Narodowe sekciarstwo

[slezan]

To nie tylko przyczyna wielu nieszczęść, ale także, z punktu widzenia
powszechnego Kościoła, paskudna herezja. Mesjanizm jest jedną z jego
wyjątkowo ohydnych form. Niekórzy Ślązacy pracują na własną, oryginalną.

[laband]

A mie sie zdowo ize tom herezjom zaraziyli sie coniykere od Polokow. Abo?
Poczucie winy u dzisiejszych Niymcow je tysz ciekawym zjawiskym.

[slezan]

Że śląskie męczennictwo ma swe źródła w polskiej tradycji to pewne. Ale
dokonujemy własnych wyborów i to, że przejmujemy od sąsiadów najgorsze cechy
wcale dobrze o nas nie świadczy.

[laband]

Slazoki ich niy przijmujom, one im zostauy wcisniynte, tak samo jak mocka
inkszych polskich "tradycji" - do mie to je zasadniczo roznica. Z tym sie chyba
zy mnom zgodzisz? Pomimo tego uwazom ize niy moze byc mowy o czyms takim jak o
slonskim mynczynnictwie w tym znaczyniu w jakim to sam chcioues przedstawic -
abo zle 'ech cie zrozumiou?

[slezan]

W głowe nic się nie da nikomu wcisnąć, jeżeli on się na to nie zgodzi. A
męczenictwo śląskie jest dokładnie takie jak polskie - rozpmiętywanie
nieszczęść i zapominanie o sukcesach. Ile razy słyszałeś, że Śłązak zawsze był
uciskany, bo ja setki.

[laband]

Mylisz tu chyba pojyncia rozpamiyntywanego mynczynstwa ze szukaniym prowdy i
wycionganiym jyj na swiatuo dziynne. Mogymy tysz sie zastanowic po co ?

[slezan]

Nie, nie mylę. Teza, że Ślązak zawsze był uciskany, jest wyrazem najgorszego
męczennictwa, użalania się nad sobą itd. Nie ma nic wspólnego z badaniem
zbrodni, których się na Ślązakach dopuszczono.

[arnold7]

slezan napisał:

> Nie, nie mylę. Teza, że Ślązak zawsze był uciskany, jest wyrazem najgorszego
> męczennictwa, użalania się nad sobą itd. Nie ma nic wspólnego z badaniem
> zbrodni, których się na Ślązakach dopuszczono.

Taki Godula to chyba nie byl uciskany.

[slezan]

No właśnie - podobnie jak wielu innych, kórzy osiągnęli sukces.

[laband]

OK, traktujonc tak sprawa daja ci recht - to i moje zdanie.

[slezan]

A teraz chciałbym odnieść tezę do konkretnych sytuacji na forum. Z jednej
strony odnosze wrażenie, że Jerczyńskiemu zdaje się, iż pisze prawdę objawioną.
W jego książce jest duch religijnego zapału, który nie powinien towarzyszyć
historykowi podczas pracy. Z drugiej strony mamy tu wyznawców poskiego kościoła
narodowego, którzy każą nam wierzyć w każde beknięcie o zbrodniach Wehrmachtu.
Dogmat brzmi - Wehrmacht był organizacją zbrodniczą (choć za taką nie został
uznany w majestacie prawa) i każde świadectwo o jego zbrodniach jest prawdziwe.
Nie twierdzę, że żadne prawdziwe nie jest, bo Wehrmacht (jak zresztą każda
armia) dopuszczał się zbrodni. Podjerzewam jednak, że kiedy okaże się ile tych
rzekomych egzekucji i masakr nie miało miejsca, albo nie zostało dokonanych
przez Wehrmacht, ludzie zaczną dla omiany wierzyć w mit rycerskiej armii o
czystych rękach (a takiej w II wojnie nie było)

[laband]

Hm, czyli wele Ciebie Darkowi wydowo sie ize szkryflo "prowda objawiono" i ize
robi z siebie jako slonzoka cierpiynnika. Totalnie sie z tym niy zgodza -
odbiyrom ta ksionzka jako agresywno w dobrym tego suowa znaczyniu - to znaczy
rozliczo jednoczesnie polske cyganstwa historyczne i pokozuje drugo strona
medalu. Tak jo to widza - ale ciekawo kwestia es poruszou

ps

[laband]

rozumia ize kukosz prawie na ZDF

mesjanizm a'la Laband

[fogg]

Przyglądam się tej Waszej dyskusji i wydaje mi się, że Laband osiągnął ten stopień nacjonalistycznej gorączki, z którego nie sposób już się wyleczyc. Będzie zmierzał bardziej na prawo, aż złączy się w poglądach z Jarczyńskim, który szybko stanie się pewnie guru radykałów w RAŚ. Tak to widzę.

A wracając do tematu to Jarczyński, Laband i inni muszą sobie zadać pytanie. Co jest ważniejsze: prawda czy mit?
Zgadzam się, że trudno w historii o obiektywną prawdę, ale zadaniem każdego, kto się historią para winno być możliwe jak najbliższe do niej zbliżenie.
Więc musisz Laband dokonać wyboru: albo zależy Ci na prawdzie, albo na przerzucaniu piłeczki i rozjątrzaniu śląsko-polsko-niemieckich swarów. Bo tylko temu, służy taka postawa. Nic więcej to nie daje.
Rozmawiam z wieloma Polakami, których książka Jerczyńskiego po prostu obraziła. I nic nie pomoże tutaj myślenie w stylu: "skoro nas Poloki obrażały przez tyle lat, to teraz my ich będziemy obrażać". To jest myślenie Kalego (nie obrażając Kalego) i w tym sensie Laband plasuje się na niebezpiecznej krawędzi śląskiego mesjano-nacjonalizmu.

Proszę nie ad personam

[slezan]

Bo zaraz będziemy skakać sobie do oczu. A Laband muchy by nie krzywdził.

[fogg]

Przyglądam się tej Waszej dyskusji i wydaje mi się, że niektórzy osiągneli ten stopień nacjonalistycznej gorączki, z którego nie sposób już się wyleczyc. Będą zmierzali bardziej na prawo, aż złączą się w poglądach z Jerczyńskim, który szybko stanie się pewnie guru radykałów w RAŚ. Tak to widzę.

A wracając do tematu to radykałowie muszą sobie zadać pytanie. Co jest ważniejsze: prawda czy mit?
Zgadzam się, że trudno w historii o obiektywną prawdę, ale zadaniem każdego, kto się historią para winno być możliwe jak najbliższe do niej zbliżenie.
Więc powinni dokonać wyboru: albo zależy Ci na prawdzie, albo na przerzucaniu piłeczki i rozjątrzaniu śląsko-polsko-niemieckich swarów. Bo tylko temu, służy taka postawa. Nic więcej to nie daje. Rozmawiam z wieloma Polakami, których książka Jerczyńskiego po prostu obraziła. I nic nie pomoże tutaj myślenie w stylu: "skoro nas Poloki obrażały przez tyle lat, to teraz my ich będziemy obrażać". To jest myślenie Kalego (nie obrażając Kalego) i
w tym sensie taka postawa plasuje się na niebezpiecznej krawędzi śląskiego mesjano-nacjonalizmu.

[slezan]

Czemu ma służyć powtarzanie tej wypowiedzi?

[somepoint210]

Czyzby Fogg zalogowal sie na kilku komputerach:)))

[fogg]

Nie przeczytaliście dokładnie. Nie powtórzyłem tej wiadomości - ta druga nie jest już ad personam. Zmieniłem nieco styl i zrezygnowałem z ataku ad personam, tak jak brzmiała prośba. Treść pozostała ta sama.
Pozdrawiam
Fogg

[slezan]

Fakt.

[albrecht1]

Przyznam, że zmiana jest bardzo subtelna.

[fogg]

Ale jest :) i nie jest to już ad personam, gdyż pojawia się tam tylko nazwisko Jerczyńskiego, który przez fakt wydania książki stał się niejako osobą publiczną i trudno krytykując książkę nie wymienić nazwiska autora.

[albrecht1]

Zgadza się. Po prostu po przeczytaniu po raz pierwszy Twojego poprawionego
tekstu, nie zauważyłem tej zmiany.

[Gość: Ramon]

Ponad 200 wpisow i nadal nic konkretnego.
Fogg o jakich mitach mowisz?
Jak dugo tyn bezsynsowny kerrad ma trwac.
Goudej konkretnie ... na stronie X autor pisze to i to...
m.s.m
Ramon

[fogg]

Pisałem już, że w tej chwili mój egzemplarz Jerczyńskiego jest pożyczony koledze, któremu szkoda było na to "dzieło" pieniędzy, a który chciał je przeczytać. Dajmy mu czas - niech skończy, a jak mi odda, to już się nie bój. Podam Ci wszystko dokładnie co do strony, a nawet z cytatami. OK

[slezan]

Mit o tym, jakoby Polacy przywieźli na Górny Śląsk pijaństwo, wcześniej tu nie
znane.

[fogg]

Myślę, że alkoholizm jest ponadnarodowy, a stereotyp o wyjątkowej aktywności Słowian w tym zakresie, jest mitem, któremu uległ m.in. Jerczyński. Piją i pili, w różny sposób, Polacy, Rosjanie, Rusini, Niemcy, Francuzi, Szwedzi itd. itd. Myślę, że różnica polega na kulturowych uwarunkowaniach picia, a nie na problemie choroby alkoholowej czyli alkoholizmu, która nie jest chorobą zakaźną ani dżumą i nie mogli jej Polacy od tak sobie "rozsiewać".

[slezan]

Na Górnym Śląsku pijaństwo było poważnym problemem społecznym w XIX w. bez
udziału Polaków.

[Gość: Ramon]

slezan napisał:

> Na Górnym Śląsku pijaństwo było poważnym problemem społecznym w XIX w. bez
> udziału Polaków
A teraz pijanstwo na Gornym Slasku jest problemem bez udzalu Slazakow;-)

[slezan]

A Ślązacy Twoim zdaniem nie chleją? Pojedź do Katowic na Załęże.

[Gość: Ramon]

Conajmi nie w PL, wiekszosc siedzi wRajchu.
m.s.m
Ramon

[fogg]

Nie zgadzam się z Tobą. Piją.
A Slezan ma rację. W XIX wieku, zwłaszcza w jego drugiej połowie Kościół
Katolicki na Śląsku zaangażował się w rozwój ruchu trzeźwościowego i towarzystw
abstynencyjnych i nie robił tego zapobiegawczo, lecz właśnie leczniczo, gdyż
już wtedy - a może właśnie wtedy - plaga alkoholizmu na Śląsku była bardzo
duża. Stąd bzdurą jest twierdzenie, że pijaństwo na Śląsk przynieśli Polacy ze
Wschodu po 1945 roku. To bzdura.

[laband]

rozumia ize twierdzisz ize ta cech do Polski prziniysli Slonzoki(?)

Oczywiscie ize Slezan mo recht.

foggkali

[laband]

Niyznosz mie i niyznosz mojego ustosunkowania do sprawy slonskyj a tym bardziyj
mojego zdania o slonskyj geszichcie. Bronia sam Darka ino bo uwazom ize
niypoczebnie RAS odciou sie od odniego ksionzki - to powinno byc nojlepszym
dowodym na to izes sam szkryfnou bzdury. Jak rozumia Darek pomimo takego a niy
inkszego stanowiska wuadz RAS(a niy coukego ruchu) dalyj je czuonkym tyj
organizacji - i juzas widzisz jake bzdury sam szkryfnous. Starosz sie
niyustannie zdyskredytowac tych kere mylom inaczyj jak Ty - to mi juz blank
dokuadnie sie ze czyms kojarzy - zgodnij z czym?

[fogg]

Nie rozumiem co to ma wspólnego z moim postem na temat alkoholizmu na Śląsku w
XIX wieku.
--
Wydaje mi się, że bronisz Pana J. dlatego, że jego poglądy są zbieżne z Twoimi
i tyle.
--
Ja nie dyskredytuję przez obelgi i wyzywanie od "polaków-pijaczków", jak Pan
J., ja tylko chcę Ci pokazać, że medal ma dwie strony.

[Gość: Braid]

Slezan napisal
>
>To nie tylko przyczyna wielu nieszczęść, ale także, z punktu widzenia
>powszechnego Kościoła, paskudna herezja. Mesjanizm jest jedną z jego
>wyjątkowo ohydnych form. Niekórzy Ślązacy pracują na własną, oryginalną.

Przeczytaj to sobie jeszcze raz powoli i ze zrozumieniem.
Ponadto naucz sie nie przekrecac nickow bo to dziecinada

To bylo do Labanda

[Gość: Braid]

[laband]

Moi droczy Polacy! Bo juz mi sie smioc zachciauo, czy alkoholizm je cechom
polskom czi niy, niy mom zamiaru sie tu wypowiadac. Faktym je ize czynsto same
Poloki tako teza wystawiali - jo by tego jednak w zyciu niy powiedziou. a co na
to powazny polski histeryk?

Dobra, koniec zartow, panowie B. i F. przeczytejcie se moja odpowiedz a
bydziecie widziec ize mocie zaleguosci we jyj zrozumiyniu.

Z uszanowaniym

Szwager ze Laband (prawie na kacu)

[fogg]

Drogi Labandzie,
Ty tego nie twierdzisz, ale Jerczyński tak.

[laband]

Jerczynski musiou sie jednak na czyms oprzec, musiou to kajs wyczytac abo
przinajmiyj suyszec. Ciekawe kto to mog take rozguoski w swiat puszczac???
I to juz w XIX wieku.

[fogg]

Myślę, że oparł się na swoich własnych przemyśleniach.
I tutaj właśnie dochodzimy do kolejnego mankamentu książki Pana J. - brak
przypisów. Gdyby były przypisy, to byśmy wiedzieli, że taką a taką bzdurę Pan
J. wziął z książki Pana X. i wtedy atakowalibyśmy Pana X. a Panu J. dalibyśmy
spokój. A tak Pan J. przypisów nie zrobił i tym samym odpowiada za wszystkie,
zarówno te mądre, jak i te głupie tezy, które popełnił. Czasami warto robić
przypisy. Naprawdę.

[laband]

mosz jedyn mankamynt, nyi je zes Hanysym. A Hanysy majom miyndzy sobom tako
rozguoska, kero im ktos rozpusciou, ize u szlachty polskyj sie niy wylywo za
kounierz.

ps

pardom ale musza isc do roboty

cdn

[fogg]

polski mit pijaństwa

[fogg]

To o czym piszesz, drogi Labandzie, to jedynie jeszcze jedna, lokalna, śląska
wersja mitu, którego autorem jest Henryk Sienkiewicz i który utrwalają
równie "dobre" jak i powieści Sienkiewicza (których osobiście nie lubię) filmy
Hofmanna w stylu "Ogniem i mieczem" (których też nie lubię). Chodzi mi o mit
Pana Zagłoby jak szlachetki-pijaka. Przez pryzmat tej postaci wielu patrzy na
całą Polską szlachtę, a to oczywiście nieprawda. Po wojnie propaganda
komunistyczna również wykorzystywała tę postać, by zdyskredytować "Polskich
Panów". A przecież jeszcze w I połowie XIX w. polska szlachta to byli
Ostrogorscy, Czartoryscy, Potoccy, Zamojscy, Lubomirscy - elita intelektualna i
kulturalna narodu. Chyba nie sądzisz by byli wśród nich sami alkoholicy. To mit
i stereotyp.


--
Pozdrawiam
Fogg - Fogielewicz

[slezan]

Schummel, o którym pisałeś, wiązał pijaństwo Górnoślązaków (i parę innych wad)
z polską tradycją, co oczywiście mówi dużo raczej o postrzeganiu Polaków pod
koniec XVIII w. niż o nich samych. Sądzę jednak, że stereotyp ma pewne
podstawy, tzn. że pijaństwo było dość powszechną przypadłością już w I RP.
Wiązałbym to z brakiem tego protestanckiego etosu pracy, który w krajach
zachodnich narzucał ludziom samodyscyplinę. Rozwój gospodarki wolnorynkowej i
demontaż państwa socjalnego powinien także w Polsce wpłynąć na ograniczenie
plagi pijaństwa.

Slaski(Pruski) mit polskiego pijaństwa

[Gość: bolo]

slezan napisał:

> Wiązałbym to z brakiem tego protestanckiego etosu pracy, który w krajach
> zachodnich narzucał ludziom samodyscyplinę. Rozwój gospodarki wolnorynkowej i
> demontaż państwa socjalnego powinien także w Polsce wpłynąć na ograniczenie
> plagi pijaństwa.


Hmm , ja bym nie wiazal tego z protestanckim etosem pracy ( przyn. nie
protestanckim) Dla przykladu w krajach skandynawskich praktycznie wylacznie
protestanckich pijanstwo narodow Szwecji i Norwegi uznano za tak wielka plage
ze wprowadzono prohibicje . Szwedzi , Norwegowie do dzis chleja na potege na
promach do Danii gdzie dostep do alkoholu jest latwy i tani .

[slezan]

Ale wstydzą się chlać u siebie - to znamienne. A prostestancki etos pracy to
umowne określenie - może występowac w społecznościach katolickich (np. dawniej
Górnoślązacy)lub nie występować w protestanckich. Wzięło się chyba od Maxa
Webera.

[somepoint210]

Zgodze sie z Wami oboma, poniewaz jestem personalnie zwiazany z jednym z krajow
skandynawskich moge powiedziec, ze pija duzo (nawet za duzo), robia to jednak,
jak powiedzial Slezan na zewnatrz, a jesli juz to w domu. Zarowno tam jak i US
nie ujrzysz pijanego na ulicy. A jesli juz, to masz prawie pewnosc, ze to...nie
skoncze zdania, nie chce zaogniac i powielac stereotypow.

[slezan]

Masz kobietę ze Szwecji?

[somepoint210]

Czy pod pojeciem kobiety masz na mysli zone czy 'girlfriend'?:)))))

[slezan]

Chciałem właśnie uniknąć tego rozróżnienia. Wiesz, ta poprawność...

[somepoint210]

Jest jeszcze jedna mozliwosc; siostra zony, miejsce akcji, Taastrup,
przedmiescia Kopenhagi:)))

[slezan]

No tak. Faktycznie, to była jedyna alternatywa:-)

[somepoint210]

Mialo byc "na zewnatrz" swojego kraju (chyba jestem zmeczony.

[slezan]

Co Ty,ledwo minęło południe.

[somepoint210]

Jako przyzwoity alkoholik zawsze czekam na "noon", to pozwala zachowac mi
trzezwy umysl:)))

[slezan]

Hehehe. Też muszę narzucić sobie odrobinę dyscypliny.

[slezan]

Polecam Ci wątek z forum Katowice - żebyś wiedziałz kim masz do czynienia:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=13294959

[slezan]

To też niezłe:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=13292598

[somepoint210]

He, he oba czytalem, bez ostatnich wypowiedzi, musze uzupelnic lekture:)

[slezan]

To perełki forum, a korn stał się moim idolem:-) Jak kiedyś bebokk (obecny
wiślok).

[somepoint210]

Ale na poczatku ten Korn sprawial wrazenie rozsadnego.

[slezan]

Już kiedyś się strasznie łatwo wkurzał i wpadał w ten swój trans (bo tak chyba
trzeba określić jego stan). Wmawiał innym, że nie rozumieją słowa pisanego - to
był jego sposób na zaistnienie na forum. Mam wyrzuty sumienia, bo się facet
spienił i nie wiem czy mu sie coś nie stało. A jak jeszcze Arni zagra z nim w
pingla, to już w ogóle może być niebezpiecznie.

[somepoint210]

To jest wogole straszny problem 'elyt' ...... (wykropkowanie swiadome), za duzo
emocji.

[slezan]

Swoją drogą ciekawe, skąd się ludziom bierze taka nerwowość. Szkoła ich tak
skrzywiła? Nie mają indywidualnych osiągnięć i duma narodowa to taki ersatz
poczucia własnej wartości? Pewnie, że nikomu nie byłoby przyjemnie, gdyby ktoś
uznał jego nację za gorszą, ale taki bałwochwalczy stosunek do historii i
tradycji narodowej to gruba przesada.

[somepoint210]

Na pewno nie szkola, zawsze bede przeciwny pogladom o komunistycznej
indoktrynacji (tzn. istniala, ale nigdy nie byla decydujaca w skrzywieniu
pogladow). Jako dobry przyklad - dr.Gorzelik.
Innymi slowy, kto chcial, nie przyjmowal tego bezkrytycznie, uzywal mozgu.

[Gość: bolo]

slezan napisał:

> Ale wstydzą się chlać u siebie - to znamienne.

zreczna nadinterpretacja Slezanie.

Pija na promie bo jest "wolnoclowy" bez luxussteuer

Ponadto na promie jest pod reka czyli jak na zawolanie.
Nie wiem jak jest teraz w Szwecji od czasu jak sa w Uni,
ale do niedawna bylo jeszcze tak ze na miasto przypadal jeden jedyny
sklep majacy koncesje na alkohol ( monopolowy) a wiele miejscowosci takiego
sklepu wogole nie posiadaly. Sprzedawac mozna bylo alkohol wylacznie w scisle
okreslonych godzinach. O cenie juz nie wspomne bo byla zaporowa.
W "normalnych" sklepach alkoholu nie bylo wogole ,jesli juz
to wylacznie "Öl" czyli piwo ok 2% ,a takim piwem chyba ciezko sie upic.

[slezan]

Dla chcącego nic trudnego. Poza tym można pędzić.

[grba]

slezan napisał:

> Schummel, o którym pisałeś, wiązał pijaństwo Górnoślązaków (i parę innych
wad)
> z polską tradycją, co oczywiście mówi dużo raczej o postrzeganiu Polaków pod
> koniec XVIII w. niż o nich samych. Sądzę jednak, że stereotyp ma pewne
> podstawy, tzn. że pijaństwo było dość powszechną przypadłością już w I RP.
> Wiązałbym to z brakiem tego protestanckiego etosu pracy, który w krajach
> zachodnich narzucał ludziom samodyscyplinę. Rozwój gospodarki wolnorynkowej i
> demontaż państwa socjalnego powinien także w Polsce wpłynąć na ograniczenie
> plagi pijaństwa.

ja ja oktoberfest ;)

[slezan]

No właśnie - Fest. Chodzi o to, żeby pić w czasie wolnym od obowiązków:-)

[fogg]

Poza tym pijaństwo najczęściej wiązało się z biedą, choć i wśród bogaczy nie brak ochlaptusów. Jednak bieda i bezrobocie nakręcają koniunkturę na picie taniego alkoholu, co jest widoczne także wśród dzisiejszych Ślązaków i nie widziałbym w tym "zgubnego działania polskiego elementu osadniczego" jak chcą to wiedzieć niektórzy.

Schummel, Reise durch Schlesien

[grba]

Nikt nie przeczy, że na Górnym Śląsku pije się wódkę i to dużo wódki. Skąd
pochodzi, że wódka jest ulubionym napojem Górnoślązaków? Niezdrowe powietrze,
wytężająca fizyczna praca, trudno strawne pożywienie, przeważnie roślinnego
pochodzenia, wreszcie głód, wszystko to zachęca do wódki. Wódka uspokaja
żołądek, wódka ożywia znikające siły... Wódka wyświadcza biednemu, nie mającemu
chleba robotnikowi tę przysługę, że osłabia odczuwanie głodu... Jeszcze jeden
powód silnego używania wódki... Czy nie jest powszechnie wiadomo, że wódka jest
dobrym środkiem oszałamiającym, pozwalającym przynajmniej na pewien czas
zapomnieć o swojej nędzy... (J. G. Schummel, Reise durch Schlesien im Juli -
August 1791).

[slezan]

Bieda połączona z brakiem możłiwości bogacenia się ciężką pracą - tak bym to
ujął.

Wielcy Ślązacy: ks. Jan Ficek

[grba]

www.oaza.org.pl/eleuteria/47/ks%20Jan%20Ficek.html

[fogg]

Tak więc alkoholizm i pijaństwo, to nie jest "coś" co przyszło wraz z osadnikami w 1945 roku. Z drugiej strony faktem jest, że PRL była na tyle nijakim państwem, że alkohol mógł być dobrą odtrutką na szarość okresu Gomułki czy trud kryzysów lat 80-tych, ale to już temat na zupełnie inną dyskusję.

[laband]

a co byscie pedzieli o tzw. "polskich fakirach"?

polske fakiry

[laband]

Widza ize zodyn niywiy kto to byli te "polske fakiry".

Niy natrefiyli'scie na to nikaj??? Dziwne!

To byli take zebroki i "cygony" co udowali kalykow odstowiali sztuczki, a kere
prziszli do Slonska ze Polski. Nawet je pora obrozkow kere to przedstowiajom.

Jak wiadomo w XIX wieku zaczuo sie we Oberschlesien lepiyj ludziom powodzic, i
to bouo prziczynom wzmozonego napuywu niy ino ludzi do roboty ze somsiedniyj
Polski, ale tysz i roztomaitych miglancow co abo mieli dwie lewy rynce abo za
wiela suepali.

[laband]

No to niy wypado polskim histerykom nic ino Siynkewicza do sondu podac!

[slezan]

Hehehehe. Fakt, gdyby dzisiaj Sienkiewicz pisał te swoje dziełka, to nie jeden
podałby go do prokuratury.

[laband]

Ach przeston, takich siynkiewiczow to je we Polsce na pynczki!

[Gość: Ramon]

jeszcze dzisiej biere mie mora s kuli tego, ze musiou ech sie z tym Schundym
zajmowac.
m.s.m
Ramon

[grba]

Gość portalu: Ramon napisał(a):

> jeszcze dzisiej biere mie mora s kuli tego, ze musiou ech sie z tym Schundym
> zajmowac.
> m.s.m
> Ramon
>


tandeciarz to ty pierwotniaku

Sienkiewicz

[grba]

Znaczek poczty szwedzkiej z 1965r.
Sienkiewicz z Kochem
www.nobel.se/nobel/stamps/1965.html
The Nobel Prize in Literature 1905
www.nobel.se/literature/laureates/1905/

[fogg]

Dajmy spokój Sienkiewiczowi, niech spoczywa w spokoju. Jego zgubny wpływ na kształtowanie się polskiego nacjonalizmu wałkowano już w tysiącu i jeden dyskusjach. On pisał w całkiem innych czasach, a dziś jego oddziaływanie jest coraz mniejsze. Myślę, że sienkiewiczowska ideologia nie stanowi już strawnej pożywki dla dzisiejszej młodzieży.

[laband]

Przepraszom ze pytom , a co dzisiej je tom strawom Twoim zdaniym?

[grba]

fogg napisał:

> Dajmy spokój Sienkiewiczowi, niech spoczywa w spokoju. Jego zgubny wpływ na
ksz
> tałtowanie się polskiego nacjonalizmu wałkowano już w tysiącu i jeden
dyskusjac
> h. On pisał w całkiem innych czasach, a dziś jego oddziaływanie jest coraz
mnie
> jsze. Myślę, że sienkiewiczowska ideologia nie stanowi już strawnej pożywki
dla
> dzisiejszej młodzieży.
>
>

Zgubny wpływ?
Kolega czytał Sienkiewicza?
Kolega wie kiedy Sienkiewicz pisał? (Sienkiewicz zm. 1916)
Kolega wie, że pisząc kierował się zasadą "ku pokrzepieniu serc"?
Kolega wie, który amerykański pisarz tę maksymę przejął od Sienkiewicza?
Kolega wie, że mamy rok 2004?

Kilka słów o Sienkiewiczu

[grba]

Realizm kinkietów teatralnych?

Trylogią zachwycał się prezydent Theodor Roosevelt. Twórczość Sienkiewicza
wywarła wpływ na Margaret Mitchell autorkę Przeminęło z wiatrem, a William
Faulkner wiele lat później wspominał, jak duże wrażenie zrobiły na nim, czytane
w dzieciństwie, jego dzieła. Henry Miller umieścił Quo vadis wśród książek
najważniejszych.

TEKST: ROBERT LEŚNIEWSKI

Od dłuższego już czasu nikt nie sfilmował żadnej powieści Henryka Sienkiewicza.
Najwyższa pora, żeby przypomnieć tego zapomnianego twórcę, opisać okres jego
największej sławy, uwieńczony przyznaniem mu literackiej nagrody Nobla.

Z jednej strony pisarzowi towarzyszyło uwielbienie, jakie okazywał mu naród:
prezent w postaci dworku we wsi Oblęgorek z okazji jubileuszu 25-lecia pracy
twórczej w 1900 roku, niezliczone sympozja, akademie ku czci. Z drugiej zaś
strony – ataki postępowej inteligencji, oburzonej zarówno szaloną popularnością
jego twórczości, jak coraz bardziej widocznym zbliżeniem do Narodowej
Demokracji. Na dodatek w ogniu rewolucji 1905 roku Sienkiewicz miał wyrazić
obawę o naród polski „na którego zgubę pracują ręka w rękę biurokracja i
socjaliści”, co podniosło temperaturę sporów.

Już pozytywiści toczyli ze swym kolegą po piórze nieustanne boje. Na
opublikowanie Ogniem i mieczem Bolesław Prus i Aleksander Świętochowski
odpowiedzieli frontalnym atakiem. Mieli mu za złe przedłożenie powieści
historycznej „w stylu starego Dumasa”, nad realizm twórczości współczesnej.
Uznania ich nie budziły nawet sceny batalistyczne, za które przez innych był
tak ceniony, zaś Trylogia nazywana polską Iliadą. „Jeżeli to jest realizm, to
realizm kinkietów teatralnych” – szydził Prus.


„Co do twojej sztuki. Jeśli nie ma w niej paraliżu postępowego, zboczeń
urosłych na tle płciowym, kazirodztwa, grzechu sodomskiego, a jest, broń Boże,
logika, jasność i tchnienie poezji, to się istotnie boję o jej powodzenie”.


Kobiety miały dla niego więcej uznania. Eliza Orzeszkowa ceniła Sienkiewicza
jako klasyka polszczyzny, skromnie przyznając, że „artystą jest największym”.
Także Maria Konopnicka uważała, że nikt po Mickiewiczu nie malował tak jak on
duszy narodu, jej uniesień, prostoty i męstwa.

Zarazem uwidocznił się podział w obozie jego przyjaciół i wrogów, w stosunku do
poszczególnych utworów. O ile Ogniem i mieczem robiło furorę wśród
konserwatystów, to postępowcy oklaskiwali Potop.

Atmosferę podgrzało wdrapanie się na artystyczny Parnas pokolenia Młodej
Polski. Część z nich protekcji Sienkiewicza zawdzięczała swój byt materialny i
twórczy. Nie przeszkodziło to im, a raczej ich adwokatom – krytykom literackim,
ubranym w prokuratorskie togi, w rozpoczęciu napaści na starego mistrza,
szczególnie, że ten nie krył do nich niechęci. Pisał do swojego przyjaciela
Adama Krechowieckiego: „Co do twojej sztuki. Jeśli nie ma w niej paraliżu
postępowego, zboczeń urosłych na tle płciowym, kazirodztwa, grzechu
sodomskiego, a jest, broń Boże, logika, jasność i tchnienie poezji, to się
istotnie boję o jej powodzenie”.

Legendziarz Młodej Polski Stanisław Brzozowski uważał, że popularność
Sienkiewicza wśród warstw ludowych to „zaraza szlacheckiego lenistwa duchowego
zaszczepionego im”. Uznawał go za klasyka polskiej ciemnoty. Adolf Nowaczyński
kpił z kontuszowego zacięcia i wiary w cnoty szlacheckie. Jednak najdalej
posunął się Wacław Nałkowski. Stwierdził dobitnie, iż Sienkiewicz podjął w swej
twórczości zadanie idealizowania filistrii i wszelkiej reakcyjnej zgnilizny,
zaś swe sukcesy za granicą zawdzięcza wyłącznie polskim klasom posiadającym
oraz księżom. Ponieważ dalej już w budowaniu wszechświatowego idiotyzmu pójść
nie było można, spory na jakiś czas przycichły. A może stało się tak za sprawą
jak zawsze niezawodnej Orzeszkowej, która, choć zazwyczaj wobec Sienkiewicza
krytyczna, zszokowana poziomem napaści na niego pytała: „za co go
poniewieracie?”.


Paul Valery pisał: Quo vadis ma sukces. Ciekawe, że te figle jeszcze chwytają.
Szewskie barbarzyństwo.


Sienkiewicz od momentu sukcesu w Niemczech powieści Bez dogmatu stał się
pisarzem sławnym w całej Europie, a od czasu opublikowania Quo vadis, w całym
cywilizowanym świecie. Wyrastał na swego rodzaju kulturalnego ambasadora
Polski. Jego książki przetłumaczone zostały na kilkadziesiąt języków,
aramejskiego i hebrajskiego nie wyłączając. Na życzenie papieża Leona XIII
sporządzono łacińskie tłumaczenie Quo vadis, najpopularniejszej książki
przełomu wieków.

Olbrzym polski. Gdy niemal równocześnie z publikacją w Polsce, w 1896 roku w
Stanach Zjednoczonych ukazało się Quo vadis, krytycy amerykańscy byli
zachwyceni. Szczególnie wysoko oceniono postacie Nerona i Petroniusza, Ligię
uznając za słaby punkt powieści. Przez kilka następnych lat książka zajmowała
pierwsze miejsca na liście bestsellerów ogłaszanej przez pismo „Bookman”.
Wielomilionowe nakłady były natychmiast wykupywane.

Podkreślano, że Polska bierze odwet za swoje krzywdy polityczne dzięki
mistrzostwu artystycznemu prozy Sienkiewicza. Trylogią zachwycał się prezydent
Theodor Roosevelt. Twórczość Sienkiewicza wywarła wpływ na Margaret Mitchell
autorkę Przeminęło z wiatrem, a William Faulkner wiele lat później wspominał,
jak duże wrażenie zrobiły na nim, czytane w dzieciństwie, jego dzieła. Henry
Miller umieścił Quo vadis wśród książek najważniejszych.

Dreszcz sienkiewiczowski we Francji trwał krótko, zaledwie kilka sezonów.
Najwyżej oceniano Quo vadis i Bez dogmatu. Nie wzbudzał zachwytów Potop, w
którym Francuzi przedstawieni są mało sympatycznie. W ciągu pierwszego roku
nowego stulecia przetłumaczono niemal wszystkie jego utwory. Krytyka tamtejsza
chcąc odgrodzić swój kraj murem chińskim od wszelkiej literatury zagranicznej z
niechęcią patrzyła na triumfy pisarzy obcych, nie szczędząc im gorzkich słów.
Paul Valery pisał: Quo vadis ma sukces. Ciekawe, że te figle jeszcze chwytają.
Szewskie barbarzyństwo.

Na fali zachwytu nad jego twórczością, zrealizowano w 1901 roku dla wytwórni
Pathe pierwszą ekranizację „epopei chrześcijańskiej” – trwającą kilka chwil
scenę z igrzysk. W rok później najgłośniejsza ówcześnie aktorka Sara Bernhardt
doprowadziła do wystawienia w Paryżu przeróbki scenicznej Ogniem i mieczem.
Mimo tak olbrzymiego rozgłosu, w 1904 roku Sienkiewicz dostał Legię Honorową
jako wybitny pisarz rosyjski (sic!).

L’epidemia sienkiewicziana. We Włoszech powieść o początkach chrześcijaństwa
uznano za dzieło niemal rodzime. W szkołach Quo vadis stało się lekturą
obowiązkową. Ukazywały się niezliczone ilości przekładów tej książki, a o jej
sukcesie świadczyły dodatkowo pretensje różnych literatów zarzucających
Sienkiewiczowi plagiat. W Rosji uznawany był za jednego z trzech
najpopularniejszych powieściopisarzy, obok Lwa Tołstoja i Emila Zoli. Jego
utwory ukazywały się po rosyjsku niemal równocześnie z polskimi wydaniami.

W ślad za oszałamiającym sukcesem w skali światowej nie posypały się na
Sienkiewicza wielkie pieniądze. Stało się tak za sprawą nie podpisania przez
Rosję, której był poddanym i Stany Zjednoczone, gdzie osiągał najwyższe
nakłady, międzynarodowej konwencji berneńskiej regulującej kwestie honorariów
za przekłady. Dlatego w jednym z listów napisał smutno: „Mam to co dostaję od
polskich wydawców i więcej nic”. Porównywał swoją pracę do nie ogrodzonego
pola. „Lazł, kto chciał i zabierał mi moje plony”.

A było o co walczyć, gdyż według bibliografów angielskich Quo vadis ustaliło
wszechświatowy rekord XIX wieku, tak pod względem ilości przekładów, jak
ogólnej liczby egzemplarzy wszystkich wydań. A miało na to niespełna pięć lat.


Po powrocie do kraju, Sienkiewicz wzorem