Cuda! Normalnie cuda!

[qwerty.tarnow]

3 dni temu złamało się u mnie koło domu drzewko stojące przy ulicy. Mimo, iż
było przywiązane do kijka i na nim się wspierało. "Samo się" złamało, albo
ktoś mu "dopomógł" - nie wiem. W każdym razie było to 3-4 letnie drzewko, a
więc dość cienkie. Taki patyk z liściami. I jak się złamał, to tak sobie
leżał podłamany, przewrócony na bok do wczoraj. I nagle dziś co? Dziś drzewko
STOI!!! Samo! :-D Już nie jest złamanie, nie leży, tylko stoi. SIła wiatru z
wczorajszej burzy? Siła deszczu (pociągnęły korzenie wodę)? Siła
elektryczności (piorun w nie trafił)? A może siła sumienia tego co je złamał?
Te 3 pierwsze by pasowały, tylko nie za bardzo jest wytłumaczyć skąd drut się
wziął, kórym obwiązane jest to drzewko i przymocowane do owego kijka
wspierajacego. ;-)
W każdym razie: niezależnie od przyczyny - CUD. Natury albo sumienia. A takie
nie zdarzają się często.

[qwerty.tarnow]

P.S. Pisząc w temacie chodziło mi tylko o cuda. O "dziwy" już nie. ;-D

[caro333]

Co się tak zarzekasz!:) Jak są cuda to mogą być i dziwy.Szczególnie, jeśli są
cudne!:))Tak sobie myślę- cuda zawsze bywają dziwne,ale dziwy nie zawsze muszą
być cudne...Ale powinny!:))

[qwerty.tarnow]

A mówimy o dziwach z wyglądu czy z charakteru? ;-)

[caro333]

Z charakteru też!:))

[qwerty.tarnow]

;-)

[kuczman]

Czyli trzy dni patrzyles na to biedne drzewko i Cie sumienie nie ruszylo ku
niemu? :P

[qwerty.tarnow]

Nie patrzyłem - było schowane za innym. :-)

[qwerty.tarnow]

A drzewko wstało i rośnie sobie dalej - jak gdyby nigdy nic! :-D