enika11
04.05.04, 13:00
Zaczynam podejrzewac z czego biorą sie moje lęki i nerwica, a takze strach
przed zwiazaniem sie z jakimkolwiek męzczyzną. Kiedy mialam 6 lat , moj
tata , czlowiek, ktory byl dla mnie Bogiem wtedy, ostoją i dawal jako takie
poczuce bezpieczenstwa, wyjechal na 4 dlugie lata do USA na zarobek. Zostalam
z mama, ktora juz wczesniej miala sklonnosc do placzu i klotni i to na oczach
moich i mojej siostry. Czy to ze czlowiek ktorego kochalam zostawil mnie na 4
lata "na pastwe losu" moze miec tak tragiczne skutki i tak ogromny wplyw na
dorosle zycie? A moze mam obawy przed zwiazkiem przez to ze nauczylam sie
zyc "sama" bez niczyjego podparcia ? Dodam jeszcze, ze moja mama w tamtym
czasie gdy bylysmy same miewala ataki kamieni w woreczku zolciowym-nie
wiadomo bylo kiedy bedzie miala nastepny, Ameryka to byl wtedy dla mnie
kosmos, nawet sie zastanawialam, czy w ogole istnieje,tata dzwonil, a ja
grzecznie rozmawialam z nim, pamietam ze udawalam, ze chce z nim rozmawiac,
bo tak na prewde to w ogole przestal mnie obchodzic, mialam ochote krzyknac
mu do sluchawki : jak smie ze mna zartowac, rozmawiac, skoro mnie zostawil?
Co sadzicie o moim przypadku?