Chemia przy pieleniu

[raveness1]

Czasem trzeba upasc na samo dno, by sie raz na zawsze odbic. Lepsze to niz
balansowanie gdzies posrodku i udawanie ze wszystko jest ok.

Chemia przy pieleniu

[agulaszek]

Świetni ludzie, podziwiam.

[tetlian]

Ciekawy artykuł.

[tis]

Ano właśnie...

W pewnym sensie, jestem w podobnej sytuacji. To znaczy, nie przebywam w ośrodku, ani akurat od narkotyków nie byłem uzależniony - ale na narkotykach uzależnienia się nie kończą. Mam swoje, również niebezpieczne dla mnie i innych...

I dopóki nie dotknąłem swego rodzaju dna, nie PRZESTRASZYŁEM się tego wszystkiego...

Nie umiałem zrobić ze sobą nic.

Teraz - przynajmniej umiem powiedzieć, że NIE, nie było ok. I NIE, nie będzie, jeżeli dalej będę w uzależnieniu trwał.

Marek Grechuta - Wolność

[a1901a]

Gdy widzisz ptaka w locie jak wolny jest
Jak płynie sobie, aż po nieba kres
Wiedz - niebo bywa pełne wichrów i burz
A z lotu ptaka już nie widać róż

Bo wolność - to nie cel lecz szansa by
Spełnić najpiękniejsze sny, marzenia
Wolność - to ta najjaśniejsza z gwiazd
Promyk słońca w gęsty las, nadzieja

Wolność to skrzypce z których dźwięków cud
Potrafi wyczarować mistrza trud
Lecz kiedy zagra na nich słaby gracz
To słychać będzie tylko pisk, zgrzyt, płacz

Bo wolność - to wśród mądrych ludzi żyć
Widzieć dobroć w oczach ich i szczęście
Wolność - to wśród życia gór i chmur
Poprzez każdy bór i mur znać przejście

Wolność lśni wśród gałęzi wielkich drzew
Które pną się w słońce każda w swoją stronę
Wolność brzmi jak radosny ludzi śpiew
Którzy wolność swą zdobyli na obronę -

Zwycięstwa, mądrości, prawdy i miłości
Spokoju, szczęścia, zdrowia i godności
Wolność to diament do oszlifowania
A zabłyśnie blaskiem nie do opisania

Wolność to także i odporność serc
By na złą drogę nie próbować zejść
Bo są i tacy, którzy w wolności cud
Potrafią wmieszać swoich sprawek brud

A wolność to królestwo dobrych snów
Dobrych myśli, pięknych snów, to wiara w ludzi
Wolność - ją wymyślił dla nas Bóg
Aby człowiek wreszcie mógł w niebie się zbudzić

Być jak trzcina- uginać się i nie łamać!!!

[agnrob]

A mój kolega lubił mawiać: Kiedy byłem na samym dnie, ktoś zapukał od spodu...

[gagutek]

agnrob napisała:

> A mój kolega lubił mawiać: Kiedy byłem na samym dnie, ktoś zapukał od spodu...


czy Twoj kolega nazywal sie Lec? Stanislaw?

[agnrob]

Dzięki! Fajnie wiedzieć, że zerżnął z Kogoś-Takiego!
...Cytaty są ok, jeśli nie podpisujesz się pod nimi własnym nazwiskiem...

[dzika.brzoza]

Mądry artykuł. Szczególnie końcówka.

Naprawde madry komentarz do madrego artykulu.

[dr_bez_hab]

Dobrze cos takiego przeczytac.

[gozal]

cieszę się, że się wygrzebali z tej sytuacji. nie każdemu starcza sił, żeby
skończyć terapię. no i powodzenia im z dzieciszkiem życzę :-)

[ylemai]

poza śmiercią, nic z konieczności "raz na zawsze" nie wydarza się w ludzkich
życiach. Każde odbicie wyczerpuje po pewnym czasie swą energię. A demonizowanie
prochów - cóż - samo się prosi o upadek.

Balansowanie pośrodku jest drogą ok, drogą spokojnych ludzi, którzy nie mają
ochoty wystawiać się publicznie, na świeczniku.

Jestem autentycznie wstrząśnięty. Co za ch..!

[akwanauta]

Znałem gnoja, i lubiłem - to było kilkanaście lat temu. Właśnie wydał pierwszą
książkę i doradzał mi, jak ustrzec mojego nastoletniego wówczas syna przed
dragami, hehe. Jeszcze nie nosił tego debilnego wyrazu twarzy. Był wówczas
nauczycielem (a zatem i wychowawcą!) w SOSie. Na szczęście mój syn, zaliczając
różne dziwne szkoły (nie SOS) i spotykając nieświadomie podobne typy wśród
nauczycieli nie wszedł na ścieżkę wiodącą do Głoskowa - tej niemal sielankowej
przystani, jak wynikałoby z artykułu. Później Wojtuś jakoś zniknął z mojego
horyzontu - teraz wiem, czemu.

Gazeta kolejny raz lansuje pozytywne życiorysy :-(

Wojtusiu, jeśli Ci te lata nie zżarły do końca inteligencji i wrażliwości,
musisz czuć, że jesteś moralnym zerem. Dla mnie lokujesz się gdzieś w okolicy
abpa Wielgusa i łódzkich lekarzy od skór.

Biedne to dziecko - zdrowo nie wygląda. Ile miało Apgarów? Pani doktor
nieprzypadkowo się zaniepokoiła. Ja bym Cię, Wojtusiu, kazał wysterylizować.

ech

[kiciiaa]

czy zawsze na każdym forum musi się znaleźć wpis kogoś tak pelnego nienawiści i
jadu do innych.

nie umiesz po prostu pogratulować czlowiekowi, że się wyrwal z narkotyków i
chwała mu za to?
ech, rodacy, wstyd mi

Kiciu, spróbuj pomyśleć - to nie boli.

[akwanauta]

Nie ma we mnie nienawiści - po prostu rzeczywiście się wzburzyłem i stąd ten
spontaniczny, ostry post. No to teraz spokojniej:

Przeprowadź taki eksperyment myślowy: w miejsce tych ćpunów podstaw dwoje
alkoholików. Czy tak łatwo uwierzyłabyś w tę sielankę i jasną przyszłość tej
rodziny? Sądzę, że nie - każdy ma jakieś tam pojęcie o tym nałogu, a choćby
powierzchowna o nim wiedza nie napawa optymizmem. Większość ludzi wie, że
alkoholikiem jest się na całe życie, choć nielicznym udaje się zachowywać
trzeźwość. Zapewne też słyszałaś, że opiaty uzależniają nieporównanie silniej
niż alkohol. Wnioski wyciągnij sama.

Ja uważam, że:
- ćpunem się jest przez całe życie;
- założenie przez dwoje ćpunów rodziny wiąże się z ogromnym ryzykiem dla nich
samych, ich otoczenia, a zwłaszcza dla ich potomstwa - od momentu poczęcia;
- ćpun nie powinien wychowywać cudzych dzieci, przynajmniej bez wiedzy i zgody
ich rodziców.

Ponadto ćpun, tak jak alkoholik, wyrywając się "ze szponów" winien bez ustanku
zachowywać wobec tych szponów pokorę. Ja tej pokory nie widzę - wręcz
przeciwnie, z tej autoreklamy przebija euforyczna pycha: "patrzcie, jacy
jesteśmy wspaniali, daliśmy radę, jesteśmy mądrzy, będziemy żyć pięknie".
Z takim nastawieniem? Wątpię, czy to długo potrwa.

Z całego wywiadu wyłania się chore przesłanie: "ćpuny, nie pękajcie - jak się
zmęczycie, to myk na detoksik, a potem ekologiczne wczasy w Głoskowie, gdzie
znajdziecie swój dom". Kotański się w grobie przewraca.

Wiem, że Wojtek jest inteligentny i musi się z grubsza zgodzić z tym, co tu
piszę. A jednak, najpewniej z egoizmu, zachowuje się nierozsądnie, narażając
siebie i innych - choćby pośrednio, poprzez głupie wypowiedzi. Dlatego, choć
być może fizycznie jest chwilowo "czysty", dla mnie pozostaje na moralnym dnie.

Chwała?

[sir.vimes]

No chyba kpisz. Za co chwała?

> nie umiesz po prostu pogratulować czlowiekowi, że się wyrwal z narkotyków i
> chwała mu za to?

[agnrob]

A ja myślę, że to nie zawiść. Poznał człowieka między jedną książką a drugą.
Ciekawe, o czym będzie następna?
Wolałabym, żeby ćpuny trzymali się z daleka od moich dzieci. Wygrzebał się, ale
na jak długo? Znam wielu alkoholików, którym wszyli esperal, a wóda wraca do
nich jak bumerang. Poczytaj sobie regionalne fora, np.: zmarł zajebisty gość,
bo... ćpał; zalegalizować cienkie narkotyki; maryśka jest o.k.; itp.itd. w
gminnej szkole nauczyciel diluje prochami i jest dobrze. Takich przypadków jest
mnóstwo i po co się oszukiwać. Pedagodzy są (albo powinni być) autorytetami dla
dzieciaków; lepiej, żeby nie zgrywał się za experta od prochów i od wychodzenia
z nałogu. Dla mnie podejrzane. Niech walczy dla swojej rodziny. A taki szum
medialny? Czyżby reklama książki?

[spaceage]

Ja tez! Mialam z nim w chyba '97 roku cykl zajec "anty-markotykowe" w szkole.
Nie wiem ilu osobom pomogl, mam nadzieje ze wielu zanim sam zaczal brac, ale
raczej zaden juz z niego autorytet. Ciesze sie ze zerwal z nalogiem i ulozyl
sobie na nowo zycie ale naprawde sa setki innych osob ktorych nowe zycie jest
bardziej godne uwagi i wolne od falszu.

[helga1970]

troche nie rozumiem twoich emocji. przeciez w nich jest pokora. mowia wyraznie:
trzeba pamietac skad sie przyszlo i cieszyc sie kazdym dniem.
Widze, ze nosisz w sobie duza dawke cynizmu, pewnie zycie cie nie głaskało.
wspominasz SOS i jego wychowawców ( wiemy, wiemy) kazdy kto sie otarł chociazby
o te mury, ma swoja koncepcje tego miejsca i ludzi, ktorzy je tworzyli.
To w Tobie nie ma pokory a ruszasz temat naprawde zgłębin ludzkiej egzystencji.
Fenomen SOS u polegał równiez na tym, ze ludzie niezaleznie od tego po ktorej
stronie biurka stali, pomagali sobie wzajemnie . Uczyli sie jedni od drugich-
tolerancji. Nie do konca sie to udawało. Ale placówka pomogła wielu ludziom,
ktorzy po tę pomoc przyszli. Oczywiscie jak ktos chcial sie przechowac to sie
przechowal i wyszedl jeszcze bardziej pokręcony. Tego człowieka, ktory napisał
ksiazke nie kojarze. Jest dla mnie rzecza naturalna, ze ma dziecko i bedzie je
wychowywał. Gdyby psychopatom zabronic miec dzieci polowa naszego spoleczenstwa
stała by sie bezdzietna. Wiecej optyzmizu i wiery w drugiego człowieka. ja tam
życze im jak najlepiej.

[helga1970]

[helga1970]

Jezeli chodzi O SOS, łatwo sie go ocenia z dzisiejszej perspektywy.
Wtedy w rzeczywistosci PRL, wczesnych lat 80 ( a przeciez wtedy powstał)
pracowanie w tej szkole było prawdziwym wyzwaniem. Stanowiło zrealizowanie
pewnej wizji; było zrywem kilku naprawde kreatywnych i wolnych pedagogów, ludzi
ktorzy postanowili zrobic cos dla innych. Postanowili wyciagnac narkomanow z
niebytu i spróbowac wepchnac ich z powrotem do spoleczenstwa. Wypracowac w tych
ludziach kompromis, polegajacy równiez a moze przede wszsytkim na próbie
ukonczenia edukacji. Ci bardzo młodzi ludzie, uzaleznieni,bardzo potzrebowali
takiej pomocy. Po takim "moscie "mogli przejsc dalej. I wielu sie to udało.
Wartosc tego co sie w nich dokonało wtedy, przyszła z czasem. poniewaz nic nie
dzieje sie z dnia na dzien a narkomani szczegolnie potrzebuja czasu zeby
zbudowac swoj system wartosci od zera. jesli sie im to uda dlaczego odbierac im
prawo do macierzynstwa. ci ludzie pradoksalnie w zyciu wykonali ogromna prace
nad soba. Wielu z tych, ktorym wydaje sie, ze nigdy nie pobłądzili ma taka
próbe dopiero przed sobą. Naprawde, na kazdego przyjdzie czas. I nie nam wtedy
oceniac.

[kadanka]

a ja w sumie nie narzekam na to balansowanie po srodku. fajnie jest nie byc
niewolnikiem jakichkolwiek substancji

[iomanip]

Czasem i lekarz choruje. A mi pomógł. Czemu nikt nie reagował jak brał i uczył?
Teraz macie pretensje? Ale do zupełnie innego człowieka? A do tych, co chca ich
wynieść na ołtarze- Oni poprostu narmalnie żyją. Narkomani po terapi to
normalni ludzie.Zróbmy im miejsce w społeczeństwie i tyle.

[agnrob]

Alkoholicy, narkomani są uzależnieni na całe życie. Jeśli sami sobie nie
pomogą, ty nie pomożesz. Nie wyleczysz tego na siłę, detox nie załatwi sprawy,
bo to w psychice siedzi. Uzależnienie to nie choroba przewlekła ani społeczna.
Gruźlicę trzeba leczyć, a nie narkomanów! Pomagać tylko, jak bardzo chcą.

Racja narkotyki to nie przygoda

[ankuna]

Może dla równowagi pokazać tych którym się nie udało i zgnili sobie jeszce za
życia, bo na razie jest jak w filmie przygodowym trochę grozy ale wszystko się
dobrze kończy. Mam nadzieje że po tym artykule nie znajdą się tacy którzy by
chcieli spróbować. W każdym dużym mieście są takie miejsca pełne cuchnących
żywych trupów to byłi kiedyś młodzi ciekawi świata ludzie którzy chcieli tylko
spróbować :( A narkomanem jest się na całe życie i zawsze za narkomanem wlecze
się jego parszywa przeszłość jest jak pole minowe jeden fałszywy ruch ... a
autorom artykułu pokory trochę życzę i zdrowia...

[annam21]

13 lat nie mialam kntaku z Ojcem ktory bral.Byl na dnie.Wybral kapot.12 lat nie
chcialam go widziec,dniem go nienawidzialam ,noca widzialam go w kazdym snie.
Wyleczyl sie.zajela mu to 12 lat. Dlugich 12 lat.rzez rok mnie szukal,stal pod
domem...nie moglam nawet obrucic glowy w jego strone.W koncu mu sie udalo.
Jestem szczesliwa.22 lata mialam tylko Ojca, teraz mam Tate ktorego obchodzi co
sie u mnie dzieje,ktory przeprasza za to co zrobila,ktory wiele rozumie.Moja
cora ma dziadka ktory naprawde sie nia interesuje.
krecuilam sie troche po monarach,detoksach i osrodkach.jeszcze nigdy nie
slyszalam zeby w ktoryms bylo tak sielankowo.Gratuluje,ze sie im udalo. ze sa
czysi.Wedlug mnie wazne jest zeby wiedzieli ilu ludzi skrzywdzili gdzies po
drodze,ile maja do naprawienie.Ilu osoba trzeba spojrzec w oczy.
Cpun ktory chce poklasku tylko za to ,ze jest czysty nie jest czysty do
konca.Tylko nie bierze.

Brawo.

[easier_to_fly]

Serce rośnie, gdy czyta się takie rzeczy. Życzę wam wszystkiego dobrego i
spotykania ludzi, dla których nie wasza przeszłość będzie ważna, a to jakimi
ludźmi jesteście.

żałuję że nie wierzyłam

[hanna.szyfko]

to co napiszę to list nie opinia!!!
List do Kasi i Wojtka!
Z całego serca wam gratuluję, oboje w naszym wspólnym Uniwersytecie życia
byliście mi bliscy i cisze sie że tak to wam ładnie wyszło, że spełniacie swoje
marzenia.Mi pozostały wspomnienia Głoskowa i wielka, prze ogromna tęsknota za za
tym cudownym miejscem, za dzwonem za społecznością za bezpieczeństwem. O was to
proza by kartek nie była w stanie zapisać... ale w tym artykule jest napisane to
co najważniejsze.
Jest wiele rzeczy, z którymi ludzie sie zmierzają, wiele spraw, które
pochłaniają nasze człowieczeństwo. Dziękuje Bogu ("nie ważne co myślę o jego
istnieniu")że podsyła mi jeszcze ludzi którzy dają mi wiarę i poczucie, że walka
sie nie skończyła-trzeba wstać i iść dalej...