Nowa

[iziak80]

Witam
Po długich bojach wewnętrznych, po wmawianiu sobie, że na pewno mam fochy
matki siedzącej w domu, odwiedziłam dziś psychiatrę. Wizyta była oparta na
wywiadzie i lekarz zdiagnozował depresję, ale jednocześnie zapowiedział, że
nic mi nie przepisze, bo karmię piersią. Dostałam jedynie skierowanie do
psychologa, ale lekarz i tak powiedział, że natychmiast po odstawieniu dziecka
od piersi mam się u niego pojawić. Że NAJLEPIEJ byłoby zakończyć karmienie...
Oczywiście do psychologa się zarejestrowałam. Na 24 listopada...
Jestem w kropce, nie wiem, co zrobić w takiej sytuacji. szukać psychologa, czy
jednak zakończyć karmienie piersią? naprawdę nie ma żadnych leków, które
mogłabym teraz przyjmować?
Szukam pomocy, bo wykończę siebie i najbliższych...

[daszka26]

Hej, Moje zdanie jest takie: jeśli czujesz się bardzo źle psychicznie to odstaw
dziecko i zacznij brać leki. Twój stan niestety może się pogłębiać,a wtedy
ciężko Ci będzie zajmować się maleństwem. Zresztą to lekarz wie najlepiej czy
potrzebujesz tych lekół czy nie, powinnaś kierować się tym co on Ci powiedział a
nie tym co ja i inni forumowicze Ci poradzą.
Nie napisałaś ile ma Twój dzidziuś? Czy to depresja poporodowa czy kliniczna?
Co do daty wizyty to jest rzeczywiście bardzo odelgły termin. Psychiatra Cię
przyjął bez konsultacji psychologicznej? Trochę to zaskakujące.Bez terapii i tak
się nie obejdzie, żadne leki nie zlikwidują problemu.

[iziak80]

już piszę.
Olek za tydzień kończy 5 miesięcy.
Poszłam do psychiatry w naszej przychodni, chciałam najpierw do psychologa, ale
powiedziano mi, że muszę mieć skierowanie od psychiatry. no to poszłam do
psychiatry.
Lekarz nic nie powiedział o rodzaju depresji, zadawał pytania, zapisywał i na
koniec stwierdził, że to depresja i bez farmakologii nie dam rady. Sama nie
wiem, co mam myśleć.
Czuję się średnio, raz lepiej, raz gorzej, trudno określić...

[daszka26]

Nie wiem skąd jesteś, ale może macie tam jakąś inną poradnie zdrowia
psychicznego. Mam wrażenie, że lekarz potraktował Cię jak petenta a nie
pacjenta. Moim zdaniem powinien Ci dokładnie wytłumaczyć co Ci dolega. Moja
pierwsza wizyta wyglądała tak: poszłam do rejsetracji zapisano mnie do
psychiatry( na: za godzine), podczas tej godziny zamiast w poczekalni byłam na
konsultacji psychologicznej (wywiad, rozmowa itd.), u psychiatry siedziałam
kolejne pół godziny, dostałam leki (nie receptę!) do ręki i nakaz pojawienia się
za tydzień u jednej i drugiej pani (leki tez były tylko na 7 dni). Poszuaj może
znajdziesz innego lekarza i tam się udaj na konsultację. W kązdym miesćie
wojewódzkim (byłym) jest taka duża specjalistyczna poradnia.

[grosik68]

Decyzje musisz podjac sama. W zasadzie malenstwo przez minimalny okres karmilas,
niektorzy po tym czasie juz odstawiaja dziecko od piersi, ale tylko niektorzy.
Poobserwuj sama siebie troche, dziecko odstawic mozesz z dnia na dzien, jezeli
Twoj stan sie pogorszy lub gdy stwierdzisz, ze nie chcesz dluzej tego znosic.
Dla malenstwa wazniejsze jest, zeby mialo zdrowa i szczesliwa mame niz byc
karmionym piersia przez nieszczesliwa mame.

[iziak80]

Wiecie, ja po prostu mam wątpliwości co do tego lekarza. Nie wiedziałam, że po
10 minutach rozmowy stawia się diagnozę. I to co zauważyłyście, nic mi nie
wytłumaczył...
Właśnie szukam w necie jakiejś poradni z mojej miejscowości (jestem spod
3miasta), spróbuję jeszcze raz.
Co do karmienia, ja się nie upieram, chciałam karmić jeszcze góra dwa, trzy
miesiące, ale jeżeli ktoś rzetelnie postawi mi diagnozę i powie, że najlepiej
dla mnie byłoby odstawić dziecko od piersi, to ja się kłócić nie będę.

[tlenoterapia]

A co innego moze Ci dolegac,jak nie depresja.
Urojen nie masz zapewne .
Zaden lekarz nie zrobi Ci tomografi komputerowej glowy , bo masz
dola i jestes smutna i bez sil i nie cieszysz sie dzieckiem .Mozesz
zrobic test u psychologa jak chcesz ,ale to moze byc niefajne.

Mozesz pytac swego doktora o to co chcesz wiedziec ,moze sam z
siebie nie lubi mowic , a na pytania odpowiada.

Jak lubisz lekarzy wszystko tlumaczacych,zawsze odpowiadajacych na
pytania to znam jedna zyczliwa p. doktor ale to na poczcie Gazety
pl o tym.
Powodzenia.

[bertrada]

Skoro jesteś chora, to nie zastanawiaj się, tylko przestań karmić i zacznij się
leczyć. Jak nie dla siebie to dla dziecka. Jemu bardziej się przyda zdrowa matka
niż karmiąca.

[grosik68]

Skoro nie jestes pewna diagnozy, bo rzeczywiscie diagnoza o depresji w 10 minut,
to moze i lekka przesada, to skonsultuj sie jak najszybciej z jakims sprawdzonym
lekarzem.

[lucyna_n]

jeżeli dziecko nei jest bardzo malutkie, nie ma nietolerancji laktozy to skończ
karmić i zacznij s^ę leczyć, to jedyny rozsądny wybór. Nie ma leku
antydepresyjnego który można przyjmować w czasie karmienia.

[iziak80]

Dzięki ...

Mam tyle pytań, tyle obaw.
To nie jest tak, że ja za wszelką cenę chcę karmić. Olko kończy lada moment pięć
miesięcy, czas rozszerzać dietę, wrócić do pracy... Chodzi o to, że nie jestem
pewna tej diagnozy. To znaczy nie mam na czym się oprzeć, bo u psychiatry byłam
pierwszy raz, ale czy w ogóle można zdiagnozować depresję po 10minutowym
wywiadzie? Mam wrażenie, że lekarz potraktował mnie schematycznie, nie wiem, na
zasadzie kolejna wariatka, albo kolejna chcąca wyłudzić zwolnienie. Bo ja mu
szczerze powiedziałam, że 30 listopada powinnam wrócić do pracy, a w obecnej
sytuacji kompletnie tego nie widzę. Że z jednej strony byłoby to dobre, ale z
drugiej, znając moją pracę, byłby to duży błąd. Powiedziałam o swoich lękach, że
boję się wychodzić z domu, że czasami ciężko zmobilizować mi się do
najprostszych czynności, że moje dzieci nie dostają ode mnie miłości, że wyżywam
się na Bartku, że generalnie nie poznaję siebie... A on tylko siedział i pisał,
jak powiedziałam, że karmię piersią, od razu stwierdził, że nic mi nie
przepisze. I już sama nie wiem, czy tak to powinno wyglądać.
Przełamałam się, poszłam do lekarza, a czuję, że nie otrzymałam żadnej pomocy
oprócz magicznego słowa "depresja".

czuję, że powinnam udać się do innego lekarza, ale po pierwsze; znaleźć
psychiatrę wcale nie jest łatwo, a po drugie; nie wiem, czy mam siłę iść i
jeszcze raz to wszytko opowiadać...

Wiecie, jest źle. Każdy dzień dla mnie to walka, już wieczorem myślę, że
kolejny będzie gorszy. Ja się nie denerwuję, ja obecnie dostaję szału, piany na
ustach. Najgorsze jest to, że to wszystko najbardziej odbija się na Bartku, jak
tak dalej pójdzie dziecko mnie znienawidzi

jedyny plus jest taki, że po wczorajszej wizycie do mojego męża dotarło, że ja
jednak nie mam much w nosie i z rozbrajającą szczerością przyznał, że nie wie,
jak mi pomóc.

Zanim urodziłam Olka wyobrażałam sobie, jak będzie cudownie, że będziemy pełną
rodziną, tymczasem od miesięcy żyję w mroku. Mnie nawet myślenie boli...

Poszłam do lekarza przełamując swój wstyd i strach i czuję, że nie potraktował
mnie poważnie, oprócz skierowania do psychologa, nie otrzymałam żadnej pomocy. A
jak pisałam, termin do psychologa mam na 24 listopada...

Nie wiem, co mam Wam napisać. Dzięki za wasze słowa, na pewno poszukam innego
lekarza. Chcę być znowu sobą...

[grosik68]

Brak zaufania do lekarza i do jego dniagnozy nie jest doprym punktem wyjscia do
leczenia czegokolwiek, a juz z pewnoscia nie depresji. Poszperaj w necie i
znajdz jakas poradnie psychaitryczna, jesli mozesz pojdz prywatnie, bedzie
szybciej i moze lekarz sie lepiej Toba zajmie. Czekanie 2 miesiace na wizyte u
psychologa, gdy sie potrzebuje pomocy to przeciez koszmar.
Twoje objawy sa zblizone do depresyjnych, ale jako pacjentka to moge Ci tyle co
i nic powiedziec o Twoim stanie. Moze ktos sie usmiechnie do tego poblazliwie,
ale zrob sobie test w necie, wystarczy rzucic haslo depresja test i znajdziesz
ich wiele. Zalaczam dwa linki. Bedziesz sobie przynajmniej wstepnie zrobic jakis
obraz, przyblizyc sobie problem. To nie jest zadna pomoc, ale zblizenie do tematu.
Zycze Ci powodzenia!

www.cpp.info.pl/index.php?go=beck1
abcdepresja.pl/skala-becka-sprawdz-czy-masz-depresje

[bertrada]

Lekarzowi, który ma na co dzień do czynienia z depresjami, naprawdę wystarczy
10minutowa rozmowa, żeby pacjenta zdiagnozować. Nie zastanawiaj się, tylko
zacznij się leczyć. Jak nie dla siebie, to dla swoich dzieci. Bo jak tak dalej
pójdzie to one też trafią do psychiatry.

[ichnia]

Jeżeli masz wątpliwości, zmień lekarza. Po prostu może nie odpowiada Ci
podejście akurat tej osoby. Ważne jest, by ufać lekarzowi, któremu powierza się
leczenie. Uważam, że to dobrze, że nie przepisze żadnych leków dopóki karmisz.
Czyżbyś naprawdę w ciągu 10 minut zdążyła opowiedzieć w gabinecie to, co nam tu
napisałaś?
A może po prostu idź do innego lekarza dla porównania i wtedy zdecyduj, który
wydaje Ci się lepszy. W każdym razie musisz zacząć leczenie. A później powinno
być łatwiej. "łatwiej" - nie znaczy "łatwo" ;)

[ewela_822]

Jezeli masz mozliwosci finansowe to moze idź prywatnie do psychologa, bo
rzeczywiscie do 24-go listopada mozna zwariowac. Ja bym nie czekala i jednak
zaczela brac leki, po co sie meczyc, ratuj siebie. Dziecku nic sie nie stanie
jak skonczysz karmienie, a jak ma nietolerancje laktozy to sa rozne preparaty
zastepcze typu :Nutramigen, wiem, bo moj synek byl na tym mleku:-), ale
naszczescie nie ma nietolerancji laktozy, wiec przeszedl na inne
mleczko:).Pozdrawiam i powodzenia zycze:*

[iziak80]

trafiłam do innego lekarza. Pani doktor diagnozę potwierdziła (mniej więcej też
w przeciągu 10, 15 minut) i też stwierdziła, że nic mi nie przepisze. Ale ona
stwierdziła, że dopóki sama dam radę (przy pomocy terapii) mam karmić, bo
dziecko od piersi mogę odstawić w każdej chwili.
Na terapię też już się dostałam dzięki przyjaciółce. Ważne, że coś się ruszyło i
nie czuję się, jak dziecko we mgle...

[bertrada]

Teraz jest moda na karmienie piersią, najwyraźniej lekarka za nią podążyła i nie
chce być niepoprawna politycznie. Niemniej jednak psychoterapia nie zastąpi
leków i nie ma co zwlekać z rozpoczęciem leczenia. Mam wrażenie, że Twój
irracjonalny lęk przed psychotropami jest większy niż chęć wyleczenia się. Być
może jeszcze choroba w kość Ci nie dała dość mocno.

[lucyna_n]

To nie do końca tak, samo karmienie ma dobroczynny wpływ także na matkę nie
tylko na dziecko, i może być tak że nagle odstawienie dzicka mogloby jeszcze
bardziej w hormonach zawirować i pogorszyć jej stan psychiczny. Być może lekarka
uznała że jest szansa i można sobie pozwolić na próbę wyjścia z tej depresji bez
leków przy wsparciu terapeuty. Przypuszczam też że kazała się w nie za długim
czasie zglosić żeby w razie braku poprawy przepisać leki. Najwyraźniej autorka
nie spadła na depresyjne dno i jest dla niej światełko w tunelu. Ja na jej
miejscu bym spróbowała bez prochów i dala sobei trochę czasu, ale jeżeli np po
miesiącu będzie tylko gorzej tobym zastanowiła się nad tabletkami. W koncu to
nie są cukierki.

[iziak80]

dokładnie, mam lepsze i gorsze dni i chyba jeszcze nie wiem, czym jest
"depresyjne dno", mam nadzieję, że nie poznam...
spróbuję z tą psychoterapią, nie wiem, na co się nastawić, po troszę chyba cudów
oczekuję...
Mam nadzieję, że to dobra lekarka bo naprawdę wzbudziła moje zaufanie (dziękuję
tlenoterapia za namiary)

[lucyna_n]

terapia z reguły nie jest zbyt przyjemna i nie nastawiaj się na klepanie po
pleckach, raczej na zobaczenie swoich "błędów i wypaczeń" a to budzi w
czlowieku duży opór i potrafi zaboleć.
Mam nadzieję że wyjdziesz na prostą, coś tam przy okazji może porządnie w życiu
poukładasz i wymigasz się od psychiatrycznych dropsów, jednak jeżeli za jakiś
czas nie będziesz się czuła lepiej to nie wahaj się, są sytuacje kiedy
zdecydowanie trzeba wspomóc się lekami i mówi się trudno.

[ichnia]

Posłuchaj Lucyny, ona do rzeczy pisze. Nie zwracaj uwagi na wpisy berty, bo ona
ma jakąś obsesję leczenia psychiatrycznego.
Ważne, że coś się ruszyło, dalej dasz sobie radę z pomocą specjalistów :)

[bertrada]

Bo widzisz droga Ichnio, choroby psychiczne mają to do siebie, że dotyczą nie
tylko osoby chorej. Mają bezpośredni wpływ na całe jego otoczenie. Chory swoim
zachowaniem potrafi wykończyć wszystkich wokół siebie, podobnie jak alkoholik
czy narkoman. Więc chociażby z tego powodu nieetycznym jest zniechęcanie kogoś
do natychmiastowego leczenia i wmawianie mu, że wszystko samo przejdzie jak
sobie z terapeutą pogada. Zwłaszcza jak chory ma pod opieką dzieci. Bo jak to są
osoby dorosłe, które w każdej chwili mogą się z delikwentem pożegnać, to nie ma
problemu. Niech sobie wszyscy robią co chcą.

[awanturka]

Lucynko, nie wiem napewno, ale wydaje mi się, że jest inaczej niz piszesz.


Wydaje mi się, że jest akurat przeciwnie - ciąża poprawia nastroj kobiety, ale niestety karmienie już nie, bo prolaktyna (ktorej wydzielanie jest zwiększane, gdy pierś jest ssana i odpowiedzialna za laktacje dziala depresjogennie).

Ale się nie upieram, moge się mylić, spróbuję wyszperać coś na ten temat w necie.

Te watpliwosci i moje "wydaje mi się" biorą się stąd, że mam podwyższony poziom prolaktyny z powodu pewnego schorzenia i chyba kiedyś usłyszałam od lekarza, że wpływa to negatywnie na przebieg i głębokosć depresji (ale może mówił o pozytywnym wpływie, tylko mi się coś pomieszało??)

[bertrada]

Prolaktyna działa z dopaminą na zasadzie sprzężenia zwrotnego, tzn jak zwiększa
się jej poziom, to spada poziom dopaminy. I to teoretycznie może powodować stany
depresyjne. Ale w praktyce różnie to bywa. Laktacja to nie tylko podniesiona
prolaktyna, inne hormony też mają w tym swój udział. W końcu większość
karmiących matek nie ma depresji, więc natura musiała sobie z tym jakoś poradzić.

[iziak80]

Ja myślę, że moja depresja ma podłoże "życiowe". po prostu dużo rzeczy się
zdarzyło w jednym czasie, musiałam schować w kieszeń swoje nastroje i potrzeby,
wziąć się w garść i pchać wszystko do przodu. I mimo tego, że wszytko wróciło do
jakiejś tam równowagi, ja jednak nie potrafię dojść do ładu sama ze sobą.

[bertrada]

Nie wykazano zależności pomiędzy depresją a czynnikami środowiskowymi. To raczej
choroba powoduje, że człowiek przestaje sobie radzić z obowiązkami i postrzega
wszystko jako trudności nie do przeskoczenia.

Poza tym to wcale nie musi być depresja w tradycyjnym rozumieniu tego słowa.
Teraz po prostu wszystko wrzuca się do jednego worka "zaburzenia lękowo
depresyjne", bez względu czy to nerwica, depresja, fobie, obsesje czy cokolwiek
innego z psychozami łącznie. Zapewne dlatego, że wszystkie te przypadłości leczy
się tymi samymi lekami.
Nie mówiąc o niepsychiatrycznych przyczynach, równie dobrze mogą to być np
jakieś zaburzenia hormonalne.

[iziak80]

no to moja teoria upadła

[awanturka]

Bo tutaj dochodzi do pomieszania pojęć _ depresja jako jedenz objawów innego zaburzenia psychicznego czy choroby psychicznej (w przebiegu nerwicy, w zaburzeniach adaptacyjnych, w przebiegu zaburzeń osobowaści, w schizofrenii czy CHAD) i depresja jako oodzielna jednosyka chorobowa.

Depresja jako oddzielna jednostka chorobowa (choroba afektywna jednobiegunowa), rzeczywiście ma raczej luźny związek z tym co się w zyciu chorego dzieje oraz z jego sposobem myślenia, wartosciowania itp.

Natomiast już w depresji występującej w zaburzeniach typu nerwicowego czy adaptacyjnych ten związek jest bardzo silny i nie udaje się wyjść z depresji trwale inaczej niż przez zmiany w sobie (i na to ma się jak najbardziej wpływ, choć bywa to skrajnie trudne i wymaga czasu))i w środowisku (nie zawsze niestety, daje się coś z tym zrobić).

[grosik68]

awanturka napisała:

> Bo tutaj dochodzi do pomieszania pojęć _ depresja jako jedenz objawów innego za
> burzenia psychicznego czy choroby psychicznej (w przebiegu nerwicy, w zaburzeni
> ach adaptacyjnych, w przebiegu zaburzeń osobowaści, w schizofrenii czy CHAD) i
> depresja jako oodzielna jednosyka chorobowa.
>
> Depresja jako oddzielna jednostka chorobowa (choroba afektywna jednobiegunowa),
> rzeczywiście ma raczej luźny związek z tym co się w zyciu chorego dzieje oraz
> z jego sposobem myślenia, wartosciowania itp.
>
> Natomiast już w depresji występującej w zaburzeniach typu nerwicowego czy adapt
> acyjnych ten związek jest bardzo silny i nie udaje się wyjść z depresji trwale
> inaczej niż przez zmiany w sobie (i na to ma się jak najbardziej wpływ, choć by
> wa to skrajnie trudne i wymaga czasu))i w środowisku (nie zawsze niestety, daje
> się coś z tym zrobić).

Dziekuje Awanturka! (bardzo podoba mi sie Twoj nik) Bo juz mialam sie zabierac
do sprzeciwiania sie stwierdzeniu Bertrandy wnoszac przyklad mojej nieskromnej
osoby jako przeciwargument. Oszczedze wiec forumowiczom opisu traumatycznych
przejsc i innych koszmarow i niepowodzen, ktore w moim przypadku zlozyly sie na
gleboka depresje.
Przy depresji adaptacyjnej srodowisko spoleczne i przejsica pacjenta maja jak
najbardziej wplyw na zaistnienie i rozwoj choroby.

[lucyna_n]

Piszę Awanturko z wlasnych że tak powiem odczuć W moim przydpadku zjazd nastąpil
dramatyczny tuż po zaprzestaniu karmienia. Lekarz mi tłumaczył że coś tam się
wytwarza pozytywnego, niestety nazw nie pomnę, wydaje mi się że o endorfiny
chodziło. Faktycznie była to czynność mocno uspokajająca, latwo było wręcz
zasnąć na siedząco. Co na to mowi teoria nei wiem, może kiedy s^ę karmi
prolaktyna nie ma negatywnych skutków tylko wtedy kiedy jest podwyższona niejako
"bez powodu" czyli bez niemowlaka.

[grosik68]

Bertrada nie przesadzajmy tak bardzo z koniecznoscia farmakologicznego leczenia.
Niech autorka sama zdecyduje, kiedy i jak zacznie leczenie. I nie ocenialabym
tak pochopnie jej checi wyleczenia tlyko przez pryzmat zwlekania z braniem
antydepresantow. Chemia to nie jedyna droga, moze wspierac, ale moim zdaniem
terapia jest nieodzowna. Bez zmiany zachowan i myslenia nie widze mozliwosci
wyjscia z depresji.

[iziak80]

mam nadzieje, że jakby coś poszło nie tak, nie przegapię momentu, kiedy powinnam
włączyć leki.
Musi mi się udać!

[lucyna_n]

Staw suę za miesiąc u psychii, jak Ty przegapisz to ona zobaczy.

[grosik68]

iziak80 napisała:

> mam nadzieje, że jakby coś poszło nie tak, nie przegapię momentu, kiedy powinna
> m
> włączyć leki.
Nie przegapisz, to nie plamka na lopatce, bedziesz czula czy czujesz sie lepiej
czy gorzej. Do tego planujesz tez chodzenie do psychoterapeuty (mam nadzieje, ze
regularnie), wiec w najgorszym wypadku terapeutka Ci powie ;)

[iziak80]

Hej
Udało mi się znaleźć psychologa, który przyjmie mnie już w czwartek. Ufff

[tenisistka0-4]

no własnie po to jest homeopatia.Mozesz spokojnie brać L 72 i
Passiflora lub santaherba lehninga -daja nawet niemowlakom
niespokojnym we Francji.

[lucyna_n]

potrząsanie butelkami z cukrem, metafizyczna pamięć wody, leczenie czymś czego w
roztworze nie ma, jedna wielka mega ściema.

[tenisistka0-4]

To ciekawe,MY mamy 14 koni i leczymy je homeopatycznie od 10 lat
(leczy weterynarz) one nie wiedza o potrząsaniu itd a działa.Moje
dzieci sa tak leczone i jesli chodzi o ciązę to jest to jedyne
bezpieczne.

[snajper55]

tenisistka0-4 napisała:

> To ciekawe,MY mamy 14 koni i leczymy je homeopatycznie od 10 lat
> (leczy weterynarz) one nie wiedza o potrząsaniu itd a działa.

Ale Ty wiesz, że są "leczone" oceniając wyniki takiego "leczenia".

> Moje dzieci sa tak leczone i jesli chodzi o ciązę to jest to
> jedyne bezpieczne.

Nie jedyne. Na przykład picie czystej wody jest tak samo bezpieczne i tak samo
skuteczne.

S.

[grosik68]

Juz nie mowiac o rumianku :)

[snajper55]

grosik68 napisała:

> Juz nie mowiac o rumianku :)

No nie, nie ma porównania. Rumianek jest bardziej użyteczny niż "leki"
homeopatyczne. :)

S.

[lucyna_n]

różnica jest zasadniczo taka że substancja lecznicza w rumianku jest, a w tzw
lekach homeopatycznych nie ma nawet cząsteczki substancji od ktorej zaczynano
jego produkcję, tak jest ten roztwór rozcieńczony, oni sobie tam wymyślili
pamięć wody i inne czary mary, straszne naciągactwo i w niektórych przypadkach
może dużo szkody narobić kiedy ktoś zrezygnuje z leczenia na rzecz brania tego
cukru. To się wogóle nie powinno nazywać leki, tylko produkty homeopatyczne czy
jakoś tak.

[grosik68]

snajper55 napisał:

> > Juz nie mowiac o rumianku :)
>
> No nie, nie ma porównania. Rumianek jest bardziej użyteczny niż "leki"
> homeopatyczne. :)
>
> S.

I to wlasnie mialam na mysli :)

[lucyna_n]

ze swoimi dziećmi i końmi rób co chcesz, ale nie wciskaj tego kitu na prawo i
lewo a już na pewno nie powinnaś podawać konkretnych nazw i dawek, nawet ci co
się zwą szumnie lekarzami homeopatami by tego nie pochwalili, bo sami twierdzą
że trzeba najpier przeprowadzić szczegolowy wywiad zanim się zdecyduje co
zapisać. Pewnei robia tak żeby im zyski nie spadały, no ale skoro wierzysz w te
metodę to chociaż stosuj ją konsekwentnie do jej zasad.