30-tką. I wtedy zauważyłem, że nie ma konieczności lecieć po
szczęście na koniec świata, albo robić przez całe życie coś, co daje frajdę
przez 2 tygodnie wakacji (podobnie jak w znanym przysłowiu o piwie i browarze).
Społeczeństwo jednak dojrzewa. Kiedyś o własnej knajpie (z najlepszym jedzeniem
na świecie) pomyśliwali 40-latkowie, dzisiaj już 20-latkowie szybko dochodzą do
wniosku, że to poroniony pomysł. Ciekawe, czy wiesz dlaczego?

[beret24]

To zły nawyk, że nie czytasz. To taki mały plan, który możesz realizować. Moim marzeniem jest by tak się stało. Jak najbardziej jestem za realizacją marzeń i popieram każdego kto do tego dąży. Z drugiej strony może historia była ciekawa jednak napisana tragicznie. Wychodzą z tego typu frazesy typu: "pieniądze szczęścia nie dają", "realizujmy marzenia", "praca w korporacji jest okropna". Przecież ktoś kto zaczyna pracę w korporacji musi się z tym liczyć - to podstawa. Później się okazuje, że to nie tak jak myślałem. Szkoda, że te marzenia (lub pieniądze) przesłaniają ludziom zdrowe podejście do sytuacji, które pozwala pewne rzeczy sobie uświadomić zanim się do czegoś zabierzemy. Jak już wyżej napisałem mniej wytrwali zderzą się z rzeczywistością nie z marzeniami. Okaże się, że to już życie, nie marzenia. Dlatego właśnie fajne są marzenia bo zrealizowane marzenie już nim nie jest i co potem? Życie.

[borro2]

tylko nie zapominaj, że ci ludzie po drodze dorobili się dziecka i wielu
zobowiązań, które powinni spełnić. własnych marzeń nie można realizować kosztem
innych, tym bardziej rodziny. Nie wiem co mam mysleć o bohaterach tego tekstu -
ofiary własnych fantazji, wielcy podróżnicy na koszt rodziców? Zgodzę się, że
to jest o MARZENIACH, tylko wydaje mi się, że jezeli od dawna ma się marzenia,
które wykluczają jakiekolwiek zobowiązania, to się albo rezygnuje z tych marzeń
albo rezygnuje ze zobowiązań. Ci państwo nie zrezygnowali z niczego, gdyż
wydawało im się, że są wielkimi szychami biznesu i do tego niezależnymi
globtroterami. Żałuję, że ojciec pomógł głównemu bohaterowi - egoiście, który
zawsze pragnał więcej niż posiadał, gdyż gdyby nie sypnał kasą (dziesięć
złotych to nie było pewnie) nasz romantyczny żeglarz uciekający od zobowiązan,
właściwych dla ludzi dorosłych, przekonał by się, że zycie to nie lawirowanie
między zabawkami.

[pjanu]

Zmyślony jest ten artykuł od początku do końca. Autora chciałbym zapyta, gdzie w
Polsce można studiować zaoczną architekturę?

to nie marzyciele tylko mitomani

[exxon]

pracownicy korporacji sredniego szczebla, ktorzy po wielu latach moga sobie
kupic strych na kredyt? ktorych planowanie przyszlosci i pojmowanie
rzeczywistosci jest na poziomie 12-latkow. ludzie, wy dorosnijcie najpierw, bo
zalosc ogarnia jak sie o tym czyta.

[galoj]

Wasze komentarze są stokroć lepsze od tego artykułu.Pozdrowienia

Pyt do zeglarzy

[rtd5rtd]

Jaka ludke byscie mi polecali 36 stop benetau czy 36 stop bavaria?
Bo szukam 10-15 letniego cruisera w okolicy 32 -42 stop. ale raczej bedzie mnie
stac na 32 -36 stop.

[zuzur]

Zdecydowanie bavaria. Dobrze kojarzy się, z Octoberfest ;-)

Benneteau oczywiście...

[vice_versa]

Zdecydowanie Benneteau, zdecydowanie mocniejsza konstrukcja kadłuba,
znacznie "twardsze" wykonanie.
Bavaria to łódka dla tych co lubią drinki, słoneczko i snorkeling, najlepiej
na Adriatyku lub Śródziemnym. Ładnie to to wygląda ale dzielność ma mocno
ograniczoną. Francuzi mają inne akweny i stąd też różnica.