Nie dręczmy dzieci pacierzem

Trauma spowiedzi? Czegoś nie rozumiem...

[a_weasley]

Moi rodzice są katolikami i w tej też religii byłem wychowany. I naprawdę nie
rozumiem, o co chodzi z tą spowiedzią - w czym problem. Ani ja, ani, OIW, nikt z
moich kolegów takiego problemu nie miał. Wiadomo było, co będzie trzeba zrobić,
co powiedzieć, wcześniej się to z księdzem na sucho przećwiczyło, potem odbyło
spowiedź jak należy i cześć, czego tu się bać?
Widzę tylko jedno wyjaśnienie. Dla mnie było naturalną rzeczą, że jak ktoś jest
dorosły, a przynajmniej duży, to się spowiada i do komunii przystępuje, i jak ja
będę duży to też tak będę robił. Ten mebel nie miał dla mnie w sobie nic
strasznego, bo tyle razy widziałem, jak tata i mama w nim znikali i wychodzili.
Jeśli zaś tata i mama od spowiedzi stronią, a dziecku obijają się o uszy rozmowy
o tym, że ci okropni księża zmuszają państwa młodych, żeby się przed ślubem
wyspowiadali i jak tak można - są efekty.

[aurita]

Bardzo dziwna wydaje mi sie Twoja wypowiedz. Spowiadasz sie z grzechow, zlych
wystepkow itp i wogole Ciebie to nie rusza??? Cwiczysz na sucho i zimno do tego
podchodzisz? a gdzie zal za grzechy??? emocje, chec poprawy? Wypowiadasz sie
jakby to byl kolejny rytual dla Ciebie...

A jezeli chodzi o artykul to niestety ksieza dzieci nie maja wiec skad maja
wiedziec jak sie z dziecmi postepuje? Do nas przyszedl ksiadz po kolendzie, na
moja Lusie ledwo zerknal (miala pol roczku) i spytal "a tak wogole co u Was
slychac..." nie przypuszczam ze chcial byc przykry. Poprostu nie majac dziecka
nie rozumie ze u mnie "slychac" tylko jedno: mam coreczke!!!!!!

A ksiedz biskup bardzo mi sie podoba!!!!


a_weasley napisał:

> Moi rodzice są katolikami i w tej też religii byłem wychowany. I naprawdę nie
> rozumiem, o co chodzi z tą spowiedzią - w czym problem. Ani ja, ani, OIW, nikt
> z
> moich kolegów takiego problemu nie miał. Wiadomo było, co będzie trzeba zrobić,
> co powiedzieć, wcześniej się to z księdzem na sucho przećwiczyło, potem odbyło
> spowiedź jak należy i cześć, czego tu się bać?
> Widzę tylko jedno wyjaśnienie. Dla mnie było naturalną rzeczą, że jak ktoś jest
> dorosły, a przynajmniej duży, to się spowiada i do komunii przystępuje, i jak j
> a
> będę duży to też tak będę robił. Ten mebel nie miał dla mnie w sobie nic
> strasznego, bo tyle razy widziałem, jak tata i mama w nim znikali i wychodzili.
> Jeśli zaś tata i mama od spowiedzi stronią, a dziecku obijają się o uszy rozmow
> y
> o tym, że ci okropni księża zmuszają państwa młodych, żeby się przed ślubem
> wyspowiadali i jak tak można - są efekty.

[a_weasley]

aurita napisała:

> Bardzo dziwna wydaje mi sie Twoja wypowiedz. Spowiadasz sie z grzechow, zlych
> wystepkow itp i wogole Ciebie to nie rusza???

Nic takiego nie napisałem.
Napisałem, że przed faktyczną spowiedzią ćwiczyliśmy, jak to będzie przebiegało.
Ksiądz siadał w konfesjonale, mówiło się, że ostatni raz byłem i tak dalej,
obraziłem Pana Boga następującymi grzechami... i tu nie następowało wyznanie
grzechów, bo to były tylko ćwiczenia... więcej grzechów i tak dalej, i proszę o
pokutę i rozgrzeszenie - i tu oczywiście też nie było rozgrzeszenia, tylko
ksiądz już stukał, że koniec spowiedzi.

> podchodzisz? a gdzie zal za grzechy??? emocje, chec poprawy?

Chyba wyjaśniłem dostatecznie jasno, o co mi chodziło.
A tak w ogóle to w tzw. międzyczasie, już jako dorosły człowiek, przeszedłem na
protestantyzm. Co nie przeszkadza mi uważać, że jeśli ktoś jest katolikiem, to
powinien traktować różne elementy swojej wiary poważnie.

> slychac..." nie przypuszczam ze chcial byc przykry. Poprostu nie majac dziecka
> nie rozumie ze u mnie "slychac" tylko jedno: mam coreczke!!!!!!

Szczerze mówiąc, ja też nie rozumiem. Mnóstwo ludzi ma małe dzieci i słychać u
nich mnóstwo rzeczy oprócz tego, że mają dziecko.

[brydzia1972]

a_weasley napisał:

Dla mnie było naturalną rzeczą, że jak ktoś jest
> dorosły, a przynajmniej duży, to się spowiada i do komunii przystępuje, i jak
j
> a
> będę duży to też tak będę robił.

Co za zmiana?! Kilka postów wczesniej byłes zdziwiony moją postawą jako matki 8
latki.Ona nie jest dorosła!!!Jak bedzie duza i będzie chciała to niech
przystepuje i przyjmuje.

[brydzia1972]

a_weasley napisał:

Dla mnie było naturalną rzeczą, że jak ktoś jest
> dorosły, a przynajmniej duży, to się spowiada i do komunii przystępuje, i jak
j
> a
> będę duży to też tak będę robił.

Co za zmiana?! Kilka postów wczesniej byłes zdziwiony moją postawą jako matki 8
latki.Ona nie jest dorosła!!!Jak bedzie duza i będzie chciała to niech
przystepuje i przyjmuje.

[milseog]

jestem pod wielkim wrazeniem! brawo!

[orcheystra]

Co za mądry facet.

[silvik]

Szkoda, że nie ma chyba zbyt wielu takich księży...
Pamiętam swojego ulubionego księdza z parafii- na jego Mszy Św. (dzieciecej)
był zawsze tłum ludzi. Miał rewelacyjne podejście do dzieci, ta godzina w
kościele była tylko dla nich, one miały stać blisko ołtarza, delikatnie
wypraszał z pierszych rzędów ławek innych wiernych. Nie przeszkadzał mu
rozgardiasz jaki potrafią stworzyć wokół siebie takie maluchy...

Niestety, to co dla parafian było miodem dla serca, dla niektórych było solą w
oku(na innych Mszach Św. były pustki), w końcu został przeniesiony do innej
parafii. Na nic zdały się protesty parafian, musiał odejść.
Jego miejsce zajął ksiądz, który prowadził Mszę dla dzieciaków jak każdą inną...

[czas.na.sjeste]

Interesujacy wywiad, ciekawy ksiadz.

nie dreczmy dzieci kosciolem

[princealbert]

tez bylem kiedys u spowiedzi - raz, jako nieswiadome niczego dziecko przed
komunia. Indoktrynacja dzieci jest chora i nie jest tu istotne czy dokonuje
tego kosciol czy sekta czy tez partia polityczna.

gdzie byli tacy katecheci kiedy ja bylam dzieckiem

[mmm007]

gdzie byli tacy katecheci kiedy ja bylam dzieckiem???? Dzieki tradycyjnej
polskiej metodzie naucznia religii, mam polski kosciol gleboko w d.... Caly
proces to bylo wlasnie tepe uczenie sie na pamiec....

[brytom1]

Dziekuję księże biskupie za Twoje słowa. Taka postawa rodzi nadzieję na lepszy i
madrzejszy Kościół.

[brytom1]

Dziekuję księze Biskupie.

Nareszcie jakiś normalny ksiądz

[soach]

Oby takich więcej w kościele!

[d_milka]

Bardzo mi się podoba Księdza artykuł i chciałam za niego bardzo podziękować.
Często zapominamy co jest w życiu najważniejsze, a przez to oddalamy się do
Boga i nie potrafimy wytłumaczyć najmłodszych kim On jest, bo sami do końca nie
wiemy jaki stosunek powinniśmy mieć do modlitwy i Stwórcy. A najgorsze jest to,
że najbardziej zależy nam na opinii innych osób, klękamy, bo inni klękają,
żegnamy się, bo inni też tak robią, nie rozumiemy, przychodzimy do kościoła, bo
inni przychodzą, a zapominamy, że przychodzimy nie po to, aby ludzie myśleli o
nas dobrze, ale po to aby spodobać się Panu Bogu, aby przyjąć Komunię i
zjednoczyć się duchowo z Jezusem. Przykre jest to, że niektórzy z nas boją się
przyznać do Chrystusa w pracy, szkole, czy na ulicy... Dobrze byłoby na ziemi,
gdybyśmy nie tylko w Boże Narodzenie potrafili składać sobie życzenie, abyśmy
potrafili się razem modlić, nie tylko wtedy, gdy coś się stanie, fajnie byłoby
gdybyśmy nie bali się okazywać radości, z tego, że Bóg jest z nami i nas kocha,
gdybyśmy potrafili wyjść na ulicę i krzyczeć ALLELUJA nie myśląc o tym co
pomyślą o nas inni :) Wiem, ze w głębi serca każdy człowiek jest dobry i kocha
Boga, tylko niestety za bardzo boimy się do tego przyznać, dlatego potrzebne
nam są takie słowa i wypowiedzi mądrych ludzi, których Pan Bóg powołał do tego
aby uratowali nas od naszej głupoty i lęku...Chciałam Księdzu bardzo
podziękować, za to, że nie karze ksiądz kuć regułek na pamięć i uczy że
modlitwa jest rozmową z Bogiem, bo to chyba najważniejszy krok do tego, żeby
poznać Pana jako naszego największego przyjaciela, takiego który zawsze jest,
zawsze pomoże i wybaczy chwile naszej słabości... Mam nadzieję, że będzie coraz
więcej księży takich jak Ksiądz, może wtedy zaczniemy rozumieć, co tak na
prawdę się liczy i przestaniemy traktować Boga, jako kogoś Kto jest bardzo
daleko, kogoś Kogo trzeba się lękać. Skoro Bóg natchnął nas światłem to wydaje
mi się, że powinniśmy iść z tym światłem do innych i dawać świadectwo naszej
nadziei, bo przecież nikt po zapaleniu lampy nie chowa jej pod kocem...
Chciałbym mieć tak wielką wiarę jak Ksiądz i przede wszystkim dostrzegać
problemy tych najmłodszych, sama jeszcze chyba do końca nie dorosłam i wydaje
mi się, że nie prędko chcę dołączyć do grona ponurych dorosłych, którzy martwią
się wszystkim, chcę zawsze patrzeć na Boga jako na Ojca niebieskiego i
chciałabym być zawsze dzieckiem, które przychodzi Niego bez zmartwień i trosk,
ale świat z całej siły pcha wszystkich w dorosłość i karze dorastać nie pytając
nas o zgodę... Chociaż moja wiara jest krucha i niezbyt wielka to czytając, czy
słuchając takich wypowiedzi jakich np. udzielił Ksiądz w tym wywiadzie, nie
lękam się otworzyć drzwi Chrystusowi, bo wiem, że liczy się to co ma się w
sercu, a nie wielki show na zewnątrz, jaki ludzie próbują uczynić z życia, mam
nadzieję, że nigdy nie dostanę w nim głównej roli i że nawet za 20 lat będę
potrafiła patrzeć w oczy Pana, jako miłującego Boga i przyjaciela... Dziękuję
Księdzu za to, że nie bał się Ksiądz odpowiedzieć na wezwanie Boga, dziękuję,
że zgodził się Ksiądz paść owieczki, może porzucić swoje plany, czy marzenia…
Podziwiam Księdza odwagę i ogromną wiarę, dziękuję za przykład jaki dostałam i
dobre słowo :) Życzę Księdzu, aby zawsze potrafił Ksiądz walczyć o dobro i
służyć Panu najlepiej jak tylko umie, jestem pewna, że słowa które padły z
Księdza ust pomogły już wielu błądzącym, chwiejnej wiary i wielu dzieciom- w
zrozumieniu miłości jaką obdarza nas Bóg :) Dziękuję :)