rembert
24.06.06, 08:12
W ostatniej gazecie samorządowej przeczytałem, że w Ząbkach ma powstać pomnik
Dmowskiego. Przygotowany jest już model z gliny. Pomnik ma mieć 5 metrów
wysokości i jak dotychczas udało się uzyskać poparcie dla tej idei samorządu
miasta Warszawy (około 45 tys.) oraz władz województwa. Co o tym myślicie?
Sylwetka wg encyklopedii:
Roman Dmowski (ur. 9 sierpnia 1864 w Warszawie, zm. 2 stycznia 1939 w
Drozdowie) – polski polityk. Główny ideolog i współzałożyciel Narodowej
Demokracji.
Pochodził z rodziny pieczętującej się niegdyś herbem Pobóg. W czasach
studenckich rozpoczął działalność w Związku Młodzieży Polskiej Zet. Był
organizatorem studenckiej manifestacji ulicznej w setną rocznicę Konstytucji
3 maja, został za to osadzony na pół roku w Cytadeli i zesłany poza obszar
Kongresówki, do Mitawy. Uciekł stamtąd w 1895 i osiadł we Lwowie, gdzie od
lipca tego roku przejął redakcję Przeglądu Wszechpolskiego, głównego ideowego
pisma ruchu narodowego. Później stanął na czele Ligi Narodowej. W 1897 r. był
współzałożycielem Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego. W latach 1898-1900
przebywał we Francji i Anglii. Z powodu rosnącego zagrożenia ze strony
Niemiec opowiedział się za taktyczną współpracą z Rosją i spowodował podobny
zwrot w działalności całej organizacji (frakcja przeciwna nowej polityce
dokonała rozłamu). W 1901 wrócił do kraju i zamieszkał w Krakowie, a w 1905
r. przeniósł się do Warszawy. Był posłem do II i III Dumy rosyjskiej (1907-
1909) oraz prezesem Koła Polskiego w Dumie. W roku 1915 udał się na Zachód i
rozpoczął akcję na rzecz Polski w stolicach państw koalicyjnych. W 1917
został prezesem w utworzonym przez siebie w Paryżu Polskim Komitecie
Narodowym, którego zadaniem było odbudowanie państwa polskiego. Był polskim
delegatem na konferencję paryską i sygnatariuszem traktatu wersalskiego. Miał
znaczący wpływ na pozytywny dla Polski charakter ostatecznych decyzji
wersalskich. To dzięki jego zabiegom dyplomatycznym Polska odzyskała Pomorze
i w dużej mierze również Wielkopolskę i część Górnego Śląska.
Był przeciwnikiem politycznym Józefa Piłsudskiego. Opowiadał się za państwem
narodowym, gdzie większość obywateli będzie mówiła po polsku i wyznawała
katolicyzm. Był zwolennikiem inkorporacyjnej koncepcji wschodniej granicy
Polski, pozostającej w opozycji do federacyjnych planów Piłsudskiego.
Był posłem na Sejm w 1919 roku, członkiem Rady Obrony Państwa w 1920 roku i
ministrem spraw zagranicznych w okresie od października do grudnia 1923 roku.
Funkcje ministra sprawował w gabinecie Wincentego Witosa.
W 1922 został honorowym prezesem Młodzieży Wszechpolskiej. Po przewrocie
majowym w 1926 roku założył Obóz Wielkiej Polski, a następnie Stronnictwo
Narodowe (1928).
Był publicystą politycznym i twórcą podstaw ideologii narodowej w Polsce.
Jego książki to m.in.: "Myśli nowoczesnego Polaka" (1903), "Niemcy, Rosja i
kwestia polska" (1908), "Polityka polska i odbudowanie państwa"
(1925), "Przewrót" (1934). W nich przedstawiał własną wizję patriotyzmu
opartego na narodowych interesach i realizmie politycznym. Piętnował wady
polskie takie jak bierność, lenistwo, niezdolność do pracy zbiorowej czy
niezdyscyplinowanie. Często zwracał uwagę na negatywny wpływ mniejszości
żydowskiej, która dominowała w sferach gospodarczych oraz przyjmowała postawę
obojętną, a czasami nawet wrogą w czasach zaborów i wojny wobec sprawy
polskiej. Z tego powodu często jest oskarżany o antysemityzm.
Grób Romana Dmowskiego na Cmentarzu BródnowskimZmarł 2 stycznia 1939 roku w
Drozdowie pod Łomżą, gdzie spędził kilka ostatnich lat swojego życia. Do
końca pozostawał niekwestionowanym liderem Narodowej Demokracji największej
organizacji społeczno-politycznej przed wojną. Został pochowany na Cmentarzu
Bródnowskim w Warszawie.
