O miłości pięknego do brzydkiej

[Gość: kojotek]

moja miłośc zaczyna być coraż trudniejsza bo mój przyjaciel jest
coraz starszy...i pojawia się pytanie czy i kiedy
ewentualnie...uśpić. do kiedy leczyć i przedłużać
życie...pytania coraz bardziej dla mnie aktualne i cały czas bez
odpowiedzi...

[Gość: Anulka]

Moja miłość zawsze była trudna... bolesna... i niespełniona.
Tym razem też się tak zaczyna. Czy mogę sprawić by skończyła
się inaczej niż do tej pory? Czy mogę moją miłość "ocalić od
zapomnienia"? Czy może trwać wiecznie?

[Gość: ruda]

własnie tak wygląda nasza miłość. Najbardziej co lubię to moment
powrotu do domu, gdy ten biało brązowy pysk z mokrym nosem
będzie chciał mnie oblizać z radości.

[Gość: Jaśmina]

Coraz lepsze te felietony! (kiedyś ich nie znosiłam za ckliwość)

[Gość: magdalin]

Och, jak to znajomo brzmi... też mam potwora w domu, sukę z
azylu ze zwichnietą osobowością,morderczynię butów, dziecięcych
zabawek, mebli, moich nerwów.. Ale gdy wracam do domu i skacze
z radosci i patrzy na mnie spolegliwie, to kocham i nienawidzę
jednocześnie.

[Gość: Dog]

Walentynkowo,psiejsko-czarodziejsko.
Wszystko jest tak jak w felietonie i za to kocham mojego Fiedkę.
Czasami karmię go z ręki tylko po to, żeby jego aksamitne uszy
smyrały mnie po twarzy-polecam, szczególnie właścicielom
owczarków niemieckich.

myslalam ze mowa o ludziach...:))

[Gość: pani kazia]

ze to takie czarne poczucie humoru
potem dopiero pojawily sie owlosione ryjki i naprwowadzily mnie na ...trop
:)))

[Gość: jola]

Artykul jest rzeczywiscie wspanialy, taki,ktory sie czyta z zapartym tchem.
Final jest zaskakujacy, jak przystalo na dobra powiesc.

[Gość: barbie]

Ech, a co powiedziec o kociarzach ? To dopiero milosc - nawet
nie ma oblizywania i machania ogonem, co najwyzej oburzone
miauczenie, ze w misce pusto. Ale za to jak on mruczy i zamyka
te zielono-zlote slepia, kiedy go drapie pod biala jedwabista
brodka...

[Gość: Kłódka]

Moja kotka przytula się namiętnie zawsze wtedy, kiedy ja się okrutnie spieszę,
tzn. rano przed moim wyjściem do pracy. Po południu zwykle woli mojego męża
albo któreś z dzieci. Kochamy ją straszliwie, niektórzy z rodziny nie rozumieją
tego w ząb, i nawet domagają się usunięcia jej z domu, ponieważ jestem w ciąży.
Ale jak moglibyśmy to zrobić! Przecież nie moglibyśmy bez niej żyć, a i Bóg
niewątpliwie pokarałby nas za taki brak miłości. Ma dopiero półtora roku, więc
pobędzie z nami jeszcze ładnych kilkanaście lat, ale czasem myślę o tym, że
kiedyś się zestarzeje - szybciej niż my, i stracimy ją. To straszne myśli.

[nglka]

Zakochać się w szczurzym ryjku... można zrobić dla nich wszystko ;)

[Gość: bo]

Pieski,kotki,tak...mozna je pokochac i traktowac jak czlonkow rodziny.Mam kotka,
ktorego uwielbiam i na sama mysl,ze ktoregos dnia odejdzie lza mi sie w oku za-
kreci.

Zastanawiam sie tylko czy mozna tez pokochac np zolwie czy rybki,wydaje mi sie
to niemozliwe.Bo jak tu sie przytulic do zimnej skorupy?A rybki na dluzsza mete
sa nudne,choc jako dziecko poryczalam sie jak moj ojciec przez pomylke wylal
wode razem z rybka do klozetu.

Pozdrawiam serdecznie

[Gość: ja]

można!!! kocham mojego żółwika niesamowicie mozno, najbardziej prawie na
śweicie (facet jednak troszkę wiecej ma plusów... ale skorupka jest zaraz na
drugim miejscu ;-)
te ślepka, szyjka... ogonek... żółwie to najpiękniejsze zwierzęta na świecie!!!

[Gość: bo]

No dobrze teraz juz wiem,ze mozna.Ale z tym stwierdzeniem,ze zolwie to
najpiekniejsze zwierzeta to troszke przesadzilas/es,hmmm milosc jest slepa...
Nie chce tylko zeby moj kot sie obrazil bo codziennie mu wmawiam,ze to on tym
najpiekniejszym.
Pozdrawiam

[Gość: MUTRA]

zapomnieli, o sierści wbitej na zawsze w polar i smrodliwym
oddechu który cię wita każdego ranka :-)

[Gość: JP]

i o kłakach w każdym talerzu, braku miejsca we własnym łózku, rozkopanym
ogródku... I o pięknym, szerokozębnym uśmiechu, o cierpliwości do słuchania
naszych - często niezbyt mądrych - wywodów..... itd., itp.... ;-)

[Gość: Pies]

Właśnie!
Ach, ci ludzie! Są okropni! A tak bardzo ich kochamy!
Hau hau!

[Gość: Psowa pani]

Tak właśnie, kocham Panią Szczepkowską (zresztą nie tylko za ten artykuł).
Oddała właśnie to, że w gruncie rzeczy jesteśmy zdolni również do
bezinteresownej miłości, a nie tylko do podłości i okrucieństwa. Choć te nasze
zwierzaki nas jeszcze bardziej kochają, niż my kochamy nasze zwierzaki: one bez
nas żyć nie mogą i to nie tylko z przyczyn materialnych.
Dla Pani Szczepkowskiej najserdeczniejsze pozdrowienia (widywała Pani naszego
wielkiego czarnego kudłatego psa ubiegłego lata na Wierzbie...).

[Gość: 2Reck]

... i o ukatrupionych kretach, znoszonych pod schody z ogromną dumą w oczach i
jednoznaczną, nieodpartą prośbą o podziw za ten tuzin rycerskich czynów...

[Gość: sarna]

"U nas walentynki trwają cały rok" to świete slowa!
Milość do każdego z moich pięknych przesłania mnie -brzyduli
resztę swiata...i jestem szczęśliwa.

[Gość: miriam11]

Wspaniałe!!! Też kocham mojego psiaka, który przybył do mnie,
kiedy TEN JEDYNYodszedł... Psiaczek mi nigdy nie powie, że
przestał kochać, że ma wątpliwości! I dlatego NIECH ŻYJĄ PSY!!!
(I co z tego, że o 7 rano melduję się na łące?!)

[miriam11]

Właśnie przeczytałam, że ktoś z Was był zeszłego roku na Wierzbie! I pani
Szczepkowska też! Ludzie, ja tam jeżdżę co roku od 27 lat (czyli od smarkuli),
odezwijcie się, Wierzbowicze!!!

[Gość: nieuwe]

-przed swietami odeszla psiutka, byla juz naprawde brzydka, bez
wlosow,z ropiejacymi chrostami, ale ja jej do tej pory nie umiem
zapomniec, kochana psina, teraz jest inny pies, mlody kudlaty,
ciesze sie jego obecnoscia,milosc wzajemna, ale tak mi sie
teskni do tamtej-mam nadzieje, ze tam gdzie jest jest szczesliwa-

[Gość: kakq]

moja walentynka- moja dzidzia -moja jamniczka ma już 7 lat !!!
jest nadal piękna, kochana i calowana przez wszystkich
domowników daje nam wiele szczęścia i radości ten mały wredny
piesek:))

[Gość: ania]

a moja najukochansza psina, jedenastoletnia jamniczka, ktora wlazilami do
lozka, sikala z radosci na moj widok i miala najslodsze oczy na swiecie umarla
dokladnie pol roku temu.. :((( musiala ja uspic, bo starsznie cierpiala, cala
noc wyla z bolu. a ja wylam razem z nia, nie dawalam rady. teraz mam jej
zdjecie nad biurkiem i w kuchni i do tej pory nie moge sie pogodzic, ze jej nie
ma, a najbardziej, ze tak cierpiala przed smiercia, a byla taka kochana,
lagodna... caly czas mnie to boli...
tesknie za kazdym razem jak wchodze do domu bo nikt sie juz na mnie nie rzuca.
i wcale nie chce innego psa, jeszcze nie teraz...
nie wiedzialam, ze az tak mocno ja kochalam... bardzo tesknie

a najgorsze jest to, ze nie bylam z nia kiedy ja weterynasz usypial, nie dalam
rady patrzec jak jej wbija igle w serce (bo w zyle sie juz nie dalo). nie moge
sobie wybaczyc, ze ja zostawilam, mam nadzieje, ze mi wybaczy
ale i tak sni mi sie po nocach taka chora.. (na szczescie mojej mamie sni sie
radosna i liżąca ja po dlonich i twarzy, taka jaka byla zawsze przed choroba)

[Gość: iwona]

mój piesek umarł 4.11.03
właściwie ktoś mu w tym pomógł
i choć minęło już pół roku za każdym razem gdy przechodze obok jego fotela na
ktorym zdarza się że leżą rękawice bokserskie mam złudzenie, że to AMIK
tęsknię za nim przeraźliwie
najbardziej boli mnie to,że umierał zdala ode mnie, w klinice weterynaryjnej,
nocą...
na szczęście mam zdjęcia
przyzwyczaiłam się już do ironicznych spojrzeń na moje biurko w pracy

pozdrawiam

[Gość: Izabella]

Nie można było tego tematu ująć piękniej.

[krystyna-anna7]

Czy i kiedy uśpić?Przychodzi taki dzień kiedy śmierć jest jedynym dobrym
wyjściem.Kiedy? Wtedy kiedy przykrości są większe niż przyjemności czerpane z
życia.To dramatyczna decyzja,i każdy podejmuje ja w swoim sumieniu.Jeżeli twój
przyjaciel miał godne życie,był kochany,szczęśliwy a teraz kiedy nadeszła
starośc można oszczędzić mu cierpien to należy to zrobić.Nie można zawieść i
pozwolić mu cierpiec...Pozdrawiam

[Gość: szyszka11]

Masz rację Krystyno-Anno7.Moja kochana psiulka odeszła parę tygodni temu, miała
19 lat (jak na psa to długo, trzymała ją chyba tak długo na świecie nasza
miłość, a zwłaszcza moja (to był "pani piesek"). Zdecydowałam po wielu
miesiącach wahań męczących o uśpieniu (piesek od dawna nie chodził, wynosiłam
ją na spacer, nie trzymała moczu często, gdzieś od roku, krwawiła co jakiś
częsty czas /w wieku 11 i 13 lat miała operacje "ginekologiczne"/. Ostatnio
piszczała dość często, w nocy i w dzień, bez środków nasennych i
przeciwbólowych właściwie już było krucho. Po uśpieniu byłam kompletnie
załamana, tak było mi szkoda tego wieloletniego przyjaciela.
Mam jednak często poczucie, jakby była nadal z nami, tylko już inaczej, tak
bezcieleśnie, bardziej duchowo. Jej miejsce (gdzie miała swój dywanik)obchodzę
nadal, jakby nadal bojąc się że nadepnę na psa.
Przy usypianiu zwierzęta właściwie nie cierpią, bo dostają narkozę
całkowitą /zasypiają/ i "złoty strzał" następnie (jeśli są już stare, bardzo
schorowane i cierpiące jest to chyba jedyne rozsądne, właściwie bezbolesne dla
zwierzęcia wyjście). Najbardziej cierpi właściciel zwierzątka, zwłaszcza jeśli
był przy nim do samego końca (byłam zawsze, więc jakżeby inaczej, choć było to
dla mnie ciężkie bardzo).
Jakiś tydzień temu śniła mi się moja ulubienica, która odeszła - pokazywała mi
jakby coś. Spojrzałam w to miejsce, a tam leżał na lśniącym niebiesko-złotym
jakby dywaniku, mały szczeniak ! Jakby więc mówiła, że niedługo nastanie
jej "następca".
Myślę (czuję ?) że miejsce, gdzie kiedyś i my odejdziemy "na zawsze", pełne
jest naszych przyjaciół, w tym ukochanych zwierząt.Też tak czujecie ? (kościół
w wizjach raju chyba nie precyzuje pobytu zwierzątek "tam", ale jeśli
wchodzenie z psem na teren kościoła jest źle widziane, to w raju też chyba nie
za bardzo. Moim zdaniem zwierzęta, a zwłaszcza psy, mają duszę /czyż nie widać
tego w ich mądrych oczach ?/). Napiszcie proszę, co o tym sądzicie

[Gość: magda]

Ja niestety znam ludzi kochających tak bardzo psy i koty ale... nienawidzących
ludzi.

[Gość: Obiektywna]

Tak jest tylko wtedy gdy ludzie zawodzą się na innych. Zostana oszukani,
odrzuceni - można to zrozumieć. Przykład jak B.Bardot. Pies nigdy nie zdradzi,
kocha do końca, wierny przyjaciel.

[kobbieta]

ciekawe czy pies czuje ze zostanie uspiony.

[Gość: mira]

Och-Pani Joanno:))))))))))) Juz na zawsze bede Pania kochala:))))))))

[Gość: mimi]

aja myślę, ze ten felieton jest o miłości wogóle. sama kocham człowieka
starszego ode mnie o 12 lat byłego alkoholika recydywistę. ale kocham go
najbardziej na swiecie i nigdy nie spodziewałabym się ze pokocham takiego
człowieka.ale to się zdarzyło i wiem ze przezywam najszczesliwsze chwile mojego
zycia.w koncu nie kocha sie kogos za to ze ma pieniądze wyksztalcenie dobrą
prace czy za to ze nie siedzial w wiezieniu. kocha sie za charakter, osobowosc
i sama nie wiem za co. (oczywiscie jezeli mowa o prawdziwej miłości)Po prostu
nigdy nie rozmawiałam z nikim jak rozmawiam teraz z nim i nigdy nie czułam się
tak jak z nim.

[Gość: Sen]

... tylko te kupy porozwalane na trawnikach. Miłość miłością, ale
nawet "zakochani" mogliby posprzątać po swoich pupilach.

[Gość: zza oceanu]

Pani Joanno,
dziekuje za ten punkt widzenia, wrazliwosci i zyczliwosci
dla mnie
bez pospiechu by byc pierwszym
wymiar tu i teraz
i z mysla "DLA.."

[Gość: halinka]

Zachwycił mnie ten tekst. Ostatni raz tak się wzruszyłam, kiedy przeczytałam
myśl-modlitwę Pana Wiśniewskiego : "Boże, spraw, żebym był takim człowiekiem, za
jakiego uważa mnie mój pies". Bardzo Pani Joannie dziekuję.

Placze:)

[Gość: kasia27]

Uwielbiam Pani felietony,a ten sprawil ze poplakalam sie jak bobr:)ja tez
jestem okropnie zakochana w mojej suce i zastanawialam sie czasem czy to
normalne,ale teraz smiem twierdzic ze jak najbardziej:)pozdrawiam goraco
wszystkich psiarzy!!!:)

[panidanka]

"łąka człowieczarzy"

jak to ładnie brzmi :)
ja maam taką łąkę....
i życzę każzdemu aby ją miał
małe poletko
cztery deseczki od podłogi, ale...jest
maałe "łączki (rączki) człowwiecze " są naprawdę piękne oraz...mąadre i dobre
nie tylko dla psich wiernych paary oczu

danka

ps
jak mojemu synkowi "odchodziła w nocy " śwwinka morska, to byliśmy przy niej
ażz do końca i wydawało się nam, żzze...było jej zz tym dobrze
z tym to zznaaczy z naszą obecnością przy niej bez zastrzyku "skracająacego",
bo ...była takaa cichutka

[Gość: gosia]

Ja też się poryczałam. Bo kocham je bardzo te moje ciotki.nIe ma ich przy mnie
i tym większy ból i jakiś żal w sercu a przecież sama chciałam...Tak są daleko
odemnie,wiem że szczęsliwe, biegają,trenują w zaprzegu i tak całą zimę.Tak one
zyją za mnie.Mordy moje!!

[Gość: afacz]

Jeden z lepszych felietonow.

[Gość: nanette]

ja moja sunie musialam uspic, miala przezuty, do tej pory zastanaiwam sie czy
nie powiennm dzien wczesneij, dzien pozniej... ktos zapytal czy pies czuje ze
bedzie uspiony... moim zdaniem czuje... kiedys czytalam ze podczas wycinki lasu
drzewa "czuja" ze beda scinane i wysylaja sobie komunikaty... a zwierzeta...
weterynarz poradzil mi dac suni lagodne srodki nasenne po ktorych zasnie a on
przyjedzie i da jej zastrzyk ... i tak jest chyba najlepiej....zasnac