CZY TO JEST DEPRESJA?

[Gość: Sandra]

WITAM WSZYSTKICH!
PISZE TEN WĄTEK CHYBA JUŻ Z BEZSILNOŚCI,
Mój koszmar zaczął sie 2,5 roku temu,od tamtej pory czuje ciągłe
przygnębienie, lęk -obawe-brak chęci do życia chociaż mam córeczke,mam
uczucie że dusze sie we własnym ciele-mam wrażenie że to co mówie do innych
jest bez sensu, słysze wszystkie swoje słowa co powoduje brak naturalności i
swobody ducha.Ciągle czuje sie śpiąca,ociężała.Słuchajcie mam obrzydzenie do
innych-wrecz ludzie mnie denerwuja!!!!!!!!!-ja chce być normalna jak kiedyś-
wesołą zawsze -towarzyska-kochająca życie-BOJĘ SIE IŚĆ DO SPECJALISTÓW-
WSTYDZE WRĘCZ-PROSZĘ RATUJCIE BO W TYM STANIE DŁUGO NIE WYTRZYMAM!

[gloom]

Dobrze, zenapisalas. Jesli widzisz u siebie wszystkie wspominane objawy i
czujesz sie tak, jak czujesz, na pewno powinnas skontaktowac sie w tej sprawie
z lekarzem i/lub terapeuta. To bardzo prawdopodobne, zwlaszcza ze wzgledu na
dlugotrwalosc objawow, ze zmagasz sie wlasnie z depresja. W tej sytuacji nie ma
na co czekac. Jest szansa, ze na tym forum - jesli jest taka potrzeba - ktos
poda Ci namiar na dobrych, sprawdzonych specjalistow w Twojej miejscowosci. Na
pewno warto rozpoczac walke o siebie. Trzymaj sie.

[Gość: SANDRA]

Najgorsze że ja to ukrywam przed wszystkimi- udaje ze jest ok-wszyscy mi mówią
jaką jestem ładną dziewczyna i inteligentną ale co z tego jak nie mogę się
przełamać -Boże co ja w życiu takiego zrobiłam!!!!!!!- wiecie mam wrażenie ze
wiele bym zrobiła aby czuć że żyję-DZIĘKUJE ZA ODPOWIEDZI I POZD

[o-ren_ishi]

Nie mozesz ukrywac przed swiatem swoich prawdziwych uczuc. Niepotrzebne to, i
strasznie wycienczajace. Proponuje porzucic maske i komu sie zwierzyc. Ja wiem,
ze ciezko sie przyznac, powiedziec, ze to "nie jest tak pieknie" jak widac na
obrazku. Uwierz mi, nawet te "piekne i inteligetne" maja prawo do swoich
rozterek. Nikt z nas nie ma certyfikatu na szczescie, warto jednak o nie troche
powalczyc. A zreszta? Na co nam Ci bliscy, przyjaciele, jesli nie mozna na nich
liczyc wtedy kiedy ciezko? Zaufaj im.

[Gość: marcin]

witaj smutasku bardzo ci wspolczuje z tego powodu bo sam jestem chory
bynajmniej tak mi sie wydaje ale zrobilem pierwszy krok cztery dni temu
wybralem sie ze swoja mama do lekarza byla tam mila pani i przepisala mi
lekarstwa,biore codziennie po jednej tabletce wielkiej poprawy nie ma ale te
leki maja dzialac dopiero po trzech tygodniach jedna dobra rada nie ukrywaj teg
w sobie tylko wybierz sie do lekarza .Pozdrawiam cie
Marcin o to moj email [e-mail] napisz do mnie
jak sie czujesz pa smutasku

[lucyna_n]

idz koniecznie do lekarza, te objawy nie zaskocza go , a bez terapii to bedzie tylko coraz gorzej,
bac sie nie ma czego, wstydzic tym bardziej, jak trafisz na konowala to go na forum napietnujemy i
juz:)
Walcz o siebie dla siebie i dla dziecka, tak trzeba, zreszta chyba kusi Cie dawne zycie, to niech Cie
zdopinguje ta pokusa do konstruktywnego dzialania, nie zastanawiaj sie i koniecznie udaj sie do
psychiatry po leki a do psychologa po reszte:)

[carlabruni]

Ja też tak miałam, że wstydziłam się iść do psychiatry, ale jednak poszłam i
wiesz co? Zrozumiałam, że wstyd to nie jest to, że człowiek chce sobie pomóc,
ale to, że nic w tym kierunku nie robi. Przemyśl to i podejmij mądrą decyzję.

[t_torro]

Nie bój się!!!
Nie wstydź się!!!
NIE WOLNO CI !!!
Wyślij mi maila - odeślę Ci zwrotnie parę ciekawych inofmacji.

Trzymam kciuki,
Tomek

[Gość: an_mat]

Witam Cię SANDRO!!!.MySlę,że to na co cierpisz to typowe objawy depresji.wiem
dośc dużna ten temat bo sam chorowałem przez 4 lata.Proszę zebierz siłyi odwagę
i idź do specjalisty.To nie wstyd tochoroba jak każda inna.Ponocne są też leki
ziołowe np.DEPRIM. ZYCZĘ SZYBKIEGO POWROTU DO ZDROWIA.Jeśli chcesz to możemy
podzielić się doświadczeniami na ten temat .oto mój adres
maila [e-mail]