Chandra unyńska

[kicho_nor]

Na stacji Smutki Podmokłe
Bufetowa, oparła krągłości na ladzie
I rozpatrzy liczy
Ile wagonów w składzie

Z lokomotywy kolejarz wyszedł
Spojrzał na oparte krągłości
A semafor się podniósł
I kolejarz odjechał w złości

kichonor

[hardy1]

Tak to złośliwość semaforów
nie bacząc na potrzeby ludzkie,
utrudnia kontakty.
Gdyby nie rzecz martwa,
rzekłbym - to nieludzkie.

[k.karen]

Taka to... kolej rzeczy,
gdy semafor do góry
kolejarz złorzeczy

[hardy1]

Powinien się cieszyć
gdy...do góry.
Może uderzać w konkury

[k.karen]

Ale gdy ostatni
pociąg odjedzie
nie pomogą
do semafora
pacierze

[wscieklyuklad]

Niech się kolejarz nie smuci,
bo przecież wkrótce tam wróci,
a bufetowa przy kości
powierzy mu swe krągłości.
Kolejarz machnie lizakiem
wymówi się czasu brakiem,
gdyż przed nim wciąż kawał drogi.
Zakupi ruskie pierogi,
by je próbować po kilka
(apetyt iście ma wilka).
Spóźnienie ma swoje wady
(co wiedzą dworcowe lady.)

[czaro.01]

Spóźnienie ma też swoje zalety,
ku radości trzecich,
niestety.
Dworcowe czy Gieesowe lady,
były wierne, czekały na okłady
tych krągłości i wielką obfitość,
a, co tu gadać, wprost miej pan litość!

Czaro.